Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Etapy rozwoju grupy

Dr Kamila Lasocińska
by

Jacek Monte Christo

on 30 September 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Etapy rozwoju grupy

Normy i reguły oraz wartości leżące u ich podstaw są zrozumiałe i przystają do siebie nawzajem
Wszyscy mają dostęp do informacji związanych z funkcjonowaniem grupy.
Członkowie grupy potrafią zaprezentować swoje stanowisko i są z uwagą słuchani przez innych.
W idealnej grupie wszyscy członkowie grupy akceptują efektywne procedury i dążą do osiągnięcia grupowego celu
Zachowania członków są wzajemnie przewidywalne.
Role pełnione przez członków grupy są relatywnie stabilne, ogólnie zrozumiałe i akceptowane przez wszystkich członków grupy.
Członkowie grupy mają w przybliżeniu równy status, tak że każdy może wywierać wpływ raczej przez swą wiedzę, posiadane umiejętności i pomysły aniżeli poprzez fakt zajmowania wyższego miejsca w hierarchii grupy bądź poza nią
Zmienne procesualne
Identyfikacja grupy na podstawie:

Proces grupowy to szereg zmian, które zachodzą między uczestnikami grupy (z prowadzącym włącznie) w trzech obszarach:
Proces grupowy
Analiza procesów zachodzących
w grupie
Etapy rozwoju grupy
warunków
wstępnych

działania
grupy

efektów
działania
grupy

Członkowie
Środowisko
Zasoby
potrzeby i motywy członków grupy

ich postawy, przekonania, systemy wartości



umiejętności którymi dysponują

liczebność grupy
Określ cechy środowiska, w którym podejmuje aktywność Twoja grupa projektowa.
Które z nich sprzyjają realizacji projektu, które ją utrudniają?
Które z nich mająa szczególne znaczenie dla przebiegu,
organizacji projektu?
Określcie jako zespół zasoby,
jakimi dysponujecie.
wiedza
narzędzia
czas
fundusze
,
Członkowie grupy mają świadomość osiągnięcia celu.
Członkowie grupy osiągają satysfakcję z roli, którą odgrywają w grupie, z pracy grupy i z relacji pomiędzy członkami grupy.
Spójność grupy jest wysoka.
Istnieje zgoda co do roli lidera i struktury przywództwa w grupie.
działania małej grupy ulegają wzmocnieniu
Efekty końcowe
Jakie znasz etapy rozwoju grupy?
Jak zmieniają się interakcje w grupie i dynamika grupowa podczas aktywności grupowej?
Dynamika procesu grupowego
Grupa jako rzeczywistość społeczna posiada nie tylko określoną strukturę, ale charakteryzuje się też specyficzną dynamiką.

Oznacza to, że struktura i specyfika grupy nie jest statyczna, lecz dynamiczna; podlega permanentnemu rozwojowi i zmianie.

Inna była dwie godziny wcześniej, inna jest teraz, inna będzie za chwilę.
behawioralnym
poznawczym
emocjonalnym
dr Kamila Lasocinńska
,
Etapy (fazy)
Formowanie (forming)
Burzenie się
(storming)
Normalizacja
(norming i performing)
Przygotowanie do rozwiązywania
zespołu (adjourning)
Faza orientacji (wstępna, wstępnej integracji,
kreowania ról).
Faza oporu (przejściowa,
konfrontacji, eksploracji
różnic, różnicowania).
Faza pracy (konsolidacji, współpracy,
głębszej integracji, spójności).
Faza zakończeniowa (rozstaniowa, terminacji)
1
2
3
4
kultura
grupy konkurujące
Fazy procesu
grupowego
performing
forming
storming
norming
W fazie zakończeniowej przejaw oporu czy niechęci przed końcem może występować mniejsze zaangażowanie i otwartość.
Niezgodą na koniec bywa aktywność w kierunku podtrzymania znajomości – pomysły na spotkania i utrzymywanie kontaktu.
Konstruktywnym jest założenie, że grupa nie tylko musi się zawiązać i stworzyć, nie tylko pracować, ale też i zamknąć.
Opór przed końcem
Pojawiają się nowe cele, nadzieje, oczekiwania, potrzeby i plany związane z przyszłością.
Uczestnicy wyrażają swoje opinie dotyczące pracy grupy – jakie ich oczekiwania zostały spełnione i co im się udało oraz jakie oczekiwania nie zostały zaspokojone.
Pojawiają się emocje związane z rozstaniem: smutek, lęk, złość, radość, ulga.
Znaczenie fazy zakończeniowej
Relacje pomiędzy osobami stają się głębokie i niejednorodne.
Grupa charakteryzuje się więc wysokim poziomem zaufania i spójności, otwartą komunikacją, podejmowaniem inicjatywy i braniem odpowiedzialności, swobodnym przepływem informacji zwrotnych, akceptacją, tendencją do wspierania poszczególnych osób a nie ich atakowania.
Taka atmosfera sprzyja kreatywności i osobistemu rozwojowi.
Znaczenie fazy normalizacji
Struktura jest w pełni funkcjonalna
Struktura jest w pełni akceptowana przez członków zespołu
Uwaga przenosi się z wzajemnego poznawania się na wykonywanie zadań
W trwałych zespołach to ostatni etap życia zespołu
Przygotowanie do rozwiązywania zespołu
Uczestnicy mają poczucie, że realne i otwarte zaangażowanie jest dla nich korzystne i wartościowe, a bycie w grupie stwarza im możliwość osobistego rozwoju.
Mogą pojawiają się osobiste wątki poszczególnych osób dotyczące ich osobistych doświadczeń a także tematy dotyczące ważnych potrzeb
Przyjęte na początku role nie są już takie sztywne, osoby są w ich wyborze bardziej elastyczne i potrafią korzystać z różnych sposobów reagowania w sytuacjach interpersonalnych w grupie.
Normalizacja c. d.
Charakterystyczne są próby sprawdzania prowadzącego i grupy, jak zareagują na próby bycia bardziej otwartym.
Pojawia się również walka o władzę i pozycję w grupie i na tym tle powstają pierwsze konflikty.
Standardowo wyrażane są uczucia złości czy nawet wrogości wobec prowadzącego, koncentrujące się głównie w temacie zawodu i frustracji związanej z niespełnianiem przez niego oczekiwań.
Ten etap rozwoju grupy jest bardzo intensywny i dynamiczny, jeżeli opór zostanie przełamany. Jeżeli tak się nie stanie, będą pojawiały się momenty ciszy, oczekiwania i napięcia.
Wstępna jednorodna struktura różnicuje się – grupa staje się bardziej realna i prawdziwa. Członkowie wyrażają swoje prawdziwe potrzeby
Burzenie się c.d.
Czas konfliktów wewnątrz grupy
Członkowie uznają istnienie grupy ale
burzą się przeciwko kontroli narzucanej przez grupę
powstają spory wokół osób mających sprawować kontrolę nad grupą
Etap kończy się wraz z ustaleniem przywództwa w grupie
Burzenie się

Podstawowe pytanie tej fazy:
niepewność co do celów
niepewność co do struktury
niepewność co do przywództwa Członkowie sprawdzają , jakiego typu zachowania są dopuszczalne
Etap dobiega końca wraz z wykształceniem się poczucia przynależności do zespołu
Formowanie
Etap charakterystyczny dla zespołów doraźnych powołanych do wykonania zadań w określonym czasie.
Efektywność przestaje być najważniejszą sprawą, swoją uwagę skupiają na planach i problemach które staną przed nimi po rozwiązaniu zespołu
Przygotowanie do rozwiązania zespołu
Zawiązywanie związków w
grupie

Kształtowanie się poczucia
tożsamości zespołu

Wzrasta spójność (zwartość, spoistość)

Etap kończy się wraz z okrzepnięciem struktury oraz wykształceniu się ról i oczekiwań roboczych
Normalizacja
czy ta grupa jest dla mnie
bezpieczna?
Pojawianie się konfliktów w grupie jest tak naturalne, że gdy przez dłuższy czas nie występują, można podejrzewać, że z jakichś powodów nie są one ujawnia.
Na przykład dlatego, że w grupie obowiązuje niepisana norma zakazująca konfliktu lub zasada, że ma być tylko miło i przyjemnie.
Znaczenie konfliktu
Brak konfliktu grozi stagnacją
Umiarkowany i konstruktywnie rozwiązywany – może pobudzać motywację, kreatywność i zaangażowanie;
zbyt wysoki lub nierozwiązywalny – grozi postawami wrogości, brakiem współpracy, wycofywaniem i rozpadem grupy.
Konflikt w grupie
Jego przejawem jest podobieństwo oraz tendencja do wyglądania i zachowywania się w jednakowy sposób.
Zjawisko to polega na dostosowywaniu sie do ogółu z jednoczesnym rezygnowaniem z różnych aspektów własnej indywidualności.
Może to dotyczyć zarówno obszaru związanego z własnymi opiniami, stylem funkcjonowania, ubraniem, sposobem prezentowania siebie, sposobem mówienia, rankingiem priorytetów czy systemem wartości.
Konformizm i socjalizacja
Celem współzawodnictwa jest zwykle chęć bycia dostrzeżonym, docenionym, poczucie wysokiej wartości siebie.
W rzeczywistości grupowej rywalizacja może przejawiać się tendencją do zabierania dużej przestrzeni i czasu dla siebie, wyrazistym prezentowaniu siebie, wywieraniu wrażenia na innych, zawłaszczaniu dla siebie uwagi, czasu oraz zadań dawanych grupie.
Współzawodnictwo
zjawiska w grupie
Full transcript