Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

ZACOFANIE, POSTĘP I HISTORIA. RETORYKA POLITYKI KOBIECEJ

No description
by

Elżbieta Antonina

on 25 January 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of ZACOFANIE, POSTĘP I HISTORIA. RETORYKA POLITYKI KOBIECEJ

ZACOFANIE, POSTĘP I HISTORIA. RETORYKA POLITYKI KOBIECEJ
NA PRZYKŁADZIE GALICJI

postęp to nowożytna idea, która w XIX wieku staje się hasłem politycznym i wszechobecnym motywem przewodnim
postęp oznacza temporalizację historii, rozchodzenie się przestrzeni doświadczenia i horyzontu oczekiwania
"Wiara w postęp była nie tylko wskaźnikiem, lecz także trudnym do zmierzenia czynnikiem ruchu politycznego. Miał on źródło w woluntarystycznym samozapewnieniu bycia tym, który osiągnie właśnie ten postęp, w który wierzy"
- zafocanie, tradycyjność, konserwatyzm zjawiska wbrew opini nie typowe dla Galicji
- zacofanie utożsamiano z trudnościami ze zrealizowaniem celów politycznych i przeprowadzeniem reform społecznych
- zacofanie Galicji może być rozumiane jako historyczny dyskurs, rozchodzenie przestrzeni doświadczenia i horyzontu oczekiwania, zawierajacy się w przemianie społeczno gospodarczej i debacie o celach politycznych i legitymacjach
Reinhart Koselleck
"O postępowym i niepostępowym ruchu kobiecym
" 1913 rok
Kazimiera Bujwidowa (1867-1932)
polska działaczka społeczna, feministka, przedstawicielka radykalnego ruchu kobiecego w Galicji
współorganizatorka i prezes krakowskiej czytelni dla kobiet
organizatorka pierwszego na ziemiach polskich gimnazjum dla kobiet z programem równożędnym męskim gimnazjom
inicjatorka pisania podań kobiet o przyjęcie na studia
w 1910 delegatka z Galicji na kongresie spraw kobiecych w Paryżu,
w 1912 delegatka na I Zjeździe Austriackim w sprawie praw wyborczych kobiet
tekst:
- jest bilansem ówczesnej sytuacji
- przedmiotem dyskusji jest argumentacja polityki kobiecej i sposób przedstawienia

zdaniem autorki:
- postęp = postępowa polityka kobieca = powszechne prawa polityczne kobiet
- postęp zależy od zaangażowania i specyficznych treści

Natalja Kobryns’ka (1851 albo 1855–1920) - Rusińska polityka kobieca
jedna z najważniejszych ówczesnych pisarek ukraińskich, inicjatorka rusińskiego ruchu kobiecego
w 1884 r. założyła stowarzyszenie w Stanisławowie, które miało być podstawą wspólnego ruchu kobiecego
od 1887 r. wydawała wraz z Oleną Pčilką (1849–1930), wschodnioukraińską publicystką i literatką, kobiecy almanach: "Peršyj Vinok” (Pierwszy Wianek)
w latach 1894–1896 r. opublikowała trzy kolejne dzieła zbiorowe pod tytułem „Naša Dolja” (Nasza Dola)
sympatyzowała z radykałami skupionymi wokół Ivana Franko, rozwijała koncepcje dotyczące emancypacji kobiet, na które wpływ wywarły między innymi pisma Johna Stuarta Milla, Charlesa Darwina , Karola Marksa oraz innych myślicieli ówczesnej Europy
pod pojęciem emancypacji rozumiała zjednoczenie kobiet wszystkich warstw społecznych, przede wszystkim integrację kobiet wiejskich
w publicystyce dowodziła względności pojęcia postępowości i mierzyła je, odnosząc się do postawy względem kwestii kobiecej.
artykuł
"Sprawa kobieca w Galicji"
, ukazał się w 1893 r. w „Naša Dolja”

tekst:
ma charakter przemowy, co podkreśla jego polityczność, adresatkami sa kobiety,

Analiza:
- autorka polemizuje z zarzutami i uprzedzeniami przytaczanymi w różnych publikacjach, poczynając od mającej zasięg ogólnopaństwowy klerykalnej „Vaterland” (Ojczyzna) poprzez galicyjskie publikacje rusińskie „Dilo” (Dzieło) i „Pravda” (Prawda), dwa czasopisma ruchu Młodorusinów, aż po „organ radykałów-Narod” (Naród)
- autorka jest całkowicie świadoma znaczenia publiczności dla ruchu
- tekst składa się z logicznych argumentacji, odpierajacych argumenty tych, którzy sprzeciwiali się lub przeszkadzali kobiecym inicjatywom
autorka podejmuje się krytyki:
- radykałów, którym odmawia postepowości
- socjalistów i socjalistkek za rozróżnianie na ruchy kobiece proletariackie i burżuazyjne,
W tekscie występuje topos zacofania - potencjalna nieświadomość polityczna rusińskich kobiet z powodu płci
Celem analiz Kobryns’kiej jest:
- uniezależnienie rusińskich kobiet mieszkajacych na wsi poprzez dostęp do wykształcenia
zjednoczenie wszystkich kobiet w jednym kolektywie i sformułowanie jednej kompleksowej kwestii kobiecej.
Róża Pomeranz (1861–1934)
Syjonistyczna polityka kobieca

działaczka społeczna, polityczna, publicystka
inicjatorka organizacji kobiecych wewnatrz ruchu syjonistycznego
w 1911 r. delegatka wschodniej Galicji na bazylejskim kongresie syjonistów
w okresie II Rzeczpospolitej jedna z pierwszych posłanek na sejm z ramienia "Organizacji Syjonistycznej w Polsce”
autorka powieści historycznej umiejsowionej w Galicji o drodze judaizmu do syjonizmu
autorka opowiadań i artykułów dla centralnego organu ruchu syjonistycznego „Die Welt” (Świat) na temat miejsca kobiet-Żydówek w syjonizmie
autorka broszury "
Do żydowskich kobiet. Apel o powrót"
Kilka uwag do artykułu
„O kobiecie żydowskiej”
który ukazał się w
"Przyszłości"
tekst:
apel do żydówek o formie kazania
Analiza:
- autorka przeprowadza własna argumentację poprzez przedstawienie rozmowy dwóch żydówek: przedstawicielki środowiska ortodoksyjnego i zasymilowanego oświecenia, światowego wykształcenia
- utożsamia syjonizm z postępem i wczesnym socjalizmem, który został zastapiony przez syjonizm
- źródła rozwiazań wszelkich problemów dopatruje w syjonizmie
- żydówki uważa za pierwsze i najbardziej zaangażowane kobiety z racji osiagniecia podstaw nowoczesności już w czasach biblijnych
- za drogę do syjonizmu uważa znajomość języka, historii, życia duchowego
- Galicja nie jest dla autorki żadnym ważnym punktem odniesienia
- miejscem stawania się narodu jest Palestyna a jego fundamentem ludność rozproszona w całej diasporze
- wiaże idę powstania narodu z rozwojem i wizja lepszego syjonistycznego życia
- ortodoksyjnych żydów uważa za strażników żydowskiej tradycji i historii
- nie posługuje się fenomenem zacofania
- tradycyjny judaizm utożsamia z postępem
rozwój kwestii kobiecych w XIX wiecznej Galicji
Co było powodem zaangażowania w walkę o prawa kobiet?
Jak kobiety walczyły o siebie?
potrzeby kobiet
potrzeby narodowe
zróżnicowane operowanie pojęciem postępu i zacofania
Galicja postępowa czy zacofana
DIETLIND HÜCHTKER
zainteresowania badawcze:
- historia Polski, Niemiec, monarchii habsburskiej (XVIII-XX w.)
- historia kultury
- historia płci
- historia polityczna
- metodologia historii
artykuł
"Historyka"
TOM 42 (2012) s. 171-189
Żródła
artykuł
"Sprawa kobieca w Galicji"
Natalja Kobrynska
broszura
"Do żydowskich kobiet. Apel o powrót"
Róża Pomeranz + uzupełnienie Kilka uwag do art.
"O kobiecie żydowskiej"
Podsumowanie

- w tekstach zastosowano różne tryby narracyjne : mowę niezależna, logiczna argumentację, relację historyczna
- tryby narracyjne tworzą swoisty styl przemówienia, języka apelu, politycznej retoryki, mowa niezależna podkreśla charakter apelu, logiczna argumentacja uzasadnia żądania, a relacja historyczna, legitymizuje je udowadniając ich prawdziwość
- Kobryns’ka posługuje się historią jako tworzącą zasadą (poniekąd jako elementem konfliktowym),
- Pomeranz jako harmonizacją, przebiegiem historii jako rozwiązywaniem konfl iktu
- zacofanie i postęp są łącznikami w tekstach: łączą sytuację historyczną z logiczną argumentacją.
- wracajac do Kosellecka: zacofanie i postęp kształtują rozchodzenie się przestrzeni doświadczenia z horyzontem oczekiwania.
Podsumowanie Kobrynska - Pomeranz
charakterystyka źródeł
uporządkowana narracja
prawidłowa konstrukcja tytułu
analiza w oparciu o konkretne źródła
cechy charakterystyczne artykułu
opracowania ang., niem., ukr., ros.
tekst DIETLIND HÜCHTKER zainspirowany Bujwidowa bada retoryczna albo dyskursywna funkcję toposu postępu i zacofania w tekstach politycznych galicyjskiej polityki kobiecej
oraz sprawdza jak funkcjonowała retoryka
Full transcript