Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

ŻEGLARSTWO

No description
by

Marta Molicka

on 2 February 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of ŻEGLARSTWO

ŻEGLARSTWO

Encyklopedia Popularna PWN

Definicja żeglarstwa

Dyscyplina sportów wodnych i turystyki kwalifikowanej, uprawiana na jachtach żaglowych. Potoczną nazwą żeglarstwa rekreacyjnego jest jachting. Polega ono na żeglowaniu po śródlądowych akwenach wodnych (naturalnych jak i sztucznych), rzekach i kanałach.

"Żeglarz i sternik jachtowy" wyd.Alma-Press aut. P.Świdwiński, A. Kolaszewski

3500-3400 odkrycie żagli
1900 pierwsze zawody na igrzyskach olimpijskich
1922 pierwszy Klub Żeglarski-Chojnice
1924 powstanie Polskiego Związku Żeglarskiego
1925 pierwsze jachty klubowe: Witeź, Gryf i Carmen
1967-1969 Leonid Teliga jako pierwszy Polak samotnie opływa świat dokoła
1972 "Operacja Żagiel"
1973 pierwsze regaty dookoła świata „Whitebread”
04.1978 pierwsza Polka opłynęła samotnie świat

Krótka historia

Charakterystyka
dyscypliny

Ważniejsze żaglowce
ISKRA
DAR
POMORZA
Zawisza
Czarny
POGORIA
"Żeglarz i sternik jachtowy" wyd.Alma-Press aut. P.Świdwiński, A. Kolaszewski

Antoni Aleksandrowicz
Mariusz Zaruski
Władysław Wagner
Leonid Teliga
Krystyna Chojnowska-Liskiewicz
Kpt. Henryk Jaskuła
Roman Paszke
Mateusz Kusznierewicz

Żeglarze

Formy uprawiania
Źródło: "Żeglarz i sternik jachtowy" wyd.Alma-Press aut. P.Świdwiński, A. Kolaszewski

Żegluga na akwenach treningowych: oznacza żeglugę w obrębie portów, z wyłączeniem red i kotwicowisk
Żegluga osłonięta: część Zatoki Gdańskiej
Żegluga przybrzeżna: oznacza żeglugę w odległości nie większej niż 20 Mm od brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego
Żegluga pełnomorska: rejon mórz otwartych do 200 Mm od miejsca schronienia
Żegluga oceaniczna: żegluga nieograniczona

Podział żeglarstwa ze względu na rejony żeglugi

żeglarstwo czarterowe

Formy żeglarstwa:

Źródło: http://www.fundacjakeja.org.pl/wprowadzenie_do_tematyki.html
żeglarstwo śródlądowe
żeglarstwo morskie
żeglarstwo oceaniczne


Żeglarstwo a akweny

Źródło: www.pya.org.pl/prawo
Polski Związek Żeglarski działa w formie stowarzyszenia,
został powołany do reprezentowania polskiego żeglarstwa na arenie międzynarodowej.

Stowarzyszenie w pierwotnej formie istniało w latach 1924 – 1951
z przerwą w funkcjonowaniu podczas II wojny światowej
i ponownie od 1957 roku do dnia dzisiejszego.

Obecny prezes PZŻ: Wiesław Kaczmarek
(od 24 marca 2001)

Polski Związek Żeglarski

Sternik lodowy PZŻ

Patenty PZŻ

Patent sternika lodowego PZŻ
Wymagania:
ukończone 12 lat (legitymacja szkolna lub inny dowód tożsamości)
zaświadczenie o dobrym stanie zdrowia - orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do uprawiania żeglarstwa lodowego,
w przypadku osoby niepełnoletniej - pisemna zgoda rodziców/opiekunów na uprawianie żeglarstwa lodowego,
ukończenie szkolenia na stopień sternika lodowego PZŻ,
podejście do egzaminu na stopień sternika lodowego PZŻ,
zdanie z wynikiem pozytywnym egzaminu na stopień sternika lodowego PZŻ przed Komisją Egzaminacyjną PZŻ.

Jachtowy sternik morski
Żeglarz jachtowy
Kapitan jachtowy
Patent sternika jachtowego
Wymagania:
Min. 16. rok życia i posiadanie patentu żeglarza jachtowego
lub
Ukończone 18. roku życia i odbycie kursu szkoleniowego oraz co najmniej 2 rejsów po wodach morskich w czasie co najmniej 200 godzin;

Uprawnienia:
Prowadzenia jachtów żaglowych po wodach śródlądowych
Prowadzenia jachtów żaglowych o długości kadłuba do 18 m po wodach morskich

Źródło:
http://szkolenie.pya.org.pl/patenty/jachtowy_sternik_morski/uprawnienia
Patent kapitana jachtowego:
Wymagania:
Posiada patent jachtowego sternika morskiego
Po uzyskaniu patentu jachtowego sternika morskiego odbyła co najmniej sześć rejsów po wodach morskich w łącznym
czasie co najmniej 1200 godzin żeglugi, w tym co najmniej 400 godzin samodzielnego prowadzenia jachtu o długości
kadłuba powyżej 7,5 m, oraz odbyła co najmniej jeden rejs powyżej 100 godzin żeglugi na jachcie o długości kadłuba
powyżej 20 m oraz jeden rejs powyżej 100 godzin żeglugi po wodach pływowych z zawinięciem do co najmniej dwóch
portów pływowych.
Uprawnienia:
Prowadzenia jachtów żaglowych po wodach śródlądowych i morskich

Źródło: http://szkolenie.pya.org.pl/patenty/kapitan_jachtowy/wymaga


Patent żeglarza jachtowego:
Wymagania:
Min. 14 lat
Obowiązkowe szkolenie
Uprawnienia:
Prowadzenia jachtów żaglowych o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych
oraz pozostałych wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej

Źródło:
http://szkolenie.pya.org.pl/patenty/zeglarz_jachtowy/uprawnienia


DOSTĘPNOŚĆ


Stowarzyszenie założone w 1969 w wyniku wspólnej inicjatywy środowisk żeglarskich Francji, Polski, Włoch, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii,






International Sailing
Schools Association (ISSA)
Międzynarodowe Stowarzyszenie
Szkół Żeglarskich

Etykieta jachtowa
Pomocy należy udzielić zawsze: na wodzie, w porcie i na lądzie;
Pozdrawianie się przez podniesienie ręki;
Jacht powinien być czysty, w idealnym stanie technicznym i klarze, tak samo jak żeglarz powinien być w schludnym ubiorze oraz wyglądzie;
Należy szanować kapitana/prowadzącego jacht
Za burtę w czasie rejsu nie mogą wystawać nogi, ręce, niesklarowane liny lub odbijacze;
W czasie manewrów nie wolno palić, a zgodę na palenie należy uzyskać od prowadzącego;
Nie wchodzimy na obcy jacht bez pozwolenia;
Musimy uzyskać zgodę na cumowanie jachtu burta w burtę;
Wychodzenie odbywa się przez część dziobową gościnnego jachtu i musi być bardzo ciche i nieuciążliwe;
Gdy cumujemy pod na wspólnym polerze, cumę zakładamy pod cumą jachtu już cumującego;
Po zacumowaniu zgłaszamy przybycie w kapitnacie lub bosmanacie mariny – ustalamy miejsce cumowania, czas pobytu, opłaty oraz dokonujemy wpisu w książce portowej

Na jachcie nie gwiżdżemy!
Etykieta flagowa
Przesądy morskie
Felerny Piatek
Monety
Złe karły i kobiety
Sposoby na wiatr
żeglarstwo regatowe
żeglarstwo armatorskie
żeglarstwo klubowe
Bandera

Proporzec

Ceremonia podnoszenia bandery



Ceremonia opuszczenia bandery



Zasady noszenia bandery

Podstawowe dokumenty jachtu morskiego
Dokumenty legitymacyjne:
Zaświadczenie o rejestracji
Certyfikat okrętowy;
Dokumenty klasyfikacyjne:
Świadectwo klasy lub Orzeczenie Zdolności Żeglugowej
Dokumenty bezpieczeństwa:
Karta Bezpieczeństwa
Inne dokumenty:
Polisa Ubezpieczeniowa
Atesty
Dziennik Jachtowy
Lista załogi
Dowody osobiste lub paszporty
Książeczki żeglarskie
Patenty

Podstawowe zasady bezpieczeństwa
"Nauka żeglowania w weekend" J. Driscoll
Czasopisma
Polskie patenty żeglarskie - rozporządzenie Ministra Sportu z 09.04.2013, Dz.U.poz.460

Jachty do 7,5m długości kadłuba – uprawnienia niepotrzebne
(do 2012
Sternik
Jachtowy)
Turystyka żeglarska wywiera korzystny wpływ na zdrowie uczestników.
Działa hartująco i poprawia stan zdrowia oraz ogólne samopoczucie dzięki wpływom czynników klimatycznych i pogodowych
Wyrabia wytrzymałość, szybkość orientacji, zaradność, poczucie obowiązku
i koleżaństwa oraz umiejętność współżycia w zespole

WPŁYW NA ZDROWIE
Przeciwwskazania
ZDROWOTNE:
nieumiejętność pływania
reumatyzm
choroby nerek
padaczki i inne choroby mogąca spowodować utratę przytomności
choroby skóry (kontakt ze słońcem)
agorafobia i klaustrofobia, hydrofobia
choroby serca (nieuregulowane farmakologicznie)

CHARAKTERU:
nieumiejętność pracy w grupie
konfliktowość
brak odporności psychicznej na ciężkie warunki
nieumiejętność utrzymania porządku


J. Merski „Turystyka kwalifikowana turystyka aktywna” Warszawa 2009
T. Łobożewicz „Turystyka kwalifikowana” Wyd. PTTK „Kraj” Warszawa 1983
Młodszy Instruktor Żeglarstwa PZŻ

Instruktor Żeglarstwa PZŻ

Instruktor Wykładowca PZŻ

Instruktor Żeglarstwa Deskowego PZŻ

Instruktor Żeglarstwa Lodowego PZŻ
KADRA
Źródło: SYSTEM SZKOLENIA INSTRUKTORÓW PZŻ Zatwierdzony przez Zarząd PZŻ w dniu 07.12.2009 r.

KRZYŻÓWKA

1. napędza jacht…
2. zawody żeglarskie
3.punkt obserwacyjny na statkach
4. metalowa klamra w kształcie litery "U"
5. wybitny żeglarz polski Mariusz…
6. strona na statku wodnym
7."kierownica" na łodzi
8. piosenki marynistyczne
9. najlepszy przyjaciel żeglarza…
10.rodzaj akwenu
Pierwszy stopień, określający jedynie posiadanie przez jego właściciela podstawowej wiedzy z zakresu bezpieczeństwa żeglugi oraz pierwszej pomocy.
Analogiczny stopień do poprzedniego, ale w odniesieniu do żeglarstwa morskiego. Przeznaczony dla osób pragnących uczestniczyć w rejsach morskich nie tylko rekreacyjnie.
Jest to stopień amatorski i wystarcza, aby samodzielnie wynająć jacht morski do żeglugi rekreacyjnej. Umożliwia on pływanie praktycznie na wszystkich akwenach czarterowych.
Osoba posiadająca taki certyfikat powinna posiadać wszelkie umiejętności na zadowalającym poziomie, aby samodzielnie prowadzić jacht morski w porze dziennej w strefie przybrzeżnej. Aby uzyskać ten certyfikat nie wymagane są żadne dodatkowe kursy (np. pierwsza pomoc, UKF, itp.).
Jest to certyfikat potwierdzający umiejętności żeglarskie na poziomie zawodowym. Osoba taka powinna świetnie radzić sobie między innymi z obsługą jachtu, nawigacją, manewrami, świetnie znać przepisy. Ważnym aspektem są tu również kwestie interpersonalne, radzenie sobie z ludźmi.
Inland skipper (sternik śródlądowy)
Qualified crew (wykwalifikowany członek załogi jachtu morskiego)
Inshore skipper (podstawowy amatorski stopień skipper)
Master of Sailing Yacht (stopień skippera zawodowego)
Źródło: http://szkolenie.pya.org.pl/patenty/sternik_lodowy_pzz
Podział ze względu na środowisko uprawiania
Żeglarstwo jachotwe: woda

Żeglarstwo deskowe (windsurfing): woda

Żeglarstwo lodowe : lód

Żeglarstwo lądowe : ląd
Podział wg. form organizacyjnych i czasu trwania
Turystyczne rejsy żeglarskie na jachtach pełnomorskich
Wycieczki pełnomorskie - na statkach wycieczkowych
Rejsy szkoleniowo-stażowe

Rejsy regulatne
Rejsy międzyportowe
Rejsy wokółziemskie

Rejsy turystyczne krótkoterminowe (1-3 i 4-7 dniowe)
Rejsy turystyczne długoterminowe (8-28, 29-91 i 92-365 dniowe)


www.wsiz.rzeszow.pl/kadra/lstoklosa/.../Transport_w_turystyce_d.ppt
Fok
Grot
Bezan
Balastowe
Mieczowe
Balastowo-mieczowe


Kabinowe / Kajutowe
Bez kabin (otwartopokładowe)

Rozaje Jachtów
Budowa jachtu kabinowego :
kajuta
Kambuz : przestrzeń kuchenna

Koja : "łóżko"

Kingston : WC

Bulaje / iluminatory : okna

Mesa : przestrzeń wspólna, ogólnodostępna

Jaskółki : półki
Najważniejsze wyrażenia
Źródło: "Żeglaż i sternik jachtowy" A. Kolaszewski, P. Świdwiński, Almapress 2004
Drobny osprzęt
§ 13. Wymagań, o których mowa w § 12, nie stosuje się do statków przeznaczonych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji:
1) o długości kadłuba nie przekraczającej 3,5 m;
2) bez napędu mechanicznego.
§ 19. 1. Statek przeznaczony wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji powinien być wyposażony w następujący sprzęt pokładowy:
1) odbijacze w liczbie odpowiedniej do rodzaju i wymiarów statku;
2) bosak;
3) apteczka pierwszej pomocy.
2. Wymagań, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do statków przeznaczonych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji o długości kadłuba nie przekraczającej 3,5 m.
3. Skuter wodny powinien być wyposażony w zrywkę umożliwiającą awaryjne wyłączenie silnika
WYPOSAŻENIE JACHTÓW I MOTORÓWEK NA WODACH ŚRÓDLĄDOWYCH
Zostało określonproszkowee w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 05.11.2010 ogłoszonym w Dzienniku Ustaw nr 216 / 2010 poz. 1423 w sprawie wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej. Nakłada ono na pokładzie statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji następujące obowiązki:
§ 4. 3. Wyposażenie ruchome powinno być właściwie rozmieszczone i utrzymywane we właściwym stanie technicznym.
§ 6. 1. Statek, z wyjątkiem statku na stałe zacumowanego do nabrzeża, powinien być wyposażony w pasy lub kamizelki ratunkowe w liczbie odpowiadającej liczbie osób znajdujących się na statku oraz w koła ratunkowe
§ 7. 1. Co najmniej połowa wymaganych kół ratunkowych powinna być wyposażona w nietonącą linkę o średnicy 8-11 mm i długości 30 m.
§ 11. Wymagania, o których mowa w § 6-10, stosuje się do statków obsadzonych załogą (…) Załącznik (tabela I wyposażenie małych statków): statek o napędzie mechanicznym o długości 4-12 metrów w rejonie 2-4 oraz pozbawiony napędu mechanicznego w rejonie 1-4 powinien być wyposażony w jedno koło (...) przy czym wymagań nie stosuje się do małych statków, których budowa i konstrukcja nie pozwala na umieszczenie koła ratunkowego.
§ 12. 1. Statek powinien być wyposażony w odpowiednie gaśnice w liczbie określonej w zależności od jego wielkości, przeznaczenia, mocy urządzeń napędowych
i wyposażenia stwarzającego zagrożenie pożarowe.
3. Dopuszcza się stosowanie gaśnic wodnych lub pianowych, jeśli dostosowane są one do klasy pożarowej, która jest najbardziej prawdopodobna w przypadku pożaru
w pomieszczeniu, w którym się znajdują.
7. Statek o długości równej lub mniejszej niż 20 m (...) powinien być wyposażony w gaśnice o wielkości napełniania 2 kg. Minimalna liczba gaśnic jest zależna od długości statku i wynosi:
1) do 10 m - (1 + s) gaśnic,
2) powyżej 10 m do 15 m - (2 + s) gaśnic,
3) powyżej 15 m do 20 m - (3 + s) gaśnic,
przy czym "s" oznacza liczbę dodatkowych gaśnic w zależności od mocy silników napędowych i wynosi: 1 gaśnica dla silników o mocy 50-100 kW oraz dodatkowo 1 gaśnica powyżej 100 kW.
8. Dodatkowe gaśnice, o których mowa w ust. 7, powinny być równomiernie rozmieszczone w miejscach widocznych i łatwo dostępnych.
9. Gaśnice powinny być tak rozmieszczone, aby znajdowały się przy każdej zejściówce oraz, w miarę możliwości, w odległości nie większej niż 1 m od stanowiska sternika
i 2 m od kuchenki.
10. Na statku dopuszcza się stosowanie innej niż określona w ust. 7 liczby gaśnic, jeżeli przy zastosowanej wielkości napełnienia nie przekraczającej 6 kg zachowana jest
ta sama skuteczność gaśnicza.
http://www.anw.pl/przepisy_zeglarskie.html
§ 1.16. 1. W każdym wypadku żeglugowym powodującym zagrożenie życia lub zdrowia osób znajdujących się
na statku lub scalonych materiałach pływających kierownik powinien niezwłocznie podjąć wszelkie możliwe działania dla ratowania zagrożonych osób.
Ratownictwo i udzielanie pomocy
Tablice, flagi i proporce
§ 3.03. 1. Jeżeli niniejsze przepisy nie stanowią inaczej tablice i flagi powinny mieć kształt
prostokąta, a proporce – trójkąta równoramiennego.
2. Tablice, flagi i proporce nie powinny być zabrudzone lub wyblakłe.

Rozp. Ministra Infrastruktury z dn 28.04.2003 r w
sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz.U. nr 212, poz. 2027 z 2003 r)

Obowiązki załogi oraz innych osób przebywających na pokładzie
§ 1.03. 1. Członkowie załogi powinni wykonywać polecenia kierownika w ramach
nałożonych na niego obowiązków. W szczególności powinni współdziałać w przestrzeganiu
niniejszych przepisów i innych przepisów obowiązujących na statku.
2. Osoby znajdujące się na statku, inne niż członkowie załogi, powinny wykonywać polecenia
wydawane przez kierowników w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i porządku na statku.
4. Członkowie załogi oraz inne osoby przebywające na statku, które czasowo biorą udział w
uprawianiu żeglugi nie powinni wykonywać swoich obowiązków w stanie zagrażającym
bezpieczeństwu żeglugi, a szczególności wykonywać ich się w stanie przemęczenia lub stanie
intoksykacji.

Postępowanie w szczególnych sytuacjach
§ 1.05. W celu uniknięcia bezpośrednio grożącego niebezpieczeństwa kierownik statku powinien przedsięwziąć wszelkie środki ostrożności podyktowane sytuacją, łącznie z odstąpieniem od przestrzegania niniejszych przepisów.
Źródło: http://dervish.wsisiz.edu.pl/~peper/Zeglarstwo/Konspekty/Przepisy%20zeglugowe.pdf
Ogólny obowiązek zachowania ostrożności
§ 1.04. 1. W przypadku braku odpowiednich postanowień w niniejszych przepisach lub innych obowiązujących przepisach, kierownik powinien przedsięwziąć wszelkie środki ostrożności wynikające z zasad dobrej praktyki żeglarskiej w celu zapobieżenia w szczególności:
a) zagrożeniu bezpieczeństwa życia ludzkiego,
b) uszkodzeniu statków, scalonych materiałów pływających, brzegów oraz wszelkiego rodzaju budowli i urządzeń znajdujących się na drodze wodnej lub w jej bezpośredniej bliskości,
c) tworzeniu przeszkód dla ruchu żeglugowego.
d) zagrożeniu dla środowiska naturalnego

Kursy przecinające się
§ 6.03bis. 1. Jeżeli dwa statki idą kursem przecinającym się w taki sposób, że powoduje to ryzyko zderzenia, to statek, który ma drugi statek ze swej prawej burty, powinien ustąpić mu z drogi i gdy okoliczności na to pozwalają - uniknąć przecinania kursu przed jego dziobem. Jednakże statek idący prawą stroną głównego szlaku żeglownego powinien zachować swój kurs. Zasada ta nie ma zastosowania do małych statków w odniesieniu do statków, które nie są małymi statkami.

2. Przepisy ust. 1 nie mają również zastosowania do statków, co do których obowiązują przepisy § 6.13 (statki zawracające), § 6.14 (statki odchodzące z miejsca postoju) i § 6.16 (statki wchodzące lub wychodzące z drogi bocznej).

3. Niezależnie od przepisu ust.1, jeżeli dwa małe statki różnej kategorii idą kursami przecinającymi się, tak że może wyniknąć ryzyko zderzenia, to małe statki o napędzie mechanicznym powinny ustąpić drogi wszystkim innym małym statkom, a małe statki,
które nie mają napędu mechanicznego ani nie płyną pod żaglami, powinny ustępować z drogi małym statkom żaglowym.
Jednakże mały statek, który idzie przy prawej krawędzi szlaku żeglownego lub blisko prawego brzegu, powinien zachować swój kurs.

4. Niezależnie od przepisu ust. 1, jeżeli dwa statki żaglowe zbliżają się do siebie w taki sposób, że powoduje to ryzyko zderzenia,
to jeden z nich powinien ustąpić z drogi drugiemu, według następujących zasad:
a) jeżeli obydwa statki idą różnymi halsami, statek, który idzie lewym halsem, powinien ustąpić z drogi drugiemu statkowi,
b) jeżeli obydwa statki płyną tymi samymi halsami, statek znajdujący się od strony nawietrznej powinien ustąpić z drogi statkowi znajdującemu się od strony zawietrznej,
c) jeżeli statek idący lewym halsem widzi statek znajdujący się od strony nawietrznej, a nie może z pewnością ustalić, czy statek ten idzie lewym czy prawym halsem, powinien ustąpić z drogi temu statkowi.

Jednakże statek, który idzie przy prawej krawędzi szlaku żeglownego lub blisko prawego brzegu, powinien zachować swój kurs.
Przepisy te nie mają zastosowania do małych statków żaglowych w odniesieniu do statków żaglowych nie będących małymi statkami.


Źródło: http://dervish.wsisiz.edu.pl/~peper/Zeglarstwo/Konspekty/Przepisy%20zeglugowe.pdf
Na wodach śródlądowych reguluje je Ustawa o Żegludze Śródlądowej (Dziennik Ustaw nr 5/2001 poz. 43. z późniejszymi zmianami), a przede wszystkim Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 28.04.2003 ogłoszone w Dzienniku Ustaw nr 212/2003 poz. 2072 zawierujące szczegółowe reguły prawa drogi, znaki żeglugowe, światła.
Rozporządzenia Ministra Infrastruktury 22 stycznia 2002 roku
(Dz.U. 2002 nr 17 poz. 161).

Rozporządzenie określa obowiązki kierownika statku w razie zaistnienia wypadku, trybu postępowania w sprawach takich wypadków oraz wprowadza kwalifikacje wypadków żeglugowych.
W protokole powypadkowym należy umieścić następujące dane:
a) Miejsce i datę zapisu
b) Rodzaj wypadku
c) Dokładną datę wypadku
d) Opis wypadku
e) Opis miejsca wypadku
f) Okoliczności poprzedzające wypadek
g) Wydane polecenia przed, w czasie i po wypadku
h) Podane sygnały dźwiękowe
i) Okoliczności wyjaśniające przyczynę wypadku
j) Przyczyny wypadku
k) Następstwa wypadku
l) Imiona, nazwiska i stanowiska osób będących załogą statku
m) Imiona, nazwiska i stanowiska osób będących świadkami wypadku
n) Podpis osoby dokonującej zapis
http://dervish.wsisiz.edu.pl/~peper/Zeglarstwo/Konspekty/Przepisy%20zeglugowe.pdf
− W dniu otwarcia sezonu żeglarskiego (11 maja)
− Codziennie o godz. 8.00
− Z chwilą zaokrętowania kapitana
− Z chwilą ukończenia biegu lub wycofania się z regat.
-Wraz z zakończeniem sezonu żeglarskiego
− Codziennie o zachodzie słońca lub o 20.00 gdy zachód jest niewidoczny
− Z chwilą wyokrętowania kapitana

• Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. (Dz.U. 2001 nr 115 poz. 1229)

• Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej. (Dz.U. 2001 nr 5 poz. 43)

• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych dróg wodnych. (Dz.U. 2002 nr 210 poz. 1786)

• Zarządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 grudnia 1991 r. w
sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych.
(M.P. 1992 nr 4 poz. 20) uchylony
Podstawowe akty prawne regulujące żeglugę
na śródlądowych drogach wodnych:
Wiatry
Źródło obrazu: wikipedia
Źródło: http://www.zeglarstwo.net.pl/
Źródło: "Żeglarz i sternik jachtowy" wyd.Alma-Press aut. P.Świdwiński, A. Kolaszewski
Źródło: http://www.pya.org.pl/
Źródło: http://www.issa.com.pl/
Źródło: " Polska dla żeglarzy" , Z.Klimczak,wyd. Bezdroża,2007
Źródło: " Nauka żeglowania w weekend" , J. Drscoll, Wyd . Wiedza i Życie, W-wa, 2000
Źródło: " Nauka żeglowania w weekend" , J. Drscoll, Wyd . Wiedza i Życie, W-wa, 2000
Źródło: " Nauka żeglowania w weekend" , J. Drscoll, Wyd . Wiedza i Życie, W-wa, 2000
Źródło: " Nauka żeglowania w weekend" , J. Drscoll, Wyd . Wiedza i Życie, W-wa, 2000
Źródło: " Nauka żeglowania w weekend" , J. Drscoll, Wyd . Wiedza i Życie, W-wa, 2000
Źródło: Google
Źródło: Google
Źródło: Google
Źródło: http://www.skemzso4.republika.pl/photos/budowa.pdf
Źródło: "Żeglaż i sternik jachtowy" A. Kolaszewski, P. Świdwiński, Almapress 2004
Źródło: http://dervish.wsisiz.edu.pl/~peper/Zeglarstwo/Konspekty/Przepisy%20zeglugowe.pdf
Źródło: http://dervish.wsisiz.edu.pl/~peper/Zeglarstwo/Konspekty/Przepisy%20zeglugowe.pdf
Full transcript