Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

H αρχαία ελληνική γλυπτική

No description
by

Βάσω Ραμπαούνη

on 12 February 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of H αρχαία ελληνική γλυπτική

H αρχαία ελληνική γλυπτική
κόρες
κούροι
Λύσιππος
Αρχαϊκή γλυπτική
700π.Χ. - 480π.Χ.

Δαιδαλικός ρυθμός
Λίθινα γλυπτά
Κρήτη
Μορφές :γεωμετρικά πρότυπα/στρογγύλευση γωνιωδών στοιχείων


Ορθότερη απόδοση μορφών
όχι υπερβολή στο μέγεθος των χαρακτηριστικών του προσώπου
ομως ΟΧΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΜΟΡΦΗΣ

Γυναικείες μορφές
ντυμένες
απόλυτη μετωπικότητα
χέρια κολλημένα στους μηρούς
μαλλιά χτενισμένα σε οριζόντιες ζώνες
κεφάλι πεπλατυμένο
ενδύματα χωρίς πτυχώσεις
La dame d'Auxerre
Η πώρινη «κυρία της Auxerre», 640-630 π.Χ., 650-600 π.Χ., ύψος 0,65 μ. Προέρχεται μάλλον από την Κρήτη.
Έχει τα κύρια χαρακτηριστικά του «δαιδαλικού», όπως ονομάστηκε, στιλ, του οποίου τα πρώτα χάλκινα δείγματα βρέθηκαν στην Κρήτη. Τα τυπικά δαιδαλικά χαρακτηριστικά είναι το τριγωνικό πρόσωπο με τα οριζόντια μάτια, το στρογγυλό σαγόνι και το επίπεδο κρανίο, τα μακριά μαλλιά, χτενισμένα σε κατακόρυφους βοστρύχους που χωρίζονται σε οριζόντιες σειρές ή οριζόντιους κυματισμούς.Χαρακτηριστική είναι η φαρδιά ζώνη.Η διακόσμηση ενδύματος:εγχάρακτα και ζωγραφισμένα γεωμετρικά μοτίβα
Μουσείο του Λούβρου

Αναπαράσταση της
Κυρίας της Auxerre με χρώμα
Κούροι και Κόρες

Αγάλματα με τη μορφή νεαρών ανδρών και κοριτσιών
Αρχές 6ου αι. π.Χ.
Κόρες
όρθιες
κομψά ντυμένες
καλοχτενισμένες
πλήθος κοσμημάτων


Θέση:ιερά γυναικείων θεοτήτων π.χ. Ηραίου Σάμου


Γενικά χαρακτηριστικά
Στροφή στη ρεαλιστική απεικόνιση
Μέλη σώματος :σωστότερες αναλογίες / μεγαλύτερη ακρίβεια
Μύες:όγκος, πλαστικότητα, φυσικότητα
Απόδοση στομαχιού με δύο σειρές μυών ( αντί για τρεις ή τέσσερις παλιότερα)
Πόδια
Φυσική δυσαναλογία των μυών πάνω από το γόνατο
σωστό μοίρασμα του βάρους στα δύο πόδια
στροφή των πήχεων προς τους μηρούς
Αρχαϊκό μειδίαμα

Σκαλίζονταν μαζί με τη βάση. Η βάση στη συνέχεια στερεωνόταν σε μεγαλύτερη τετράγωνη βάση
Έφεραν
αφιερωματικές επιγραφές
συχνά την υπογραφή του δημιουργού
επιγράμματα (επιτύμβια μνημεία)

Κούροι
ορθοί
ἡρωική γυμνότητα"
καλογυμνασμένα σώματα
πλούσια κόμη
Προβολή του αριστερού ποδιού
μέγεθος πρώτων κούρων υπερφυσικό
Αρχαϊκό μειδίαμα




Σύνδεση με τον Απόλλωνα ή και με τον Ποσειδώνα






Ώριμη κλασική γλυπτική
450-425π.X.
Μορφές
Περισσότερο ήπιες και ώριμες
Έκφραση πνευματικότητας
Πλούσιος ρυθμός

Γλυπτική
κλασικής περιόδου
479-323 π.Χ.
Χάλκινα και μαρμάρινα αγάλματα
Αρχιτεκτονικά γλυπτά
Επιτύμβια γλυπτά
Ελεύθερα γλυπτά

Ρόλος
Θρησκευτικός: απεικόνιση θεών, μυθολογικών μορφών, αθλητών...

Διακοσμητικός ( από 5ο αι.π.Χ.): δημόσιοι χώροι (αγορές:ανδριάντες ηρώων ,πολιτικών αντρών /γυμνάσια:ανδριάντες αθλητών, φιλοσόφων)
Φειδίας
Ενσαρκώνει για την κλασική τέχνη ό,τι ο Περικλής για την Αθηναϊκή δημοκρατία. "Η πλαστική με τον Φειδία υπερβαίνει τα όριά της και γίνεται φορέας των πιο υψηλών πνευματικών, θρησκευτικών και πολιτικών ιδεώ, εικόνα ορατή και αιώνια:της θεότητας σε ό,τι πιο ασύλληπτο και υπερβατικό, του ανθρώπου σε ό,τι πιο υπεύθυνο και ελεύθερο, της πολιτείας στην πιο ευτυχισμένη ισορρόπηση των δυνάμεων που την συγκροτούν" (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους ,σελ.303)
Η Αθηνά του Βαρβακείου, ρωμαϊκό αντίγραφο του χρυσελεφάντινου αγάλματος της Αθηνάς του Φειδία. Περίπου 438 π.Χ.
Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Υδριαφόροι από την παράσταση της πομπής
των Παναθηναίων στη ζωφόρο του Παρθενώνα. 447-432 π.Χ. Αθήνα, Μουσείο Ακρόπολης
Χάλκινο άγαλμα πολεμιστή από το Ριάτσε (RIACE WARRIOR)
Το 1972 στη θαλάσσια περιοχή κοντά στο χωριό Ριάτσε της Καλαβρίας (Ιταλία) ανακαλύφθηκαν δύο μπρούντζινα αγάλματα σε φυσικό μέγεθος, τα οποία έγιναν γνωστά ως «πολεμιστές του Ριάτσε». Τα δύο αυτά αγάλματα προέρχονται, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, από αττικό εργαστήριο ή από εργαστήριο στο Άργος, έχουν μικρές στιλιστικές διαφορές και χρονολογούνται με διαφορά 20 ή 30 ετών. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για τμήμα «συντάγματος» (ομαδικού αναθήματος) 16 αγαλμάτων του Φειδία που έστησαν οι Αθηναίοι στους Δελφούς μετά τη νικητήρια μάχη του Μαραθώνα ή ότι πρόκειται για τον Τυδέα* και τον Αμφιάραο*, δύο πολεμιστές από τον θηβαϊκό κύκλο, έργο που κατά τον Παυσανία βρισκόταν στην αγορά της πόλης του Άργους.
Πολύκλειτος

Μελέτησε τις αναλογίες και τις συμμετρίες του ανθρώπινου σώματος, που περιέγραψε στο σύγγραμμά του ο
Κανών
Ο «Δορυφόρος», αντίγραφο του χαμένου πρωτοτύπου του γλύπτη Πολύκλειτου. Παριστάνει τον Αχιλλέα.
Θεωρείται σταθμός στη γλυπτική. Σ' αυτό έδωσε το κλασικό ιδανικό της ανδρικής ομορφιάς. Το σώμα και το πνεύμα αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. Naples National Archaeological Museum
Ο Διαδούμενος, ρωμαϊκό αντίγραφο του χάλκινου πρωτοτύπου, γύρω στο 430 π.Χ.
Στα έργα του ο Πολύκλειτος υλοποίησε το καλλιτεχνικό του πιστεύω που στηριζόταν σε λεπτότατες και πολύπλοκες αναλογίες, σε σοφή εναρμόνιση κινήσεων και αντικινήσεων και σε μια δυναμική έκφραση της στερεάς δομής του ανθρώπινου σώματος.
Ύστερη κλασική γλυπτική
380-323π.Χ
Ενδιαφέρον για
δομή των σωμάτων
το ένδυμα
την πτυχολογία
Μορφές
πιο αιθέριες
συστροφή γύρω από ένα κεντρικό άξονα
σταδιακή αποκάλυψη του γυναικείου σώματος
Σύμπλεγμα του ανατολικού αετώματος: η Αφροδίτη ξαπλωμένη στην αγκαλιά της μητέρας της Διώνης. Δεξιά τους μια καθιστή γυναικεία μορφή, ίσως η Λητώ. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν πως μπορούμε να διακρίνουμε σ΄αυτή τη σύνθεση το χέρι του Αγοράκριτου, αγαπημένου μαθητή του Φειδία. Βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου
Αγοράκριτος ο Πάριος
Πλούσιος ρυθμός
425-380 π.Χ
Φιλοτέχνησε εκτός από τα αρχιτεκτονικά γλυπτά του Παρθενώνα και επιβλητικά αυτοτελή έργα ,όπως τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του Διός στην Ολυμπία και της Αθηνάς Προμάχου στην Ακρόπολη της Αθήνας.
Από τα ωραιότερα τμήματα της ζωφόρου του Παρθενώνα, στο οποίο οι ειδικοί αναγνωρίζουν το χέρι του Φειδία (Δυτική Ζωφόρος
)
Το ακέφαλο άγαλμα της θεάς Δήμητρας, πρωτότυπο έργο του τέλους του 5ου αιώνα π.Χ. που αποδίδεται στο εργαστήριο του γλύπτη Αγοράκριτου, αγαπημένου μαθητή του Φειδία. Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας

Αγάλματα των μεγάλων θεών στο πνεύμα και το ήθος του Φειδία

Περίοπτα αγάλματα
Τομή σε σχέση με τις παλιότερες συνθέσεις που παρουσίαζαν τις μορφές από μια και μόνο οπτική γωνία (αναγκάζοντας τον θεατή να κινείται γύρω από το έργο, είτε γιατί το σώμα κάμπτεται, είτε γιατί το βλέμμα και οι χειρονομίες ακολουθούν διαφορετικές κατευθύνσεις, είτε γιατί η στάση είναι τέτοια που από καμιά οπτική γωνία δεν αποκαλύπτονται όλα τα σημαντικά χαρακτηριστικά του έργου)"( J.Boardman,Greek Art)

Η ένταση στην έκφραση αποδίδεται με το να λαξεύονται τα μάτια βαθιά κάτω από το μέτωπο. Αέρας σοβαρότητας και περισυλλογής

Ενδιαφέρον για την ποιότητα και την υφή της σάρκας και των μυών.Προσπάθεια να αποδοθούν οι αισθησιακές ιδιότητες του γυναικείου σώματος.

Ενδυμασία αγαλμάτων
απόδοση με μεγαλύτερη δεξιοτεχνία
το διαφανές ένδυμα που αφήνει τα μέλη σχεδόν γυμνά, εξακολουθεί να είναι δημοφιλές .
απεικονίζονται και οι πτυχές άλλων ρούχων από κάτω



Πραξιτέλης

Δημιούργησε λυγερές νεανικές μορφές με γλυκύτητα και θηλυκή χάρη. Δημιούργησε ένα πρότυπο για το γυναικείο γυμνό που διήρκεσε ως τα ρωμαϊκά χρόνια
.


Venus Colonna, ρωμαϊκό αντίγραφο
της Αφροδίτης της Κνίδου του Πραξιτέλη.Μουσείο Pio-Clementino.Ρώμη
Το "παιδί του Μαραθώνα".
Χάλκινο άγαλμα του εργαστηρίου του Πραξιτέλη, γύρω στο 340-330 π.Χ. Το "παιδί" πατά στο αριστερό πόδι, λυγίζει το δεξί, απλώνει την αριστερή παλάμη ανοικτή και υψώνει το δεξί χέρι ενώνοντας το μεγάλο δάκτυλο και τον αντίχειρα. Το κεφάλι του το στρέφει και το γέρνει προς την αριστερή του πλευρά, προσηλώνοντας το βλέμμα προς κάτι που κρατούσε στην αριστερή του παλάμη.
H Aφροδίτη της Arles Βρέθηκε το 1651 κοντα στο αρχαίο θέατρο της Αrles.Ρωμαϊκό αντίγραφο έργο του Πραξιτέλη.
Σκόπας
Ξεχωρίζει για την κατάκτηση του τρισδιάστατου χώρου και την απόδοση του πάθους στις μορφές του.
Προσωπογραφία του Μαυσώλου(;) από τον τάφο στην Αλικαρνασσό. Τρίτο τέταρτο του 4ο αι.π.Χ. Βρετανικό Μουσείο
Ρωμαϊκό αντίγραφο της Κεφαλής του Μελέαγρου. Βρετανικό Μουσείο
Πόθος.Ρωμαϊκό αντίγραφο.
Μουσεία Καπιτωλίου
Πόθος, εδώ ως Απόλλων Κιθαρωδός . Μusei Capitolini
Λύσιππος ο Σικυώνιος

Αντιπροσωπεύει μαζί με τον Λεωχάρη το τέλος της κλασικής γλυπτικής.Οι μορφές του απλώνονται σε τρεις διαστάσεις.Είναι ψηλόλιγνες, εύκαμπτες, μυώδεις και με σχετικά μικρό κεφάλι.Ἠταν περίφημος πορτρετίστας. Ευνοούμενος του Μ.Αλεξάνδρου.
Αποξυόμενος (325-330π.Χ.)

Το κεφάλι είναι μικρό.Τα σκέλη πολύ ψηλά ώστε αλλάζουν οι αναλογίες του σώματος.
Καινοτομία: Η διαφορετική δομή και στάση του σώματος και η ανάπτυξη του μέσα στο χώρο . Δεν λείπει όμως το πάθος αλλά εκφρασμένο διαφορετικά απ΄ό,τι στα έργα του Σκόπα
Η στήριξη του αθλητή γίνεται στο "στάσιμο" σκέλος, αλλά η διαφορά ανάμεσα σ 'αυτό και το "άνετο" έχει αρχίσει να σβήνει. Το βάρος μεταβιβάζεται και στο δεύτερο πόδι με τέτοιο τρόπο, ώστε ολόκληρο το κορμί αποκτά μια νέα ευλυγισία και ελαστικότητα.
Τα χέρια απλώνουν προς τα εμπρός έτσι που να διασταυρώνουν και να τεμαχίζουν τον όγκο του στήθους.Με μια τέτοια χειρονομία η πλαστική αποκτά με αποφασιστικό τρόπο την τρίτη διάσταση του χώρου. ( Διασκευή. Ιστορία Ελληνικού Έθνους, τομ.Γ2,σελ.312)
Ρωμαϊκό αντίγραφο. Museo Pio-Clementino. Ρώμη
Λεωχάρης
Δημιουργεί νευρώδη ψηλόλιγνα κορμιά .Προχωρεί σε συνθέσεις που απομακρύνονται από τις αρχές των κλασικών χρόνων.
Απόλλων του Belvedere.Ρωμαϊκό αντίγραφο.Museo Pio-Clementino
H Άρτεμη των Βερσαλλιών
Πραξιτέλης
Αφροδίτη
Αποτύπωση των έντονων συναισθημάτων του ατόμου :αγωνία, πόνος, πάθος
Έντονες κινήσεις, εκφράσεις
Ύπαρξη άφθονων, διαφορετικών κατευθύνσεων, πτυχών στα ενδύματα . Συστρεφόμενες στάσεις. Έκφραση της ψυχικής κατάστασης.

Το ανδρικό γυμνό, κανόνας για τους ήρωες, τους θεούς και τους διάσημους θνητούς.

Το γυναικείο γυμνό δημοφιλές.Λεπτοί και κυρτοί ώμοι, μικρά στήθη, μεγάλοι γοφοί=προκλητική θηλυκότητα.
Οι γλύπτες δοκιμάζουν και νέες στάσεις,π.χ. εκείνη της γονατιστής, λουόμενης θεάς

Το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα


Ο Λαοκόων και οι δυο γιοι του παλεύουν με τα φίδια που έχει στείλει ο Απόλλων. Έργο τριών Ροδίων γλυπτών, του Αγήσανδρου, του ΠΟλύδωρου και του Αθηνόδωρου. Αρχές του 1ου αι.π.Χ. Moυσείο Βατικανού.

Το έργο, που προσφέρεται για παρατήρηση από μία μόνο οπτική σκοπιά, εμπεριέχει όλη την εκφραστικότητα στην απόδοση των σωμάτων και την τρομερή αγωνία στα χαρακτηριστικά που συναντάμε και στα γλυπτά του Βωμού του Δία. (J.Bordman, Greek Art, σελ.222)

Θνήσκων Γαλάτης

Ρωμαϊκό αντίγραφο ελληνικού χάλκινου πρωτοτύπου, 220 π.Χ. Πέργαμος, Μικρά Ασία. Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας
Ο Γαλάτης που αυτοκτονεί και η γυναίκα

Αντίγραφο του γνωστού συμπλέγματος που απεικονίζει ένα Γαλάτη, ενώ ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει, αφού πρώτα σκότωσε τη γυναίκα του. Από τη σειρά που είχε αφιερώσει στην Πέργαμο ο Άτταλος Α'σε ανάμνηση της νίκης κατά των Γαλατών. Το πρωτότυπο έργο ήταν του τέλους του 3ου αι.π.Χ. Μουσείο Θερμών.Ρώμη

Γιγαντομαχία, από το Ναό του Διός, Πέργαμος, 180-175 π.Χ .

"Πάνω στο μεγάλο Βωμό του Δία, ο βασιλιάς Ευμένης Β'είχε προσθέσει μαι κολοσσιαία κυκλική ζωφόρο που απεικόνιζε τη Μάχη των Θεών και των Γιγάντων.
Δραματική ζωντάνια. Οι μορφές φαίνονται σαν να σκαρφαλώνουν ή να σέρνονται πάνω στα σκαλοπάτια που οδηγούν στο θυσιαστήριο. Ο τρόπος με τον οποίο αποδίδονται οι πτυχώσεις των ενδυμάτων βοηθάει στη δημιουργία δραματικού κλίματος. Αυτό όμως που κυριαρχεί, είναι το νευρώδες λάξευμα των μυώνων και των σωμάτων γενικότερα, που διακρίνονται για την έντασή τους και τις συσπάσεις τους .Τα πρόσωπα χαρακτηρίζονται επίσης από μια έκφραση υπέρτατης έντασης και αγωνίας "
(J.Bordman, Greek Art, σελ.220-221)
Αφροδίτη της Μήλου

Ύψος 1,8 μ., 100 π.Χ. Μουσείο Λούβρου, Παρίσι.
Η νίκη της Σαμοθράκης

Η Νίκη που εικονίζεται να στέκει στην πλώρη ενός
πλοίου, ήταν τοποθετημένη στο νιπτήρα μιας πηγής
σε ανάμνηση μιας νίκης σε ναυμαχία. περ.190π.Χ.
'Υψος 2,4μ. Λούβρο.Παρίσι
τ
Γλυπτική των
Ελληνιστικών χρόνων
323π.X.- 30π.X.

Χαρακτηριστικό οι συνθέσεις με περισσότερες μορφές (συμπλέγματα)."Διηγούνται μια ιστορία και εκφράζουν συναισθήματα των πρωταγωνιστών ( αφηγηματικές συνθέσεις)

Ρεαλισμός στην απόδοση γεροδεμένων αθλητών

Σπουδές παιδιών/έρωτες


Επιμέλεια παρουσίασης:Βάσω Ραμπαούνη
http://portobuffalo.blogspot.gr/
ΜΑΝΤΙΚΛΟΣΜΑΝΕΘΕΚΕFΕΚΑΒΟΛΟΙΑΡΓΥΡΟΤΟΧΣΟΙΤΑΣΔΕΚΑΤΑΣΤΥΔΕΦΟΙΒΕΔΙΔΟΙΧΑΡΙFΕΤΤΑΝΑΜΜΟΙ

Ο Μάντικλος μ'αφιέρωσε στον Εκηβόλο Αργυροτοξευτή ως δεκάτη.Εσύ δε Φοίβε δώσε μου ανταμοιβή.

700-675π.Χ.. Βοιωτία. Μουσείο Καλών Τεχνών .Βοστώνη
Xάλκινο σύμπλεγμα ενός ελαφιού και του μικρού του. Τα σώματα είανι διακοσμημένα με ομάδες ομόκεντρων κύκλων. Ένα πουλί κάθεται πάνω στα καπούλια του ελαφιού.Τέλη 8ου αι.π.Χ. Ύψος 7εκ. Μουσείο Καλών Τεχνών Βοστώνη
Χάλκινος πολεμιστής από την Καρδίτσα. Το δόρυ του λείπει, αλλά κρατάει μια ελαφριά ασπίδα τύπου Διπύλου πίσω από την πλάτη του.Διακρίνονται ακόμη η περικεφαλαία του και η ζώνη.Περ.700π.Χ. Ύχος 28 εκ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Γεωμετρική εποχή
9ος - 8ος π.Χ.

Ολόγλυφα χάλκινα ειδώλια

Στυλιζαρισμένες φιγούρες αλόγων και ελαφιών
ομοιότητα με τις επίπεδες-ανάγλυφες μορφές
σύνθετα συμπλέγματα από τέτοιες μορφές:φοράδες, ελαφίνες με τα μικρά τους...


Χάλκινα ειδώλια με πιο ελεύθερη πλαστική τεχνοτροπία
στενόμακρα σώματα , φαρδείς ώμοι:ομοιότητα με τις ζωγραφισμένες πάνω σε αγγεία μορφές
γυμνοί άνδρεςμε περικεφαλαία, ασπίδα και δόρυ ( ίσως αντιστοιχούν σε θεούς)
αναπαραστάσεις ομαδικών σκηνών π.χ το κυνήγι ενός λιονταριού, ή μορφές σε δράση, πχ. τεχνίτη που σφυρηλατεί περικεφαλαίες ή έναν ηνίοχο

Πήλινα ειδώλια

απλές μορφές.Έλλειψη τεχνικής αρτιότητας
ιδιόρρυθμα κατασκευάσματα πχ. ειδώλια Βοιωτίας σε σχήμα καμπάνας και ζωγραφισμένα σαν αγγεία
πιο πολύπλοκα έργα :τα χαρακτηριστικά του προσώπου τονίζονται και ζωγραφίζονται. Το κεφάλι:με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες απ΄ὀ,τι συναντάμε στα πιο περίτεχνα χάλκινα ειδώλια
Γυναικείο ειδώλιο από τη Βοιωτία
7ος αι.π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Η κόρη Νικάνδρα.Δήλος, περ.660
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Καθήμενη «θεά» του Πρινιά (περ. 630 π.Χ.)
Κούρος Σουνίου
Μνημειακό άγαλμα
Κούρος από την Ανάβυσσο της Αττικής.

Στεκόταν πάνω σε βαθμιδωτή βάση που είχε την επιγραφή: «Στάσου και κλάψε μπρος στο μνήμα του νεκρού Κροίσου που θανάτωσε ο βίαιος Άρης καθώς πολεμούσε στην πρώτη γραμμή».
Ύψος 1,94 μ. 525 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Από τα μέσα του 6ου αιώνα οι στάσεις γίνονται λιγότερο άκαμπτες, η ανατομία της ανθρώπινης μορφής κατανοείται καλύτερα και οι Κούροι δεν απεικονίζονται πια σαν έφηβοι (ανδρόπαιδες) αλλά σαν άνδρες. Το αρχαϊκό μειδίαμα γίνεται πιο φυσικό και ορισμένες φορες αντιστοιχεί σε μια έκφραση ελαφριάς κατήφειας.

"
Το παιδί του Κριτία", ύψος 0,86 μ. Γύρω στο 490-480 π.Χ.

Στις αρχές του 5ου αιώνα μια ορισμένη κίνηση προσδόθηκε στη μορφή. Οι ώμοι παρέμειναν σε μετωπική διάταξη, οι πλευρές όμως δεν κατασκευάζονται συμμετρικά. Η μικρή στροφή που προσδίδεται στο κεφάλι και στο ανώτερο μέρος του σώματος, σημειώνει την αρχή της διαλύσεως της μετωπικότητας και της συμμετρικής κατασκευής, ανοίγοντας το δρόμο για τις κατακτήσεις της πλαστικής των κλασικών χρόνων.

Η «Πεπλοφόρος», γύρω στα 540-530 π.Χ.
Η Κόρη φορεί πέπλο πάνω από τον χιτώνα, του οποίου διακρίνονται τα μανίκια και η άκρη της φούστας. Η στεφάνη και οι πόρπες στους ώμους ήταν χάλκινες.
Η «Κόρη του Ευθυδίκου», γύρω στα 490 π.Χ.

Αντίθετα από τις προηγούμενες Κόρες με το αρχαϊκό μειδίαμα η Κόρη αυτή είναι δύσθυμη. Το πλάσιμο του προσώπου είναι πιο αυστηρό και η σάρκα πιο μεστή. Όλα μαρτυρούν μια νέα στάση απέναντι στη ζωή και στην τέχνη, που ετοιμάζει τις δημιουργίες του αυστηρού ρυθμού.
Αυστηρός ρυθμός
479-450 π.Χ.
Κατάργηση μονολιθικότητας των μορφών
και ακαμψίας των μορφών
Μετατόπιση του βάρους του σώματος στο ένα πόδι που είναι λυγισμένο, το άλλο χαλαρό
Αντίστοιχο ισχίο, γλουτός και ώμος χαμηλώνουν
Το κεφάλι γέρνει
Τα πρόσωπα εγκαταλείπουν το συμβατικό αρχαϊκό μειδίαμα. Αποπνέουν εσωτερικότητα και περισυλλογή
Οργάνωση του σώματος πιο φυσική

Γυναικείες μορφές
αντικατάσταση του ιωνικού χιτώνα με τον λιτότερο δωρικό πέπλο
Οι πολυπρόσωπες συνθέσεις παύουν να είναι παρατακτικές

Ανάγλυφο της «σκεπτόμενης Αθηνάς»
Η θεά φορεί αττικό πέπλο με ζώνη και σκύβει ελαφρά την κεφαλή βλέποντας προς την στήλη μπροστά της. Γύρω στα 460 π.Χ.
Μουσείο Ακροπόλεως
Μύρων
Ο Δισκοβόλος, μαρμάρινο αντίγραφο του χάλκινου πρωτοτύπου του γλύπτη Μύρωνα, 450-440 π.Χ. Ρώμη, Μουσείο Θερμών

Πρόκειται για ένα ανεπανάληπτο σύνολο της πλαστικής καθαρότητας και της δυναμικής δομής των πολλαπλών εσωτερικών δυνάμεων. Σε ένα ενιαίο ρυθμό γίνεται πιο άνετη η διάπλαση των όγκων και πιο οργανική η σύνθεση των μελών. Ο γλύπτης πέτυχε να προσηλώσει στον χώρο τη στιγμιαία φάση του παλμού της δισκοβολίας.

Αρμόδιος και Αριστογείτων
«Σύνταγμα τυραννοκτόνων» του Κριτία και Νησιώτη, 477/6 π.Χ. Ρωμαϊκό αντίγραφο ελληνικού χάλκινου πρωτοτύπου, Μουσείο Νάπολης, Ιταλία.
Στην περίοδο αυτή οι γλύπτες γοητεύονται από την ορμή ως αντίδραση στον αρχαϊκό ρυθμό.
Πυθαγόρας ο Σάμιος

Ο Ηνίοχος των Δελφών. Αφιέρωμα του τυράννου της Γέλας Πολύζαλου στον Απόλλωνα για τη νίκη του σε αρματοδρομία του 478 ή 474 π.Χ.
Πρόκειται για ένα εξαίρετο έργο τέχνης ίσως του γλύπτη Πυθαγόρα από το Ρήγιο ή του γλύπτη Ονάτα από την Αίγινα. Η εξαίσια καλλιγραφία του τριχωτού της κεφαλής και η απλή διάπλαση της σάρκας δημιουργούν μια νέα διαλεκτική σύνθεση.

Χάλκινος Ποσειδώνας ή Δίας του Αρτεμισίου, 460 π.Χ.
Χάλκινο έργο μάλλον του γλύπτη Κάλαμι που βρέθηκε το 1928 στο Αρτεμίσιο της Εύβοιας. Η αυστηρή αρμονία των κινήσεων του θεού υπακούει σε μια εσωτερική αναγκαιότητα. Η μεγαλόπνοη έκφρασή του εξωτερικεύει το εσωτερικό και θείο μεγαλείο. Το υψωμένο χέρι αλλάζει όλη τη δυναμική του σώματος.
Κάλαμις
Απόλλων Σαυροκτόνος, ρωμαϊκό αντίγραφο πρωτότυπου έργου του Πραξιτέλη, γύρω στο 320 π.Χ.Το έργο συγκεντρώνει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά της τέχνης του μεγάλου γλύπτη


Ερμής του Πραξιτέλη, ύψος 2,13 μ.

Βρέθηκε στο ναό της Ήρας στην Ολυμπία. Χρονολογείται στα 330 π.Χ περίπου.
Ο θεός πατά στο δεξί πόδι και στηριγμένος σε κορμό δένδρου, όπου έχει απλώσει το ιμάτιό του, κρατά στο αριστερό χέρι ένα βρέφος, τον Διόνυσο, ενώ με το υψωμένο δεξί του έδειχνε ένα τσαμπί σταφύλια.
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας
Ο Ναός της Περγάμου
Full transcript