The Internet belongs to everyone. Let’s keep it that way.

Protect Net Neutrality
Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

SZTUKA XX WIEKU

No description
by

Kryska Szczech

on 12 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of SZTUKA XX WIEKU

SZTUKA XX WIEKU
NOWE IDEE W SZTUCE POCZĄTKU XX WIEKU
Sztuka XX wieku nie imitowała już rzeczywistości, lecz się nią stała. Artyści kreowali własny świat nie zwracając uwagi na to, co ich otacza. Nie bali się eksperymentować, wzbogacali swój warsztat o zupełnie nowe techniki, byli twórcami nowej rzeczywistości. Dzięki temu powstało wiele nowych nurtów, które charakteryzowały się bogactwem i różnorodnością. W swoje dzieła angażowali także przestrzeń, ruch i czas.
Narodził się w 1905 roku i trwał do 1908 roku. Jego nazwa pochodzi od francuskiego słowa le fauve oznaczającego drapieżcę. Możliwe, że nazwę nadał kierunkowi przypadkowo jeden z krytyków, pierwszy raz widząc tak agresywne barwy.
FOWIZM
Fowistów inspirowała sztuka Bliskiego i Dalekiego Wschodu, włoska sztuka ludowa i sztuka bizantyjska. Wpływa na ich twórczość miały też obrazy Paula Gaugina i Vincenta van Gogha.
Fowizm charakteryzowała ekspresja środków plastycznych. Czyste barwy kładziono płaskimi plamami na zasadzie kontrastów. Artyści zrezygnowali z perspektywy, iluzji głębi i światłocienia.
Fowizm można uznać za kierunek prekursorski, który wprowadził zmiany w XX wieku, zapowiadał poszukiwania sposobów swobodnej interpretacji otaczającego świata.
Andre Derain
Raoul Dufy
Henri Matisse
"Muzyka"
"Nimfa i Satyr"
"Czerwony koncert"
"Kobieta w koszuli"
EKSPRESJONIZM
W tym samym czasie w Niemczech grupa Die Brücke zapoczątkowała abstrakcjonizm, w równym stopniu zainteresowany kolorem co fowizm. Inspiracje czerpali z dzieł Vincenta van Gogha i Paula Gauguina oraz ze sztuki afrykańskiej i drzeworytów.
Intensywne barwy kładli na płótno dużymi plamami, które często obwodzili czarnym konturem. Postacie i obiekty na ich obrazach były deformowane a czasem oszpecane. Mimika i gesty wyrażały emocje. Zrezygnowali z pionów i poziomów na rzecz linii skośnych i kątów. Dzięki artystom z Die Brücke grafika warsztatowa stała się samodzielną dyscypliną artystyczną.
Ernst Ludwig Kirchner
"Erich Heckel przy sztalugach"
„Błękitno-czarny lis”
Oskar Kokoschka
Franz Marc
"Narzeczona Wiatru"
Pablo Picasso I Georges Braque, zainspirowani twórczością Paula Cézanna, sprowadzili obiekty na swoich obrazach do form geometrycznych. Tak właśnie w roku 1906 we Francji narodził się kubizm. Miał on trzy fazy: prekubistyczną, analityczną i syntetyczną.
KUBIZM
Artyści zastanawiali się: „Jak pokazać trójwymiarowy świat na płaszczyźnie dwuwymiarowej?” Ich zdaniem należy malować nie tylko to, co się widzi, ale też to, co o danym obiekcie wiadomo. Twierdzili, że tylko suma spostrzeżeń daje pełną wiedzę o przedmiocie, malowali więc obrazy łącząc perspektywy różne perspektywy.
W późniejszym okresie wydobycie cech obiektu stało się dla kubistów najważniejsze. Namalowany obiekt zatracał rzeczywiste podobieństwo, stawał się jedynie sugestią, skojarzeniem.
FUTURYZM
Ruch artystyczny zwany futuryzmem narodził się ok. 1909 roku we Włoszech. Można było być futurystą nie będąc artystą. Wystarczało utożsamiać się z określonym poglądem na świat.
Futuryści gloryfikowali szybkość, maszyny, przyszłość. Odrzucali kanony piękna i harmonii. Przez niektórych krytyków było to kojarzone z kubizmem, ze względu na te same cechy formalne. W futuryzmie ważne było jednak przede wszystkim ukazanie ruchu rozłożonego na poszczególne fazy.
DADAIZM
W Szwajcarii w 1916 roku, zbuntowani artyści założyli Kabaret Voltaire, gdzie narodził się dadaizm – awangardowy ruch artystyczny trwający do roku 1923. Wyrażał się on w absurdalnych i prowokacyjnych zachowaniach, artyści negowali tradycyjne środki wyrazu jak i również czworokątny obraz w ramie.
Dadaizm rozwijał się nie tylko w Zurychu, lecz także w Berlinie, Paryżu i Nowym Jorku. Nowojorscy dadaiści nazwali swą twórczość antysztuką. Jej celem miało być pobudzenie do myślenia. W ten sposób protestowali przeciw dotychczasowym wartościom.
Dadaiści zadawali pytanie: „Czym jest sztuka? Czy wszystko musi być za sztukę uważane”. Ich działania były prowokacją. Poprzez ośmieszanie zasad i wzorców, uruchamiały wyobraźnię, budziły intelekt oraz wytracały z przyzwyczajeń.
SURREALIZM
Kolejnym awangardowym ruchem artystyczno-intelektualnym powstałym w Paryżu był surrealizm. Jego celem był bunt przeciwko stereotypom i ograniczeniom myślenia oraz dążenie do przełamywania reguł w sztuce.
Surrealistom najbardziej zależało na poznaniu osobowości człowieka, jego przeżyć wewnętrznych, świata marzeń sennych i halucynacji, w którym nie rządzi intelekt i rozsądek. Kreowali fantastyczne wizje, tajemnicze, pogrążone w mroku obrazy. W niektórych dziełach pojawiały się ślady przeżyć wojennych.
ABSTRAKCJONIZM
W 1910 roku pojawił się abstrakcjonizm. Był jednym z ważniejszych i przełomowych momentów w sztuce. Według abstrakcjonistów kompozycje na płaszczyźnie i obiekty miały nie przypominać żadnego znanego tworu. Sztuka miała stać się wolna od odniesień do świata.
MALARSTWO
Abstrakcja niegeometryczna

Charakteryzowała się dynamiką form i płynnością linii. Jej przedstawicielem był Wassily Kandinsky. O obiektach na obrazie decydowały nastroje artysty. Styl można także określić jako ekspresyjny.
Abstrakcja geometryczna

Jej przedstawicielem był Kazimierz Malewicz. Chciał dać wyraz bezprzedmiotowości dzieła. Dzięki temu widz mógł skoncentrować się na odbiorze wartości plastycznych i odczuciach.
RZEŹBA I ARCHITEKTURA
Dzięki niezrealizowanemu nigdy projektowi Wladimira Tatlina, powstał konstruktywizm. Chciano by budowle były proste, wykonane z żelaza, stali a nawet plastiku. Później rozpowszechnił się nurt zwany funkcjonalizmem. Materiały, konstrukcja, estetyka budynku miały być podporządkowane funkcji użytkowej. Takie osiedla powstawały w Holandii.
SOCREALIZM
Realizm socjalistyczny był wyrazem sprzeciwu wobec niezrozumiałego konstruktywizmu. Pojawił się w Związku Radzieckim w 1934 roku. W Polsce rozwijał się w latach 1949 – 1956.
Głównym celem socrealizmu było działanie na wiadomości i zachowania społeczeństwa a także upowszechnianie ideologii partii komunistycznej. Ludzie przedstawiani byli zawsze piękni i szczęśliwi.
DWUDZIESTOLECIE MIĘDZYWOJENNE
W POLSCE
Dwudziestolecie międzywojenne było bardzo ważnym dla Polski okresem. W malarstwie powstało wiele grup i stylów, co zaowocowały różnorodnością dzieł. Pod zaborami prężnie rozwijały się centra kultury, szczególnie w Krakowie i Warszawie, w której powołano Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych „Zachęta”. Różnorodna twórczość ukształtowała specyficzny obraz sztuki, czyli połączenie nowoczesności z tradycją.
Byli pierwszą awangardową grupą w odrodzonej Polsce. Działali od 1917 roku w Krakowie. Twórczość artystów tej grupy różniła się od siebie, ale dla nich najważniejsze było zagadnienie formy dzieła sztuki. Inspirowali się m.in. kubizmem, stosowali geometryzację.
W 1921 roku odbyła się ostatnia wystawa formistów. Nie działali długo, ale swą twórczością wywarli duzy wpływ na malarstwo powojenne. Wypracowali grunt dla kierunków abstrakcyjnych.
FORMIŚCI
GRUPA "RYTM"
Powstała w 1922 roku grupa propagująca sztukę dla wszystkich. Była ona bardzo uproszczona a jej podstawę stanowił rytm. Artyści inspirowali się sztuką ludową i kubizmem. Ich działalność zakończyła się w 1932 roku – wtedy odbyła się ostatnia wystawa.
KOLORYŚCI
Kolorystów zainspirowali impresjoniści i neoimpresjoniści. Odrzucali czerń, a kontrasty światłocieniowe zastępowali kontrastami barw. To co w cieniu malowano barwami zimnymi, to co na słońcu – ciepłymi. Ich działalność zakończyła się dopiero po II wojnie światowej.
GRUPA BLOK
Do Polski zaczęły przenikać również idee konstruktywizmu. Władysław Strzemiński tworzył kompozycje architektoniczne. Katarzyna Kobro konstruowała asamblaże z gotowych przedmiotów metalowych i drewnianych. Potem budowała też rzeźby przestrzenne. Henryk Stażewski budował reliefy z form geometrycznych i tworzył geometryczne kompozycje malarskie.
UNIZM
Sztuka działająca na widza nie poprzez przedmioty lecz przez kolor kształt i podział płaszczyzny. W unizmie kształty na płaszczyźnie nie przypominały niczego, co nam znane.
GRUPA KRAKOWSKA
Powstała w 1933 roku i czerpała inspiracje z kubizmu, ekspresjonizmu i abstrakcjonizmu. Byli współtwórcami teatru Cricot. Na czas wojny zawiesili działalność, ale w 1957 roku wznowili ją. Wznowiono również działalność teatru, pod nazwą Cricot II.
INFORMEL
Nurt abstrakcji
niegeometrycznej przyjął nazwę informel, w Europie znany również jako taszyzm w Ameryce – action painting.
Efekt końcowy obrazu był częściowo dziełem przypadku a częściowo – wyobraźni artysty, który inspirowany plamami świadomie prowadził dalszy proces twórczy.
Przedstawicielem nurtu był Jackson Pollock
Jackson Pollock
Kompozycja nr. 8
HAPPENING
W happeningu artysta ma za zadanie wykreować akcję, ale to publiczność decyduje co będzie dalej, poprzez swoje działania i reakcje. Jest więc pewną twórczą prowokacją, umożliwiającą odbiorcy przeżywanie. Dzięki swej aktywności może stać się współtwórca wydarzenia.
POP-ART - NOWY REALIZM
Pop-art próbował zwrócić uwagę
na obraz cywilizowanego świata zalewanego natłokiem tandetnych reklam, przedmiotów masywnej produkcji i taniej rozrywki. Charakteryzował się dużą różnorodnością zarówno formy jak i wyrazu. Z zepsutego przedmiotu
umieli zrobić dzieło a
przedmiotom codziennego
użytku odebrać piękno.
Andy Warhol
Roy Lichtenstein
"Marilyn na pomarańczowym tle"
"Pocałunek"
OPTICAL-ART
Na gruncie abstrakcji geometrycznej, w Ameryce i w Europie, zainicjowano kierunek, którego realizacje artystyczne wykonywano na płaszczyźnie bądź w przestrzeni. Twórców zainteresowały zjawiska pozornej wypukłości i głębi oraz wrażenie ruchu na płaskiej powierzchni. Najbardziej znanym artystą był Victor Vasarely.
Victor Vasarely
"Zint"
SZTUKA KINETYCZNA
Założeniem sztuki kinetycznej jest zaistnienie czynnika ruchu w kompozycji artystycznej. Jednym z przedstawicieli tego gatunku był Aleksander Calder.
Aleksander Calder
MINIMAL-ART
Najistotniejszym przesłaniem
tego gatunku było zminimalizowanie środków plastycznych przy działaniu wielkimi formatami. Artyści kierowali się maksymą „mniej znaczy więcej”. Twórcy zazwyczaj byli autorami projektu, ale jego realizację zlecali zakładom przemysłowym.
KONCEPTUALIZM
Twórca konceptualizmu – Sol LeWitt – uważał, że najważniejsza jest idea, koncepcja.
Konceptualiści sądzili, że w sztuce nie chodzi o aspekt zmysłowy, ale o aspekt intelektualny, dający do myślenia. Polskim konceptualistą we Francji jest Roman Opałka.
Sol LeWitt
"Czterostronna piramida"
LAND-ART
Nurt wywodzi się od happeningu i konceptualizmu. Jego nazwa oznacza sztukę ziemi. Realizacje land-art bywają nietrwałe. Poprzez ich zaistnienie artyści chcą zwrócić uwagę na piękno i bogactwo planety – dlatego nazywa się ją sztuką ekologiczną.
HIPERREALIZM
Hiperrealizm polega na fotografowaniu przypadkowej rzeczywistości i przenoszeniu wybranego zdjęcia na płótno za pomocą rzutnika.
Hiperrealizm to także rzeźby naśladujące pierwowzór w najdrobniejszych detalach, w naturalnych pozach, ubrane w prawdziwą odzież. Doskonale odwzorowują konkretną
postać.
STREET-ART
Obok plakatu, happeningu i vlepki graffiti zostało zaliczone do street-artu. Wykonywane jest najczęściej bezprawnie. Obecnie graffiti jest na bardziej zaawansowanym poziomie niż kiedyś, farby w sprayu wyparły malowanie szablonowe.
Są organizowane festiwale graffiti, na których twórcy prezentują swoje możliwości i mogą nawiązywać kontakty, także międzynarodowe.
NOWE OBLICZE RZEŹBY I ARCHITEKTURY XX WIEKU
ARCHITEKTURA
Wielkie znaczenie dla budownictwa miał m.in. konstruktywizm. Twierdzono, że forma ma być podporządkowana funkcji użytkowej, co nazwano funkcjonalizmem.
Pierwsze budowle oparte na stalowych konstrukcjach i przeszklonych elewacjach zbudowano w Chicago. Usunięcie ornamentów z budynków zapoczątkowało modernizm, ale jako że był on trudny do przyjęcie, stosowano postmodernizm, czyli coś w rodzaju kompromisu.
Rozwiązania konstrukcyjne architektury modernistycznej
Jednym z pierwszych nowoczesnych rozwiązań technicznych były kratownice przestrzenne. Kolejną nowością były betonowe łupiny zbrojone stalową siatką. Konstrukcje linowe dały możliwość przykrycia dachem dużej powierzchni bez użycia podpór. Innym przełomem były masy plastyczne o dowolnym kształcie i kolorze.
Współczesność i przyszłość
Modernizm przekształcił się w brutalizm – zupełną prostotę, wręcz monumentalizm.
Obecny neomodernizm nawiązuje do modernizmu sprzed lat.
High-tech, czyli maksymalne wykorzystanie nowych technologii.
W dekonstruktywizmie bryły poddawane są deformacjom, co daje zaskakujące efekty.
Blob to rodzaj budynków o płynnych kształtach dalekich od funkcjonalizmu.
Constantine Brancusim – prekursor rzeźby abstrakcyjnej, jego dzieła wyróżniała prostota formy.
Henty Moore – realizował abstrakcję organiczną, nawiązującą do natury i form biologicznych
Magdalena Abakanowicz – technikami tkackimi tworzyła formy przestrzenne zwane abakanami

RZEŹBA
SZTUKA POLSKA DRUGIEJ POŁOWY XX WIEKU
ARCHITEKTURA
Po wojnie trzeba było odbudowywać kraj. Początkowo kontynuowano style sprzed wojny, ale w latach 60. XX wieku zaczęto budować nowe osiedla. Budynki użyteczności publicznej miały formy brył i budowano je według zasad funkcjonalizmu. Lata 90. XX wieku przyniosły kolejna zmianę. Budowle przybierały bardziej skomplikowane kształty, pojawiły się przeszklone elewacje. W dużych miastach można podziwiać rozwiązania dorównujące trendom na świecie.
Xawery Dunikowski
Marian Konieczny
Gustaw Zemła
Pomnik Powstańców Śląskich
Pomnik Czynu
Warszawska Nike
W dziedzinie grafiki artystycznej należy wymienić takich artystów jak: Konstanty Sopoćko, Józef Gielniak.
W dziedzinie grafiki użytkowej warto zapamietać Polską Szkołę Plakatu.
Tadeusz Kulisiewicz
Jan cybis
Artur Nacht-Samborski
Tadeusz Kantor
Twórczość Polskich artystów rozwijała się w najróżniejszych kierunkach.
Na szczególną uwagę zasługują m. in.:

Andrzej Wróblewski
Władysław Strzemiński
Henryk Stażewski
Roman Opałka
Jerzy Nowosielski
Aleksandra Kobzdeja
Jerzy Duda-Gracz
Leszek Sobocki
Zdzisław Beksiński
Jarosław Modzelewski
Paweł Kowalewski
Rafał Olbiński
Pablo Picasso
"Panny z Avignonu"
Georges Braque
"Domy w Estaque"
Ubverto Boccioni
Giacomo Balla
"Dziewczynka biegnąca na balkonie"
"Jedyna forma ciągłości w przestrzeni"
Marcel Duchamp
"L.H.O.O.Q"
Francis Picabia
"Parada miłości"
Salvador Dali
"Trwałość pamięci"
René Magritte
"Golkonda"
Giorgio de Chirico
"Pieśń miłosna"
Wassily Kandinsky
bez tytułu
Kazimierz Malewicz
"Czerwony kwadrat"
Tytus Czyżewski
"Madonna z dzieciątkiem"
Andrzej Pronaszko
"Mnich"
Władysław Skoczylas
"Pochód zbójników"
Artur Nacht-Samborski
"Papuga"
Jan Cybis
"Bukiet z kalią w żółtym wazonie"
Katrzyna Kobro
Henryk Stażewski
Kompozycja fakturowa
Kompozycja przestrzenna 4
Władysław Strzemiński
"Pejzaż morski"
Full transcript