Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

DZUMA CAMUS

No description
by

Martyna Pietrzak

on 11 March 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of DZUMA CAMUS

Cechy paraboliczności
w "Dżumie" A. Camusa "DŻUMA" - Albert Camus Paraboliczność powieści Cechy przypowiesci (paraboli):
gatunek literatury moralistyczno-dydaktycznej
schematyzm fabuły
uproszczona konstrukcja postaci
obiektywny narrator
selekcja realiów
słuzy własciwemu odczytaniu alegorycznego lub symbolicznego znaczenia przedstawionego swiata, przekazaniu prawdy moralnej
posługuje sie narracja, w której postacie i zdarzenia pełnia funkcje przykładów prawd uniwersalnych
wydarzenia i swiat w niej przedstawione sa pretekstem do głebszych przemyslen
mniej wazne sa przedstawiane wydarzenia, istotniejsze jest ich „drugie dno” - znaczenie metaforyczne czy alegoryczne, wnioski natury filozoficznej czy moralnej, które wynikaja z tresci OBECNOSC MOTTA Mottem utworu jest cytat z "Dziennika zarazy" Daniela Defoe:

"Jest rzeczą równie rozsądną ukazać jakiś rodzaj uwięzienia przez inny, jak ukazać coś, co istnieje rzeczywiście, przez coś innego, co nie istnieje"

Motto wskazuje na to, że treść utworu odnosi się do innego sensu, sensu przenośnego, metaforycznego. MOZLIWOSC PRZENOSNEGO
ZROZUMIENIA ZJAWISKA DZUMY Dżuma może być rozumiana dosłownie jako choroba, ale także metaforycznie jako wojna, kataklizm, absurd czy zło, tkwiące w człowieku Dżuma może być rozumiana w utworze jako: 1) Dżuma jako choroba - jest to dosłowne znaczenie wynikające z przebiegu powieściowych zdarzeń

2) Dżuma jako potężny, nieobliczalny kataklizm spadający nieoczekiwanie na ludzi - przyczyn jego nic nie tłumaczy, a jego siły nikt nie jest w stanie przewidzieć. Jest symbolem zagrożenia człowieka, bezradności wobec żywiołu. Podkreśla kruchość i nietrwałość ludzkiego losu, którego scenariusz może ułożyć nieprzewidywalna w swym działaniu siła natury.

3) Dżuma jako wojna - wiele szczegółów wskazuje na podobieństwo dżumy do drugiej wojny. Stan oblężenia miasta, rozłąka z bliskimi, segregacja ludności, odosobnienie chorych, kremacja zwłok - nasuwają skojarzenia z doświadczeniem ostatniej wojny. Kataklizm wywołany przez siły natury jest równie niebezpieczny jak ten stworzony przez człowieka 4) Dzuma jako zło tkwiące w człowieku i w świecie:

"Każdy nosi w sobie dżumę, nikt bowiem na świecie nie jest od niej wolny, mikrob jest czymś naturalnym" mówi Tarrou, twierdząc że człowiek jest w swej naturze zły. Nosi w sobie zło, którego bakcyl ujawnia się przede wszystkim w sytuacjach ekstremalnych, w chwilach szczególnego zagrożenia. Dobroć, wielkoduszność jakie potrafi okazać to wynik walki, którą prowadzi z samym sobą. W gruncie rzeczy skazany jest na zło i na walkę ze złem. Zła nie można unicestwić ostatecznie, zwycięstwo nad nim jest chwilowe, tymczasowe, nigdy nie wiadomo kiedy ponownie "Dżuma obudzi szczury i pośle je by umierały w szczęśliwym mieście" bo "bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie zanika. Może przez dziesiątki lat pozostać uśpiony" 5) Dżuma jako absurd:
"Co to jednak znaczy dżuma? To życie ot i wszystko"
Jest to nasza rzeczywistość, której w żaden sposób nie jesteśmy w stanie zracjonalizować, bo wypełnia ją absurd. Jest ciągiem tragicznych zdarzeń, które pogłębiają naszą samotność i poczucie obcości świata. Ludzka egzystencja jest groźna i bezsensowna. Dżuma spada przecież na mieszkańców miasta niczym siła fatalna. Szukając jej przyczyn można uznać, że jest to kara za grzechy. Taki pogląd zostaje jednak obalony. Umierają ludzie, których taka wersja "nie obejmuje" (dziecko sędziego, Tarrou, żona doktora). Świat przedstawiony przez Camusa zapełniony jest ludźmi będących marionetkami w rękach ślepego losu. Nie ma on oparcia w opatrzności boskiej.Trudno by się dopatrzeć w nim sfery sacrum. Niebo okazuje się być puste. Bóg nie troszczy się swoje dzieci, czyli go nie ma. Życiem na ziemi rządzi przypadek. Człowiek w swym nieszczęściu jest zdany sam na siebie, towarzyszy mu rozpacz, samotność. BRAK KONKRETYZACJI
CZASOWEJ Jak podaje narrator na początku utworu, akcja powieści rozgrywa się w latach 40. XX wieku. Autor nie podaje ostatniej cyfry daty, w to miejsce stawia kropkę, w książce jest mowa o roku 194. OGRANICZENIE PRZESTRZENI Akcja powieści rozgrywa się w zamkniętym Oranie. Z tego powodu narrator praktycznie nie podejmuje wątków nie związanych bezpośrednio z miastem. Cały świat przedstawiony Dżumy ogranicza się do tego jednego miejsca. POKAZANIE ARCHETYPICZNYCH
POSTACI Bohaterowie "Dżumy" reprezentują pewne postawy:
Doktor Rieux to człowiek oddający się bez reszty walce z dżumą w imię wypełniania swojego powołania
Tarrou reprezentuje postawę męczennika, osoby gotowej do poświęceń w imię walki ze złem
Rambert to człowiek, który początkowo nie chce nic zrobić dla innych, potem jednak zmienia swoją postawę
Ojca Paneloux można czytać jako typowego przedstawiciela Kościoła, który początkowo traktuje dżumę jak karę za grzechy, potem jednak zmienia swoje poglądy, wyrażając konieczność przybrania odpowiedniej postawy chrześcijańskiej w obliczu cierpienia
Grand – człowiek walczący z dżumą poprzez zwykłą pracę
Cottard – człowiek korzystający na nieszczęściu innych ASPEKT DYDAKTYCZNY
I MORALNY UTWORU Wszystkie postaci występujące w utworze można oceniać pod względem moralnym. Od konkretnych bohaterów zależy, jaką postawę przyjmą w obliczu dżumy. W sytuacji zagrożenia życia sprawdza się ich moralność. PODPORZADKOWANIE WSZYSTKICH WATKÓW
I MOTYWÓW GŁÓWNEMU TEMATOWI UTWORU W powieści wszystkie wątki dotyczą dżumy i są z nią związane. Akcja utworu obejmuje historię epidemii – od momentu pojawienia się pierwszego szczura do otwarcia bram miasta. Cały utwór opisuje historię choroby i różnych bohaterów miasta, inne tematy nie są w utworze poruszane. LICZNE FRAGMENTY
FILOZOFICZNO-REFLEKSYJNE W utworze znajdziemy sporo fragmentów, w których podejmowany jest problem sensu ludzkiego istnienia, sensu dżumy i natury ludzkiej.

Filozofią dominującą w „Dżumie” jest bardzo popularny we Francji w połowie dwudziestego wieku egzystencjalizm. dziękuję za uwagę!

Martyna Pietrzak 3D sources:
http://www.dzuma.klp.pl/
http://pl.wikipedia.org/wiki/D%C5%BCuma_%28powie%C5%9B%C4%87%29
http://www.edulandia.pl/lektury/1,88825,4999355,Dzuma_jako_powiesc_parabola.html
http://www.zgapa.pl/zgapedia/data_pictures/_uploads_wiki/p/Plague.jpg
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/9b/Hand_necrosis_casued_by_plague.jpg
Full transcript