Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Stabilizasyon Egzersizleri

No description
by

Nuriye OZENGIN

on 15 May 2017

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Stabilizasyon Egzersizleri


Lumbopelvik bölgenin stabilitesi;
üst ve alt ekstremitelerin hareketini sağlama,
yüklenmeleri destekleme,
spinal kord ve sinir köklerini korumada çok önemlidir.


Panjabi kor stabiliteyi
“fizyolojik sınır içinde intervertebral nötral bölgeyi korumak için stabilizasyon sistemin kapasitesi” olarak tanımlamıştır.
Nöral Sistem
Pasif sistem
Aktif sistem
Kor Stabilizasyon Egzersizleri
Yrd. Doç. Dr. Nuriye ÖZENGİN
Kor stabilite, 1990’ların sonunda doğmuştur.
Kor terimi gövde ya da daha spesifik olarak vücudun lumbopelvik bölgesi için kullanılmaktadır.

Kor;
abdominallerin önde,
paraspinaller ve gluteallerin arkada,
diyafragmanın tavanı,
pelvik taban kaslarının ise tabanı oluşturduğu kutu olarak görülebilir.
Bu kutudaki 29 çift kas fonksiyonel hareketler sırasında omurga, pelvik ve kinetik halkayı stabilize etmeye yardım eder.

Stabilite için gerekenler postüral düzenlemelere ya da vücudun taşıyabileceği eksternal yüklere göre aniden değişebilir.
Nöral sistem yeterli stabiliteyi sağlama ve istenilen hareketin yapılabilmesi için diğer sistemlerle beraber çalışmak zorundadır.
Spinal ligamentler ve faset eklemlerden oluşan pasif sistem, lumbal vertebranın sınırlı miktarda yüklenmesine izin verir (yaklaşık 10 kg).
Bu nedenle, vücut kütlesini desteklemek ve dirençli egzersiz-dinamik aktivitelerdeki yüklenmeler için aktif sisteme ihtiyaç duyulmaktadır.
Aktif sistem kas ve tendonlardan oluşmaktadır. Bergmark aktif kas sistemini kor stabilizasyondaki rollerine göre “global” ve “lokal” olarak ikiye ayırmıştır.
Lokal Kaslar
Global Kaslar
Geniş süperfisyal kaslardan oluşur.
Global kas sistemindeki kaslar erektör spina, eksternal oblik ve rektus abdominustur.
Bu kaslar, kuvveti torasik kafes ve pelvis arasına iletir, intraabdominal basıncı artırmakta rol oynar ve büyük miktarda tork ve gros hareket üretmektedirler.
Küçük, derin kaslardan oluşmaktadır.
Lokal kas sistemini transversus abdominus (TrA), multifidi, internal oblik, derin transversospinalis ve pelvik taban kasları oluşturmaktadır.
Vertebralar arasındaki intersegmental hareketi kontrol etmektedir.
Spinal fonksiyonu korumak için her iki sistemin optimal fonksiyonu gereklidir.
Primer olarak derin tabakayı oluşturan lokal kas sisteminde bulunmaktadır.
Bu kaslar intersegmental hareketi kontrol eder ve postür değişikliklerine ve ekstrinsik yüklenmelere cevap vermektedir.
Yeterli stabiliteyi sağlamada nöral sistemle çalışan anahtar kas TrA’tur.
Cresswell and Thorstensson bu kasın primer olarak intraabdominal basıncı artırarak lumbal omurga üzerine kompresif yüklenmeleri azaltmakla görevli olduğunu göstermişlerdir.
Diğer çalışmalar TrA’un beklenmedik durumlarda, gövde yüklenmelerinde, üst ve alt ekstremite hareketleri sırasında ilk aktive olan kas olduğunu göstermiştir.
Abdominaller korun vital komponenti olarak görev yapmaktadır.
TrA stabilizasyon etkisinden dolayı çok önemlidir. Horizontal olarak uzanan fibrilleri (internal oblik kaslara paralel uzanan inferior fibrilleri hariç) abdomen çevresinde bir kuşak oluşturmaktadır. Abdomenin “hollowing in” manevrası TrA’un izole aktivasyonunu oluşturur.
TrA ve multifidinin sağlıklı insanlarda lumbal omurgayı stabilize etmek için omuz hareketinden 30 ms alt ekstremite hareketinden 110 ms önce kasıldığı gösterilmiştir.

Kor, torakolumbal fasya üzerinden hareket eder.
TrA kası torakolumbal fasyanın orta ve posterior tabakasına yapışmaktadır.
Ayrıca, posterior tabakanın derin laminası lumbospinöz prosese yapışır.
Torakolumbal fasya gövde etrafında bir halka olarak görev almaktadır.

Multifidus intervertebral kompresyon üreterek intervertebral hareketi kontrol edebilir.
Multifidus; intervertebral hareketin kontrolüne anterior rotasyon ve vertebra translasyonunu kontrol ederek ya da kontraksiyon sırasında genişleyen torokolumbar fasyayı gererek katılabilir. Birçok çalışma, multifidusun intervertebral hareketi kontrol etme becerisini in vivo ve in vitro kanıtlarla ispatlamıştır.
Diyafragmanın kontraksiyonu intraabdominal basıncı artırarak spinal stabiliteye katkıda bulunur.
Diyafragma, intraabdominal basıncı abdominal kasların halka şeklindeki geometrisi sayesinde artırır.
Pelvik taban lumbal stabilizasyon için gerekli kas aktivasyonu açısından önemli bir role sahiptir.
Pelvik taban karın boşluğunun temelini oluşturur yani pelvik taban kasları; intraabdominal basıncı artıran işler esnasında kontinansı sürdürmek ve basınç artışına katkıda bulunmak için kasılmalıdır.
Kor Stabilite
Değerlendirmesi
Endurans Testleri
Esneklik Testleri
Propriosepsiyon testleri
Fonksiyonel Testler
Kuvvet testleri
İzometrik Testler
İzokinetik test
İzoinertial test
Kalça ve gövdenin tüm hareketleri
Dinamometre ile
İzometrik testin bir limitasyonu sadece tek bir açıda test yapmasıdır.
İzokinetik test bir önceki hareket renci boyunca sabit bir hızda kas torkunu ölçer.
İzometrik test gibi, izokinetik test de birçok kalça ve gövde hareketlerinde uygulanabilir.
Ölçüm sabit bir direnç de kas kapasitesini ölçer.
Kanada standartize fitnes testinin curl-up testi;
Bu testte; sürekli bir tempoda maksimum sayıda curl-up yapma (dakikada 25 tekrar).
Bu tempoyu sürdürülemediğinde test sonlandırılır.
Moreland, Finch, Stratford, Balsor, and Gill (1997) izoinertial test, ekstansör dinamik endurans testi olarak da tanımlamışlar.
Bu testte; 30° eğimli bir kama üzerine yüzüstü uzanır ve gövdeyi ekstansiyona getirir ve daha sonra başlangıç pozisyonuna geri döner. Test dakikada 25 tekrar sürekli bir tempoda uygulanır.
Bu tempoyu sürdürülemediğinde test sonlandırılır.
en eski endurans testi
gövdenin posterior kaslarını değerlendirir
240 saniyeden sonra veya horizontal düzlemi koruyamadığında test sonlandırılır.
Sorenson testinde erkeklerle kıyaslandığında kadınların daha iyi performans gösterdiği görülmüştür
Hem posterior kor kaslarının enduransını hem de anterior kor kaslarının enduransını ölçer.
Schellenber, Land, Chan ve Burnham (2007) bel ağrısı olmayan bireylerde yüzükoyun köprü pozisyonunda durma ortalamasını 72.5 saniye olduğu ancak değişkenlik gösterediğini bildirmişler.
Yüzüstü köprü testinin test-retest güvenirliliği vardır.

Lateral kasların kor kuvvetini değerlendirmek için, McGill, Childs ve Liebenson (1999) tarafından tanımlanmıştır.
McGill ve arkadaşları (1999) erkeklerde sağ lateral köprü için ortalama enduransı 94 sn, sol lateral köprüyü 97 sn olarak, kadınlarda ise (72 ve 77 sn) skorun biraz daha düşük olduğunu olarak rapor etmişlerdir.
Anterior kor kaslarının enduransını değerlendirmek için McGill, Childs ve Liebenson tarafından tanımlanmış. Kadınların ortalama fleksiyon endurans süresi (149 saniye), erkeklerden (144 saniye) daha yüksektir.

Propriosepsiyon, eklem ve ekstremiteler in hareket ve lokasyonu hakkında bilgi sağlayan nöral geri bildirim mekanizmasıdır ve propriosepsiyon değerlendirirken bu özelliklerin her ikisi de ölçülmelidir.
Propriosepsiyon testinin, kor için kullanımı ekstremitelere kıyasla daha azdır.
Bu ölçümler için özel aletlere gerek duyulur ve klinik olarak yerine getirilmesi zordur.
Louden, Wiesner, Goist-Foley, Asjes ve Loudon tarafından gerçekleştirilen çalışmadaki beş test; antero-medial hamle (max uzunluk)
step down testi (30 snde tekrar sayısı)
single leg press (30 snde tekrar sayısı)
bilateral squat (30 snde tekrar sayısı)
denge-uzan testleri (lungen %80'i işaretlenir, 30 snde tekrar sayısı)
Bu testlerin önemli bir yararı, klinik bir ortamda gerçekleştirilebilmesi ve objektif ölçümlerinin olmasıdır.
Sistem etkili çalıştığında, sonuçlar;
kuvvetin uygun dağılımı;
hareketin optimal kontrolü ve etkinliği;
yer etki kuvvetinin yeterli absorbsiyonu;
kinetik zincirdeki eklemlerin aşırı kompresif, translasyon ya da parçalama kuvvetinin olmamasıdır.
kas iğciği,
golgi tendon organı,
spinal ligamentlerden
feedback alarak
kas kuvvetini ayarlar,
kontrol eder,
spinal stabilite için spesifik ihtiyaçları belirler.
Yavaş kasılan lifler
Yüzeyel tabakayı oluşturan global kas sisteminde bulunmaktadır.
Bu kaslar hıza, güce ve daha büyük hareket açıklığına odaklanmış büyük tork çıktıları üretme yeteneğinde olan uzun kuvvet kolu ve geniş moment koluna sahiptir.
Hızlı kasılan lifler
Transversus Abdominus
Torakolumbal fasya
Kasların kontraksiyonuyla torakolumbal fasya gövde pozisyonu hakkında feedback sağlayan proprioseptör olarak çalışmaktadır.
Kor kaslarının torakolumbal fasya ve spinal kolona direkt ya da indirekt bağlantısı bulunmaktadır.
Multifidus
Diyafragma
Pelvik taban kasları
Sorensen testi
Yüzüstü köprü testi
Lateral köprü testi
Gövde fleksör testi
Zemine değme testi
Otur uzan testi
Modifiye Schober testi
Pasif düz bacak kaldırma testi
Loebl testi bir inclinometer kullanılarak gövde fleksiyon ve ekstansiyonunu ölçer.
Dört farklı yönde dinamik dengeyi ölçmek için klinikte yaygın kullanılan bir testtir.
Star- excursion testi
Egzersiz örnekleri
Full transcript