Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Renesans w muzyce

No description
by

bartek o

on 12 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Renesans w muzyce

Renesans w muzyce
Bardzo ważnym dla rozwoju muzyki w renesansie był wynalazek druku Jana Gutenberga, dzięki któremu zapisy nutowe stały się bardziej dostępne. Dzięki temu także znacznie więcej utworów z tej epoki zachowało się do dziś niż z okresu średniowiecza.

Instrumenty renesansu
Lutnia renesansowa

Najważniejszymi gatunkami muzyki liturgicznej renesansu były msze i motety (forma muzyczna, wokalna a cappella lub wokalno-instrumentalna, trwale obecna w muzyce od XIII do XIX wieku). Obydwie formy wyraźnie zmieniały się na przestrzeni trwania epoki, ponieważ najważniejsi kompozytorzy sakralni coraz chętniej sięgali po dorobek muzyki świeckiej. Poza mszami i motetami popularne były także madrygały i laudy. Obowiązujące w średniowieczu łacińskie chorały gregoriańskie zaczęły odchodzić w niepamięć, a w ich miejscu zaczęły pojawiać się pieśni w językach narodowych.

Renesans
Renesans jest epoką otwierającą czasy nowożytne. Przepaść między „starą” a „nową” kulturą europejską jest wielka, ponieważ na przełomie XV/XVI wieku we Włoszech, a w XVI wieku w innych częściach kontynentu, zmieniło się całkowicie myślenie człowieka, jego podejście do sztuki i tradycji filozoficznej i literackiej. Oczywiście przemiany te nie nastąpiły z dnia na dzień. Przełom idei jest procesem, na który składają się wydarzenia historyczne, sytuacja polityczna, zjawiska społeczne.
Bartłomiej Odrobny III C4
Muzyka w renesansie
Lutnia renesansowa – instrument muzyczny szarpany z rodziny lutni. Lutnię renesansową uznaje się za klasyczną odmianę lutni europejskiej. Była najważniejszym instrumentem doby renesansu. Wywodzi się ona bezpośrednio od lutni średniowiecznej, a jej następczynią była lutnia barokowa.
Klawikord – najstarszy instrument klawiszowy strunowy, skonstruowany w XIV wieku. Struny wprawiane są w drgania za pomocą tangentów (listewek), które naciskają i dzielą struny po przyciśnięciu klawiszy. Powoduje to, że dźwięk wydawany przez klawikord jest bardzo cichy. Klawikord ma tylko jedną klawiaturę o zakresie 4 oktaw.
Klawikord
Szpinet
Szpinet (spinet, oktawka) – instrument muzyczny strunowo-klawiszowy, popularny w XVII wieku, odmiana klawesynu. Szpinet był wykorzystywany w XVII i XVIII wieku jako instrument gabinetowy, głównie do użytku domowego.
Wacław z Szamotuł
(Wacław Szamotulski, Szamotulczyk), (urodzony ok. 1524[1] w Szamotułach – zmarł ok. 1560[2] prawdopodobnie w Pińczowie) – polski kompozytor i poeta[3], człowiek renesansu, uważany za najwybitniejszego polskiego kompozytora przed Chopinem[4], a przynajmniej za jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów epoki odrodzenia (obok Mikołaja Gomółki i Mikołaja Zieleńskiego). Początkowo był katolikiem, później przeszedł na kalwinizm.
Kompozytorzy renesansu
Jan Brant
był synem kupca poznańskiego Marcina i Doroty. Studiował humaniora w Poznaniu i Wągrowcu, a w Braniewie również retorykę i tam w styczniu 1571 wstąpił do nowicjatu. Wysłany został we wrześniu tegoż roku do Wilna na studia filozoficzne. Przypuszczalnie od 1575 do 1578, kiedy otrzymał święcenia kapłańskie uczył w Poznaniu, a później wyjechał na studia teologiczne do Rzymu. Po ukończeniu pełnił tam jeszcze przy kościele Św. Piotra funkcję penitencjarza. Powrócił do kraju i od 1586 działał w Poznaniu jako kaznodzieja, profesor i prefekt kolegium jezuickiego, a w 1592 był również wicerektorem. Wykładał w kolegium wileńskim w latach 1593–1597, a następnie ponownie w Poznaniu w latach 1597/98 jako consultor rectoris, a w 1598 został w Pułtusku rektorem. Następnie ponownie wyjechał do Rzymu, skąd w 1601 powrócił na stanowisko superiora rezydencji lwowskiej, a, które piastował aż do śmierci. Zmarł 27 maja 1602 we Lwowie.
Jan Brant
Wacław z Szamotuł
Dziękuje za uwage

KONIEC
Full transcript