Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

ADAM MICKIEWICZ

No description
by

Monika Mączyńska

on 10 April 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of ADAM MICKIEWICZ

ADAM MICKIEWICZ
ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ

O Mickiewiczu ogólnie:
"My z niego wszyscy." - Zygmunt Krasiński
Mickiewicz to wzór romantycznego poety-Polaka: wybitna indywidualność, poeta-prorok wyrażający uczucia i tęsknoty całego narodu, duchowy przywódca.
Debiut
Etap wileńsko-kowieński
Wygnanie
Został zesłany w głąb Rosji. Zwiedził Krym, przebywał w Moskwie w Petersburgu oraz Odessie. Z tego okresu pochodzą: „Konrad Wallenrod” oraz cykle „Sonetów krymskich”. Sonety obrazują podróż bohatera (wygnanego z ojczyzny) przez Krym. W 1829 roku poeta opuścił Rosję. Podróżował do Włoch przez Niemcy i Szwajcarię. Krótko przebywał w Czechach.
(ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, wolnomularz. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej , a nawet za jednego z największych na skalę europejską.
-1816 – 1819 studa w Wilnie,
-1819 – 1823, praca w Kownie. W tym czasie Mickiewicz nawiązał bliższe kontakty z grupą filomatów i filaretów, pisał także swoje pierwsze utwory poetyckie, takie jak: Oda do młodości czy Pieśń filaretów.
W tamtym czasie poznał również Marylę Wereszczakównę, do której miłość wpłynęła na jego całe późniejsze życie, nie tylko osobiste, ale również na jego twórczość. Rodzina Maryli uznała, iż nie był on dla niej odpowiednim kandydatem na męża, (nie był bowiem zamożny), a więc Maryla wkrótce stała się żoną hrabiego Puttkamera.

Urodził się w rodzinie drobnoszlacheckiej. Wcześnie stracił ojca. Ukończył szkołę ojców dominikanów w Nowogródku i wstąpił na Uniwersytet Wileński. Był tam słuchaczem seminarium nauczycielskiego – studiował na wydziale fizyczno-matematycznym oraz na wydziale literatury i sztuki. W tym okresie działał aktywnie w Towarzystwie Filomatów (organizacja miała na celu wypracowanie zasad społeczeństwa doskonałego, a członkowie poszukiwali dróg rozwoju intelektualno – duchownego).
Zadebiutował w 1818 roku wierszem pt .: „Zima miejska” opublikowanym na łamach „Tygodnika Wileńskiego”.
Było to wydarzenie na wielką skalę i miało przełomowe znaczenie w literaturze polskiej, zapoczątkowując nurt romantyczny oparty na ludowości, poezji ludowej, obyczajach i wyobrażeniach ludu. Ta data (1822r.) umownie otwiera polski romantyzm!
Rok później został nauczycielem w Kownie i tam rozpoczął pracę nad swoimi pierwszymi utworami romantycznymi. W 1822 r. w Wilnie został wydany pierwszy tom "Poezyj", w których skład wchodził m.in. "Ballady i romanse".
lipiec 1823 r., Wilno
Rozpoczyna się śledztwo w sprawie tajnych związków młodzieży na Litwie. 5 listopada 1823 Mickiewicz zostaje aresztowany. Przebywa w więzieniu do maja 1824. Skazany za "szerzenie nierozsądnego polskiego nacjonalizmu przy pomocy nauczania" na pracę nauczyciela w "oddalonych od Polski guberniach" jesienią 1824 opuszcza Litwę.
Podczas podróży poznał wielue słynnych postaci tamtego okresu: w Berlinie słuchał wykładów Hegla, w Weimarze poznał Goethego, w Bonn A. W. Schlegla, w Czechy V. Hankę.

W Rzymie doszła go wieść o wybuchu powstania w Warszawie. Nie wziął w nim udziału, choć z fałszywym paszportem wyruszył do kraju (dotarł do Wielkopolski).
EMIGRACJA
W lipcu 1832 roku Mickiewicz wyjeżdża do Paryża - tam z niewielkimi przerwami spędzi resztę życia.

Początkowo włączył się w prace emigracji. Został członkiem Towarzystwa Literackiego, Towarzystwa Litwy i Ziem Ruskich, w 1833 był redaktorem i głównym publicystą "Pielgrzyma Polskiego". Swoje przemyślenia na temat misji Polski i zadań emigracji zawarł w "Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego".

W 1834 wydał "Pana Tadeusza".
Poetycką odpowiedzią na upadek Powstania Listopadowego stały się „Dziady” drezdeńskie (część III) oraz księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego zawierające zasady mesjanizmu
Zawiedziony i zniechęcony licznymi porażkami, bez nadziei na bliski przewrót polityczny w Europie, odsuwa się od życia publicznego. Przeżywa wówczas okres pogłębienia życia religijnego, czyta mistyków:
Boehmego, Saint-Martina.
Adam Mickiewicz ożenił się z Celiną Szymanowską w 1834. Mickiewicz nie miał stałych dochodów, założenie rodziny pogłębiło jego i tak trudną sytuację materialną (urodziło im się 6 dzieci).

Od listopada 1839 wykładał literaturę łacińską w Akademii w Lozannie (powstały wtedy „Liryki lozańskie”), ale jesienią 1840 r. przerywa działalność wykładową i obejmuje katedrę literatury słowiańskiej w Collége de France. Jego wykłady cieszyły się żywym zainteresowaniem nie tylko emigracji polskiej. Wśród słuchaczy byli też m.in. Rosjanie, Włosi, Czesi, Francuzi (J. Michelet, E. Quinet, George Sand).
W lipcu 1841 r. Mickiewicz poznaje Andrzeja Towiańskiego. Przyjmuje jego nauki a z czasem staje się głównym ich głosicielem i przywódcą (założonego przez Towiańskiego) Koła Sprawy Bożej. Poglądy polityczne Mickiewicza, które przekazuje podczas swoich wykładów oraz także czynna propaganda towianizmu powodują, że w maju 1844 władze zawieszą Mickiewicza w czynnościach profesora.
W czasie Wiosny Ludów Mickiewicz zorganizował we Włoszech Legion Polski. Cele ideowe walki przedstawił w Składzie zasad.

Zakłada w Paryżu dziennik "Trybuna Ludów", głoszący radykalny program społeczny. Wkrótce pismo, wskutek interwencji ambasady rosyjskiej, zostałje zawieszone.

W 1852 otrzymał posadę w Bibliotece Arsenału w Paryżu.
Po śmierci żony w 1855 zostawia nieletnie dzieci w Paryżu i jedzie do Turcji, aby wesprzeć akcję formowania legionu polskiego do walki z Rosją. Rozgoryczony politycznymi starciami, zmęczony fizycznie i psychicznie nieoczekiwanie umierał w Stambule, prawdopodobnie na cholerę, 26 listopada 1855 r. Zwłoki przewieziono do Francji i pochowano na cmentarzu w Montmorency. W 1890 prochy Mickiewicza złożono w krypcie katedry na Wawelu.
1817 – Mickiewicz rozpoczyna pracę nad przekładem Dziewicy orleańskiej Woltera

· 1818 – Zima miejska – pierwszy opublikowany utwór Mickiewicza (w „Tygodniku Wileńskim”)

· 1819 – Kartofla

· 1820 – Oda do młodości (prwdr. 1827), Pieśń filaretów (prwdr. 1828)

· 1822 – I tom Poezji (Ballady i romanse – m.in. Romantyczność, Świteź, Świtezianka, Lilie, Powrót taty, To lubię, Rybka, Kurhanek Maryli i in.)

· 1823 – II tom Poezji (Grażyna, Upiór, II i IV cz. Dziadów)

· 1823 – Do M***

· 1826 – Sonety (Sonety krymskie i Sonety odeskie)


· 1828 – Konrad Wallenrod

· 1829 – Do ***, Na Alpach w Splügen

· 1830 – Do matki Polki

· 1831-1832 – Reduta Ordona, Śmierć Pułkownika

· 1832 – III cz. Dziadów

· 1832 – Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego

· 1834 – Pan Tadeusz

· 1837 – Konfederaci barscy, Jakub Jasiński

· 1839-1840 – Liryki lozańskie

· 1848 – Skład zasad

· 1849 – artykuły w „Trybunie Ludów”
Kalendarium twórczości
fragment "Dziadów"
Full transcript