Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Europejczycy ruszają na oceany

No description
by

Judisu Barwicka

on 26 April 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Europejczycy ruszają na oceany

Europejczycy ruszają na oceany
Judyta Barwicka i Ewelina Miechowicz
Europa wkroczyła w epokę odkryć geograficznych na przełomie XV i XVI wieku. Wielu żeglarz, takich jak Krzysztof Kolumb i Ferdynand Magellan, wyruszało w podróże i odkrywało nowe lądy (np. Ameryka Północna i Południowa, Australia i Oceania)
W średniowieczu Euopejczycy znali jedynie tereny, które kiedyś wchodziły w skład imperium Romanum lub zostały podbite prze Aleksandra Wielkiego. Kartografowie przedstawiali świat jako płaski dysk, którego środkiem była Ziemia Święta z Jerozolimą.
Świat według średniowiecznych Europejczyków
Słabo rozwinięty Daleki Wschód uważano za miejsce, gdzie znajdował się biblijny raj i kraina złota. Było to zgodne z ówczesną nauką kościoła i opowiadano o tamtych terenach wiele nieprawdziwych legend
Początkowo Europejczycy podróżowali po terenach wokół Morza Śródziemnego oraz po Azji Mniejszej, jednakże informacje o tamtych ziemiach rzadko docierały do Europy.
Europa a Imperium Mongolskie
Imperium Mongolskie ukształtowało się ok. XIII wieku i obejmowały ziemie od Rusi do Oceanu Spokojnego. Europejscy kupcy zaczęli podróżować do Azji wschodniej w celach handlowych oraz politycznych. Dzięki temu do Europy trafiały prawdziwe relacje prezentujące rzeczywisty obraz Dalekiego Wschodu.
Marco Polo
Ważną rolę odegrała także podróż weneckiego kupca, Marca Pola. Dotarł on m.in. do Chin, Indii i Persji. Swoje podróże opisał w dziele "Opisanie Świata", które w XV wieku ukazało się drukiem.
Przyczyny wypraw dalekomorskich
bogacenie się społeczeństwa
wysokie podatki i cła nakładane przez Turków Osmańskich, którzy sprawowali kontrolę nad szlakami handlowymi
brak produktów, które Europa mogłaby zaoferować Wschodowi, przez co Europejczycy płacili złotymi i srebrnymi monetami
wyczerpanie się szlachetnych kruszców; potrzeba znalezienia nowych źródeł złota i srebra poza terenami Europy
chęć znalezienia nowej drogi do Chin i Indii, omijającej szlaki tureckie
Kryzys średniowiecznego społeczeństwa
W XIV i XV w. załamał się system feudalny. Było to związane ze zmianami gospodarowania na wsi oraz innym sposobie prowadzenia działań minitarnych. W angielsko-francuskiej wojnie stuletniej (1337-1453) ważną rolę odegrali żołnierze rekrutujący się z mieszczaństwa i chłopstwa, co przyczyniło się do spadku dochodów szlachty a nawet ruiny gospodarczej.
Kryzys społeczny najwcześniej dotknął mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego, dlatego to szlachta portugalska i hiszpańska przodowały w organizowaniu wypraw odkrywczych. Było wtedy mnóstwo śmiałków, którzy gotowi byli wyruszyć na nieznane wody. Czynnikami, które na to wpłynęły były legendy o bogactwach Wschodu oraz chęć rozpowszechniania wiary chrześcijańskiej wśród ludów nowo odkrytych ziem.
Postęp naukowy
W wyniku krucjat do Europy dotarły arabskie osiągnięcia, głównie w dziedzinie geografii. Arabowie przechowali część spuścizny starożytnych, a dzięki podbojom oraz kontaktom politycznym i handlowym jeszcze bardziej rozwinęli wiedzę geograficzną. Ich posiadłości rozciągały się od Atlantyku po Ocean Indyjski i obejmowały znaczną część wschodniego wybrzeża Afryki. Na postęp naukowy miał wpływ także upadek Konstantynopola (1453r). Bizantyjscy uczeni przedostali się na Zachód, a wraz z nimi wiele zapomnianych w Europie łacińskiej dzieł antycznych. Żeglarze planujący dalekie wyprawy mogli korzystać z ustaleń starożytnych uczonych, takich jak Klaudiusz Ptolemeusz.
Wynalazki ułatwiające żeglugę:
kompas
laska Jakuba
- przyrząd służący do określania odległości na północ i południe od równika na podstawie położenia słońca
kwadrant
- używany był równolegle z laską Jakuba; przyrząd do wyznaczania położenia gwiazd
pierwszy globus
coraz dokładniejsze mapy
log
- przyrząd do pomiaru prędkości statku
astrolabium
- przyrząd służący do wyznaczania położenia ciał niebieskich nad horyzontem
Technika żeglowania
Przez całe średniowiecze na morzach oblewających południową Europę używano
galer
- statków napędzanych wiosłami i siłą wiatru. Pływano nimi głównie przy brzegach, gdyż ze względu na wąskie kadłuby i niewielkie zanurzenie wypływanie na pełne może było zbyt ryzykowne. Na północy Europy dominowały
kogi
i
holki
, jednak one również nie nadawały się do wypaw oceanicznych.
W XV w. nastąpił przełom w budownictwie okrętowym. Zaczęto budwać nowe typy żaglowców:
karaki
i
karawele
. Te pierwsze były statkami trzymasztowymi. Na dwóch pierwszych masztach stosowano ożaglowanie rejowe, natomiast na tylnym- skośne. Mogły one zabierać załogę liczącą nawet 100-200 marynarzy. Najsłynniejszymi karakami były:
Santa Maria
(statek z pierwszej wyprawy K. Kolumba),
São Gabriel
(statek Vasco da Gamy podczas rejsu do Indii) oraz
Victoria
(jednostka z floty Ferdynanda Magellana). Karawele natomiast były mniejsze od karak i wzorowane na łodziach rybackich. Miały dwa lub trzy maszty najczęściej ożaglowane skośnie. Nadawały się do wypraw odkrywczych, ponieważ można było nimi pływać po wodach pełnych raf i płycizn. Najsłynniejsze karawele to
Pinta
i
Niña
biorące udział w pierwszej wyprawie K. Kolumba.
Full transcript