Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Geografia Włoch

No description
by

Adrian Czerwicki

on 8 December 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Geografia Włoch

Geografia Włoch
FONTS
Rzeki, jeziora
Klimat
Duża rozciągłość południkowa kraju (Włochy leżą między 36° a 47°N), równoleżnikowy (Alpy) i południkowy (Apeniny) przebieg łańcuchów górskich, stanowiących bariery klimatyczne oraz bliskość Afryki powodują znaczne zróżnicowanie klimatu. Włochy niemal w całości leżą w strefie klimatu podzwrotnikowego o jego śródziemnomorskiej odmianie, wyjątek tu stanowi centralna część Niziny Padańskie, gdzie większy wpływ ma kontynentalizm. Klimat umiarkowany występuje w pasie Alp, gdzie charakterystyczną cechą jest występowanie piętrowości klimatycznej. Wysoko w Alpach panuje klimat pierw górski, w najwyższych partiach typowy klimat alpejski o cechach zbliżonych do subpolarnego. Klimat wykazuje także zróżnicowanie po obydwu stronach Apeninów. Wschodnie stoki są znacznie bardziej suche niż zachodnie. W okolicach jezior alpejskich klimat jest nieco łagodniejszy. W regionach północnych zimy są chłodne, a lata gorące, natomiast dalej na południe klimat robi się coraz łagodniejszy.
Średnia temperatura w styczniu wynosi od poniżej 0 °C w Alpach (na wysokości 2500 m n.p.m.), 0–3 °C na Nizinie Padańskiej, do 10–12 °C na południu półwyspu i wyspach. Zimny, wiejący z północy wiatr tramontana powoduje spadki temperatury do poniżej 0 °C, a nawet mrozy w całych północnych Włoszech (zwłaszcza na Nizinie Padańskiej). Na Sardynii zimą wieje północno-zachodni mistral, który obniża temperaturę powietrza. Średnia temperatura w lipcu wynosi około 20 °C na pogórzu Alp i około 5 °C na wysokości 2500 m n.p.m. 23–24 °C są notowane na Nizinie Padańskiej, wyższe wartości rzędu 26–28 °C na południu kraju. Przy napływie gorącego i suchego powietrza znad Sahary (wiatr sirocco) temperatura maksymalna wzrasta do około 40 °C. Sirocco wieje na obszarach leżących na południe od Rzymu. W Rzymie i na południe od Rzymu rocznie notuje się co najmniej 30 dni z upałami, które potęguje sirocco.
Morza
Terytorium Włoch należy do zlewiska Morza Adriatyckiego, Tyrreńskiego oraz Liguryjskiego i Jońskiego.
Morze Adriatyckie ( wł. Mare Adriatico) – północne odgałęzienie Morza Śródziemnego. Morze Adriatyckie rozdziela Półwysep Apeniński od Bałkańskiego.
Morze Tyrreńskie (wł. Mar Tirreno) – część Morza Śródziemnego, zawarta pomiędzy wyspami Korsyką, Sardynią i Sycylią a Półwyspem Apenińskim.
Morze Jońskie (wł. Mar Ionio) – część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego (Grecja i południowa Albania) a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego oraz Sycylią (Włochy). Od północy łączy się z Morzem Adriatyckim poprzez cieśninę Otranto, od zachodu z Morzem Tyrreńskim poprzez Cieśninę Mesyńską, a od wschodu z Morzem Egejskim poprzez Kanał Koryncki.
Morze Liguryjskie (wł. Mar Ligure) – część Morza Śródziemnego. Rozciąga się od Wybrzeża Liguryjskiego na północy (Włoska Riwiera, Liguria) i Wybrzeża Toskańskiego na wschodzie po francuską wyspę Korsyka i włoską Elbę. Zatoka Genueńska stanowi jego północną część. Na południowym wschodzie Wyspy Toskańskie łączą Morze Liguryjskie z Morzem Tyrreńskim.
Góry
Na obszarze Włoch znajdują się dwa systemy górskie. Są to Alpy na północy i Apeniny ciągnące się niemal całej długości Półwyspu Apenińskiego, którego nazwa wzięła się od tychże gór. Alpy stanowią wygięty ku północy łuk ciągnący się wzdłuż północnej granicy Włoch. Alpy Zachodnie zbudowane są ze skał krystalicznych do których należą gnejsy, łupki i granity. Wschodnia część północy Włoch to Alpy Wschodnie, które są zbudowane ze skał osadowych, wapieni i dolomitów. Obszar tej części Alp ciągnie się na wschód poza granice Włoch.
Drugi ważny górotwór to stanowiące oś półwyspu Apeniny. Apeniny dzielą się na trzy części: Apeniny Północne, Środkowe i Południowe. Każda z tych części różni się budową geologiczną. Apeniny Północne zbudowane są z osadów fliszowych, Środkowe z twardych wapieni i dolomitów, zaś Południowe z wapieni, fliszu i granitów. Apeniny są górotworem alpejskim, ale są słabiej wypiętrzone. Zaliczane są do młodych gór fałdowych.
Najwyższym szczytem Apeninów jest Corno Grande o wyskości 2912 m n.p.m. natomiast najwyższym punktem Włoch jest Monte Bianco di Courmayeur (4748 m n.p.m.), położony w najwyższym masywie Europy – Mont Blanc.
Powierzchnia, położenie i granice
Powierzchnia – 301 268 km², zbliżona do powierzchni Polski.
294 020 km² lądu
7258 km² wody
Położenie – kraj w południowej Europie, na Półwyspie Apenińskim oraz wyspach Sycylia, Sardynia i innych, nad otwartym Morzem Śródziemnym.
Kontynentalna część Włoch, której większość stanowi Półwysep Apeniński kształtem przypomina wysoki but (kozak) o wymiarach 1400 na 175 km.
Włochy graniczą z następującymi państwami:
łączna długość granic – 1932 km
Austria – 430 km
San Marino – 39 km
Słowenia – 232 km
Szwajcaria – 740 km
Francja – 488 km
Linia brzegowa – 4996 km
Sieć rzeczna Włoch jest gęsta, zwłaszcza w części północnej. Najdłuższa rzeka Włoch jest Pad którego długośc wynosi 652 km. Rzeki północnych Włoch charakteryzują się wysokimi wiosennymi i jesiennymi wezbraniami, powodującymi częste, katastrofalne powodzie. W ujściowych odcinkach rzek występują powodzie spowodowane wiatrami sztormowymi.
Na Półwyspie Apenińskim i wyspach rzeki są krótkie o wysokich jesienno-zimowych stanach wód i bardzo niskich w okresie letnim. Podczas lata część z nich całkowicie wysycha.

Na obszarze Włoch występuje wiele różnego pochodzenia jezior. W Alpach występują liczne jeziora cyrkowe oraz duże i głębokie jeziora tektoniczno-polodowcowe, należą do nich: Garda (powierzchnia 370 km², głębokość do 346 m), Como (głębokość do 410 m), Iseo oraz Maggiore i Lugano na granicy ze Szwajcarią. Na Półwyspie Apenińskim występują jeziora tektoniczne (Trazymeńskie o powierzchni 128 km²) i wulkaniczne (Bolsena o głębokości do 146 m, Bracciano, 165 m) w kalderach wygasłych wulkanów.
Wyspy
Na terytorium Włoch leży wele wysp. Dwie największe z nich to Sycylia i Sardynia.
Sycylia (wł., łac. Sicilia, w starożytności Trinacria) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców. Największa atrakcja Sycylii jest wulkan Etna, najwyższy szczyt w całej Sycylii, wznoszący się na wysokość 3323 m n.p.m. Jest to równocześnie najwyższy aktywny wulkan w całej Europie.
Sardynia (wł. Sardegna) – skalista wyspa, druga pod względem wielkości na Morzu Śródziemnym. Wraz z pobliskimi wyspami tworzy region administracyjny we Włoszech.
Na Sardynii warte zobaczenia są nuragi, megalityczne warowne wieże obserwacyjne, które pochodzą z połowy II tysiąclecia przed Chrystusem. Na wyspie znajduje się ich około 7000. Budowane były bez użycia zaprawy z ociosanych kamieni przez zasiedlającą Sardynię od ok XVII do ok. II w p.n.e. cywilizację nazywaną nuragijską.
Podział administracyjny
Włochy podzielone są na 20 regionów (5 z nich na prawach szczególnych), 109 prowincji (z których 2 są autonomiczne) i 8092 gminy. Regiony:
Abruzja (Abruzzo) - L'Aquila
Apulia ( Puglia) - Bari
Basilicata (Basilicata) - Potenza
Emilia-Romania (Emilia-Romagna) - Bolonia
Friuli-Wenecja Julijska (Friuli-Venezia Giulia) - Triest
Kalabria (Calabria) - Catanzaro
Kampania (Campania) - Neapol
Lacjum (Lazio) - Rzym
Liguria (Liguria) - Genua
Lombardia (Lombardia) - Mediolan
Marche (Marche) - Ankona
Molise (Molise) - Campobasso
Piemont (Piemonte) - Turyn
Sardynia (Sardegna) - Cagliari
Sycylia (Sicilia) - Palermo
Toskania (Toscana) - Florencja
Trydent-Górna Adyga (Trentino-Alto Adige/Südtirol) - Trydent
Umbria (Umbria) - Perugia
Dolina Aosty (Valle d’Aosta/Vallée d’Aoste) - Aosta
Wenecja Euganejska (Veneto) - Wenecja
Flora
Naturalne zbiorowiska roślinne tworzą lasy, które zajmują 33,9% powierzchni kraju. Lasy zachowały się głównie w górach. W Alpach występują piętra lasów dębowych i kasztanowych (do około 1000 m n.p.m.), bukowo-jodłowych (do 1500 m n.p.m.). Wyżej rosną lasy świerkowe i limbowo-modrzewiowe, których górna granica przebiega na około 2100 m n.p.m. Ponad strefą lasów występują subalpjeskie zarośla kosodrzewiny (we wschodniej części włoskich Alp) i różaneczników, przechodzące powyżej 2900 m n.p.m. w hale wysokogórskie. Apeniny i górzystą część wysp porastają zrzucające liście zimą, lasy dębowe i kasztanowe, a w wyższym piętrze — bukowe. Ponad granicą lasów (około 1800 m n.p.m.) w Apeninach występują łąki typu alpejskiego. Miejsce wytrzebionych lasów z dębem ostrolistnym i korkowym, sosną alpejską oraz pinią, na obszarach pogórzy i wybrzeżach, zajęły zbiorowiska śródziemnomorskie makii. Obszary roślinności twardolistnej we Włoszech złożone są z wiecznie zielonych, twardolistnych krzewów (m.in. mirt, wawrzyn, rozmaryn). Na Nizinie Padańskiej powszechne są uprawy. Na terenach nadmorskich często spotykane są palmowate.
Największe miasta
Największymi miastami Włoch sa :
Rzym, Mediolan, Neapol, Wenecja Florencja, i Turyn.
Full transcript