Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Historia Tatuażu

No description
by

Ignacy Hryniewicz

on 19 January 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Historia Tatuażu

48 p.n.e.
2014
3300 p.n.e.
1892
Historia Tatuażu
Pierwsze ze znanych dotąd dowodów istnienia tatuaży znaleziono na ciele Ötzi (Oetzi, "człowiek z Similaun", "człowiek lodu"). Znalezione w 1991 roku szczątki mężczyzny, datowane na ok. 3300 rok p.n.e miały na sobie około 57 tatuaży. Niektóre z nich były ulokowane w miejscach akupunktury dla osób chorych, co może przybliżać ich rytualno-spirytualistyczny charakter. Kolejnym dowodem na istnienie tatuażu już w starożytności jest Pięcioksiąg w Księdze Kapłańskiej, w którym znajduje się zakaz tatuowania ciała.
Tatau
Rytualny wymiar tatuażu znalazł uzasadnienie w kulturach polinezyjskich, gdzie na jego posiadanie mogli sobie pozwolić nieliczni, najczęściej wodzowie i wojownicy. Uprawniało do tego zabicie wroga i w konsekwencji zdobycie jego (również wytatuowanej) głowy. Sama etymologia słowa tatuaż zakorzeniona jest na terenach Samoy i Maorysi (okolice Nowej Zelandii) gdyż pochodzi od słowa "tatau" zapisanego przez XVIII wiecznych europejskich podróżników. Najbardziej charakterystycznym przykładem tamtejszych tatuaży są maoryskie "moko" - pokrywające całą twarz zdobienia i symbole.
Europa
Sam Gajusz Juliusz Cezar w 5 księdze "O wojnie domowej" opisuje tatuaże starożytnych plemion celtyckich. Natomiast w średniowieczu muzułmański autor Ahmad ibn Fadlan analizował tatuaże wikińskie.
Londyn
Zaskakująco to stolica Imperium Brytyjskiego dwa razy z rzędu przysłużyła się propagowaniu tatuaży. W 1691 żeglarz William Dampher sprowadził tam polinezyjskiego księcia Giolo, który z ciałem w dużej mierze pokrytym tuszem wzbudził ogromne zainteresowanie lokalnych mieszkańców. Niecałe 100 lat później dzięki innemu żeglarzowi o imieniu James Cook słowo "tatau" (zaadoptowane przez Anglików jako "tattoo") na stałe znalazło swoje miejsce w kulturze europejskiej. Żeglarz ten przywiózł ze sobą z podróży do Samoy jej mieszkańca Omaia, który nauczył członków jego załogi technik tatuowania. Oni natomiast przenieśli te egzotyczne zdobnictwo na ulice Londynu.
Król Grzegorz V
Początkowo, co może dziwić, na ziemiach angielskich tatuaż dominował w wyższych sferach. Przez pierwszych kilka dekad na skórze arystokracji i mieszczaństwa, lecz w 1892 nawet na ciele koronowanej głowy. Król Grzegorz V ze swojej podróży na Bliski Wschód, będąc pod wrażeniem precyzji i kunsztu tamtejszych mistrzów, przywiózł ze sobą czerwonego i niebieskiego smoka na ramieniu. Jego syn, książe Yorku, podczas wyprawy do Japonii poszedł o krok dalej i zrobił sobie kilkanaście tatuaży. Dzięki tak znamienitym propagatorom moda na tatuaże trwała przez kolejne dekady.
Żeglarze i więźniowie
Gdy na początku XX wieku tatuaże zaczęły być utożsamiane z żeglarzami, przestępcami (np. w japońskich syndykatach mafijnych Yakuzie i Triadzie tatuaże są symbolem hierarchi) i więźniami, wyższe sfery szybko z nich zrezygnowały. Wytatuowani w całości ludzie, wcześniej podziwiani, stali się eksponatami w cyrkach i na pokazach dziwolągów. Tatuaże stały się społecznie nieakceptowane i zeszły do podziemia.
Swinging 60's


Wizerunek tatuażu zaczął się poprawiać dopiero pod koniec lat 60, gdy gwiazdy, szczególnie muzyki, zaczęły je nosić. W latach 80 i 90 tatuaż wyszedł z podziemia i zaczął być akceptowany jako część kultury. Tatuażyści są teraz uznawani za artystów i cieszą się coraz większym szacunkiem, a sam tatuaż stał się symbolem niezależności, buntowników i indywidualistów.
Początki
1691
Full transcript