Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Zniewolone społeczeństwo? Życie społeczne w PRL

No description
by

ola Kupczyk

on 26 February 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Zniewolone społeczeństwo? Życie społeczne w PRL

Zniewolone społeczeństwo? Życie społeczne w PRL
Polacy w nowej rzeczywistości
Mała stabilizacja
Mała stabilizacja - okres poprawy nastrojów społecznych w pierwszych latach rządów W. Gomułki (od 1956) w Polsce związany z nadziejami na stopniowe polepszenie sytuacji gospodarczej. Nastąpiła wówczas stopniowa liberalizacja życia społecznego, zmniejszenie zależności od ZSRR, więźniów politycznych objęła amnestia.
Koniec II wojny światowej większości Polaków niestety nie przyniósł poczucia zwycięstwa. Oczekiwania względem zachodnich sojuszników nie ziściły się. Rozpoczął się natomiast kolejny okres zniewolenia.
Po 1944 r. część polskiego społeczeństwa zaakceptowała komunistyczną władzę. Złożyły się na to rozmaite przyczyny:
- propaganda prowadzona przez PPR,
- oportunizm (chęć "ustawienia się" w nowej rzeczywistości),
- brak polskich elit intelektualnych,
- przesiedlenia, migracje, rozdzielenie z rodzinami i przjaciółmi,
- wyniszczenie organizmów spowodowane trudnościami pięciu lat wojny i okupacji,
- wezwanie do współzawodnictwa w pracy,
- indoktrynacja, czyli systematyczne wpajanie ludziom jakichś zasad, idei, przekonań politycznych itp., za pomocą systemu edukacyjnego lub środków przekazu.
Równocześnie społeczeństwo polskie w stopniu nieporównywalnym z innymi krajami Europy Środkowo-Wschodniej mogło korzystać z dorobku współczesnej kultury i nauki. Ukazywały się przekłady książek pisarzy do niedawna zakazanych lub przynajmniej nie najlepiej widzianych przez władze. Pojawiły się też nowe interesujące dzieła autorów polskich, rozwijał się polski teatr, prawdziwie "złote lata" przeżywał film. To właśnie wtedy powstała zdecydowana większość dzieł "szkoły polskiej", którą symbolizowały filmy Andrzeja Wajdy, Andrzeja Munka, Jerzego Kawalerowicza czy Wojciecha Hasa.
Wszystko to razem nie pozostawało bez wpływu na ogólny poziom społeczeństwa polskiego, które było coraz lepiej wykształcone. Sprzyjał też temu z pewnością dynamiczny rozwój telewizji, która w latach sześćdziesiątych w większym zakresie niż później odgrywała rolę edukacyjną i kulturotwórczą.
Ożywienie życia kulturalnego
Dekada Gierka i propaganda sukcesu
Po okresie napięć społecznych z lat 1968 i 1970 zmieniła się ekipa rządząca. W 1970 r. nieradzącego sobie z sytuacją w kraju Gomułkę zastąpił na stanowisku I sekretarza KC PZPR Edward Gierek. Ekipa Edwarda Gierka dążyła do wyciszenia nastrojów.
Prowadzono politykę rozwijania gospodarki, wielkich inwestycji i wspierania indywidualnej konsumpcji. Wzrosły pensje i emerytury, budowano wielkie kompleksy przemysłowe. Masowo oddawano do użytku mieszkania.
W sklepach pojawiły się dotąd trudno dostępne towary i produkty, także licencjonowane i importowane z zachodu, jak napój Coca Cola. Bardziej dostępne stały się samochody, powszechnie dostępne były wczasy i kolonie dla dzieci. Częściowo otworzono granice umożliwiając Polakom odbywanie turystycznych podróży, głównie po państwach bloku wschodniego. Społeczny optymizm nakręcała tak zwana propaganda sukcesu - prasa, radio i telewizja nieustannie pokazywały sukcesy gospodarcze Polski i wysoki poziom życia w kraju.
Edward Gierek ukazywany był jako "dobry gospodarz" chętnie rozmawiający ze zwykłymi ludźmi, nieustannie odwiedzający zakłady pracy.
W drugiej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku nadal oddawano do użytku zapoczątkowane wcześniej wielkie inwestycje (jak trasa szybkiego ruchu z Warszawy na Śląsk, Centralną Magistralę Kolejową czy warszawski Dworzec Centralny), jednak coraz dotkliwiej odczuwano dług zaciągnięty na arenie międzynarodowej i narastający kryzys gospodarczy.
Niezależnie od propagandy sukcesu, strajki i niezadowolenie społeczne były obecne przez całą dekadę Gierka.
Jednak apogeum niezadowolenia miało miejsce w czerwcu 1976 roku, kiedy to rząd zdecydował się na drastyczną podwyżkę cen kluczowych artykułów spożywczych. Wybuchły strajki, tak zwane Wydarzenia Czerwcowe - najważniejsze w Radomiu i podwarszawskim Ursusie, krwawo i okrutnie stłumione przez władze. Zapoczątkowało to niezwykłą mobilizację środowisk opozycyjnych i powstanie Komitetu Obrony Robotników (KOR).
Kryzys i Wydzarzenia Czerwcowe
Po dziesięciu latach rządów ekipy Gierka wyrazem nastrojów społecznych były ogólnopolskie strajki w 1980 r., które doprowadziły do powstania związku zawodowego „Solidarność”. Aby spacyfikować wielomilionowy ruch „Solidarności”, władze zorganizowały olbrzymią operację w skali całego kraju, czyli wprowadziły stan wojenny 13 grudnia 1981 roku.
Dziękuję za uwagę
Ola Kupczyk
Full transcript