Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Skamandryci

No description
by

Polly Anna

on 11 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Skamandryci

Skamander
Awangarda Krakowska
Futuryzm
Awangardowy awangardowy kierunek w kulturze, a zwłaszcza w literaturze, który narodził się we Włoszech na początku XX wieku. Założeniem futuryzmu było „patrzenie w przyszłość”, odrzucanie przeszłości i tradycji. Futuryzm w swoim żywiołowym manifeście proponował unicestwienie akademii, bibliotek i muzeów, winnych jego zdaniem utrzymywania i utrwalania kultury przestarzałej i niedołężnej.
Prekursorem polskiego futuryzmu był Jerzy Jankowski, zaś czynnymi propagatorami tego nurtu byli: Tytus Czyżewski, Stanisław Młodożeniec, Anatol Stern, Aleksander Wat i Bruno Jasieński.
Wpływ na program futuryzmu polskiego miały elementy futuryzmu rosyjskiego i włoskiego.
Manifesty i poezje wygłaszali na spotkaniach w miejscach publicznych (m. in. na Rynku Krakowskim). Ich wystąpienia budziły oburzenie i często były przyczyną skandali, ponieważ futuryści organizowali hałaśliwe, szokujące publiczność wieczory, często kończące się interwencją policji.
- Kult cywilizacji, tłumu, materialnej strony życia.
- Negacja „ducha”, czyli religii i metafizyki.
- Materializm, apoteoza natury (motywy erotyczne, "prymitywny" bohater, ludowa stylizacja języka).
- Rozbicie form poezji- Tworzyli wiele neologizmów, a ich styl naśladował styl telegraficzny. Utwór literacki powinien być dostosowany do nowych czasów - musi być ekonomiczny (maksimum treści i dynamiki przy minimum słów) i szokujący. Futuryści wprowadzili nową typografię - rozbicie zdania i wyrazu, zapis fonetyczny zamiast tradycyjnej ortografii. Fascynowali się także prymitywizmem.
- Uwypuklenie dźwięku, barwy i obrazu słowa oraz dynamizacja ruchu.
- Stylizacja poezji na formy codziennego przekazu informacji ( zapis telegraficzny, piosenka uliczna, komunikat).
- Futuryzm proponował zabawę poetycką słowem i dźwiękiem, spojrzenie w przyszłość. - Więcej było jednak prezentacji nowych pomysłów, niż szczerych poglądów.
- Pochwała brutalności, przemocy, a nawet wojny oraz kult Nietzscheańskiego mocnego człowieka- futuryści związali się z włoskim ruchem faszystowskim, w Polsce futuryści opowiedzieli się po stronie rewolucjonistów i walczącego proletariatu.
Założenia:
Pragnęło ono dać syntezę wszystkich momentów i zmian, jakie następują w określonym czasie i przestrzeni. U futurystów po raz pierwszy pojawiła się próba oddania w malarstwie czwartego wymiaru- czasu. W rezultacie kolejne fazy ruchu stadionowego obiektu występowały w obrazach równocześnie, tak jak nałożone zostały na siebie kolejne kadry filmu.
Malarstwo futurystyczne
Umberto Boccioni "The City Rises"
Umberto Boccioni "Visioni simultanee"
Jedynym twórcą i teoretykiem rzeźby futurystycznej był Umbrerto Boccioni. W swoich kompozycjach przeciwstawił się akademickiej wierności naturze i tradycji historycznej. W architekturze futuryzm wyraził się w wizjonerskich projektach miast przyszłości Antonia Sant’Elii (czytaj santeli) , uważanego za jedynego z najwybitniejszych teoretyków nowoczesnej, funkcjonalistycznej urbanistyki początku XX wieku. Idee futurystyczne w znaczący sposób wpłynęły na sztukę filmową. Okres najbardziej ożywionej działalności futuryzmu zakończył się w czasie I wojny światowej, kiedy grupa się rozpadła. Większość artystów odeszła od tego kierunku, zajmując się w latach dwudziestych i trzydziestych sztuką bardziej statyczną, abstrakcyjną, a nawet klasyczną.
Rzeźba i architektura
Umberto Boccioni: "Dynamism of a Racing Horse & House"; rzeźba nieukończona
Teatr pragnął być odbiciem takiego życia, jakim go rozumieli futuryści: wycinki spostrzeganej codziennej rzeczywistości współistniały z sobą przed oczami widza, nie zawsze powiązane logicznym ciągiem zdarzeń i jednością akcji. Odbiór sztuki polegał na grze skojarzeń i wymagał od widza zwiększonego wysiłku. Dążono do zniesienia przedziału między sceną a widownią. Spektakle które syntetyzowały życie współczesne, były bardzo krótkie.
Teatr
Futuryści nie zapisali się w historii muzyki jako wybitni kompozytorzy, ale okazali się inspirujący dla innych. Pierwszy manifest muzyczny sformułował w 1910 roku Francesco Pratella. Apelował do odejścia od obowiązujących skal i sięgania po ćwierćtony, do rezygnacji z miarowego rytmu.
Muzyka
Cechy:
- kult maszyny jako zdobycz cywilizacji
- Esperanto- sztucznie tworzony język
- odrzucili zdanie (nie ma podmiotu)
- zlepek słów ma maximum treści
- brak dużych liter na początku „zdania”
- elipsa- pozbawienie zdania elementów, ale tak, że nie traci sensu
- brak spójników
- nagromadzenie neologizmów poetyckich („latopędzi, jesienność, zawiośniało”)
- dynamizm dzięki powtarzaniu rzeczowników („kinematograf, kinematograf, kinematograf”)
Literatura
Skamander grupa poetycka, którą zaczęli formować około roku 1916 Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński oraz Jan Lechoń. Wzorem dla skamandrytów była przede wszystkim twórczość Leopolda Staffa.
Skamander istniał niemal do 1939 roku.
Swoją nazwę wzięła od mitologicznej rzeki Skamander opływającej Troję. Jednocześnie jednak zawarta jest w niej aluzja do słynnego zdania z "Akropolis" Stanisława Wyspiańskiego: "Skamander połyska, wiślaną świetląc się falą". Pomimo bardzo silnego utrwalenia się w ogólnej świadomości funkcjonowania poetów Skamandra jako grupy, Michał Głowiński sformułował sąd, że Skamandryci to grupa sytuacyjna, czyli taka, której głównym spoiwem jest rzeczywistość pozaliteracka.
Nazwa od rzeki...
Cechy skamandrytów to
- bezprogramowość, związana z postulatem wolności, programów literacko-poetyckich jest tyle, ile pisarzy i literatów;
- koncepcja poety słowiarza, rzemieślnika słowa, nie wynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika;
- zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom „szarego” człowieka, najważniejsza jest teraźniejszość, nie przeszłość i przyszłość;
- elementy języka potocznego, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów;
- żądanie doskonałości artystycznej;
- nawiązanie do tradycji i dorobku kulturowego;
- fascynacja tłumem i jego potęgą oraz nowoczesnością;
- nawiązania do filozofii poprzedniej epoki szczególnie do założeń Bergsona oraz Nietzschego (koncepcja nadczłowieka- każdy może stać się taką wybitną jednostką, będącą poza dobrem i złem. Nadczłowiek jest obdarzony wolą mocy, jest ona niewzruszona, człowieka nie ograniczają żadne normy, przykazania, schematy myślowe ustanowione przez ludzkość).
Cechy
- wiązanie poezji z teraźniejszością;
- propagowanie wzorca poety-uczestnika, biorącego udział w życiu państwa;
- wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem;
- używanie języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru;
- łączenie różnych form wypowiedzi (liryka, satyra, ironia);
- dbałość o indywidualny rozwój talentów;
- pochwała życia i jego przejawów (afirmacja aktywizmu: życie poety powinno opierać się na podstawie aktywistycznej, czyli na ciągłej działalności społecznej, ekonomicznej i gospodarczej. W filozofii to pierwszeństwo aktywności i zmiany nad trwałością i stałością);
- dążenie do związania poezji z życiem politycznym;
- zwrot do postawy aktywnej;
- domaganie się klasycznych reguł wiersza;
- Skamandryci „wyszli” do ludzi, spotykali się i recytowali wiersze w miejscach ogólnodostępnych np. w kawiarniach. Niestety, pewne ich założenia były nierealistyczne i niemożliwe do spełnienia.
Założenia
Historię grupy można podzielić na trzy okresy, z których pierwszy rozpada się jeszcze na dwa podokresy.

1 okres: Integracja grupy (lata 1916-1919 z cezurą w roku 1918) ;
2 okres: Działalność grupy funkcjonuje już pod nazwą Skamander (1918 - 1919) –Podokresy: - działalność właściwa (1919 - 1926 / 1928):
- dezintegracja grupy (1929 - 1939)
Historia grupy Skamander
Awangarda Krakowska to ugrupowanie poetyckie działające w latach 1922−1927 przy krakowskim czasopiśmie „Zwrotnica”.O założeniach nowej poezji mówił ogłoszony w 1922 r. przez Peipera manifest „Miasto. Masa. Maszyna”. Awangarda Krakowska była jedynym nowatorskim polskim ruchem artystycznym, który opracował swój program poetycki w szczegółach. Hasło Awangardzistów Krakowskich brzmiało: „Minimum słów, maksimum treści”.
Przedstawiciele
Tadeusz Peiper
Julian Przyboś
Jan Brzękowski
Jalu Kurek
Adam Ważyk
- tzw. kult 3 x M („Miasto, Masa, Maszyna”)- kult współczesnej cywilizacji;
- artysta jako architekt-budowniczy zdań;
- ekwiwalentyzacja uczuć;
- metafora jako środek wyrażania i tworzenia nowej, poetyckiej rzeczywistości;
- zbliżenie rytmu poezji do rytmu prozy;
- używanie skrótów myślowych i skondensowanej (spiętrzonej) metafory;
- ekonomiczność języka poetyckiego;
- zajmowanie się teraźniejszością;
- kult nowości;
- emocjonalna powściągliwość (antysentymentalizm);
- intelektualna dyscyplina;
- precyzyjna budowa wiersza, zwięzłość
Do głównych jej założeń zaliczamy
ANTYROMANTYZM
PREZENTYZM
ANTYSENTYMENTALIZM
KONSTRUKTYWIZM
FORMA
Poezja to nie była sprawa słownictwa i wynalazczości leksykalnej, chodziło o osiągnięcia w zakresie składni. Nowa poezja była poezją nowej metafory, polegającej na nakładaniu na siebie nowych znaczeń (wypowiedź liryczna nie jest wypowiedzią wprost, lecz metaforyczną).
Poezja
Praca twórcza była organizowaniem natury przez kulturę, stąd hierarchizacja pracy, ładu i dyscyplin. Człowiek świadomie kształci formy swojego bytu, przeciwstawiając się chaosowi i anarchii.
Kultura
Sztuka miała odpowiadać nowej wrażliwości człowieka ukształtowanej przez maszynę oraz technikę, odpowiadać prawom ekonomii i celowości oraz zostać poddana prawom rygoru (ekonomia słów i nowa metafora).
Sztuka
Dziękuję za uwagę
Wykonał Kacper Lewiński kl.3B
Full transcript