Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

DE VERENIGDE STATEN 1918-1945

Hoofdstuk 3
by

max van der Veen

on 19 February 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of DE VERENIGDE STATEN 1918-1945

De Verenigde Staten van Amerika 1918-1945
Par 3.1:Politieke en maatschappelijke invloed van de industrialisatie
Par 3.2: De burgerrechten
Par 3.3: Buitenlands beleid

Par 3.1: Politieke en maatschappelijke invloed van de industrialisatie.
Direct na de oorlog was er een enorme angst voor het communisme. Deze angst was veroor-zaakt doordat in 1917 in Rusland de communis-ten onder leiding van Lenin de macht hadden overgenomen. Deze angst bleef bestaan tot de ondergang van het communisme in Rusland in 1991. In de jaren twintig werd deze angst de
red scare
genoemd.
Er was sprake van een ware heksenjacht op iedereen die socialistische of communistische gedachtes had en op iedereen die iets met een vakbond te maken had. Voorbeelden: leden van een communistische vakbond werden door de politie en de Klan zwaar mishandeld. (zie bron 2) De FBI, een overheidsinstantie, pakte duizenden linkse radicalen op, ook al waren deze arrestaties in strijd met de grond-wet.Sommigen werden zelfs gedeporteerd (zie bron 3)
De jaren twintig werden wel de vrolijke en roerige jaren twintig genoemd. Kenmerken:
- economische groei (zie bron 4)
-groei van de consumptie
- vrouwencultuur (the flapper: zie bron 5)
- kopen op afbetaling
- reclame stimuleerde consumptie(zie bron 6)
De economische groei in de jaren twintig kende drie oorzaken:
1. industriele productie was efficienter geworden (denk aan de lopende band)
2. explosief groeiende vraag naar consumptiegoederen
3. beleid van de federale regering:
New Capitalism.
De regering had blind vertrouwen in grote ondernemingen die dus hun kansen pakten.Samenwerking tussen de overheid en grote ondernemingen zou de uitbuiting laten verdwijnen en socialisme overbodig maken. Een maatschappij met harmonie zou ontstaan.De federale regering probeerde samen met de grote ondernemingen de macht van de vakbonden aan te pakken
President
Warren Harding
(1921-1923) en president
Calvin Coolidge
(1923-1929) (zie bron 7) waren voorstanders van New Capitalism.
De crisisjaren: de jaren dertig
The Roaring Twenties: de jaren twintig
New Capitalism
De crisis begon op 24 oktober 1929:
Black Thursday.
(zie bron 8)
De oorzaken van Black Thursday waren:
1. minder vraag consumptiegoederen
2. speculatiehandel aandelen
3. beleid federale regering: te weinig aandacht voor met name de landbouw
President Hoover (1929-1933) Republikein
President Hoover greep niet of nauwelijks in. Afwachten, want "prosperity is just around the corner.
President
Roosevelt
(1933-1945) een Democraat, was wel van plan in te grijpen. De federale regering moest actief de crisis bestrijden. Zijn crisispolitiek wordt de New Deal genoemd, bedoeld om het kapitalisme te redden.
President Hoover was niet van plan actief in te grijpen omdat hij van mening was dat de federale regering rustig moest afwachten totdat het vrije marktmechanisme de crisis had hersteld. (economisch liberalisme) De gevolgen waren rampzalig, want de economie liep naar een absoluut dieptepunt en de werkloosheid was enorm.(zie bron 10)
De gevolgen:
- armoede: sloppenwijken werden Hoovervilles genoemd
- op het platteland heerste onder de boeren bittere armoede (zie bron 9)
sociale onrust: oorlogsveteranen demonstreerden voor hun uitkering (zie bron 11)
Hoovervilles
armoede
platteland
oorlogsveteranen in gevecht met de politie
Roosevelt is beroemd geworden met het direct aanpakken van de problemen. Al direct nadat hij president was begonnen herstelde hij het vertrouwen van de bevolking door de crisis in de banken op te lossen. Daarna begon de New Deal
Hij straalde vertrouwen en
optimisme uit.
zie bron 12
De New Deal- 1933-1941
De kenmerken van de New Deal waren: productiebeperking, koopkrachtverbetering en werkgelegenheid.
Industrie: NIRA= National Industrial Recovery Act: bedoeld om overproductie tegen te gaan en de lonen te verbeteren. Maar de ondernemers beschouwden het overheidsingrijpen als bemoeienis. In 1936 toetste het Hooggerechtshof de NRA in strijd met de grondwet.
(zie bron 13)
New Deal
De New Deal en de landbouw. Met de AAA (=Agricultural Adjustment Act) werd overproductie tegengegaan door subsidie te geven als boeren de productie beperkten, zodat de prijzen zouden stijgen.Er waren Amerikanen die het belachelijk vonden: niet werken en toch geld (=subsidie) ontvangen. Belachelijk voor een land waar hard werken als normaal wordt beschouwd.
New Deal loopt vast, want :
1. in 1936 probeerde Roosevelt het aantal rechters uit te breiden (hij mag volgens de grondwet rechters benoemen (zie hfst 1) maar het was een uitbreiding alleen maar bedoeld om te voorkomen dat het HG de New Deal zou aftoetsen (=toetsingsrecht) . Iedereen viel over hem heen omdat hij de grondwet probeerde te verkrachten
2. Hij dacht dat in 1937 de crisis voorbij was en dus begon hij te bezuinigen.En dus liep de werkloosheid weer op. In 1939 werd de New Deal beeindigd.
Pas in 1941, toen de Vs mee deed met de oorlog, zorgde de oorlogseconomie ervoor dat er zelfs een tekort aan arbeiders was. Het gevolg was dat de lonen stegen en de arbeidsvoorwaarden werden verbeterd. Zelfs vrouwen werden gevraagd in fabrieken te werken" It was Jane who made the plane"
zie bron 19
De New Deal en de werkloosheid. Roosevelt redeneerde: Geef een werkloze geen uitkering, maar laat hem werken voor zijn geld. En dus werden er werkgelegenheidsprojecten door de overheid geregeld. Veel werklozen kregen een baan en stemden dus Roosevelt.
Tegenstanders van de New Deal.
- natuurlijk de ondernemers die het ingrijpen van de federale regering communistisch vonden. Hij werd de "red president in the White House" genoemd
- het Hooggerechtshof die het ingrijpen van de federale regering in strijd met de grondwet vonden
- maar ook linkse mensen die vonden dat Roosevelt niet ver genoeg ging, omdat hij het kapitalisme wilde redden.
De Republikein Lincoln greep in door de slavernij af te schaffen, de Democraat Roosevelt greep in om de crisis te bestrijden en een begin te maken met de verzorgingsstaat.
The Second New Deal: 1935.
De tweede New Deal was minder gericht op herstel van de economie en meer op maatschappelijke hervorming. Zo kregen nog meer werklozen werk in openbare werken zoals het beheer van nationale parken (zie bron 15) Ook ging hij de strijd aan met de ondernemers door de arbeiders de gelegenheid te geven lid te worden van een vakbond. Maar het meest bekende van de Tweede New Deal was de Social Security Act, omdat deze wet de basis legde voor de verzorgingsstaat. De eerste federale wet die een sociaal vangnet bood, want armen kregen een uitkering en je kreeg pensioen vanaf 65 (zie bron 16)
Par 3.2: De ontwikkeling van de burgerrechten
Zwarte mensen werden door hun leiders aangemoedigd mee te vechten in de Eerste wereldoorlog. Maar zelfs in het leger werden ze gediscrimineerd. En bij terugkomst bepaald niet als helden ontvangen, ook al had de VS de oorlog gewonnen.
In het Zuiden werd er niets aan de segregratie gedaan en werden zwarten opnieuw slachtoffer van geweld (lynchpartijen)
Verschillende mensen vluchtten naar het Noorden (zie bron 24) , waar ze trouwens ook werden gediscrimineerd want ze kregen voor hetzelfde werken minder betaald dan de blanken. Ze mochten stemmen maar ze werden niet als gelijken behandeld. De "zwarte invasie" leidde soms tot rassenrellen en tot groei van de Klan (zie bron 26)
Zelfhulporganisaties
De NAACP kreeg in de jaren twintig meer leden. Het zelfbewustzijn van de zwarten nam toe door de populariteit van jazzmuziek.
De werkloosheid onder zwarte mensen was veel groter dan onder blanke mensen. "The last to be hired, the first to be fired" werd er gezegd Daarom waren ze zo blij met de New Deal van Roosevelt, want de New Deal was oa bedoeld voor de arme mensen.President Lincoln had de slavernij afgeschaft maar sinds Roosevelt was de Democratische partij de partij van de zwarte mensen
In het Noorden, in Harlem (New York) ontstonden
zelfhulporganisaties,
organisaties van de zwarte mensen om zwarte mensen te helpen. De meest bekende (en beruchte) was die van Marcus Garvey, die van mening was dat zwarten trots moesten zijn op hun cultuur. Hij organiseerde in New York geregeld demonstraties, reden waarom hij door de FBI werd gezien als een onruststoker.
De crisisjaren waren voor de zwarte mensen in het Zuiden nog erger dan voor de blanke mensen, want de sharecroppers kregen door de dalende landbouwprijzen nog minder geld en raakten dus dieper in de schulden. Ze werden dan op straat gezet (zie bron 29)
De New Deal heeft de armoede van de zwarte mensen bestreden, maar Roosevelt kon niets doen aan de burgerrechten voor de zwarte mensen. Immers, de deelstaten moesten de wetten van de New deal uitvoeren en de zuidelijke deelstaten deden het op een manier die nadelig was voor de zwarten. Bovendien kon Roosevelt de steun van de blanke bovenlaag in het Zuiden (en zij waren juist voor segregatie) niet missen in zijn politiek. Discriminatie bleek maar weer eens toen de Scottsboro boys onschuldig bleken aan verkrachting maar toch de doodstraf kregen. (zie bron 32)
De Tweede Wereldoorlog
x
De New Deal
Het enige dat de zwarte mensen konden doen was het oprichten van zoveel mogelijk
zelfhulporganisaties.
Ze voelden zich ook gesteund door de vrouw van Roosevelt, waardoor president Roosevelt nog populairder werd bij de zwarte bevolking. In de Tweede Wereldoorlog vochten zwarte soldaten fanatiek mee om het racisme van Hitler te bestrijden. Toch bleef in het Amerikaanse leger segregatie bestaan en geen integratie. Ondanks het feit dat zwarte militaire eenheden dapper en eervol vochten, zoals deze zwarte piloten (zie bron 32)
Par 3.3: De Buitenlandse politiek 1917-1945
In 1917 had president Wilson de VS laten deelnemen, onder het motto: te make the world safe for democracy, een leuze die vooral tegen de keizer van Duitsland was gericht. De idealistWilson presenteerde in de oorlog zijn
Veertien Punten,
een plan om na de oorlog voor altijd de vrede te bewaren. In de 14 punten stonden oa genoemd, de
Volkenbond
en het zelfbeschikkingsrecht voor de volkeren van Oostenrijk Hongarije.
Na de oorlog waren de verwachtingen hooggespannen en Wilson werd als een ware held ontvangen in Parijs. Maar bij de besprekingen over het verdrag van Versailles werd Wilson door Clemenceau van Frankrijk en Lloyd George van Engeland aan de kant geschoven omdat deze twee Duitsland hard wilden aanpakken. Clemenceua kreeg het voor elkaar dat Duitsland onwaarschijnlijk veel herstelbetalingen moest doen en veel gebied verloor. In ruil voor steun aan de Volkenbond gaf Wilson toe. Ook van de andere idealen van Wilson kwam niet veel terecht. Alleen het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren in Oostenrijk Hongarije leidde tot het ontstaan van oa. Polen en Tsjecho-Slowakije
De Volkenbond
Wilson meende dat een Volkenbond, een van zijn 14 punten, na de oorlog zou zorgen voor wereldvrede. Immers, zolang er gepraat wordt, wordt er niet geschoten. Echter, tot grote ergernis van de Wilson, keurde de Senaat het verdrag af (zie hfst 1: bevoegdheden Senaat), want het zou kunnen betekenen dat de VS bij een oorlog betrokken zouden kunnen raken waar ze geen zin in hadden of dat de VS gedonder kreeg met de Volkenbond als ze ingrepen in hun "kolonies" in M/Z-Amerika en Azie. De VS ging dus terug naar de politiek van het
isolationisme,
tenminste tov Europa, niet tov van Latijns Amerika en Azie. Weliswaar ondertekenden de VS in 1928 nog een verdrag waarin voor altijd vrede werd beloofd, maar dat was meer een belofte op papier.Alleen wanneer economische of politieke belangen in het geding waren, zou de VS ingrijpen. Zo werden onder Harding en Coolidge protectionistische maatregelen genomen en werd Duitsland in 1928 geholpen met het plan Dawes.
Met betrekking tot Latijns Amerika veranderde de federale politiek onder Roosevelt, de zgn
Good Neighbor Policy
(zie bron 42) Minder militair ingrijpen en meer economische samenwerking, uiteraard alles in het belang van de grote ondernemingen.
Louis Armstrong:
jazzmuzikant
Roosevelt maakte zich zorgen in de jaren dertig toen Hitler en Mussolini aan de macht waren, maar de isolationistische politiek van de VS verbood hem in te grijpen. Hij moest zelfs de
neutraliteitswetten
(1935) accepteren. Deze wetten verboden wapenhandel met oorlogvoerende landen zodat de VS niet (zoals in WO I) betrokken zou raken bij een Europese oorlog.
In Azie werd Japan een bedreiging voor de
Open Door Policy van de VS,
toen Japan China aanviel in 1937 en duidelijk maakte dat imperialisme in Azie niet meer toegestaan zou worden
Europa en Azie
De Tweede Wereldoorlog.
Hitler had in de zomer van 1940 Nederland, Belgie en Frankrijk. Alleen Engeland bleef zich verzetten. Roosevelt had sympathie voor Churchill, maar de
neutraliteitswetten
verboden wapenhandel. Daarom werd

in 1941 de "
Lend-Lease Act"
bedacht. Met deze wet was het mogelijk wapens te "lenen" aan Engeland en de Sovjet-Unie (inmiddels ook aangevallen door Hitler) De Republikeinen in de Senaat beschouwden de wet als aantasting van de neutraliteit.
De Tweede Wereldoorlog
De tweede actie van Roosevelt waaraan je kon merken dat hij het isolationisme van de VS mbt Europa niet kon waarderen en waaraan je kon merken dat hij Engeland steunde was het
Atlantisch Handvest (1941)
zie bron 45. Engeland en de VS formuleerden in dit Handvest gezamenlijke doelen voor na de oorlog zoals collectieve veiligheid (wordt later de VN) ontwapening, dekolonisatie, economische samenwerking (wordt later de Europese Unie) vrijheid op zee.
Je zou het Handvest kunnen vergelijken met de 14 punten van Wilson, alleen toen deed de VS mee met de oorlog en nu nog niet. Het wachten was op het moment dat de VS mee zou doen.
De Tweede Wereldoorlog
Op 7 december 1941 viel Japan de Amerikaanse vlootbasis
Pearl Harbor
bij Hawai aan. Japan had misschien gehoopt dat de VS isolationistisch zouden blijven, maar het Congres steunde Roosevelt unaniem in de oorlogs-verklaring aan Japan. De VS behoorden nu bij de
geallieerde mogendheden
, samen met
Engeland
en de Sovjet-Unie tegen de As-landen Duitsland, Italie en Japan
De Tweede Wereldoorlog
Na Stalingrad, waar de Duitse legers voor het eerst een nederlaag leden en de geallieerde invasie in Normandie (D-day: 6-6-1944)
(
zie bron 47) leek het een kwestie van tijd of Hitler-Duitsland zou zijn verslagen. Op de
conferentie van Jalta (voorjaar van 1945)

(
zie bron 48)
bespraken de grote drie wat er met Duitsland en het naoorlogse Europa zou moeten gebeuren.
De onderlinge sfeer was goed, want Dld was bijna verslagen. Maar er waren ook meningsverschillen:
1. wat moest er met Dld gebeuren: Stalin wilde Dld uitschakelen en hoge herstelbetalingen laten doen
2. Polen en Oost-Europa leken door Stalin "ingepikt" te worden, hetgeen tot bezorgdheid bij Churchill leidde
3. Roosevelt wilde de oprichting van de
Verenigde Naties
, die voor een stabielde wereldvrede zouden moeten zorgen
De Tweede Wereldoorlog
In Jalta werden door Roosevelt, Stalin en Churchill het volgende besloten:
1. Duitsland werd verdeeld in vier bezettingszones (het vierde stuk zou worden bezet door Frankrijk)
2. De VN werd opgericht
3. De SU zou ook Japan de oorlog verklaren
Roosevelt heeft het einde van de oorlog niet meer meegemaakt want hij overleed in april1945.
De Amerikaan: geen socialist, maar: hardwerkend, kleinsteeds, afstammelingen van pioniers, godvrezend, achterdochtig, tegen het moderne en het familieverband koesterend.
Socialisme is in de VS nooit echt aangeslagen, ondanks crisis in de jaren dertig. Communisme was helemaal uit den boze.
Full transcript