Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

LA PAPATECA. Dennis Whelehan

Capítulu 2
by

Alba cucu

on 13 August 2010

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of LA PAPATECA. Dennis Whelehan

CAPÍTULU 2 Pepu xubió los peldaños y entró na papateca.
- Nome y señes.
La papatecaria asitiada tres la mesa llevaba un sombreru paya decoráu con fruta y unes gafes rosa con forma de corazones colgando d'una cadena alredor del pescuezu.
- ¿Cuántos pas se pueden sacar de la vez?-entrugó Pepu. La papatecaria abangó la tiesta de llau y alzóla aína, como un corderu asustáu. Les gafes caltuviéronse con seguridá nes ñaples.
- Namás qu'ún. Y la multa por un día solu de retrasu ye astronómica: la paga de tol añu namás que por un día.

Aporrió'l tecláu del ordenador y apurrió-y a Pepu una tarxeta nuna carpeta de plásticu verde.

Pepu dio-y les gracies y entró na papateca. ¡TABA ATASCAO DE PAS! Anduvo ente fileres enllenes de pas firmes perfeutamente alliniaos nunes estanteríes a un par de cuartes del suelu.
Lleó los cartelos qu'había enriba les sos tiestes:

PAS XARDINEROS...
PAS DEPORTISTES...
PAS ORGANIZAOS...
PAS PA VACACIONES...
PAS INTELIXENTES...
PAS INDULXENTES... Pepu amiró de cerca un Pá Deportista. Llevaba un chándal naranxa. A pesar de tar de pie, corría nel sitiu y al tiempu cabeciaba un balón. Una notina alvertía: PROHIBIDO FALAR
COLOS PAS pero Pepu nun fizo casu.
- Yo xuego al fútbol nel equipu de la escuela- dixo percontentu.
- Entrena duro -afaló'l Pá Deportista-. Llevántate al sol, cuerri trenta kilómetros al día, toma munches duches fríes.

A Pepu nun-y paeció naide con quien pasalo bien xugándo una pachanga nel parque, asina qu'averóse a los pas organizaos. Había una amplia gama pa escoyer: pas en bata, pas en traxe, pas con broches y martiellos, pas con maletinos y teléfonos móviles. Al final decidióse por ún con munchísima ferramienta metío pelos bolsos, llápices de colores, regles plegables, piles y cintes de celo.
Garró al Pá Organizáu y llevolu pal escritoriu. La papatecaria repitió'l trucu coles gafes en forma corazón y cuñó la tarxeta apegada en pechu'l Pá. Entós mesmo, l'auténticu pá de Pepu entró na papateca.
- Vamos tarde- dixo.
Pero enantes de que fuera quien a garrar a Pepu, la papatecaria púnxolu nuna mesuca de ruedes colos otros pas que los guah.es devolvieren y taben esperando a que los colocaran nos estantes. Mientres dexaben la papateca, el Pá Organizáu dio-y a Pepu un emisor-receptor.
- Una bona comunicación ye'l secretu d'una efeutiva organización- dixo.
- ¿Podíemos dir de compres?- entrugó Pepu.

El Pá Organizáu desenrolló una llista que midía mediu metru, polo menos.
-Venga- dixo. Una vegada dientro'l super, el Pá Organizáu dexó a Pepu al cargu del carruchu mentanto él corría pel pasillu.
Pepu esperó. L'emisor-receptor ruxó.
- Prepárate pa recibir la compra.

Lates d'arbeyos, tarros de mermelada y caxes de bolsines de té volaron penriba les estanteries hasta Pepu, que les garraba y les metía nel carruchu. De xemes en cuando escapábase-y dalguna qu'otra cosa. Un tarru mermelada rompió con un ruidosu españíu, pero foi quien a salvar una botella de pepininos picantes tirándose a la llarga. Llanzóla de nuevo al aire como si fuera un xugador de rugbi na televisión L'emisor receptor sonó otra vegada.
- Préparate pa la compra sobre la marcha.
Al momentu Pepu taba arrodiyáu en carruchu. El Pá Organizáu emburriábalu frenéticu. Derrapaben pelos pasiellos del super como un trinéu, esquivando a los otros espantaos compradores. Pepu taba principiando a pasalo bien. Facer la compra enxamás foi tan prestoso.
- Deterxente en polvu- glayo'l Pá Organizáu. Pepu asomóse y pilló un paquete d'una pila peralta. La pila tembló y cayó adulces, como un edificiu reventáu.

Na caxa, el Pá Organizáu pagó cola cantidá esauta. Calculare tolos precios cola calculadora. Esi día pela tarde, el Pá Organizáu fízo-y bocadiellos pal almuerzu por munchos años. Tamién preparó una comida que golía perbién y sabía entá meyor.
- ¿Qué lleva?- preguntó Pepu, comiendo con ganes.
- Filete, xeláu, gominoles, setes, chicolate, freses y patates frites.
- Nun sabía que se podía entemecer too eso-dixo Pepu.
- Pues sí, si yes organizáu- respondió-y el Pá Organizáu. Al otru día pela mañana enantes d'almorzar, el Pá Organizáu ordenó tolos caxones y armarios de casa. Pero nun pudo abrir l'armariu de debaxo les escaleres onde Pepu guardaba les botes.
- Ye fácil- dixo Pepu, y dio-y dos puñetazos a la puerta, qu'abrió de secute.
- Eso nun pue ser- dixo'l Pá Organizáu-. Teo d'arreglalo.
Corrió y garró les ferramientes.
Pepu nun quería qu'arreglara la puerta. L'abrila yera un trucu que-yos enseñaba a los amigos que diben a velu. Amás siempre tuviere asina, desde qu'él s'alcordaba. Trató de falar col Pá Organizáu, pero nun lu escuchaba.
- Paez desorganizao -dixo-. Nun pue quedar asina.
Cuando Pepu tornó d'escuela, la puerta l'armariu abría normal ensin golpes, como cualquier puerta vieya per ayuri. Lo guapo de la papateca yera que nun teníes qu'aguantar un pá si yá tabes fartucu d'él. Pepu devolvió al Pá Organizáu esa mesma tarde en saliendo d'escuela.
Echó-yos un agüeyada a les estanteríes de Pas Corrientes esperando ver al so auténticu pá ellí, pero la estantería taba erma.
-Tará n'almacén- camentó Pepu. Dempués de too, quién diba querer un Pá Corriente, cuando había otros pas nmunchísimo meyores de pie nes estanteríes esperando que los llevaren.
PAS INTELIXENTES... PAS INDULXENTES...
Full transcript