Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Grafika fraktalna

No description
by

Rafał Ticman

on 22 June 2011

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Grafika fraktalna

grafika fraktalna wprowadzenie Grafika komputerowa – dział informatyki zajmujący się wykorzystaniem komputerów do generowania obrazów oraz wizualizacją rzeczywistych danych. Chociaż grafika komputerowa koncentruje się głównie na specjalistycznych algorytmach i strukturach danych, to jednak siłą rzeczy musi czerpać z innych dziedzin wiedzy. Na przykład aby uzyskać obrazy fotorealistyczne, należy wiedzieć jak w rzeczywistym świecie światło oddziałuje z przedmiotami. Podobnie, aby symulacja jazdy samochodem była jak najwierniejsza, należy wiedzieć, jak obiekty fizyczne ze sobą oddziałują. Początki grafiki komputerowej sięgają lat 50. XX wieku, jednak ze względu na duże koszty komputerów i urządzeń graficznych, aż do lat 80. grafika komputerowa była wąską specjalizacją, a na jej zastosowania praktyczne mogły pozwolić sobie ośrodki badawcze, duże firmy oraz instytucje rządowe. Dopiero gdy w latach osiemdziesiątych rozpowszechniły się komputery osobiste, grafika komputerowa stała się czymś powszechnym. grafika fraktalna Grafika fraktalna jest to grafika wykorzystująca tzw. fraktale, czyli obiekty matematyczne posiadające własność samopodobieństwa. Grafika fraktalna wykorzystywana jest zwykle do generacji losowych krajobrazów oraz map geograficznych. Charakterystyczną cechą tego rodzaju grafiki jest możliwość nieskończonego powiększania dowolnego elementu obrazu. Fraktalne algorytmy znalazły się również w kręgu zainteresowań artystów plastyków. historia Fraktale poznano dość wcześnie, ale starannie omijano, jako bardzo niewygodną figurę geometryczną, raczej jako wybryk geometrii, niż jeden z jej przejawów. Dzisiaj definiuje się fraktale najczęściej jako figury samopowtarzalne, co oznacza, że nawet najmniejsze ich fragmenty są podobne do całego wzoru i właściwie dadzą się powiększać i przybliżać w nieskończoność. Pierwsze zdefiniowane matematycznie typowe przykłady fraktali to m.in.: zbiór Cantora, dywan Sierpińskiego czy płatek śniegu von Kocha. Kolejne kroki powstawania tych obiektów zostały przedstawione na poniższym rysunku. Na pozór wyglądają dość niewinnie, jednak zrozumienie ich natury może wywołać w nas silny szok. sztuka fraktalna Jako oddzielny gatunek sztuki, sztuka fraktalna (fractal art) liczy sobie około 15-20 lat. Za pierwszą ważną prezentację sztuki fraktalnej szerszej publiczności można uznać artykuł na temat zbioru Mandelbrota opublikowany w 1985 roku w magazynie "Scientific American". Od tamtej pory, dokonany został olbrzymi postęp, zarówno w technikach renderowania fraktali jak i w zrozumieniu fraktalnej geometrii. Prawdopodobnie jest już najwyższy czas, by wreszcie zdefiniować czym jest (i czym nie jest) sztuka fraktalna. Twórczość fraktalna jest jedną z dziedzin dwuwymiarowej sztuki wizualnej, pod wieloma względami przypomina fotografię - formę artystycznego wyrazu, która także spotkała się niegdyś z bardzo sceptycznym podejściem. Fraktalne obrazy są głównie reprodukowane w postaci wydruków, co zbliża ich twórców do środowiska malarzy, fotografików oraz artystów używających różnych form druku. W swej pierwotnej postaci fraktale są jednak obrazami zapisanymi w formie elektronicznej. Cyfrowy zapis prac szybko został przyjęty także przez tradycyjnych artystów grafików, co z kolei ich samych przybliża do świata sztuki fraktalnej. Generowanie fraktali może być artystycznym poszukiwaniem, matematycznym badaniem naukowym, bądź po prostu przyjemnym spędzaniem czasu. Niemniej jednak, sztuka fraktalna w wyraźny sposób wyróżnia się spośród wszystkich pozostałych digitalnych działań poprzez to, czym jest oraz czym nie jest. rozwój sztuki fraktalnej Z grafiki fraktalnej skorzystała też sztuka filmowa. Fraktale wykorzystano w filmie Star Trek II: The Wrath of Khan do przedstawienia krajobrazu planety Genesis, a także w filmie Powrót Jedi do stworzenia księżyców Endora i Gwiazdy Śmierci. Coraz częściej można spotkać w mediach osoby korzystające z grafik fraktalnych w swojej codziennej pracy. Przykładem takiej osoby jest Jhane Barnes, która wykorzystuje wzory fraktalne do projektowania tkanin. Geometria fraktali daje zupełnie nowe możliwości osobom zajmującym się sztuką użytkową. W związku z rozwojem grafiki fraktalnej ułatwiona została codzienna praca grafików komputerowych. Gdy potrzebują oni obrazu stoku górskiego lub drzewa zamiast przeszukiwać setki zdjęć posługują się odpowiednimi modelami do generowania takich obrazów. oprogramowanie Apophysis Ultra Fractal Chaoscope Fractal Master Sterling Fractal Forge ChaosPro Visio MV Konkurs po raz pierwszy odbył się w 1997 i odbywał się corocznie do 2000 roku włącznie, każdy z dużym sukcesem. Po roku 2000 ekipa organizująca konkurs zrezygnowała na rzecz innych projektów. Wszystkie prace były wykonywane przez ochotników.
Cele konkursu to:
pokazanie obecnego stanu sztuki fraktalnej
danie każdemu szansy na pokazanie własnych prac
uzyskanie od ludzi reakcji na sztukę fraktalną
wyzwanie dla artystów, by badać nowe, nieznane techniki
po prostu wiele zabawy z konkursu konkurs FRACTALUS literatura 1. www.wikipedia.org
2. www.fraktale.aramin.net
3. www.fractal.art.pl.
4. Analiza porównawcza możliwości wybranych aplikacji graficznych” – Anna Bieńkowska praca licencjacka pod kierunkiem dr J.L Kacperskiego
5. Struktury nieskończoności – Jarosław Wierny, znaleziono na www.fractal.art.pl
6. Sztuka fraktalna – manifest – L. Kerry Mitchell, 1999. Tłumaczenie: J. Wierny.
7. Fraktale w sztuce – Joanna Lewandowska autor: Rafał Ticman
Full transcript