Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Untitled Prezi

No description
by

Patrycja Hudzińska

on 2 April 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Untitled Prezi

Klasa 3 gimnazjum
zaprasza na
prezentację
Już ?
Tak prędko?
Co to było?
Coś strwonione?
Pierzchło skrycie?
Czy nie młodość
swą przeżyło ?
Ach, więc to już było.. Życie?
~ Leopold Staff ~
Czas nas zmieniał...
Jak wyglądliśmy kiedyś,
a jak wyglądamy dzisiaj?
Agnieszka
Maria
Marcin
Kinga
Anita
Daniela
Mikołaj
Przemek
Daria
Wojtek
Hania
Michał
Pamiętacie? Było to 6 lat temu.
Przyszliśmy tu tacy mali, przestraszeni i tacy niebywale uroczyści. Weszliśmy do klasy, usiedliśmy w ławce i tak już zostało. Przez 6 kolejnych lat z tą ławką rzadko się rozstawaliśmy. Ale już dziś pora opuścić to miejsce i w pamięć je zamienić.

Michalina
Kamil
Michał
Dominik
Julia
Patrycja
Martyna
Andrzej
Dawid
Weronika
Weronika
Julia

Wszyscy nie tak dawno żeśmy się poznali,
a już pożegnania nadszedł czas.
Tyle żeśmy z sobą przeżywali,
a dziś już wspomnienia łączą nas.

Jesteśmy jedyni, niepowtarzalni i wyjątkowi.
Oto kilka dowodów :

Świetnie radzimy sobie w kuchni
Często się wygłupiamy…
… ale gdy trzeba umiemy zachować powagę
Jesteśmy pomysłowi i kreatywni
Jesteśmy pracowici
Mamy sto pomysłów na minute
Zabierz ze sobą,
wspomnienia najlepsze,
i szkolne zabawy
przyjaźni te pierwsze.
Schowaj je gdzieś w sercu,
na dnie w kącie małym,
by ci zawsze szkołę,
nas - przypominały.

Nie mogę Ci wiele dać, nie mogę dać wiele Ci, bo sam niewiele mam .
- Co ja robię tu, co ja tutaj robię? W głowię pustkę mam, co ja tutaj robię?
Chcemy również podziękować nauczycielom
za trud włożony w naszą mozolną nauke. Pragniemy złożyć najszczersze wyrazy wdzięczności każdemu z osobna
Pani Kasi, nauczycielce języka polskiego, za godziny spędzone przy rozszyfrowywaniu znaków gorszych do odczytania i zrozumienia niż egipskie hieroglify, które pojawiały się na prawie każdym wypracowaniu
Pani z fizyki, pani Krysi za dostarczanie niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania adrenaliny przez okrągłe trzy lata jak i dodatkowego stresu przed każdą lekcją, oraz często potrzebnych żartów dla rozładowania napięcia- niestety nie tego w przewodach elektrycznych.
Pani z historii , pani Lucynie za szczegółowe przypomnienie około miliona osiemset dwudziestu pięciu tysięcy dni z życia człowieka, co składa się na ostatnie pięć tysięcy lat. Również za to, że nawet obudzeni w środku nocy wiemy, iż chrzest Polski odbył się w roku 966,
Wuefistom , panu Krzysiowi i pani Ewie za dokonanie niemożliwego, czyli nieliczną ilość obrażeń zarówno fizycznych jak i psychicznych u uczniów oraz za rozładowywanie naszej niewyczerpanej energii i sportowego potencjału na sali gimnastycznej, a nie w pozostałej części szkoły.
Pani z matematyki, pani Hani za wytrwałość i stalowe nerwy przy sprawdzaniu naszych prac, z których nadzwyczaj często wynikało, że pierwiastek ze stu to każda liczba różna od dziecięciu, a rzekome dwa plus dwa może się równać pięć!
Panu i pani z języków obcych, panu Sławkowi i pani Patrycji za wpajanie nam do głów zasad gramatyki, jak i ciężkie próby nauczenia nas wymowy słów niemieckich czy angielskich.

Robienie mi zdjęć nie interesuje mnie, lepiej schować twarz w dłoniach i nie pokazywać się.
Tylko nos, nos, nos, przymarzł mi do szkła
Świętego w saniach ciągle wypatruję
Może jedzie już drogę do mnie zna
Niech bez prezentów się nie pokazuje.
Jesteś niegrzeczny mówię ci, zawsze nim byłeś, skończ już wreszcie z tym! Nie jesteś aniołem mówię ci, jesteś niegrzeczny!
„Ile razem dróg przebytych?
Ile ścieżek przedeptanych? (…)
Ile w trudzie nieustannym
Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń? (…)
Chciałabym wszystkie takie chwile
Ocalić od zapomnienia.”

Panu Dyrektorowi, panu Bogdanowi, za to, że dobro ucznia stawiał zawsze na pierwszym miejscu, chociaż ze wszystkich prawideł gramatycznych stosował najczęściej tryb rozkazujący.
Drogiej Pani Pedagog, pani Małgosi, dziękujemy za rady i porady nie od parady.
Nauczycielce geografii, pani Beni, dziękujemy za cudowne zwiedzanie świata, choć tylko palcem po mapie. Nauka też kształci, a podróże są drogie.
Pani Marioli, nauczycielce biologi i chemi za uporczywe odchwaszczanie i nawożenie naszych jałowych poletek umysłowych oraz za tajemnicze reakcje i mikstury, dzięki którym zrozumieliśmy książki kucharskie.
Panu Darkowi, nauczycielowi informatyki dziękujemy za to, że dzięki jego życzliwości jesteśmy dobrze poinformowani.
Nauczycielom sztuk pięknych : techniki, plastyki i muzyki za uwrażliwienie nas na piękno świata i szlifownie naszej artystycznej duszy.
Katechetce, pani Paulinie za poskramianie naszych rogatych dusz i wybielanie czarnych charakterów.
Pani Sekretarce, pani Cycylce, dziękujemy za to, że nie daje nam pieczątek na legitymacjach szkolnych uprawniających do 100% zniżki w nauce i za to, że nigdy nie odesłała nas z kwitkiem.
Paniom Sprzątaczkom za to, że mimo naszych usilnych starań utrzymują szkołę w czystości.
Nauczycielkom nauczania zintegrowanego, kierowcy, kucharce, opiekunce, bibliotekarce, woźnemu i wszystkim pracownikom szkoły, za to, że dzięki Wam mamy w szkole o wiele wiele łatwiej. Wszystkim z serca serdecznie DZIĘKUJEMY
:)
Dawid
Dawid
Ziemowit
Pani Kasiu, to pani należą się szczególne podziękowania. Dziękujemy za opiekę, nauczanie i wychowanie. Dziękujemy za to, że razem z nami cieszyła się pani z naszych sukcesów, i za to, że była pani z nami w gorszych chwilach. Dziękujemy za to, że zawsze stawała pani za nami murem i wyciągała nas pani z najgorszych opresji. Jest też to moment, w którym mamy okazję przeprosić za to, że czasami byliśmy nieznośni, że nie zawsze dawało się z nami wytrzymać, że często robiliśmy wszystko na przekór. Jesteśmy pani ogromnie wdzięczni za to, że wytrzymała pani z nami całe sześć lat. Z całego serca każdy z osobna i wszyscy razem DZIĘKUJEMY !
Jesteśmy uzdolnieni muzycznie
To było całkiem niedawno ..
Jesteśmy kulturalni
KONIEC :)

Prezentację wykonała :
Patrycja Hudzińska

"Pamiętam jakby to było wczoraj.... "
Full transcript