Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Izolacja Postpenalna

WPiA, Łódź
by

Łukasz Gałasiński

on 14 November 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Izolacja Postpenalna

IZOLACJA POSTPENALNA
Kara śmierci w Polsce
Wprowadzona przez Kodeks karny z 1932 r., który w art. 37 wymienia ją jako karę zasadniczą. Art. 39 przewidywał karę dożywotniego pozbawienia wolności.
Kara śmierci w Polsce
Kodeks karny z 1969 r. w art. 30 podtrzymuje istnienie kary śmierci, jako kary zasadniczej:

"§ 2. Karą zasadniczą o charakterze wyjątkowym, przewidzianą za najcięższe zbrodnie, jest kara śmerci.
§ 3. Za przęstępstwo zagrożone karą śmierci oraz w innych wypadkach przewidzianych w ustawie można orzec karę zasadniczą 25 lat pozbawienia wolności."
Kara śmierci w Polsce
Była przewidziana tylko za najcięższe zbrodnie, zawsze jednak jako kara alternatywna - oprócz kary pozbawienia wolności. Wśród zbrodni, za które groziła kara śmierci były m.in.:
zdrada ojczyzny,
zamach stanu,
szpiegostwo,
zamach terrorystyczny,
dywersja,
kierowanie wielką aferą gospodarczą,
zabójstwo człowieka,
kwalifikowany rozbój.
Kara śmierci w Polsce
Kara śmierci w Polsce - statystyka
W latach czterdziestych rocznie wykonywano ponad 300 egzekucji.
Po roku 1950 liczba egzekucji wyraźnie spadła. Dokładne wskazanie liczby wykonanych kar jest niemożliwe ze względu na utajnianie procesów
i danych w tym zakresie.
Należy wspomnieć, że w kodeksie tym istniały także dwie konstrukcje nieleczniczego postpenalnego środka izolacyjnego. Były to:

Postpenalny środek orzekany obligatoryjnie (art. 84 k.k. z 1932 r.)
Postpenalny środek orzekany fakultatywnie (art. 83 k. k. z 1932 r.)
Ustawa z dnia 23 października 2013 r.
Wyłączeniu podlegały kobiety ciężarne i osoby, które w chwili czynu nie ukończyły 18 lat.
Faktyczne moratorium na wykonywanie kary śmierci- 1988 r., od tego czasu
nie wydano ani jednego wyroku skazującego.

Moratorium ustawowe- ustawa z 12.7.1995 r. o zmianie Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien
i nawiązek w prawie karnym.

Jej art. 5 stanowi:
„W okresie 5 lat od wejścia w życie ustawy nie wykonuje się kary śmierci”
Końcowo Kodeks karny z 1997 r. zniósł karę śmierci w polskim prawie karnym.
Pod koniec okresu faktycznego wykonywania kary:
o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób.
Art. 1.
Ustawa reguluje postępowanie wobec osób, które spełniają łącznie następujące przesłanki:
1) odbywają prawomocnie orzeczoną karę pozbawienia wolności wykonywaną w systemie terapeutycznym lub w zakładzie karnym typu zamkniętego w wyznaczonym oddziale lub celi, w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo zakładu,
2) w trakcie postępowania wykonawczego stwierdzono u nich zaburzenia psychiczne w postaci upośledzenia umysłowego, zaburzenia osobowości lub zaburzenia preferencji seksualnych,
3) stwierdzone u nich zaburzenia psychiczne mają taki charakter lub takie nasilenie, że zachodzi co najmniej wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat.
Art. 9.
Jeżeli wydana w trakcie postępowania wykonawczego opinia psychiatryczna i psychologiczna
o stanie zdrowia osoby, o której mowa w art. 1 pkt 1, wskazuje, że osoba ta spełnia przesłanki określone w art. 1 pkt 2 i 3, dyrektor zakładu karnego występuje do właściwego sądu z wnioskiem o uznanie osoby, której dotyczy wniosek, za osobę stwarzającą zagrożenie. Do wniosku dołącza się opinię, a także informację o wynikach dotychczas stosowanych programów terapeutycznych i postępach w resocjalizacji.
Art. 10.
(...)
2. Zakończenie odbywania kary pozbawienia wolności po złożeniu wniosku nie stanowi przeszkody do wydania orzeczenia w przedmiocie określonym w ust. 1.
Postępowanie przed sądem
Sąd podejmuje czynności zmierzające do ustalenia czy wniosek dotyczy osoby stwarzającej zagrożenie.
Art. 14.
1. Sąd dokonując oceny, czy jest konieczne zastosowanie wobec osoby stwarzającej zagrożenie nadzoru prewencyjnego albo umieszczenie jej w Ośrodku, bierze pod uwagę całokształt okoliczności ustalonych w sprawie, a w szczególności uzyskane opinie biegłych, a także wyniki prowadzonego dotychczas postępowania terapeutycznego oraz możliwość efektywnego poddania się przez tę osobę postępowaniu terapeutycznemu na wolności.

2. Sąd orzeka o zastosowaniu wobec osoby stwarzającej zagrożenie nadzoru prewencyjnego, jeżeli charakter stwierdzonych zaburzeń psychicznych lub ich nasilenie wskazują, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez tę osobę czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu,
zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat.
3. Sąd orzeka o umieszczeniu w Ośrodku osoby stwarzającej zagrożenie, jeżeli charakter stwierdzonych zaburzeń psychicznych lub ich nasilenie wskazują, że jest to niezbędne ze względu na bardzo wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności seksualnej, zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 10 lat.

4. Nadzór prewencyjny i umieszczenie w Ośrodku orzeka się bez określenia terminu.
W celu ustalenia zaburzeń psychicznych w postaci:
upośledzenia umysłowego,
zaburzenia osobowości,
zaburzenia preferencji seksualnych
sąd powołuje dwóch biegłych lekarzy psychiatrów.
W przypadku ZO - dodatkowo psychologa, PS - dodatkowo biegłego seksuologa.
Może być połączone z obserwacją w zakładzie psychiatrycznym, trwającą do czterech tygodni (jeżeli osoba, której wniosek dotyczył nie przebywa w ZK,
to można zastosować poszukiwanie, zatrzymanie i doprowadzenie).
Osoba, której wniosek dotyczył, nie stwarza zagrożenia.
Orzeczenie o umieszczeniu w Krajowym Ośrodku Zapobiegania Zachowaniom Dyssocjalnym.
Sąd zarządza:
pobranie wymazu ze śluzówki policzków (analiza DNA)
pobranie odcisków linii papilarnych
wykonanie zdjęć, szkiców i opisów wizerunku
umieszczenie danych w bazach i zbiorach policji
Sąd zarządza:
pobranie wymazu ze śluzówki policzków (analiza DNA)
pobranie odcisków linii papilarnych
wykonanie zdjęć, szkiców i opisów wizerunku
umieszczenie danych w bazach i zbiorach policji
Orzeczenie o zastosowaniu nadzoru prewencyjnego.
Sąd może nałożyć na osobę obowiązek poddania się odpowiedniemu postępowaniu terapeutycznemu.
Osoba umieszczona w ośrodku może w każdym czasie złożyć wniosek o ustalenie potrzeby jej dalszego pobytu.

Nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy sąd, na podstawie opinii lekarza psychiatry oraz wyników postępowania terapeutycznego, ustala czy konieczny jest dalszy pobyt
w ośrodku.

Sąd w każdym czasie może postanowić o wypisaniu osoby
z ośrodka.
Sąd uchyla nadzór prewencyjny, jeżeli przestały zachodzić okoliczności jego ustanowienia albo gdy osoba została umieszczona w ośrodku.
Mariusz Trynkiewicz (ur. 10 kwietnia 1962 roku) - Był nauczycielem z Piotrkowa Trybunalskiego, który latem 1988 roku zabił w swoim mieszkaniu przy ulicy Działkowej trzech chłopców: 11-letniego
Działanie ustawy obejmie...
Tomasza Ł. oraz 12-letnich Artura K. i Krzysztofa K. Trynkiewicz miał wtedy 26 lat. W śledztwie ujawniono, że wcześniej dopuścił się jeszcze jednego podobnego morderstwa na 13-letnim Wojciechu P. Obecnie Mariusz Trynkiewicz przebywa w zakładzie karnym w Rzeszowie. Wyjdzie na wolność w lutym 2014 roku.
Dziękuję za uwagę!
Full transcript