Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Przemiany społeczne i kulturowe lat 60

No description
by

Marta Strojna

on 27 May 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Przemiany społeczne i kulturowe lat 60

Rewolucja obyczajowa
Radykalne zmiany społeczno-obyczajowe w cywilizacji zachodniej przełomu lat 60. i 70. XX wieku.
To niezwykle szerokie pojęcie odnosi się nie tylko do zmiany w obyczajowości seksualnej i pewnych trendów w zachowaniach seksualnych, ale ściśle wiąże się także z przewrotem dotychczasowej hierarchii wartości społecznych, nowymi ideologiami, ruchami społecznymi i określonymi wydarzeniami prawno-politycznymi.
Rewolucja obyczajowa była wynikiem ogromnych przemian społecznych, politycznych i gospodarczych, jakie zaistniały w wysokorozwiniętych krajach kapitalistycznych w drugiej połowie XX wieku.


Rosnące niezadowolenie z rozwarstwienia w poziomie życia, prestiżu i wpływach w administracji i życiu politycznym między rodzinami robotniczymi, rolniczymi i mniejszościami etniczno-rasowymi a elitami z klas wyższych.
Bunt młodzieży przeciwko posłuszeństwu rodzicom i nauczycielom („Zabrania się zabraniać!”).
Rozwój popkultury i szczyty popularności popowych, rockowych i psychodelicznych zespołów muzycznych, takich jak: The Beatles, The Rolling Stones, The Who, The Doors, The Animals, Jefferson Airplane, Deep Purple, Iron Butterfly, Pink Floyd, Genesis, Led Zeppelin i Queen
Narodziny subkultur młodzieżowych, takich jak: modsi, hippisi, metalowcy, punki i skinheadzi.
Wulgaryzacja języka, popularyzacja slangu i chęć prowokowania obscenicznością w mowie, wyglądzie i w sztuce.
Deklarowane odrzucenie pogoni za karierą, pieniądzem i konsumpcyjnego stylu życia.


Kontestacja to kwestionowanie panujących norm życia społecznego. Przyczyniła się ona do ukształtowania wielu subkultur młodzieżowych. Popularnym ruchem lat 60 XX wieku stali się hipisi.Hipisi odrzucali konsumpcyjny model życia, zasadzający się na dominacji dóbr materialnych, kwestionowali tradycyjne instytucje społeczne, takie jak małżeństwo i rodzina, Kościół, szkoła, podważali też legitymizm władzy politycznej. Byli pacyfistami, co powodowało liczne wystąpienia szczególnie przeciw wojnie w Wietnamie.
Ruchy kontestatorskie
Główne przemiany charakteryzujące rewolucję obyczajową:
Bunty Studenckie
W Stanach Zjednoczonych pod koniec lat 60 nastąpiło nasilenie przemian społecznych. Doprowadziło to do protestów społęcznych i wystapień studenckich, których podłozem była głównie wojna w Wietnamie oraz nierówności klasowe i rasowe. W Europie bunty na uniwersytetach wynikały natomiast ze sprzeciwu wobec systemu nauczania w szkołach wyższych oraz z frustracji absolwentów uczelni poszukujących pracy. Młodzież była podatna na agitacje grup skrajnie lewicowych, któe atakowały zachodnie systemy polityczne pod hasłami "walki z oligarchią polityczną i kapitalistycznym wyzyskiem" oraz "hurżuazyjnym stylem życia" Do największych demonstracji doszło w maju 1968 r. na uniwersytetach francuskich. Fala protestó szybko rozprzestrzeniałą sie po całej Europie. Strajki podejmowano kolejno na uczelniach RFN, we Włoszech, Belgii, Holandii, Szwecji czy nawet Jugosławi. Akcjom tym towarzyszyły postulaty hipisowskie - wolność seksualna oraz legalizjcja narkotyków.
Przemiany społeczne i kulturowe lat 60
Feminizm drugiej fali
Było to zbiorcze określenie różnorodnych zjawisk związanych z ruchem feministycznym, które wystąpiły w latach 60. i 70. XX wieku w Stanach Zjednoczonych i Europie (szczególnie w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Francji). Oprócz problemów podejmowanych także przez feminizm pierwszej fali (edukacja i zmiany w prawie), feminizm drugiej fali zajmował się również równouprawnieniem na rynku pracy, kwestiami aborcji oraz kobiecą seksualnością. Podejmował również problem rozdziału między sferą prywatną a publiczną. Jednym z jego głównych haseł było „to co osobiste, jest polityczne”.
Druga fala feminizmu była konsekwencją rozczarowania dotychczasowymi działaniami na rzecz równouprawnienia, skupionymi przede wszystkim na formalnych gwarancjach prawnych. Wbrew przewidywaniom zmiany prawne nie pociągnęły za sobą rzeczywistej równości np. w zakresie wynagrodzenia czy piastowaniu stanowisk kierowniczych.
Segregacja rasowa
Rodzaj sformalizowanej, zinstytucjonalizowanej dyskryminacji opartej na kryterium rasy, której cechą charakterystyczną jest oddzielenie jednej rasy od drugiej. Separacja może mieć charakter geograficzny, ale zazwyczaj była stosowana poprzez świadczenie usług za pomocą oddzielnych instytucji, jak szkoły czy transport publiczny.

Do walki z dyskryminacją w innych dziedzinach życia stanęły organizacje aktywistów działające na rzecz praw człowieka. Urządzali oni masowe protesty i akcje nieposłuszeństwa obywatelskiebgo, ktore odbijały się głośnym echem na całym świecie. W latach 50. na czele ruchu walczącego o prawa czarnoskórych stanął pastor zboru baptystycznego Martin Luther King. Opowiadł się on, wzorem Mahatmy Gandhiego z Indii, za stosowaniem biernego oporu. Z jego inicjatywy organizowano bojkoty, przemarsze przez miasta na południu USA oraz akcje zajmowania miejsc zareserwowanych dla białych
Martin Luther King

To wiara, że osoby należące do białej rasy powinny mieć oddzielne instytucje, a nawet odrębne społeczeństwa, terytoria i rządy, i że nie powinny się mieszać z rasami nie-białymi. Biali separatyści rozróżniają w języku angielskim pojęcia "racism" i "racialism" oraz "racist" i "racialist" przydając tym dłuższym nazwom mniej negatywne konotacje. Biały separatyzm jest jedną z wielu form separatyzmu.
Biały separatyzm

Jest to najnowszy, dwudziesty pierwszy sobór powszechny Kościoła katolickiego otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.
Sobór został zwołany z inicjatywy Jana XXIII w celu uwspółcześnienia Kościoła katolickiego. Odbyły się cztery sesje soborowe – Jan XXIII przewodniczył pierwszej, zaś jego następca papież Paweł VI trzem kolejnym. W obradach soboru uczestniczyło 3058 ojców soborowych oraz grono ekspertów. Przysłuchiwali im się także audytorzy i obserwatorzy delegowani przez chrześcijańskie wspólnoty niekatolickie.
Sobór watykański II zapoczątkował reformę Kościoła katolickiego poprzez otwarcie go na dialog z innymi wyznaniami (dialog ekumeniczny) i ogólne zarysowanie reformy liturgii. Podczas trwania soboru papież Paweł VI nawiązał bliskie stosunki z patriarchą Konstantynopola Atenagorasem. 5 grudnia 1965 zostały odwołane ekskomuniki, którymi w 1054 roku obłożyli się nawzajem dostojnicy Kościoła rzymskiego i Kościoła konstantynopolitańskiego.
Sobór watykański II
Koniec
Prezentacje wykonały:

Olga Gradowska
Marta Strojna
Full transcript