Loading presentation...
Prezi is an interactive zooming presentation

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Kolonializm w XIXw. Konflikty kolonialne.

No description
by

Anna Klimczak

on 27 May 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Kolonializm w XIXw. Konflikty kolonialne.

Czym jest kolonializm?
KOLONIALIZM - polityka państw gospodarczo rozwiniętych, polegająca na na opanowywaniu i utrzymywaniu w zależności politycznej i gospodarczej krajów słabo rozwiniętych.
Cele i przyczyny:
- korzyści ekonomiczne: kolonia jako rynek zbytu, źródło tanich surowców, źródło niedrogiej siły roboczej, miejsce osiedlana się ludności z metropolii (np. z powodu przeludnienia)
- korzyści polityczne: młodzi, wykształceni ludzie łatwiej mogli zrobić karierę polityczną w kolonii, niż w przeludnionym państwie
- korzyści militarne: zakładano w koloniach bazy woskowe, kontrolowano najważniejsze szlaki handlowe
- posiadanie kolonii zwiększało prestiż państwa (wielkość, bogactwo)
- chęć chrystianizowania ludów Afryki i Azji
- "misja cywilizacyjna białego człowieka": biały człowiek, który był bardziej rozwinięty kulturowo powinien edukować inne ludy.
Imperia kolonialne
Największe posiadłości kolonialne miała w XIX wieku Anglia. Pod koniec stulecia do Korony Brytyjskiej należała czwarta część kuli ziemskiej. Potężne imperia miały również Francja i Rosja. Po pojawieniu się w XIX wieku dwóch nowych państw aspirujących do miana mocarstw, Niemiec i Włoch, również one zapragnęły mieć posiadłości zamorskie. Ponieważ jednak większa część terenów dostępnych do skolonizowania była już pod kontrolą innych państw, doprowadziło to do agresywnej polityki tych dwóch nowych graczy na arenie międzynarodowej,a co za tym idzie, do wielu konfliktów
Wojny opiumowe
Wojny burskie
Wojny prowadzone przez Wielką Brytanię przeciwko Burom w latach 1880-1881 i 1899-1902, w celu opanowania bogatych złóż diamentów i złota w republikach burskich (Transwalu i Oranii).

W 1877 Anglicy anektowali Transwal, co doprowadziło do zbrojnego powstania (1880), a następnie odzyskania przez republikę niepodległości (1884). Sojusz wojskowy Oranii i Transwalu (1897), wymierzony przeciwko ingerencji angielskiej, doprowadził do wybuchu II wojny burskiej (12 października 1899), zakończonej dzięki przewadze militarnej (350 tys. Brytyjczyków, 60 tys. Burów) zwycięstwem Anglików.

Na mocy traktatu pokojowego z Vereeniging (31 maja 1902) obie republiki wcielono do posiadłości kolonialnych Wielkiej Brytanii (od 1910 w Związku Południowej Afryki).
Ustrój kolonii
Systemy sprawowania przez metropolię władzy nad koloniami były zróżnicowane. Kraje zamieszkane w przeważającej większości przez emigrantów z Europy (Kanada, Australia, Nowa Zelandia) miały autonomię i stopniowo uniezależniały się od metropolii. Niekiedy głową państwa pozostawał nadal miejscowy władca, który dysponował własną armią. Istotne decyzje podejmowali jednak europejscy doradcy. Taką formę dominacji nazywano protektoratem. Często jednak władzę w koloniach sprawowali bezpośrednio przysłani z metropolii gubernatorzy i podlegli im urzędnicy.
Kolonializm w XIXw. Konflikty kolonialne.
Wojny opiumowe to trzy wojny prowadzone przeciwko Chinom:
1. Wielkiej Brytanii 1839–1842 oraz
2. Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1856–1858,
3. Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1859–1860.

Ich celem była dalsza ekspansja polityczna i gospodarcza tych mocarstw na terytorium Chin. Bezpośrednią przyczyną wojen, pretekstem, stało się zniszczenie przez władze chińskie ładunku opium z kontrabandy brytyjskiej.
Wojny opiumowe zakończyły się klęską Chin. Na mocy traktatów w Nankinie (1842), Tianjinie (1858) i Pekinie (1860) utraciły na rzecz Wielkiej Brytanii Hongkong i Kowloon, musiały otworzyć dla okrętów angielskich i francuskich większość swoich portów morskich, zalegalizować handel opium, oraz zapłacić wysokie kontrybucje. Wykorzystując osłabienie Chin, USA i Rosja wymusiły wówczas podobne ustępstwa, a sama Rosja dodatkowo znaczne nabytki terytorialne.
Powstania
W Afryce:
- Powstanie Mahdiego w Sudanie (1881-1898) Kolonia Brytyjska.

W Azji:
- Powstanie Tajpingów (1851-1864)
- Powstanie Sipajów (1857-1858) w Indiach kolonia Brytyjska.

Imperia i ich kolonie
Rywalizacja
Full transcript