Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

13. Typy protokołów. Określenie protokołów rutowalnych i nierutowalnych.

Praca zaliczeniowa z przedmiotu Sieci i Systemy Komputerowe 2 sem.
by

Patrycja Olejniczak

on 21 May 2011

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of 13. Typy protokołów. Określenie protokołów rutowalnych i nierutowalnych.

13. Typy protokołów. Określanie protokołów rutowalnych i nierutowalnych.
Typy protokołów
Możemy wyróżnić dwie kategorie protokołów:
otwarte - oficjalne standardy, nie będące własnością żadnej konkretnej firmy czy organizacji. Przykładem standardu otwartego jest grupa protokołów czy też stos TCP/IP (bazuje na standardowych dokumentach RFC).
charakterystyczne dla producenta - są opracowane przez określonych producentów rozwiązań sieciowych, uwzględniają ich specyfikę, ich środowisko sieciowe i własne rozwiązania. Są też własnością konkretnego producenta. Przykładem może być grupa protokołów IPX/SPX opracowanych przez firmę Novell. Przede wszystkim protokoły te są przeznaczone dla sieci opartej na serwerach.
Protokoły sieciowe bazujące na modelu warstw OSI lub protokole TCP/IP - dla rozeznania ile tego tak naprawdę jest
protokoły warstwy 1+2 (fizyczne)
Ethernet
GFP ITU-T G.7041 Generic Framing Procedure
OTN ITU-T G.709 Optical Transport Network
protokoły 2 warstwy (warstwa połączenia danych)
* ARCnet  - Attached Resource Computer NETwork
* ARP - Address Resolution Protocol
* RARP - Reverse Address Resolution Protocol
* CDP - Cisco Discovery Protocol
* DCAP - Data Link Switching Client Access Protocol
* Dynamic Trunking Protocol
* Econet
* FDDI - Fiber Distributed Data Interface
* Frame Relay
* ITU-T G.hn Data Link Layer
* HDLC High-Level Data Link Control
* IEEE 802.11 - WiFi
* IEEE 802.16 - WiMAX
* LattisNet
* LocalTalk
* L2F Layer 2 Forwarding Protocol
* L2TP Layer 2 Tunneling Protocol
* LAPD - Link Access Procedures on the D channel
* LLDP - Link Layer Discovery Protocol
* LLDP-MED - Link Layer Discovery Protocol - Media Endpoint Discovery
* PPP - Point-to-Point Protocol
* PPTP - Point-to-Point Tunneling Protocol
* Q.710 Simplified Message Transfer Part
* NDP - Neighbor Discovery Protocol
* RPR IEEE 802.17 - Resilient Packet Ring
* StarLAN
* STP - Spanning Tree Protocol
* Token ring (nie jest protokołem, ale jest typem połączenia)
* VTP VLAN Trunking Protocol
protokoły warstwy 2+3
* ATM - Asynchronous Transfer Mode
* Frame relay, uproszczona wersja X.25 welcome
* MPLS Multi-protocol label switching
* X.25
protokoły warstwy 1+2+3
* MTP Message Transfer Part
* NSP Network Service Part
protokoły warstwy 3 (warstwa sieci)
* CLNP - Connectionless Networking Protocol
* EGP - Exterior Gateway Protocol
* EIGRP - Enhanced Interior Gateway Routing Protocol
* ICMP - Internet Control Message Protocol
* IGMP - Internet Group Management Protocol
* IGRP - Interior Gateway Routing Protocol
* IPv4 - Internet Protocol version 4
* IPv6 - Internet Protocol version 6
* IPSec - Internet Protocol Security
* IPX - Internetwork Packet Exchange
* SCCP - Signalling Connection Control Part
* AppleTalk DDP
protokoły warstwy 3 (zarządzanie warstwą sieci)
* IS-IS - Intermediate System-to-Intermediate System
* OSPF - Open Shortest Path First
* BGP - Border Gateway Protocol
* RIP - Routing Information Protocol
* ICMP - Router Discovery Protocol: Implementation of RFC 1256
* Gateway Discovery Protocol (GDP) protokół Cisco podobny do IRDP
* IGRP
* EIGRP
protokoły warstwy 3.5
HIP - Host Identity Protocol
protokoły warstwy 3+4
* AppleTalk
* DECnet
* IPX/SPX
* Internet Protocol Suite
* Xerox Network Systems
protokoły warstwy 4 (warstwa transportująca)
* AH - Authentication Header over IP or IPSec
* ESP - Encapsulating Security Payload over IP or IPSec
* GRE - Generic Routing Encapsulation for tunneling
* IL - Originally developed as transport layer for 9P
* SCT - Stream Control Transmission Protocol
* Sinec H1 for telecontrol
* SPX - Sequenced Packet Exchange
* TCP - Transmission Control Protocol
* UDP - User Datagram Protocol
protokoły warstwy 5 (warstwa sesji)
* 9P - Distributed file system protocol
* NCP - NetWare Core Protocol
* NFS - Network File System
* SMB - Server Message Block
* SOCKS "SOCKetS"
protokoły warstwy 7 (warstwa aplikacji)
* ADC - protokół dzielenia się plikami peer-to-peer
* AFP - Apple Filing Protocol
* BACnet - Building Automation and Control Network protocol
* BitTorrent - protokół dzielenia się plikami peer-to-peer
* BOOTP - Bootstrap Protocol
* CAMEL - narzędzie protokołowe SS7 dla domowego urzytkownika
* Diameter - protokół autentyczności
* DICOM
* DICT - protokół słownikowy
* DNS - Domain Name System
* DHCP - Dynamic Host Configuration Protocol
* ED2K - protokół dzielenia się plikami peer-to-peer
* FTP - File Transfer Protocol
* Finger - podaje informacje o urzytkowniku
* Gnutella - protokół wymiany plików peer-to-peer
* Gopher
* HTTP - Hypertext Transfer Protocol
* IMAP - Internet Message Access Protocol
* Internet Relay Chat (IRC)
* ISUP, ISDN User Part
* XMPP - instant-messaging protocol
* LDAP - Lightweight Directory Access Protocol
* MIME - Multipurpose Internet Mail Extensions
* MSNP - Microsoft Notification Protocol (used by Windows Live Messenger)
* MAP - Mobile Application Part
* NetBIOS - File Sharing and Name Resolution protocol - the basis of file sharing with Windows.
* NNTP - Network News Transfer Protocol
* NTP - Network Time Protocol
* NTCIP - National Transportation Communications for Intelligent Transportation System Protocol
* POP3 Post Office Protocol Version 3
* RADIUS - protokół autentyczności
* Rlogin - UNIX remote login protocol
* rsync - protokół transmisji plików dla kopii zapasowych, kopiowania i powielania
* RTP - Real-time Transport Protocol
* RTSP - Real-time Transport Streaming Protocol
* SSH - Secure Shell
* SISNAPI - Siebel Internet Session Network API
* SIP - Session Initiation Protocol, protokół sygnalizacji
* SMTP - Simple Mail Transfer Protocol
* SNMP - Simple Network Management Protocol
* SOAP - Simple Object Access Protocol
* STUN - Session Traversal Utilities for NAT
* TUP - Telephone User Part
* Telnet
* TCAP - Transaction Capabilities Application Part
* TFTP - Trivial File Transfer Protocol, a simple file transfer protocol
* WebDAV - Web Distributed Authoring and Versioning
* DSM-CC Digital Storage Media Command and Control
Najczęściej występujące (podstawowe) typy protokołów sieciowych
Najczęściej występujące (podstawowe) typy protokołów transmisji danych
* Ethernet
* Local Talk
* Token Ring
* FDDI
* ATM
protokół TCP/IP (Transmission Control Protocol/Internet Protocol
protokół IPX/SPX (Internetwork Packet Exchange/Sequenced Packet Exchange)
protokół NetBEUI (NetBIOS Enhanced User Interface)
protokół AppleTalk
Ethernet
Local Talk
Token Ring
FDDI
Źródła:
http://www.edrawsoft.com/Network-Protocol.php
wikipedia
http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html
http://dybkowski.net/telefonip/5.1.html
http://wanlan.programuj.com/protokoly_internetowe.html
http://www.comptechdoc.org/independent/networking/guide/netcategories.html
[K. Pytel, S. Osetek, "Systemy Operacyjne i Sieci Komputerowe", WSiP Warszawa 2009, cz.1]
http://computer.howstuffworks.com/ethernet14.htm
http://www.edrawsoft.com/Ethernet-Network-Diagram.php
http://www.exfo.com/en/Applications/CATV-ENIU.aspx
http://www.atpm.com/network/setup/localtalk_ethernet.htm
http://www.techexams.net/technotes/networkplus/mediatopo.shtml
http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html
Ramka Ethernetu
"Ramka Ethernetu zbudowana jest z 7 elementów:
preambuła - 7 bajtów złożonych z naprzemiennych jedynek i zer (szybka synchronizacja odbiorników),
SFD - Start Frame Delimiter - 1 bajt, jest to znacznik początkowy ramki,
MAC - 6 bajtów, adres odbiorcy,
MAC - 6 bajtów, adres nadawcy,
typ ramki - 2 bajty, jeżeli jego wartość jest mniejsza niż 1500, to oznacza długość ramki, jeżeli większa - typ pakietu,
przesyłane dane - od 46 do 1500 bajtów, jeżeli dane są mniejsze od 46 bajtów, to uzupełniane są zerami,
CRC - suma kontrolna, 4 bajty, pozwala na wykrycie błędów w transmisji."
[Systemy Operacyjne i Sieci Komputerowe, WSiP 2009, cz.1]
W tym systemie każda stacja widzi wszystkie przepływające ramki danych i sprawdza, czy przepływająca ramka nie jest adresowana do niej (porównuje adres MAC karty sieciowej i adres zapisany w polu "adres MAC odbiorcy"), jeżeli adresy są identyczne, ramka jest odbierana, jeżeli nie - odrzucana.
Mogą być stosowane różne rodzaje nośników, które charakteryzują się różnymi prędkościami przesyłania danych.
"Ogólny schemat oznaczania prędkości przesyłania danych oraz rodzaju medium stosowanego w sieciach Ethernet składa się z:
prędkości przesyłania danych wyrażonej w Mb/s,
rodzaju transmisji (Base, Boad),
rodzaju zastosowanego medium (2 - cienki kabel koncentryczny, 5 - gruby kabel koncentryczny, T - skrętka, F - światłowód)."
[Systemy Operacyjne i Sieci Komputerowe, WSiP 2009, cz.1]
Najszerzej używany.
"Nazwa ta odnosi się do wszystkich sieci pochodnych, korzystających z dostępu do nośnika metodą CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access/Colision Detect) - stacja zamierzająca transmitować dane może uzyskać dostęp do nośnika w dowolnej chwili, przd wysłaniem danych "nasłuchuje" ona, czy w sieci odbywa się ruch i jeżeli tak, to czeka do aż nośnik będzie wolny (jeżeli w tym samym czasie nadają 2 stacje, to następuje kolizja i obie transmisje muszą zostać powtórzone)" [Systemy Operacyjne i Sieci Komputerowe, WSiP 2009, cz.1].
Kolizja zmniejsza wydajność sieci, ale nie można jej całkowicie wyeliminować, po jej wystąpieniu stacja nadaje specjalny sygnał informujący o wystąpieniu kolizji, a przed ponowieniem próby transmisji odczekuje ona losowo wybrany czas.
Przesyłane dane podzielone są na fragmenty (ramki).
Dzieli się na Ethernet, FastEthernet oraz Gigabit Ethernet.
"Stacje sieciowe podłączone są bezpośrednio do uządzeń MAU (Multi Access Unit), połączone ze sobą, tak by tworzyły jeden duży pierścień.
System ten stosuje motodę dostępu do nośnika nazywaną "przekazywaniem żetonu", ponieważ w pierścieniu krąży ramka (żeton). Stacja sieciowa uzyskuje prawo do transmisji danych tylko wtedy, gdy go posiada, przy czym może go posiadać tylko przez określony czas, po czym musi go przekazać dalej (stacji następnej w pierścieniu). Stacja posiadająca żeton przekształca go w ramkę, dodając dane przeznaczone do przesłania i wysyła je do następnej stacji w pierścieniu, ta kopiuje dane z ramki, po czym wędruje ona dalej aż do osiągnięcia ramki nadawczej, gdzie zostaje usunięta z pierścienia (stacja nadawcza może sprwdzić czy ramka dotarła do stacji docelowej i czy została skopiowana). Ta sieć kożysta z systemu priorytetu zezwalającego stacjom o wysokim priorytecie (serwery) na częstrze korzystanie z sieci."[Systemy Operacyjne i Sieci Komputerowe, WSiP 2009, cz.1].
Należy pamiętać, że jest tylko jeden żeton, i jeżeli on jest zajęty, to inne stacje muszą czekać z transmisją swoich danych, tym samym nie występuje problem kolizji.
Został utworzony przez Apple Computer, Inc. dla Maców. Metoda wykożystywana w tym protokole to CSMA/CA (Carrier Sense Multiple Access with Collision Avoidance). Jest podobna do CSMA/CD z takim wyjątkiem, że stacja sygnalizuje chęć transmisji przed transmisją danych. Adaptery dla Local Talk mogą być podłączone specjalnie skręconą parą kabli, które mogą być użyte do łączenia stanowisk przez porty. System operacyjny Makintosze pozwala na załączenie sieci peer-to-peer bez instalowania dodatkowych programów, a dodając można postawić sieć klient/serwer.
Transmisja danych na poziomie 4 do 16 Mb/s.
Sieć FDDI - Fiber Distributed Data Interface jest cyfrową siecią opartą na nośniku światłowodowym, o topologii podwójnych przeciwbieżnych pierścieni.
Wykożystuje się tu przekazywanie "żetonu".
Informacje mogą być transmitowane w każdym pierścieniu.
Podczas normalnej pracy wykorzystywany jest tylko pierścień podstawowy, a drugi pełni rolę przewodu rezerwowego, co poprawia niezawodność pracy.
ATM
Asynchronous Transfer Mode (ATM) jest protokołem sieciowym przesyłającym dane z szybkością 155 Mbps i wyższą. ATM działa na zasadzie przesyłu danych zamkniętych w małych paczkach, o z góry założonym rozmiarze. Protokołem ATM można przesyłać wideo, dobrej jakości pliki audio, oraz obrazki. ATM używa topologii gwiazdy.
ATM najczęściej wykożystywany jest do łączenia dwóch lub większej ilości sieci lokalnych.
Protokoły TCP/IP
"TCP - jest protokołem tzw. gwarantowanego przekazu danych - kontroluje poprawność pakietów danych, które doszły do naszego komputera, i w razie jakichkolwiek błędów czy brakujących danych żąda od serwera ponownego przekazania danego pakietu. Dzięki temu mamy pewność, że strona WWW, czy plik z programem dotrze do naszego komputera bez zniekształceń, dokładnie w takiej postaci, w jakiej znajduje się na serwerze. Protokół TCP nie gwarantuje jednak czasu, w jakim dane zostaną przekazane. Przy dużym ruchu, kiedy łącza są zapchane, transmisja ulega znacznemu spowolnieniu, a nawet okresowo zatrzymuje się zupełnie; jest to spowodowane właśnie dużą ilością błędnie przetransmitowanych pakietów i wysyłanymi do serwera żądaniami ich retransmisji." [http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]
"UDP - (User Datagram Protocol) - przesyła pakiety bez gwarancji, że dotrą one do docelowego komputera, i bez sprawdzania tego faktu. W przypadku tłoku w sieci pakiet UDP może po prostu zginąć po drodze. Nie powoduje to jednak przerwy w przesyłaniu następnych pakietów, które wysyłane są niezależnie od tego, czy poprzednie pakiety doszły do celu, czy nie.Jeżeli plik dźwiękowy lub wideo strumieniowany jest ze zwykłego serwera WWW,stosowany jest oczywiście protokół TCP. W przypadku zgubienia jakiegokolwiek pakietu protokół ten wymusza do skutku jego retransmisję przez serwer, co przy wolnych lub zatłoczonych łączach może spowodować odtwarzanie nagrania w sposób szarpany - z licznymi przerwami i zatrzymaniami nieokreślonej długości. W przeciwieństwie do serwerów WWW, specjalizowane serwery multimediów strumieniowych (takie jak RealServer) opierają się zwykle na protokole UDP. Zastosowanie tego protokołu w przekazie audiowizualnym wydaje się być dużo bardziej odpowiednie niż TCP - zgubienie jednego bądź kilku pakietów w transmisji spowoduje co najwyżej chwilowe zakłócenia (podobne do tych, jakie występują w radiu lub telewizji) bądź przeskok dźwięku i obrazu, nie przerywa natomiast ciągłości transmisji. Dodatkowo, dla lepszej kontroli jakości przekazu, w większości systemów multi-mediów strumieniowych stosuje się dodatkowy kanał sterujący, którym odtwarzacz przesyła do serwera zwrotną informację o stanie połączenia. Pozwala to serwerowi na dynamiczne dostosowywanie się do warunków panujących na łączach i ograniczanie liczby nadawanych pakietów (np. poprzez zmniejszenie liczby klatek na sekundę w przekazie wideo) W ostatnich latach zaobserwować można intensywne prace zmierzające w kierunku standaryzacji protokołów internetowych używanych do strumieniowej transmisji multimediów - m.in. w kwietniu 1998 r. ukazała się specyfikacja protokołu RTSP (Real-Time Streaming Protocol - RFC 2326) określającego format wspomnianego kanału sterującego między odtwarzaczem i serwerem (protokół ten wykorzystuje między innymi najnowsza wersja G2 oprogramowania RealMedia). Protokół RTSP nie opisuje samego sposobu transmisji danych, lecz jedynie sterowanie tą transmisją; proponowanym protokołem służącym do samego przesyłania strumienia danych jest natomiast opublikowany w 1996 roku protokół RTP (Real-time Transport Protocol - RFC 1889, choć spora część programów używa zamiast niego własnych, niestandardowych protokołów." [http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]
"FTP - File Transfer Protocol - Jest to protokół używany w Internecie do kopiowania plików z jednego komputera na inny. Korzystanie z tej usługi może być uwarunkowane uprzednią rejestracją kopiującego (posiadanie konta) na komputerze źródłowym. Najczęściej jednak są wykorzystywane anonimowe konta FTP. Są one udostępniane dla wszystkich i pozwalają na bezpłatne korzystanie z niektórych danych. Ze względu na dużą liczbę plików rozproszonych w Internecie protokół FTP jest ważnym składnikiem sieci WWW. W praktyce większość przeglądarek ma możliwość używania tego protokołu, co pozwala na dostęp do plików zgromadzonych na serwerach FTP. Aby uzyskać dostęp do serwera FTP z przeglądarki, należy podać adres tego serwera w postaci URL, specyfikując usługę FTP: np. ftp://ftp.producent.com Specyfikacja FTP definiuje 6 różnych typów plików, z których wykorzystywane są dwa: ASCII - jako zwykły plik tekstowy, i binarny - jako każdy inny. Ma on trzy tryby pracy: strumieniowy, kompresji i blokowy. Lista poleceń obejmuje kilkadziesiąt pozycji, a wśród nich: otwieranie sesji, kontrolę tożsamości, wybór trybu transmisji, zmiany nazwy, kasowanie, przesuwanie katalogów, pomoc w poszukiwaniu pliku itp." [http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]
"TFTP - Trivial File Transfer Protocol - uproszczony protokół transferowania plików, korzystający z usług bezpołączeniowych protokołu UDP. Jest to silnie okrojona i oddzielnie implementowana wersja protokołu FTP, bez żadnych zabezpieczeń i udogodnień."[http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]
"NFS - Network File System - rozproszony system plików opracowany przez Sun Microsystem i wykorzystywany w różnych systemach operacyjnych. Umożliwia użytkownikom korzystanie z katalogów i plików sieciowych znajdujących się fizycznie w różnych stacjach roboczych. Środowisko TCP/IP udostępniło systemowi NFS usługi komunikacyjne warstwy transportowej (bezpołączeniowe UDP oraz opcjonalnie - połączeniowe TCP), dzięki czemu dysponuje bardzo wartościowym zbiorem usług sieciowych. NFS ma parę wad. Nie sprawdza się na przykład podczas intensywnego i jednoczesnego korzystania różnych stacji roboczych z tego samego zbioru danych. Znane są także ograniczenia wykorzystywania plików lokalnych, jakie wprowadza NFS podczas korzystania z plików zdalnych w środowisku Unix: nie gwarantuje poprawności niepodzielnego zapisywania, dopisywania do pliku i blokady dostępu do plików. Na NFS został oparty system DFS (Distributed f/te System), opracowany przez konsorcjum OSF i uważany za system bezpieczniejszy." [http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]
"PING (Packet Internet Protocol)
Protokół rodziny TCP/IP, sprawdzający status systemu. Wysyła do sprawdzanego urządzenia swój specjalny pakiet ping i czeka na odpowiedź w postaci echa protokołu ICMP. Umożliwia sprawdzenie dostępności i funkcjonowania każdego urządzenia sieciowego. Wysoka niezawodność urządzeń sieciowych i stale wzrastająca niezawodność sieci bardzo poważnie ograniczyły częstość używania tego protokołu. Niemniej jednak ramki ping mogą generować wszystkie testery sieciowe." [http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]

"Telnet - Remote Terminal Protocol - protokół tworzenia wirtualnego terminala sieciowego, np. w postaci monitora z klawiaturą, w nieformalnie standardowym trybie emulacji VT100, VT102 czy VT330. Telnet udostępnia znormalizowany interfejs, dzięki któremu klient ma zapewniony dostęp do usług komputera znajdującego się w zdalnym węźle sieci. Z kolei zdalny komputer z Telnetem może postrzegać zdalny terminal klienta jak lokalny. Klient i serwer mogą uzgadniać opcje przypisane terminalowi wirtualnemu, na przykład siedmiobitowy lub ośmiobitowy kod znaków, używając do tego celu kilku poleceń w rodzaju WILL (ustawienie) czy DO (zgoda)."
[http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]

"BOOTP - BOOTstrap Protocol - standardowy protokół IETF z 1985 r., wykorzystywany m.in. do zdalnego inicjowania pracy stacji roboczej. Umożliwia gromadzenie adresów TCP/IP na serwerze centralnym, a nie na każdej stacji roboczej."[http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]
"RPC - Remote Procedurę Call - protokół zdalnego wywoływania różnych procedur: obliczeniowych, wykonujących pojedyncze operacje na plikach, wyszukiwania danych w bazach itp. Jest to podsystem umożliwiający zdalny dostęp do usług sieciowych w sposób podobny do tradycyjnego wywoływania procedur lokalnych. Duży wpływ na rozwój RPC miało włączenie tego protokołu w 1986 r. do systemu Unix BSD. Na protokole RPC opierają się między innymi: system plików NFS, zarządzanie SNMP, RMON i rozproszone bazy nazw NIS oraz NIS plus. Jest on podstawowym środkiem komunikacji w środowiskach niejednorodnych; współpracuje z protokołem XDR."
[http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]

"XDR - eXchange Data Representative Protocol -
specyfikuje specjalną metodę warstwy prezentacji uniezależniającą funkcjonowanie SNMP, RMON, NFS czy NIS od sprzętu i systemu operacyjnego. Określa też między innymi strukturę bajtową przesyłanych danych (prezentację tekstów, tablic itp.), umożliwiając przystosowanie różnych reprezentacji danych do wspólnych potrzeb i rozwijanie funkcji wspomnianych protokołów bez konieczności zmiany prezentacji danych w komputerze." [http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]

"SNMP - Simple Network Management Protocol -
Jeden z najpowszechniejszych protokołów zarządzania siecią, opracowany początkowo dla sieci lokalnej i później rozwijany na potrzeby połączonych sieci TCP/IP (Internet); standard de facto od 1988 r."
[http://klub.chip.pl/lipka/lan/tcpip.html]

Protokoły IPX/SPX
"IPX/SPX - Internetwork Packet EXchange/Sequential Packet EXchange - zestaw protokołów sieciowych firmy Novell (protokół warstwy sieciowej IPX i warstwy transportowej SPX). Użytkowany w różnych sieciach lokalnych (od PC LAN do sieci branżowych). Rozwiązanie to jako implementacja protokołów XNS (ang. Xerox Network Service) warstwy transportu i sieciowej dostępne jest w systemach: NetWare, MS-DOS, MS Windows i OS/2. Obecnie protokoły te są wycofywane i zastępowane zestawem protokołów TCP/IP." [wikipedia]
Protokół NetBEUI
"Protokół komunikacyjny LAN. NetBEUI jest wyłącznie protokołem transportu sieci LAN dla systemów operacyjnych Microsoft. Nie jest trasowany. Dlatego jego implementacje ograniczają się do warstwy 2 modelu OSI, w których działają wyłącznie komputery wykorzystujące systemy operacyjne firmy Microsoft. Ogranicza to dostępne architektury obliczeniowe i aplikacje technologiczne."
[wikipedia]
Protokół AppleTalk
"Pakiet protokołów komunikacyjnych stworzonych przez firmę Apple Computer w roku 1984, umożliwiających tworzenie sieci komputerowych i podstawowych usług sieciowych dla komputerów Macintosh i innych produktów tej firmy. Po pewnym czasie firma Apple Computer zaprzestała rozwoju AppleTalk i zaczęła wykorzystywać w swych produktach TCP/IP, który stawał się coraz popularniejszy.
* AppleTalk Address Resolution Protocol (AARP) – zadaniem tego protokołu była zmiana adresu sieciowego AppleTalk na adres fizyczny MAC, jest odpowiednikiem protokołu ARP,
* Datagram Delivery Protocol (DDP) – służył do szybkiego, bezpołączeniowego przesyłania datagramów, bez gwarancji ich dostarczenia (podobnie jak protokół UDP w TCP/IP),
* Routing Table Maintenance Protocol (RTMP) – służył do wymiany między routerami informacji o aktualnej topologi sieci,
* AppleTalk Echo Protocol (AEP) – służył do testowania połączeń między urządzeniami w sieci AppleTalk. Gdy komputer 1 wysyłał coś przez AEP, komputer 2 odpowiadał duplikatem wysłanej informacji,
* AppleTalk Transaction Protocol (ATP) – służył do połączeniowej wymiany datagramów między klientami. Klient 1 wysłał jeden "pakiet-zadanie", następnie klient 2 odpowiadał maksymalnie ośmioma "pakietami odpowiedzi", po czym klient 1 odpowiadał "pakietem zatwierdzającym" z bit-maską "pakietów odpowiedzi", jaką otrzymał,
* Name-Binding Protocol (NBP) – służył do zarządzania nazwami urządzeń podłączonych do sieci AppleTalk przepisywanymi przez ich administratorów,
* Zone Information Protocol (ZIP) – protokół wiążący numer sieciowy z nazwą strefy sieciowej AppleTalk,
* AppleTalk Session Protocol (ASP) – protokół stworzony na podstawie ATP, służący do wysyłania i odpowiedzi na zwykłe polecenia metodą out-of-band,
* Printer Access Protocol (PAP) – służył do komunikacji z drukarkami typu PostScript, stworzony na podstawie protokołu ATP,
* AppleTalk Data Stream Protocol (ADSP) – dodany do AppleTalk, gdy okazało się, że jest potrzebny protokół podobny do TCP w TCP/IP. W odróżnieniu od ATP czy ASP pozwalał na odrzucenie próby połączenia,
* AppleTalk Filing Protocol (AFP) – służył do komunikacji z serwerami plików AppleShare. Nadal jest stosowany pod nazwą Apple Filing Protocol."
[wikipedia]
Protokoły rutowalne i nierutowalne
Protokołem rutowalnym nazywamy taki protokół który pozwala przekazywać pakiety z jednego segmentu do drugiego. W sytuacji gdy dwa segmenty sieci połączone są poprzez Ruter, interesujący jest problem przesłania danych z jednego segmentu, segmentu lewego do segmentu prawego. Okazuje się ze niektóre protokoły, zwane protokołami rutowalnymi – pozwalają na przekazanie pakietów z segmentu lewego do prawego. Inne protokoły takiej własności nie posiadają. W praktyce to czy dany protokół jest rutowalny czy też nie zależy od wprowadzania właściwego sposobu adresacji. Protokoły rutowalne posługują się odpowiednim trybem adresowania sieci wielosegmentowej. Polega to na przypisaniu poszczególnym segmentom sieci niezależnych unikalnych adresów sieciowych zgodnych z zasadą adresowania konkretnego protokołu. W praktyce mówimy o protokołach rutowalnych a więc o protokołach warstwy sieciowej. To one odpowiedzialny są za przesyłanie pakietów na poziomie warstwy sieciowej.
W tabelach rutingu, ruterach łączących segmenty znajdują się trasy do poszczególnych segmentów sieci, do poszczególnych numerów sieci, a wiemy że są one skojarzone z konkretnymi już segmentami sieci. Kierowanie więc pakietów dla rutera polega na odszukaniu w tablicy rutingu właściwej trasy. Do określonego numeru Sieci, a wiec związanego z nim określonego segmentu sieci. Do przykładowych protokołów wprowadzający własny tryb adresowania w sieciach dużych, wielosegmentowych zaliczymy protokóły IP oraz protokół IPX które w inny sposób adresują numery sieci.
Przykładem protokołu który nie ma pojęcia adresu sieciowego jest więc protokołem nierutowalnym, jest protokołem NetBEUI. Jeżeli stosujemy protokół NetBEUI oznacza to iż rozmawiać między sobą będą tylko komputery znajdujące się tylko w jednym segmencie sieci. Nie będzie przepływu informacji między segmentem lewym a prawym. Innym przykładem protokołu nierugowalnego może być protokół DLC.
Poprzez Ruter połączyć można dwa niezależne segmenty sieciowe. Jeżeli segment lewy i segment prawy zbudowane są w oparciu o kabel koncentryczny wówczas z lewej i z prawej strony pracuje wspólna magistrala, kabel koncentryczny o maksymalnej długości. Segment fizyczny który definiujemy jako kabel łączący dwa urządzenia, komputery w sieci miałby długość 185 metrów i pokrywałby się z logicznym segmentem sieci. Ale może też być inna sytuacja. Np. gdy komputery podłączone są do koncentratora, wówczas gdybyśmy posługiwali się koncentratorem 16 portowym, wszystkie urządzenia podłączone do koncentratora stanowiłyby jeden segment sieci ( z punktu widzenia rutera). Mielibyśmy tutaj 16 segmentów fizycznych.

Segment fizyczny- każdy pojedynczy kabel łączący jedno urządzenie z kondensatorem.

Segment sieci nie musi pokrywać się z segmentem fizycznym.
Full transcript