Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Modernisme

No description
by

Sander Gijsbers

on 31 January 2016

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Modernisme

Woningloze (J.J. SLauerhoff)

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,
A
Nooit v
o
nd ik ergens
a
nders
o
nderd
a
k B
Voor de eigen haard gevoelde ik
nooit een zwak,
B
Een tent werd door de stormwind meegenomen.
A

A
ll
ee
n
i
n mijn ged
i
chten k
a
n
i
k
w
o
nen. A
Z
o
l
a
ng
i
k
w
eet d
a
t
i
k de
w
i
ldern
i
s, C
In steppen, stad en woud
d
a
t
onderkomen
A
Kan
v
i
nden, deert mij geen bekommernis. C

Het z
a
l l
a
ng duren,
m
aar de tijd z
a
l
komen
A
Dat
vóór de
n
a
cht
m
ij de
o
ude kr
a
cht
o
ntbr
ee
kt D
En teverg
ee
fs
o
m z
a
chte
w
oorden sm
ee
kt, D
W
aarm
ee
'k
w
eleer k
o
n bouwen, en de aarde E
M
ij bergen
m
oet en ik
m
ij
n
eerbuig
n
aar de E
Plek
w
aar
m
ijn gr
a
f in 't d
o
nker
o
penbr
ee
kt. D
Opdracht 3
Opdracht 4
Blues on Tuesday (
Jules Deelder
)

Geen

geld
Geen
vuur
Geen
speed.

Geen

krant
Geen
wonder
Geen
weed.

Geen

brood
Geen
tijd
Geen
weet.

Geen
klote
Geen
donder
Geen
reet.
Opdracht 4 - Geschiedenis
Opdracht 4 - Modernisme
Donderdag 14 januari
Modernisme
Opdracht 1
Iedereen zijn eigen gedicht
- gevoel van liefde
- gevoel van verdriet
- gevoel van geluk
- gevoel van hopeloosheid
- gevoel van haat
- gevoel van hoop...
Opdracht 2
Ileen
De achtbaan van het licht

eens gaat iedereen in de achtbaan van het licht
zonder er iets voor te hoeven betalen
want als je tijd is aangebroken om te gaan
komt het karretje je vanzelf halen

en eenmaal plaats genomen in het karretje
dan ga je door de tunnel van licht
herinneringen vliegen nog eenmaal voorbij
tranen van vrijheid, blijheid, verdriet ,angst dwarrelen over je gezicht

het karretje stopt aan het eind van de tunnel
daar waar dierbare personen op je wachten
je stapt uit en wandelt richting die personen
nu tranen van blijheid omdat je zachtjes lacht

lacht omdat je weer bij je dierbaren bent
die je al zo vreselijk lang heb moet missen
ik denk dat het echt zo gaat
of ik moet mij vreselijk vergissen

Sander
Jéssica
Toen de nacht

toen het licht van de nacht
duisternis was

het licht van de nacht
ons onzichtbaar maakte
en wij alleen nog stemmen waren
op een bank in de tuin

toen de nacht ons omgaf
en meenam in de duistere vragen
wanneer en waar en wie

toen de nacht een geheim was
dat met de nacht verdween
Daan
Jonge Sla (Rutger Kopland)

Alles kan ik verdragen,
het verdorren van bonen,
stervende bloemen, het hoekje
aardappelen kan ik met droge ogen
zien rooien, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,
net geplant, slap nog,
in vochtige bedjes, nee.
vanavond is alles hier rustig
iedereen weg
koning naar huis
alleen nog mijn fiets
die staat dan nog buiten
dan zullen ze zeggen
"zie je die fiets?
Die fiets is geheid van de man
die vanmiddag hier doodging,
zijn kleren die liggen hier nog in het kluisje
tweehonderd veertig
net als zijn schoenen
lelijke schoenen
daar doe je geen mens een plezier mee
moet je eens nagaan
een man in zijn graf
gewoon in zijn zwembroek
moet je eens denken
lig je daar onder de grond
zo in je zwembroek
zo in je kist
zonder een liedje
zonder pensioen
en zonder je handdoek
alleen nog zijn fiets
die staat daar te wachten
best nog wel zielig
een fiets zonder baasje
en straks na het weekend
daar kun je op wachten
ook zonder zadel

Hester
Bezit (Jean Pierre Rawie)

Waar ik mijn hart aan heb verpand
in mijn verspild verleden,
het ging voorbij, het hield geen stand,
het is als zand vergleden.

Ik heb mij steeds het meeste gehecht
aan sterfelijke zaken,
aan dingen die ik nimmer echt
tot mijn bezit kon maken.
Maar alles wat zo dierbaar was
dat ik het heb verloren,
is mij sinds ik het kwijt ben pas
voorgoed gaan toebehoren
De Dapperstraat (
J.C. Bloem
)
De dapperstraat J.C. Bloem

N
a
tuur is voor tevr
e
denen of l
e
gen. A
En d
a
n: w
a
t is n
a
tuur nog in dit l
a
nd? B
Ee
n stukje bos, ter grootte v
a
n
ee
n kr
a
nt, B
Ee
n heuvel met w
a
t villaatjes ert
e
gen. A

G
ee
f mij de grauwe, st
e
delijke
w
e
gen, A
De’ in kaden v
a
stgeklonken
w
aterk
a
nt, B
De
w
olken, nooit zo schoon d
a
n
a
ls ze, omr
a
nd B
Door zolderramen, l
a
ngs de lucht bew
e
gen. A

Alles is
v
eel
v
oor wie niet veel
v
e
rwacht. C
H
et leven
h
oudt zijn wonderen
v
e
rborgen D
Tot
h
et z
e
, opeens, toont in
h
un
h
og
e
n staat. E

D
it heb ik bij
m
ijzelven overdacht, C
Verregend,
o
p een
m
iezerigen
m
o
rgen, D
D
o
mweg gelukkig, in de
D
apperstraat. E

Haiku van Hester
Haiku van Daan
Haiku van Ileen
Haiku van Sander
Haiku van Jéssica
Repetitio
Enumeratie
Parallellisme
Pars pro toto
Parafrase
- droevig
- geen bezit
- geen voedsel
- geen genotmiddelen
- cynisch
- blues  plantage
- kritiek omstandigheden
- optredens
Groot tijdsbestek:
tot 1895: landbouwcrisis
Migratie en emigratie
WO I: opvang vluchtelingen
Algemeen kiesrecht "17, vrouwenkiesrecht "19
Volkenbond 1919
Elektrificatie - luchtvaart - dienstverlening
Grote depressie
WO II
De dood wat is het

Misschien een volgend leven

Maar misschien ook niet
Spinvis - Lotus Europa (fragment)
Na veel bier en wijn

Is de nacht al zo voorbij

Maar de kater niet

Och jee, zei God toen

Wat zijn ze druk beneden

Petrus, sta je klaar?
Opdracht 4 - Modernisme
literaire kenmerken:
- twijfel of de mens het vermogen heeft de wereld te kennen.
- twijfel over het vermogen van de taal om de wereld te beschrijven.
Hierdoor beeld de kunst en literatuur niet meer de realiteit af maar raakt het hier een beetje los van. Voor de kunst betekent dit het onstaan van bijv. het kubisme.

- de schrijver zet de 'ik'-persoon op een afstand
in plaats van 'ik wandel in de straten' gebruikt M. Nijhoff bijvoorbeeld 'Mijn eenzaam leven wandelt in de straten'.



Hoe kan de wereld

Zo klein zijn als wij ons zo

Veel groter voelen?
Sterven en daarna

Weer opnieuw opstaan zorgt voor

Een mooi perspectief
Martinus Nijhoff
1894-1953
Dichter, toneelschrijver, vertaler en essayist.
Studeerde rechten en letteren
Maakte in 1916 dichtersdebuut met De Wandelaar.

- Redelijk modern taalgebruik.
- Klassieke vorm
- Bepaalde 'afstand' in gedichten
- Literatuur kan geen weerspiegeling van werkelijkheid geven.
Gerrit Achterberg
1905 – 1962
'Introverte zonderling'
Aantal keer opgenomen in psychiatrische inrichting.
Vermoorde zijn hospita/vriendin en verwondde haar dochter.
Gaf zichzelf aan -> TBS

- Veel gedichten over dode liefde
- Autobiografisch
- Heldere stijl
- Verrassende rijmwoorden
Interpretatie & parafrase
1e strofe:

- Stabiliteit, iets wat altijd blijft staan in tegenstelling tot de tent die werd meegenomen door de wind.
- Alleen zijn woorden bieden veiligheid, iets wat vorige tenten en ‘huizen’ niet hebben kunnen doen of niet genoeg hebben gedaan.
- Kan enkel op de eigen woorden vertrouwen voor onderdak, die zullen hem niet verraden.
2e strofe:

- Niks kan hem deren zolang hij kan schrijven; hij voelt zich thuis in zijn gedichten, en als hij blijft schrijven is hij altijd thuis. Waar hij ook is, hij maakt zijn eigen onderkomen.
3e strofe
:
- De dag waarop hij stopt met schrijven is de dag waarop hij sterft. De dag waarop hij niet langer kan schrijven is de dag waarop hij nooit meer voor zichzelf hoeft te voorzien, waarop de aarde hem een laatste thuis moet geven, namelijk zijn graf.
Thema
- Het streven naar stabiliteit
- Het willen hebben van een thuis
- Afhankelijkheid
- Belang en impact van woorden
Full transcript