Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Seriale

No description
by

Rozalia Koziel

on 24 April 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Seriale

Seriale jako gatunek
telewizyjny Rozalia Kozieł
Hanna Gutowska Serial - geneza Gatunki seriali Gatunki seriali Tabelki Próba definicji Bibliografia 1.„Między przyjemnością a rytuałem. Serial telewizyjny w kulturze popularnej” – M.Gałuszka
2.„Studia nad komunikacją popularną, międzykulturową, sieciową i edukacyjną” – A.Kisielewska
3.„Telewizja i jej gatunki po Wielkim Bracie” – W.Godzic Jeden z najważniejszych gatunków TV, obejmujący mydlane opery (soap opera), telenowele i telenowele dokumentalne (docu-drama, docu-soap) oraz fabularne serie i miniserie (nadawane przeważnie w telewizjach publicznych i stacjach tematycznych). Serial jest narracyjną formą telewizyjną, która prezentuje w sposób regularny epizody, zawierające symultanicznie rozgrywające się historie z udziałem stałej grupy bohaterów. Serial odróżnia się od niektórych serii oraz komedii sytuacyjnych tym, że epizody łączą się na ogół związkiem przyczynowo-skutkowym i rozwijają się fabularnie (tym samym poszczególne epizody nie mogą być oglądane w dowolnym porządku). Odcinki serialu zwykle nie mają wyrazistego zakończenia, w ramach pojedynczego epizodu zawierają na samym końcu zaskakujący element zawieszenia uwagi. Odcinki serialu początkowo trwały 15 minut, potem 30 – obecnie standardem jest odcinek 50-minutowy. W latach 40 i 50 telewizja w USA prezentowała seriale kryminalne (co wiązało się z popularnością gangsterskiego „kina czarnego”) oraz familijne (głównie opery mydlane). Okres świetności tego gatunku nastąpił w latach 50 i 60. W Stanach Zjednoczonych popularnością cieszyły się wtedy seriale kowbojskie (np. The Long Langer, Gunsmoke) czy rozmaite serie związane ze środowiskiem medycznym. Szczególne miejsce w historii tego gatunku zajmują mydlane opery – seriale przeznaczone zasadniczo dla kobiet. Od lat 50 zaczyna się triumf emitowanej do 2009 roku telenoweli The Guiding Light, która pochodzi od noweli radiowej, rozpoczętej w roku 1937 w radio przez autorkę scenariusza – Irnę Philips. Na każde z dziesięciu obecnie emitowanych w telewizji amerykańskiej mydlanych oper aż siedem ma więcej niż 25 lat. Mydlane opery zajmują około 50 godzin czasu nadawania w ciągu tygodnia. Takie programy jak As The World Turns (premiera w CBS w 1956 roku) czy All My Children (jeden z najdłużej emitowanych, osiągający w sezonie 1978-79 najwyższe notowania), są znane bodaj na całym świecie. Dziękujemy!!! telewizyjność, gatunek telewizyjny (dominacja) fragmentaryczność (odcinki) chronologiczność (dominacja) periodyczność (seryjność) cechy seriali Miś Uszatek Szpital Dzieciątka Jezus, Prawdziwe psy Świat według Kiepskich,
07 zgłoś się Dekalog Kieślowskiego Chirurdzy, Alternatywy 4 animowane dokumentalne idea przewodnia indywidualna fabuła każdego odcinka zachowana chronologia fabularne typologia seriali netmobilowe
Mobizody sitcoms
‘Allo ‘Allo! młodzieżowe
Beverly Hills 90210 prawnicze
JAG – Wojskowe Biuro Śledcze medyczne
Dr House kostiumowe
Robin z Sherwood westerny
Dr Quinn telenowela, soap opera
M jak miłość obyczajowe
Seks w wielkim mieście szpiegowskie
Życie na gorąco wojenne
Pacyfik fantasy
Przygody Merlina science fiction
Z archiwum X kryminalne
Ekstradycja gatunki seriali * Narracyjna forma telewizyjna, która prezentuje w sposób regularny epizody, których zawartość to symultaniczne historie z udziałem stałej grupy bohaterów. * Program telewizyjny, najczęściej fabularna opowieść filmowa (rzadziej dokument lub film animowany), prezentowana w regularnych odstępach czasu. Ukazuje, w skończonej liczbie odcinków, jedną opowieść, tworzącą zamkniętą fabularnie całość. * Film dokumentalny lub fabularny zrealizowany przez telewizję lub dla telewizji. Przeznaczony do rozpowszechniania na małym ekranie i składa się z więcej niż dwóch odcinków. Opera mydlana OPERA MYDLANA – (ang. Soap opera) – gatunek telewizyjny, często mylony z telenowelą. Różni się jednak od niej wieloma cechami. Humorystyczny, ale pogardliwy wydźwięk terminu powoduje, że jest on rzadko używany przez samych twórców. Opery mydlane są kontynuatorkami popularnych w XIX wieku drukowanych w gazetach powieści w odcinkach oraz późniejszych powieści radiowych (takich jak polskie słuchowiska Matysiakowie czy W Jezioranach).
Opera mydlana jest najpowszechniejszym gatunkiem serialowym na świecie. Opery mydlane pojawiają się zazwyczaj kilka razy w tygodniu, od poniedziałku do piątku (czasem rzadziej lub w inne dni tygodnia) i trwają od 20 do 50 minut. Z początku emitowane były zazwyczaj w godzinach od 11 do 16, czyli tzw. daytime, obecnie częściej pojawiają się w paśmie primetime, także w weekendy. Ich głównym celem jest dostarczenie widzom rozrywki. Są one osadzone w rzeczywistości, zazwyczaj współczesnej lub nawet równoczesnej widzowi. Czasami miejsce ich akcji nie jest określone. Opery mydlane przedstawiają sytuacje rodzinne i zawodowe, codzienne problemy bohaterów, pochodzących głównie z klasy średniej (w polskich produkcjach) lub wyższej (produkcje zagraniczne). Są to zazwyczaj historie wielowątkowe, z kilkunastoma głównymi bohaterami, powiązanymi wspólnym miejscem pracy (szpital, kancelaria adwokacka, instytut naukowy) lub więzami pokrewieństwa, oraz licznymi postaciami epizodycznymi. Opery mydlane nie są oczywiście gatunkiem jednorodnym; istnieją pewne różnice między produkcjami polskimi a zagranicznymi, głównie amerykańskimi, które przedstawiają "prawdziwe" życie ludzi z wyższych sfer. Natomiast na pograniczu opery mydlanej i filmu dokumentalnego znajduje się gatunek telewizyjny zwany docu soap, który różni się od klasycznej opery mydlanej tym, że zamiast fikcyjnych postaci granych przez aktorów, obejrzeć można prawdziwych ludzi w prawdziwych sytuacjach życiowych (zakładając jednak, że nie grają oni przed kamerą). Cechy:
1.Niekończący się, wielowątkowy serial. Wątki mogą biec równoległe lub krzyżować się wzajemnie, niektóre znikają, pojawiają się nowe. Wynika to z faktu, iż niektórzy grający w nich aktorzy po kilku latach produkcji są zbyt znudzeni lub, obawiając się zaszufladkowania, rezygnują z roli, by po kilku latach do niej powrócić. Same postacie mogą się zmieniać. Charakterystyczny jest brak głównego wątku, wiodącego bohatera, brak tradycyjnego finału rozwiązującego wszystkie wątki.
2.Bardzo duża liczba odcinków.
3.Często zdarza się, że akcja na ekranie biegnie równolegle do czasu rzeczywistego.
4.Opera mydlana powiela schematy zawarte w literaturze kobiecej, a głównie melodramatu i romansu.
5.Często podział na części jest przypadkowy i gwałtowny. Niekiedy cały odcinek przedstawia jedno zdarzenie lub jedną postać.
6.Opera mydlana najczęściej jest przedstawiona w formie kina stylu zerowego tzn. forma przekazu pozbawiona jest jakichkolwiek elementów artystycznych, nawiązań do innych utworów oraz nietypowych sposobów prezentacji fabuły. Westernowe seriale Wraz z upowszechnieniem telewizji powstawać zaczęły westernowe seriale telewizyjne. W Polsce, spośród seriali tego typu, największa popularność zdobyły Bonanza, Gunsmoke,Domek na prerii oraz Doktor Quinn. Do seriali westernowych nie emitowanych w Polsce zaliczyć można: The Lone Ranger, The Rifleman, Have Gun, Will Travel, The Big Valley, Maverick i wiele innych. Western charakteryzuje się pewnymi stałymi cechami, podstawowe to:
* tematyka związana z wydarzeniami historycznymi na Dzikim Zachodzie w drugiej połowie XIX w.
* wyrazista akcja o dobitnie zarysowanym konflikcie dramatycznym, najczęściej powiązanym z wątkiem miłosnym
* główny bohater (kowboj, traper, szeryf, "jeździec znikąd") odznaczający się budzącymi sympatię cechami: szlachetnością, odwagą, przedsiębiorczością, wielką sprawnością fizyczną i siłą
* obowiązkowe składniki awanturnicze: strzelaniny, bójki, konne pościgi
* operowanie efektownymi plenerami Dzikiego Zachodu (rozległe prerie, skaliste wąwozy). Serial kostiumowy Gatunek seriali odwzorowujących daną epokę historyczną poprzez użycie charakterystycznych dla niej dekoracji i strojów; termin „serial kostiumowy” odnosi się głównie do produkcji zawierających fikcyjnych bohaterów, co odróżnia je od tzw. seriali historycznych, których głównymi bohaterami są postacie historyczne.
Przykłady seriali kostiumowych: Downton Abbey, Shotgun, Robin z Sherwood, "Xena", "Hercules".
Polski serial kostiumowy z 1976 roku - Zaklęty Dwór. Sitcom To rodzaj serialu komediowego, w którym dominuje tzw. humor sytuacyjny. Akcja sitcomu rozgrywa się przez większość czasu w jednym pomieszczeniu. Rodzaj tej sztuki filmowej zapoczątkowano w Stanach Zjednoczonych. Nazwa sitcom pochodzi od angielskiego wyrażenia situation comedy i oznacza komedię sytuacyjną. Do amerykańskiej klasyki tego gatunku należą takie hity jak Pełna chata, Świat według Bundych, Krok za krokiem, Przyjaciele, Kroniki Seinfelda oraz wiele innych. Ważnym ośrodkiem ich produkcji jest także Wielka Brytania, skąd pochodzą m.in. 'Allo 'Allo!, Czarna Żmija czy "Pan wzywał, Milordzie"? Brytyjskie sitcomy bywają często nazywane britcomami.

Pierwszym sitcomem nakręconym w całości w Polsce był 13 posterunek z Cezarym Pazurą w roli głównej.
W sitcomach często występuje śmiech publiczności po każdym z gagów. Według obecnego trendu ścieżka dźwiękowa ze śmiechem występuje prawie zawsze. Realizuje się to na różne sposoby:

- kręcenie z udziałem publiczności, jak w teatrze (np. Świat według Bundych czy Miodowe lata)
- wyświetlanie gotowych materiałów publiczności (np. Latający cyrk Monty Pythona, Pomoc domowa)
- nakładanie sztucznego śmiechu (np. Świat według Kiepskich lub Daleko od noszy) Ze względów oszczędnościowych obecnie dominuje trzeci sposób.

Zdarza się, że sitcomy są serialami trwającymi wiele lat, mającymi kilkaset odcinków. Kiedy jednak oglądalność jest niewielka (jak np. U fryzjera, który był wyświetlany wyłącznie w TVP2), sitcom zazwyczaj jest kończony po kilku lub kilkunastu odcinkach (czy jak to się dzieje w Stanach Zjednoczonych - po połowie sezonu lub jednym sezonie).

Odcinki sitcomów na ogół są ze sobą powiązane jedynie bohaterami i miejscem. Nierzadko też zupełnie sobie zaprzeczają (np. zmieniona biografia jakiegoś bohatera , czy zakończenie typu "koniec świata"). Serial komediowy Gatunek serialu telewizyjnego, w którym większość czasu w tym serialu jest wypełniona epizodami komediowymi. Serial komediowy został po raz pierwszy stworzony przez BBC w 1930 roku i był to serial Starlight. Czasami występują też animowane seriale komediowe. W Polsce:
• 39 i pół
• Faceci do wzięcia
• Graczykowie
• Hela w opałach
• Mamuśki
• Niania Na świecie:
• Hoży doktorzy
• Jak poznałem waszą matkę
• Da Ali G Show
• Jaś Fasola
• Mała Brytania
• On, ona i dzieciaki
• Californication
• Na imię mi Earl
• Przystanek Alaska
• Trawka Serial szpiegowski Gatunek serialu, którego fabuła osnuta jest wokół tematyki szeroko pojętego szpiegostwa.
Przykłady:
* "Hunted"
* "Szpiedzy w Warszawie" Serial netmobilowy Inaczej mobizod - jest to krótka miniatura filmowa przeznaczona do ściągania na przenośne odtwarzacze obrazu (typu Video IPod, odtwarzacze MPEG-4, telefony komórkowe) oraz do Internetu.
Mobizody to nowe krótkie formy telewizyjne, z zawartością fabularną lub inną, zaadaptowane do specyfiki telewizji mobilnej, bądź do oglądania w Internecie i trwająca od 30 sekund do maksymalnie 10 minut. Serial medyczny Serial medyczny jest to seryjna dramatyczna produkcja telewizyjna, w której wydarzenia koncentrują się na szpitalu, jego personelu i otoczenia. W Stanach Zjednoczonych większość seriali medycznych trwa około 45 minut i najczęściej akcja rozgrywa się w szpitalu. Większość aktualnie emitowanych seriali wykracza poza wydarzenia odnoszące się do zawodów postaci i pokazuje niektóre aspekty ich życia osobistego. Może to być np. wątek romansu między dwojgiem lekarzy. Popularnymi przykładami seriali medycznych są Ostry dyżur, Szpital Dobrej Nadziei, Dr House, St. Elsewhere, Chirurdzy oraz Bez skazy. Seriale medyczne w Polsce:
W latach 70. XX wieku powstają dwie polskie produkcje tj. Doktor Ewa i Układ krążenia.
Najbardziej znane współczesne polskie produkcje to dramatyczno-obyczajowe "Na dobre i na złe" (TVP2), "Lekarze" (TVN) oraz komediowe "Szpital na perypetiach" (Polsat) i jego kontynuacja "Daleko od noszy" (Polsat). Serial młodzieżowy Seryjna dramatyczna produkcja telewizyjna, która skupia się na nastoletnich postaciach. Gatunek ten należy do stosunkowo nowych. Po raz pierwszy na antenie telewizyjnej pojawił się w późnych latach 80. XX wieku. Na początku serialu postacie mają ok. 15-17 lat, a kiedy serial się kończy (jeśli trwa przez wiele sezonów) mają ponad dwadzieścia lat. Bohaterowie zazwyczaj stają przed takimi kwestiami jak związki, młodzieńcza ciąża, aborcja, żałoba, przemoc w rodzinie, bezdomność, coming out, gwałt, alkoholizm, narkomania oraz tolerancja wobec odmienności. Seriale młodzieżowe zazwyczaj odwołują się do widowni młodzieżowej. Najpopularniejsze pozycje młodzieżowe rozgrywają się w środowiskach klasy wyższej (np. Beverly Hills, 90210, Życie na fali) lub jeśli ich akcja umieszczona jest w innych środowiskach np. małomiasteczkowych (Jezioro marzeń, Pogoda na miłość), grają w nich atrakcyjni aktorzy, którzy są o przynajmniej kilka lat starsi od swych postaci. Seriale które przedstawiają życie nieco bardziej realistycznie z nastoletnimi aktorami nie radzą sobie równie dobrze. Przykładami takich produkcji pozytywnie ocenionych przez krytykę są Moje tak zwane życie, Luzaki i kujony i nieco mniej pozytywnie oceniane Life As We Know It. Żaden z wymienionych nie przetrwał całego sezonu. Do roku 1989 trudno mówić w Polsce o produkcjach typowo z gatunku "serial młodzieżowy". Istniały pozycje w których wiele postaci stanowiły młodsze nastolatki, ale były to raczej seriale dla dzieci. Przykładem może tu być Przygrywka z 1982 r. czy Janka z 1989 r.
Sytuacja zmieniła się w 1993 roku za sprawą Pamiętnik nastolatki. Powstaje Pokój 107 w 1997 r. czy Klasa na obcasach w 2000 r., ale kończą się na kilkunastu odcinkach i trudno mówić o rozwoju gatunku. Jego bardziej znanym przedstawicielem jest Egzamin z życia (2005). Serial kryminalny Należy do gatunku serialu telewizyjnego, którego tematyką jest śledztwo zmierzające do wykrycia sprawcy zbrodni. W tym gatunku przedstawia się działalność detektywów, śledczych, specjalnych agentów, prawników oraz policji zmierzającą do rozwikłania zbrodni i aresztowania sprawcy, zbierane są dowody, poszukuje się motywów przestępstwa, prowadzone są przesłuchania świadków i podejrzanych.

Często siły policyjne mają do dyspozycji najnowsze zdobycze techniki laboratoryjnej. Przykłady seriali kryminalnych na świecie:
- Agenci NCIS
- CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas
- CSI: Kryminalne zagadki Miami
- CSI: Kryminalne zagadki Nowego Jorku
- Detektyw Monk
- Dowody Zbrodni
- Bez śladu Polskie seriale kryminalne:
- Detektywi
- Ekstradycja
- Fala Zbrodni
- Glina
- Kryminalni
- Oficer
- Malanowski i partnerzy
- Komisarz Alex
- Na krawędzi Seriale prawnicze Seryjna fikcyjna produkcja dramatyczna opowiadająca o prawie, przestępstwach, karze i zawodach prawniczych. Kategorię można podzielić na seriale sądowe oraz thrillery prawnicze.

Gatunek popularny w Stanach Zjednoczonych obejmuje zarówno:
Pozycje typowo dramatyczne:
- Prawnicy z Miasta Aniołów
- Prawo i porządek
- Kancelaria adwokacka
Łączące elementy dramatu i komedii lub tematyki obyczajowej:
- Gdzie diabeł mówi dobranoc
- Ally McBeal
- Potyczki Amy
- Orły z Bostonu Do polskich przedstawicieli gatunku należą:
Fabularno-dokumentalne:
- Werdykt
- Sędzia Anna Maria Wesołowska
- Sąd Rodzinny
Fabularne:
- Zespół adwokacki
- Magda M.
- Prawo Agaty Moda na Sukces Klan Dr Quinn Omówienie Rodzinki.pl
oraz Przyjaciół Rodzinka.pl Rodzinka.pl to polski serial obyczajowy w reżyserii Patricka Yoki, który ma na swoim koncie takie produkcje jak "Naznaczony", "Hela w opałach", czy "Niania"."Rodzinka.pl" powstała na podstawie kanadyjskiego scenariusza do sitcomu pt. "Les Parents", który w 2009 został uhonorowany nagrodą w Gemeaux, a produkcja ma najwyższą w swojej kategorii oglądalność. "Rodzinka.pl" swoją premierę w Polsce miała 2 marca 2011 roku na kanale TVP2, a możemy go także oglądać na stacji TVP HD. Składa się z 26 odcinków, każdy po około 25 minut. "Rodzinka.pl" cechuje się bardzo luźnym, charakterem komediowym, jest zlepkiem powiązanych tematycznie scen. Serial opowiada o pięcioosobowej rodzinie Boskich, którzy mieszkają pod Warszawą w przestronnym, zakupionym na kredyt domu. Pieczę nad całą rodziną piastuje Ludwik, będący architektem pracującym w domu. Jego żona Natalia po kilkuletniej przerwie zawodowej, którą poświęciła na wychowanie dzieci, wraca do pracy.
Przed Natalią otwierają nowe perspektywy. Natalia i Ludwik prezentują przykład zgodnego i kochającego się małżeństwa.

Bohaterowie są razem już od czasu studiów i jest to przysłowiowa miłość od pierwszego wejrzenia. Pierwszym owocem ich szczerej miłości był Tomek. Niebawem na świat przyszedł ich kolejny syn Kuba – w serialu oglądamy go jako zamknięto w sobie nieśmiałego nastolatka. Średnia latorośl to w odróżnieniu od najstarszej typ sportowca i maniak deskorolki. Z kolei najmłodszy, ośmioletni syn Kacper ciągle podkreśla, iż z racji wieku wszystko mu wolno i wszystko mu się należy, dzięki czemu często udaje mu się osiągać swoje cele. Przyjaciele Kultowy serial komediowy o sześciorgu przyjaciołach Joey'u, Chandlerze, Rossie, Monice, Rachel i Phoebe, którzy wspólnie spędzają ze sobą czas, świetnie się razem bawiąc. Potrafią naśmiewać się z własnych słabości i wad oraz wspierać w trudnych chwilach. Akcja serialu toczy się w Nowym Jorku na Manhattanie, głównie w kawiarni zwanej Central Perk, oraz w mieszkaniu Monici i Rachel oraz Joeya i Chandlera. Serial ten składa się z 10 sezonów, które podzielone są przeważnie na 24 odcinki. Seriale polskie z lat 90.:
* zakorzeniony w kulturze polskiej mit rodziny i domu – sagi rodzinne;
* projekcja zbiorowych wyobrażeń – trzypokoleniowa rodzina żyjąca pod jednym dachem;
* dom – najważniejsza przestrzeń; Seriale amerykańskie z lat 90.:

* kontrowersyjne tematy i postacie;
* alternatywny dyskurs orientacji seksualnej; Przemiany formuły serialu:
* Łamanie obyczajowych tabu;
* Odważne wątki związane z płcią i ciałem;
* Wysoki poziom realizacji, dobrzy reżyserzy, dobrzy aktorzy;
* Gra z konwencją, ironiczna zabawa; wiara w kompetencje odbiorców, liczne odwołania popkulturowe;
* Moralność/niemoralność
* Tabuizacja i komercjalizacja śmierci
* Kult fizycznego piękna, seksualności;
* Medical science-fiction;
* Wzrost stopnia złożoności i skomplikowania fabuły niektórych seriali (Lost, Jerycho);
* Eksperymenty transmedialne (CSI – morderstwo w Second Life…); Lista zagranicznych seriali z największą liczbą odcinków (nadal emitowane) Lista polskich seriali z największą liczbą odcinków (nadal produkowane) Lista polskich seriali z największą liczbą odcinków (zakończone) Lista polskich seriali z największą liczbą lat nieprzerwanej emisji Żar Młodości Dynastia Bonanza Domek na prerii The Borgias Xena Herkules Robin z Sherwood Przyjaciele Świat według Bundych 13 Posterunek Świat Według Kiepskich Rodzinka.pl 39 i pół Jaś Fasola Californication On, ona i dzieciaki Szpiedzy w Warszawie Chirurdzy Lekarze Daleko od noszy Dr House Beverly Hills 90210 90210 Roswell w kręgu tajemnic Życie Na Fali Egzamin z Życia Policjanci z Miami Na Krawędzi Oficer CSI Kryminalne Zagadki Miami Prawo Agaty Magda M Ally McBeal Prawo i Porządek Bohaterów łączy wiele - mają po dwadzieścia kilka lat, mieszkają sami w wielkim mieście i szukają swego miejsca w życiu. Każde z nich marzy o wielkiej miłości, pragnie zrobić karierę i poznać smak szczęścia. Monica na wszystko, co posiada, musiała ciężko zapracować. Z pozoru cyniczna, tak naprawdę szalenie wrażliwa i uczuciowa dzięki wsparciu przyjaciół nie ustaje w poszukiwaniach miłości swego życia. Rachel to rozpieszczona jedynaczka z portfelem pełnym kart kredytowych ojca. Zostawiła narzeczonego przed ołtarzem, po tym jak zdała sobie sprawę, że bardziej zależy jej na prezentach ślubnych niż na panu młodym. Ross niedawno dowiedział się, iż jego ukochana żona jest lesbijką. Romantyczny i bardzo inteligentny ze strachem myśli o konieczności układana sobie życia na nowo. Chandler utrzymuje się na powierzchni tylko dzięki swemu poczuciu humoru, Joey natomiast kocha kobiety, sport i przede wszystkim siebie. Trochę postrzelona Phoebe utrzymuje się ze sprzedaży spinek na ulicach i gry na gitarze. W każdym potrafi znaleźć okruch dobra, dlatego zakochuje się w różnych, często bardzo dziwnych osobach. Cała szóstka przyjaciół jest zaś dla siebie podporą i wsparciem zarówno w złych, jak i w dobrych chwilach. Pozytywy i negatywy W 1830 roku Marie-Henri Beyle, zwany jako Stendhal zawarł w swojej powieści „Czerwone i czarne” słynne słowa „...powieść to jest zwierciadło przechadzające się po gościńcu. To odbija lazur nieba, to błoto przydrożnej kałuży.” Dziś owym zwierciadłem można bez wątpienia nazwać seriale. Seriale obyczajowe pozwalają nam poczuć, że nie jesteśmy ze swoimi zmartwieniami odosobnieni, stanowią źródło wiedzy na temat stylów życia i zachowań, a także sposobów radzenia sobie w najróżniejszych życiowych sytuacjach, także tych tragicznych. Pomagają oderwać się od szarej rzeczywistości i problemów. Niestety, seriale mają również wady. Przede wszystkim jest to zatracanie obrazu rzeczywistego świata – widzowie przestają rozróżniać, co jest fikcją telewizyjną, a co prawdziwym życiem, nierzadko nie zauważają różnicy pomiędzy wykreowaną rolą, a prawdziwą osobowością aktora. Zbytnie utożsamianie się z bohaterami seriali doprowadza do sytuacji, kiedy nie potrafimy żyć własnym życiem. Podziw dla serialowych bohaterów i potrzeba stania się choć trochę podobnymi do nich zwykle nie kończy się na tylko czysto zewnętrznej manifestacji swojej sympatii do danej postaci. Jej sposób zachowania i styl życia równie chętnie są powielane przez wiernych widzów. Wybór studiów, zawodu czy sposobu spędzania wolnego czasu w wielu przypadkach ma swoje uzasadnienie właśnie w wysokiej oglądalności którejś z produkcji. Zaczynamy się uzależniać od danego serialu, spędzamy przed telewizorem coraz więcej czasu, a nieobejrzenie nawet jednego odcinka powoduje w nas frustrację – dochodzi do konfliktów z innymi członkami rodziny, którzy wolą obejrzeć coś innego lub chcieliby spędzić czas w inny sposób. Seriale komediowe prezentują płytki humor, wyśmiewane są wartości i postawy przeciętnych ludzi. Fabuła seriali jest pisana wg schematów, przewidywalna, porusza mało ambitne tematy. Sztuką jest odnaleźć w tym wszystkim złoty środek i dać się wciągnąć w wymyśloną rzeczywistość. Telenowela Gatunek telewizyjny, często mylony z operą mydlaną. Nazwa polska wywodzi się z hiszpańskiego telenovela. Z punktu widzenia literackiego jest ona niepoprawna, gdyż termin 'nowela' w języku polskim oznacza krótką formę literacką, natomiast w hiszpańskim słowo novela znaczy 'powieść'.
Telenowela jest gatunkiem charakterystycznym dla Ameryki Południowej i Środkowej. Pierwszą telenowelą wyświetlaną w Polsce była Niewolnica Isaura w 1984. Po wielkim sukcesie oglądalności zaczęto sprowadzać później wiele telenowel brazylijskich, argentyńskich, wenezuelskich czy meksykańskich. W przeciwieństwie do opery mydlanej w telenoweli łatwo jest wyróżnić główny wątek, oparty na tradycyjnej fabule melodramatycznej, którą zwykle jest historia miłosna. Zwykle miłość od pierwszego wejrzenia, mająca wiele przeciwności do pokonania. Następną różnicą jest zdecydowane i konsekwentne dążenie do zakończenia, kończące się zwykle małżeństwem głównych bohaterów i rozwiązaniem wszystkich wątków pobocznych mniej lub bardziej związanych z nimi. W krajach takich jak Kolumbia, Wenezuela czy Meksyk kręcenie telenowel przybrało charakter przemysłu, podobnego do tego z Hollywood. Największe znaczenie ma to zwłaszcza w tym ostatnim. W 2008 roku, dochody meksykańskiej telewizji ze sprzedaży telenowel za granicę przekroczyły 400 milionów dolarów i dorównały dochodom jakie osiągnęła wtedy brytyjska BBC. BrzydUla Prosto w Serce Zbuntowany Anioł 7 zasad jak stworzyć serial 1.Miej pomysł: jeśli chcesz stworzyć jakikolwiek serial telewizyjny, potrzebujesz pomysłu. Coś, co może przykuć uwagę widzów. 2.Napisz scenariusz: aktorzy i ekipa filmowa, powinna wiedzieć, co mają mówić/jak się zachowywać w poszczególnych odcinkach serii. Przed napisaniem scenariusza utwórz notatki o charakterystyce postaci, fabule, wątkach i pomysłach. Traktuj to jako biblię serialu. 3.Zacznij myśleć o produkcji: jeśli sam chcesz być producentem, będziesz musiał wszystko sam zorganizować zaczynając chociażby od kamer, aktorów, muzyki itp. Jeśli chcesz, aby grupa produkcyjna pomogła Ci w realizacji – musisz wysłać scenariusz wraz z krótkim opisem. Masz większą szansę na realizację swojego serialu jeśli zlecisz produkcję grupie, która specjalizuje się w tego typu produkcjach. 4.Jeśli scenariusz zostanie zaakceptowany: grupa producencka zazwyczaj proponuje pieniądze za sprzedanie Twojego pomysłu. Upewnij się czy proponują wystarczającą kwotę i czy traktują Cię z szacunkiem. 5.Stwórz odcinek pilotażowy: to pierwszy odcinek serii, który wprowadza odbiorców w świat serialu. Po takim odcinku mamy informację zwrotną od publiczności – czy im się podoba, czy opłaca się dalej go kręcić. 6.Nagrywaj: gdy masz już wszystko, czego potrzebujesz, a publiczności podoba się fabuła – możesz zaczynać nagrywać! Możesz nagrywać w zamkniętym studio lub z udziałem publiczności (jak w przypadku, niektórych sitcomów). 7.Zareklamuj swój serial: jeśli nie poinformujesz potencjalnych odbiorców o swoim serialu, nikt nie będzie go oglądać. Zastanawiało Was kiedyś, ile aktorzy mogli zarobić za występ w „Przyjaciołach”?

Na samym początku nie były to zbyt wysokie stawki. W trakcie kręcenia pierwszego sezonu każdy z aktorów dostawał 22,500 dolarów za odcinek. W drugiej serii zarobki aktorów zostały zróżnicowane w zależności od stopnia „ważności” ich roli. Zarabiali wówczas od 20,000 do 40,000 dolarów za odcinek. W trzecim sezonie gwiazdy miały już na tyle stabilną pozycję, że wymogły na Warner Bros. wyrównanie stawek dla wszystkich (co prawda odbyło się to kosztem pensji Aniston i Schwimmera, ale że wynosiły już 75,000 dolców za epizod, nikt się nie kłócił). Za czwarty sezon co odcinek każdemu wypłacano 85,000, za piąty – 100,000, za szósty – 125,000, za siódmy i ósmy – 750,000, a za dziewiąty i dziesiąty – okrągły milion dolarów za odcinek.
Finałowy odcinek „Przyjaciół” (wyświetlony 6 maja 2004) w samych Stanach oglądało 52,5 miliona widzów. Większe tłumy zgromadziły przed ekranem jedynie ostatnie odcinki seriali „M*A*S*H”, „Zdrówko” i „Seinfeld”. Cena 30-sekundowego spotu reklamowego w czasie trwania finałowego odcinka wynosiła 2 miliony dolarów! CIEKAWOSTKI -Serial został wyświetlony w ponad 100 krajach.
-Ostatni odcinek w Stanach Zjednoczonych obejrzało 51,1 mln widzów
-Podczas dziesięciu lat produkcji otrzymał 7 nagród Emmy, w tym dla najlepszego serialu komediowego, a także Złoty Glob, dwie nagrody Stowarzyszenia Aktorów Filmowych oraz 56 innych nagród i 152 nominacje.
-Według Księgi rekordów Guinnessa, Lisa Kudrow, Jennifer Aniston oraz Courteney Cox zostały najlepiej opłacalnymi aktorkami telewizyjnymi, zarabiając milion dolarów za każdy odcinek dziesiątego sezonu Przyjaciół.
-Serial nie był kręcony w Nowym Jorku tylko w studiu w Los Angeles.
-Początkowo twórcy serialu rozważali pomysł, by Chandler był gejem. Jednak po spotkaniu z Mathew Perry'm zrezygnowali z takiego wątku.
Full transcript