Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Doctor Who [PL]

No description
by

Jakub Biernat

on 16 May 2016

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Doctor Who [PL]

Doctor Who
Brytyjski serial science fiction, produkowany przez BBC od 1963 roku. Jego twórcami są Sydney Newman, C. E. Webber oraz Donald Wilson. W 1989 roku jego produkcja została zawieszona. Po nieudanej próbie przywrócenia serialu w 1996 roku, którą był pilot w formie filmu telewizyjnego, program ponownie powrócił na antenę dopiero w 2005 roku, za sprawą Russella T Daviesa, który był producentem wykonawczym serialu oraz jego naczelnym scenarzystą do 2010 roku. Obecnie serial składa się z ponad 800 odcinków, a jego naczelnym producentem wykonawczym jest Steven Moffat.

Serial skupia się na przygodach Władcy Czasu - podróżującego przez czas i przestrzeń humanoidalnego obcego, znanego jako Doktor. Zwiedza wszechświat w swojej TARDIS - żyjącym statku kosmicznym, który wygląda jak niebieska budka policyjna. W swoje podróże zabiera zwykle towarzyszy, których większość zalicza się do rodzaju ludzkiego. Podczas swych wycieczek po wszechświecie Doktor mierzy się z wrogami, ratuje cywilizacje, pomaga ludziom i naprawia błędy.
Charakterystyczne dla serialu, zwłaszcza w pierwszych latach jego powstawania, było tworzenie pomysłowych i niskobudżetowych efektów specjalnych, działających głównie w wyobraźni widzów, a także pionierskie użycie muzyki elektronicznej (produkowanej przez BBC Radiophonic Workshop).

Doktor Who zdobył uznanie krytyków i widzów jako jeden z najlepszych brytyjskich programów telewizyjnych – serial jest laureatem wielu nagród, między innymi BAFTA (wielokrotne zwycięstwo w kategoriach najlepszy serial, najlepszy scenariusz, najlepszy reżyser, najlepszy aktor), czy też Nagród Hugo (za krótką prezentację dramatyczną). Widnieje także w Księdze Rekordów Guinnessa jako najdłuższy serial science-fiction na świecie; dzierży również rekord Guinnessa za równoczesną emisję odcinka w największej ilości krajów.

Serial zyskał miano kultowego i na stałe wpisał się w poczet kultury brytyjskiej i miał również wpływ na kilka pokoleń ludzi związanych z przemysłem filmowym i telewizyjnym – wielu z nich, również tych obecnie pracujących przy produkcji serialu – oglądało program będąc dziećmi, co zainspirowało ich do pracy w przemyśle telewizyjnym. Krytycy serialu twierdzą, że zawiera on zakamuflowaną propagandę na rzecz idei lewicowych i homoseksualizmu.

Doktor Who doczekał się licznych spin-offów, takich jak Torchwood oraz Przygody Sary Jane, które zostały stworzone przez Daviesa; do innych można zaliczyć również pojedynczy odcinek K-9 and Company, serię dokumentalnych programów o kulisach serialu pt. Doktor Who: Ściśle tajne, a także spin-offy niewyprodukowane przez BBC, ale przezeń zatwierdzone, takie jak K-9, czteroczęściowe P.R.O.B.E. (wydane w latach 1994-1996), Downtime, Dæmos Rising i inne. Z serialem jest również związanych wiele odcinków radiowych, książek i komiksów. Powstało także wiele skeczy związanych z Doktorem Who, a w wielu innych mediach i programach można znaleźć nawiązania do serialu.

Do chwili obecnej postać Doktora grało trzynastu aktorów. Przemiana jednego Doktora w kolejnego jest nazywana w serialu regeneracją – procesem życiowym Władców Czasu, który umożliwia Doktorowi przeżycie pomimo otrzymania śmiertelnych obrażeń – w jego wyniku zmienia swoje ciało i osobowość. Chociaż każda inkarnacja Doktora jest inna i przy różnych okazjach postać ta spotyka samą siebie w różnych swoich wcieleniach[a], to wciąż są to jedynie różne aspekty tej samej osoby. Obecnie rolę Doktora odgrywa Peter Capaldi, który w specjalnym odcinku świątecznym 25 grudnia 2013 roku przejął ją od Matta Smitha.
Historia
Doktor Who został wyemitowany po raz pierwszy w Wielkiej Brytanii na kanale BBC One, o godzinie 17:16:20 czasu Greenwich w dniu 23 listopada 1963 roku. Za stworzenie serialu w dużej mierze odpowiada ówczesny dyrektor artystyczny BBC, Kanadyjczyk Sydney Newman, który to wspólnie z dyrektorem departamentu scenariuszy Donaldem Wilsonem oraz scenarzystą C. E. Webberem napisał pierwszy skrypt serialu. Ponadto, do rozwoju produkcji przyczynili się również scenarzysta Anthony Coburn, David Whitaker, a tekże script editor oraz późniejsza producent serialu Verity Lambert. Charakterystyczna muzyka z czołówki serialu została skomponowana przez Rona Grainera z BBC Radiophonic Workshop, a zaaranżowana przez Delię Derbyshire.

Pierwotnie serial miał być programem edukacyjnym i pełnić funkcje wychowawcze. Za pomocą podróży w czasie chciano przenosić widza zarówno w przeszłość, do ważnych wydarzeń historycznych, jak również w przyszłość, by pokazywać odkrycia naukowe. Doktor Who z założenia miał być telewizyjną pozycją do wspólnego rodzinnego oglądania we wczesne sobotnie wieczory. Wkrótce jednak science fiction zdominowało serial, a motywy historyczne, które nie były zbyt popularne, zostały ostatecznie zarzucone po odcinku The Highlanders w 1967 roku, stanowiąc od tej pory jedynie tło do przedstawianej historii.
BBC produkowało serial przez 26 sezonów, których premiera odbywała się na BBC 1. Spadająca oglądalność, mniej korzystne godziny nadawania oraz niechęć wobec programu ówczesnego dyrektora BBC – Jonathana Powella, w 1989 roku doprowadziło do oficjalnego anulowania serialu, choć po gwałtownych protestach ze strony fanów serialu, BBC kilkakrotnie zapewniało, że serial nie został anulowany, a jedynie zawieszony na czas nieokreślony.

Podczas gdy krajowa produkcja serialu została wstrzymana, BBC miało nadzieję na znalezienie źródła niezależnego finansowania ze strony innego producenta, który byłby zainteresowany wznowieniem serialu. W końcu Philip Segal, pracujący dla Columbia Pictures w Stanach Zjednoczonych zgłosił się do BBC, zainteresowany projektem, jeszcze w 1989 roku, gdy 26 seria wciąż była w trakcie produkcji. Negocjacje prowadzone przez Segala doprowadziły w końcu do produkcji filmu telewizyjnego, który miał być wstępem do kolejnych odcinków serialu. Film ten został wyemitowany przez Fox w 1996 roku i powstał dzięki współpracy z Universal Television, BBC Television oraz BBC Worldwide. Pomimo wysokich wyników oglądalności w Wielkiej Brytanii, film w Ameryce nie zdobył wystarczającej popularności, w związku z czym zapowiadane dalsze odcinki serialu we współpracy z Fox nigdy nie zostały wyprodukowane.

Upoważnione media publikowały kolejne przygody różnych Doktorów w formie opowiadań i odcinków radiowych, jednakże serial pozostawał nieprodukowany aż do września 2003 roku, kiedy to BBC ogłosiło przywrócenie produkcji na krajowych warunkach finansowych. Producentami wykonawczymi serialu zostali scenarzysta Russell T. Davies oraz dyrektor artystyczny BBC Cymru Wales Julie Gardner.
Serial powrócił na ekrany odcinkiem Rose 26 marca 2005 roku. Serialowa wersja produkowana od 2005 roku jest bezpośrednią kontynuacją serialu z lat 1963–1989 i filmu z 1996 roku, co jest często podkreślane w programach dokumentalnych związanych z serialem (takich jak Doktor Who: ściśle tajne), jak również w serialu - w okazjonalnych retrospekcjach używa się materiałów ze starych odcinków, jak i nawiązuje się do starych przygód Doktora. Od czasu powrotu Doktora Who wyprodukowano osiem sezonów w latach 2005-2008 i 2010-2014, a także w każde Boże Narodzenie od 2005 roku jest emitowany świąteczny odcinek specjalny. W roku 2009 i na początku 2010 zamiast pełnego sezonu zostały wyprodukowane odcinki specjalne. W 2010 roku Steven Moffat zastąpił Daviesa na stanowisku naczelnego scenarzysty i producenta wykonawczego. Rolę drugiego producenta wykonawczego pełni obecnie Brian Minchin.
Popularność Serialu
Serial szybko stał się znany w całej Wielkiej Brytanii, przedmiotem niezliczonych żartów i nawiązań, nadmieniano o nim w gazetach i innych mediach. Stał się fenomenem niepodobnym do żadnego innego brytyjskiego programu telewizyjnego, a wielu znanych aktorów wystąpiło w rolach gościnnych w odcinkach serialu. Serial zyskał również popularność poza granicami kraju pochodzenia. Oficjalnie liczba fanów nigdy nie została ustalona, jednak serial ma wielbicieli zarówno w całej Europie, jak i na świecie[38]. Prawa do emisji zostały sprzedane wielu zagranicznym stacjom telewizyjnym.

Wraz ze wzrostem popularności, pojawiły się kontrowersje dotyczące treści prezentowanych w serialu i tego, czy serial nadal jest odpowiedni dla dzieci. Przykładowo, w latach 60. i 70. działaczka na rzecz moralności Mary Whitehouse wielokrotnie składała skargi na serial do BBC, jako że według niej zawierał on zbyt wiele drastycznych treści. Jednak jej działania przyniosły serialowi jeszcze więcej popularności i to zwłaszcza wśród dzieci. John Nathan-Turner, który był producentem serialu w latach 80., wręcz cieszył się z wygłaszanych przez Whitehouse niepochlebnych komentarzy, ponieważ wkrótce po ich wygłoszeniu zwykle zwiększała się oglądalność serialu.
Za szczególnie przerażające elementy występujące w serialu uznawano m.in. policjantów o pustych spojrzeniach i plastikowe lalki mordujące niczego niespodziewające się osoby z historii Terror of the Autons z ery trzeciego Doktora. Inne wymieniane to m.in. leżący na podłodze mózg w historii z ery czwartego Doktora pt. The Brain of Morbius oraz próbę utopienia Doktora w historii The Deadly Assassin.

Wygląd i kształt TARDIS w formie niebieskiej budki policyjnej (niegdyś częsty widok na ulicach miast Wielkiej Brytanii), stał się w świadomości widzów motywem mocno związanym z programem. Pierwotnie, za właśnie taki wygląd TARDIS odpowiedzialny był pierwszy scenarzysta serialu – Anthony Coburn. W 1996 roku BBC złożyła wniosek o zastrzeżenie wyglądu niebieskiej budki policyjnej jako znaku towarowego związanego z serialem. Dwa lata później, w 1998 roku, policja metropolitalna wniosła sprzeciw, lecz w 2002 roku biuro patentowe przyznało ostatecznie BBC prawa do znaku towarowego.

XXI wiek przyniósł przywrócenie produkcji, a serial stał się gwiazdą sobotniego pasma antenowego stacji BBC One[50]. Od powrotu na ekrany w 2005 roku, nieustanie gromadzi miliony ludzi przed telewizorami, a w brytyjskim Appreciation Index (Indeksie ocen) serial osiąga wyższe wyniki w rankingu niż jakikolwiek inny serial telewizyjny, nie licząc oper mydlanych.
Odcinki
Serial początkowo składał się z 26 sezonów, emitowanych na BBC One od 23 listopada 1963 aż do 6 grudnia 1989 roku, kiedy to przerwano produkcję serialu. Serie wyprodukowane w tym okresie nazywane są "klasycznymi" i składają się na kilkuczęściowe historie, zawierające zwykle od czterech do sześciu części w pierwszych latach nadawania, lub od trzech do czterech w późniejszym okresie. Niektóre wyjątki od tej reguły to między innymi 12-częściowa historia The Daleks' Master Plan, jednoczęściowa Mission to the Unknown, 10-częściowa historia The War Games czy 14-częściowy The Trial of a Time Lord. Większość historii stanowi odrębne całości, jedynie w kilku przypadkach zostały połączone motywami przewodnimi. Do takich wyjątków zalicza się wątek Mistrza pojawiającego się kilkakrotnie w 8 sezonie, wątek "klucza czasu" przewijający się przez 16 sezon, podróży przez E-Space w 18 sezonie, czy też motyw czarnego strażnika w sezonie 20. Odcinki z tego okresu trwały zwykle 25 minut (z wyjątkiem historii Resurrection of the Daleks z ery piątego Doktora (1984 rok) oraz 22 sezonu, kiedy to odcinki trwały 45 minut, a także 90-minutowego odcinka specjalnego The Five Doctors). Początkowo, kolejne odcinki, oprócz posiadania zbiorczego tytułu obejmującego całą historię, posiadały osobny, własny tytuł (ale posiadały wspólny dla wszystkich części poszczególnych historii kod produkcyjny). Od historii The Gunfighters (1966 rok) zarzucono praktykę nadawania poszczególnym odcinkom osobnych tytułów, nadawano im tylko kolejne numery.

Po przerwaniu produkcji serialu kilkakrotnie pojawiły się próby reaktywacji produkcji, również we współpracy zagranicznych inwestorów, czego przykład stanowi film telewizyjny wyprodukowany w 1996 roku. Film ten, mimo że nie pomógł przywrócić produkcji serialu, jest uznawany za kanoniczny.
Serial udało się reaktywować w 2005 roku. Od tego czasu serie składają się z 13 odcinków i zwykle trwają 45 minut. Odcinki sezonu połączone są zwykle jakimś motywem przewodnim, który znajduje swoje rozwiązanie w finale serii, a każdy poszczególny odcinek posiada osobny tytuł, nawet gdy stanowi część kilkuodcinkowej historii. Ponadto, na każde Święta Bożego Narodzenia produkowany jest odcinek specjalny, stanowiący łącznik pomiędzy seriami a w latach 2008-2010 wyemitowano także 5 odcinków specjalnych z udziałem dziesiątego Doktora, które trwały od 60 do 75 minut. Począwszy od odcinka Planeta umarłych w 2009 roku, wszystkie odcinki są kręcone w HD w rozdzielczości 1080i, a także emitowane równocześnie zarówno na BBC One, jak i BBC HD.

Do serialu wyprodukowano również kilka miniodcinków na specjalne okazje lub też dla celów charytatywnych. Do takich odcinków zaliczają się krótkie odcinki charytatywne dla Children in Need w latach 1993, 2005 i 2007. Wyprodukowano również miniodcinek dla serialowej edycji The Proms w 2008 roku i dwa miniodcinki dla Comic Relief w 2011 roku, a także dwa krótkie odcinki z okazji 50 rocznicy serialu.

Dla uczczenia 50. rocznicy powstania serialu wyprodukowano odcinek specjalny w technologii 3D, który to był pierwszym tego typu w historii serialu. To również pierwszy kanoniczny odcinek Doktora Who wyświetlony w kinach i to na terenie wielu krajów świata. Serialowi przyniosło to również zdobycie kolejnego rekordu Guinnessa, tym razem za największą równoczesną emisję serialu telewizyjnego, obejmującą 94 kraje świata.
Zaginione Odcinki
W latach 1967-1978 wiele starych materiałów magazynowanych przez BBC na taśmach i w wideotekach było dla oszczędności niszczone albo ścierane. Taki los spotkał też wiele starych odcinków Doktora Who, głównie historie przygód dwóch pierwszych Doktorów (granych przez Williama Hartnella i Patricka Troughtona). Później, utracone odcinki próbowano odzyskiwać – niektóre ocalały więc w wersji czarno-białej (jak pierwszy odcinek trzeciego Doktora z historii Invasion of the Dinosaurs), a niektóre jako kopie. W sumie w archiwach BBC brakuje 97 z 253 odcinków produkowanych przez pierwsze sześć lat.
Doktor
Główna postać serialu. Doktor jest przedstawicielem rasy Władców Czasu. Ukradł uszkodzoną TARDIS, którą podróżuje w czasie i przestrzeni, stawiając przy tym czoła wielu niebezpieczeństwom. Przez większość swojej wędrówki posługuje się wyłącznie papierem parapsychicznym i sondą soniczną, nazywaną przez niego pieszczotliwie "śrubokrętem". Pomimo wybranego przez siebie imienia, we wszechświecie znany jest również pod wieloma innymi. Przykładowo: Doktor bez broni, Mędrzec, Nadchodząca Burza, Niszczyciel Światów, Wielki Wojownik, Bestia, Valeyard.

W większości odcinków Doktor ratuje wszechświat lub jakąś planetę przed zagrożeniami, przeważnie ze strony obcych cywilizacji.
Postać Doktora była początkowo okryta tajemnicą. Widzowie pierwszych odcinków pierwszego sezonu z 1963 roku, wiedzieli o nim tylko, że jest ekscentrycznym kosmicznym podróżnikiem o niesamowitej inteligencji, który walczy z niesprawiedliwością i wędruje przez czas i przestrzeń starym, nie zawsze niezawodnym statkiem kosmicznym zwanym "TARDIS". Dzięki osiągnięciom naukowym rasy Doktora TARDIS wewnątrz jest o wiele większa niż na zewnątrz, niegdyś potrafiła też dostosować swój wygląd do otoczenia i czasów, w jakich wylądowała. Z powodu usterki obwodu kameleona stale imituje angielską policyjną budkę telefoniczną z lat sześćdziesiątych XX w.

Doktor jest obcym z planety Gallifrey, który podróżuje w czasie i przestrzeni. TARDIS to wehikuł czasu, który wygląda jak zwykła niebieska budka policyjna, charakterystyczna dla Wielkiej Brytanii XIX i XX wieku. Innym atrybutem Doktora jest śrubokręt soniczny, którym potrafi otwierać i zamykać drzwi, rozsuwać szczeliny w czasoprzestrzeni, niszczyć obiekty i ogłuszać wrogów. Doktor, jak sam mówi, czuje się samotny, dlatego do swoich podróży dobiera sobie towarzyszy. Pierwszą towarzyszką Doktora była jego wnuczka, Susan Foreman, natomiast do niedawna towarzyszyszyła mu Clara Oswald.
Pierwszy Doktor - William Hartnell
Jako pierwszy w postać Doktora wcielił się William Hartnell w latach 1963-1966. Aktor ten jednak powraca w 1973 z okazji 10-lecia istnienia serialu w odcinku The Three Doctors. Hartnell wówczas był w bardzo złym stanie zdrowia, ale scenariusz został tak dopracowany, by aktor nie musiał się zbyt przemęczać. Po śmierci Hartnella w 1975 r. Richard Hurndall zagrał rolę Pierwszego Doktora w specjalnym odcinku na 20-lecie serialu pt.: The Five Doctors. Archiwalny materiał filmowy z Hartnellem użyto w specjalnym odcinku na 50-lecie istnienia Doktora Who, Dzień Doktora, gdzie głosu użyczył John Guilor, a także w odcinku Imię Doktora. Wersja postaci w wieku dziecięcym została pokazana w odcinku Posłuchaj.

Kiedy Doktor jest bardzo ranny, może zregenerować swoje ciało, tym samym zmieniając wygląd i cechy osobowości, a Pierwszy Doktor jest "oryginalną" formą Doktora. Wątek ten został stworzony ze względu na zły stan zdrowia Hartnella oraz by móc przedłużyć "żywotność" serialu na wiele lat. Pierwszy Doktor jest najmłodszym Doktorem, mimo że ma wygląd osoby w postarzałym wieku. Jest to wynikiem naturalnego wzrostu lat, jakiemu musiała stawić czoła ta inkarnacja. Przy następnych regeneracjach Doktor ma zazwyczaj młodszy wygląd, mimo iż jego wiek nadal rośnie.
Pierwszy Doktor jest tajemniczą postacią i niewiele o nim wiadomo. Ma wnuczkę, Susan i wiadomo, że pochodzą z innego czasu i miejsca niż ich otoczenie. Posiada on statek kosmiczny o nazwie TARDIS, który przypomina budkę policyjną i jest o wiele większy w środku niż na zewnątrz. Doktor określa siebie i Susan jako "wygnańcy". Do końca jego "ery" nie było wiadomo, jak nazywa się jego rasa (Władcy Czasu; powiedziano o tym dopiero za czasów Drugiego Doktora) oraz jak się nazywa jego rodzima planeta (Gallifrey; powiedziano o tym dopiero za czasów Trzeciego Doktora). Pierwszy Doktor za swojej kadencji nie użył śrubokrętu sonicznego.

W pierwszym odcinku serialu Doktor porwał dwójkę nauczycieli, Barbarę Wright i Iana Chestertona, którzy badając ogromną inteligencje jego wnuczki, Susan, odkryli TARDIS.

Za swojej kadencji Pierwszy Doktor jako pierwszy poznał Daleków i Cybermenów. Załoga TARDIS również za jego kadencji uczestniczyła w ważnych wydarzeniach historycznych, w tym m.in. uczestnictwo w rewolucji francuskiej, obserwowanie masakry w noc św. Bartłomieja czy badanie życia mieszkańców państwa Azteków przed skolonizowaniem hiszpańskim. W historii The Dalek Invasion of Earth Doktor pozwala Susan zostać w XXII wieku wraz ze swoją miłością, Davidem Campbellem. Na miejsce Susan weszła Vicki, którą Doktor i jego towarzysze znajdują na planecie Dido.
Biografia
Gdy Ian i Barbara opuszczają Doktora, na ich miejsce wchodzi przyszły pilot kosmiczny, Steven Taylor. Niedługo później Vicki również postanawia opuścić Doktora, by móc zostać z Troilusem w czasach oblężenia Troi. Doktor w tej samej historii poznaje Katarinę, która wraz z Sarą Kingdom umiera podczas wydarzeń z The Daleks' Master Plan.

W historii The Massacre of St Bartholomew's Eve do załogi TARDIS-a doszła młoda dziewczyna o imieniu Dodo Charplet. Wraz ze Stevenem wkrótce opuszcza Doktora, a na ich miejsce wchodzą sekretarka Polly i żeglarz Be Jackson.

W ostatniej historii regularnej Doktora pt.: The Tenth Planet, on wraz z Polly i Benem lądują na Antarktydzie w 1986, gdzie po raz pierwszy Doktor ma do czynienia z Cybermanami. Po pokonaniu ich Doktor położył się w TARDIS-ie, gdzie na oczach swoich towarzyszy regeneruje się w nowe wcielenie, jakim był Drugi Doktor.
Nieregularne Występy
Pierwszy Doktor pojawił się w specjalnej historii na 10-lecie pt.: The Three Doctors. Podczas tej historii Doktor mógł poznać Drugiego i Trzeciego Doktora.

Pierwsze wcielenie Doktora występowało również w specjalnej historii na 25-lecie pt.: The Five Doctors. Wówczas wcielenie te mogło poznać starsze inkarnacje Doktora oraz przyszłych towarzyszy. W tej historii towarzyszyła mu Susan. Podczas kręcenia tej historii historii Richard Hurndall zastąpił Williama Hartnella, z powodu śmierci Hartnella.

Dodatkowo, w serialu jest wiele nawiązań do Pierwszego Doktora. Zazwyczaj są to wypowiedzi związane z postacią lub fotografie, tak jak to było w np.: Earthshock, Ludzka natura czy Vincent i Doktor. W odcinku Imię Doktora jest pokazana scena w której Doktor kradnie TARDIS z Susan, a pomaga mu w tym Clara Oswald (towarzyszka jedenastego i dwunastego Doktora).
Drugi Doktor - Patrick Troughton
Jako drugi w postać Doktora wcielił się Patrick Troughton. W latach 1966-1969.
Biografia
Pierwszy Doktor, w wyniku wyczerpania fizycznego i zawału (prawdopodobnie przyczyną był jego podeszły wiek), odnowił swoje ciało w procesie regeneracji i przekształcił się w Drugiego Doktora.

W tym wcieleniu Doktor ponownie spotkał starych wrogów - Daleków i Cybermanów, ale zyskał również nowych przeciwników m.in. Wielką Inteligencję (Great Intelligence) i Lodowych Wojowników (Ice Warriors). W międzyczasie poznał Alistaira Gordona Lethbridge-Stewarta, żołnierza, który później został mianowany przywódcą brytyjskiego oddziału UNIT (specjalnej organizacji wojskowej zajmującej się badaniem kosmitów i ochroną świata przed pozaziemskimi zagrożeniami).

Czas Drugiego Doktora dobiegł końca, gdy został oskarżony przez Władców Czasu o łamanie praw ich rasy dotyczące nie ingerowania w bieg historii. Mimo próby wyjaśnienia, że Władcy Czasu powinni używać swoich umiejętności i wiedzy do pomocy innym, Doktor został wygnany na XX wieczną Ziemię i zmuszony do regeneracji w Trzeciego Doktora.
Trzeci Doktor - Jon Pertwee
Jako trzeci w postać Doktora wcielił się Jon Pertwee. W latach 1970-1974.
Postać jest trzecim wcieleniem tytułowej postaci serialu, Doktora. Trzeci Doktor wyróżniał się od innych swoich wcieleń, tym, że silnie związany był z UNITem. Wątek związany w jakiś sposób z tą organizacją pojawia się niemalże w każdym odcinku. Dwóch towarzyszy, Liz oraz Jo, trzeci Doktor uzyskał dzięki UNITowi.

Trzeci Doktor tak jak inne wcielenia podróżuje TARDISem oraz walczy z przeciwnikami. Podczas swoich podróży Doktor spotyka wrogów, znanych także z poprzednich historii np. Daleków, mimo to głównym wrogiem dla tego wcielenia staje się nowy przeciwnik, Mistrz. Pod koniec swojej kadencji Doktor napotyka się również na Sontarianów, którzy okazują się przeciwnikiem równym do Cybermanom czy Dalekom.

Trzeciemu Doktorowi towarzyszyły jedynie trzy kobiety. Pierwszą z nich jest Elizabeth "Liz" Shaw, członkini UNITu. Jo Grant, druga towarzyszka, również była członkinią UNITu, była asystentką Doktora przez 3 sezony. Trzecia towarzyszka to dziennikarka Sara Jane Smith, która była obecna wraz z Brygadierem podczas regeneracji. Czasami do towarzyszy Trzeciego Doktora zalicza się również Brygadiera Lethbridge-Stewarta, kapitana Mike Yatesa oraz sierżanta Bentona.
Opis Postaci
Czwarty Doktor - Tom Baker
Jako czwarty w postać Doktora wcielał się Tom Baker w latach 1974 - 1980.
Opis Postaci
Czwarty Doktor jest, obok Dziesiątego, najbardziej lubianym i rozpoznawanym wcieleniem Władcy Czasu. Cygańską, niespokojną i trochę stukniętą naturę uzewnętrznia wygląd włóczęgi, burza kędzierzawych włosów i charakterystyczny kolorowy szalik (zrobiony, według słów Doktora, specjalnie dla niego przez Madame Nostradamus). Innymi specyficznymi cechami tej inkarnacji było częstowanie tzw. "jelly babies", czyli żelkami-gumisiami. W nowych seriach nawiązaniem do tego nawyku jest scena w The Sound of Drums, kiedy Mistrz proponuje żelki Lucy.

Już w swoim pierwszym pełnym odcinku (Robot) nowe wcielenie wykazywało się dużą dozą nieobliczalności i nieprzewidywalności. Czwarty Doktor uwielbiał dezorientować wszystkich wkoło swoją inteligencją, a jednym z jego ulubionych sposobów walki z przeciwnikami było odwracanie ich uwagi postrzelonym zachowaniem i niezauważalne przejmowanie kontroli nad sytuacją. Sarah Jane skomentowała to w którymś z odcinków tak: "[Doktor] czasami rozmawia sam ze sobą, bo jest jedyną osobą, która rozumie o czym mówi." Wydaje się, że Romana była jedną z nielicznych, którzy potrafili nadążyć za tokiem myślenia Doktora.
Pomijając urzekający charakter, z pozoru lekki sposób bycia i niekonwencjonalne poczucie humoru, Czwarty Doktor potrafił być o wiele bardziej poważny, złowrogi, a nawet bezduszny, niż poprzednie wcielenia. Przy braniu sprawy w swoje ręce często bywał apodyktyczny, a nawet egocentryczny, ale prawdą jest, że zazwyczaj jako jedyny potrafił znaleźć rozwiązanie sytuacji, w których się znalazł. Starał się trzymać z daleka od Władców Czasu, nawet kiedy zniesiono jego banicję.

W trakcie przygód tej inkarnacji w serialu pojawił się jeden z największych wrogów Doktora - pochodzący z planety Skaro, genialny i jednocześnie szalony naukowiec, twórca Daleków - Davros. Doktor po raz pierwszy zetknął się z Davrosem w odcinku Genesis of the Daleks, w którym razem ze swoimi obecnymi towarzyszami, Sarą Jane i Harrym Sullivanem, był świadkiem powstania rasy Daleków.

Oczywiście Czwarty Doktor spotkał na swojej drodze również Mastera. Zmierzyli się ze sobą w odcinkach The Deadly Assassin, The Keeper of Traken oraz w Logopolis. Ich ostatnie spotkanie kończy się dla Doktora regeneracją, spowodowaną upadkiem z wieży kontroli lotów, tuż po tym jak udało mu się kolejny raz ocalić wszechświat przed Masterem.

Nie licząc spin-offów (książek, audycji radiowych itp.), Tom Baker nadal pozostaje najdłużej wcielającym się w Doktora aktorem. Odtwarzał tę rolę przez sześć lat i siedem pełnych sezonów.
Piąty Doktor - Peter Davison
Jako piąty w postać Doktora wcielał się Peter Davison w latach 1981 - 1984.
Opis Postaci
Po erze niezwykle sławnego i popularnego Czwartego Doktora, na następcę Toma Bakera postanowiono poszukać aktora, który znacznie różniłby się od swojego poprzednika, a jednocześnie był znany brytyjskiej publiczności. John Nathan-Turner, będący w tamtym czasie producentem serialu, postanowił zaangażować Petera Davisona, który aż do wyboru Matta Smitha na Jedenastego Doktora pozostawał najmłodszym odtwórcą tej roli. Decyzją wspomnianego producenta było również ograniczenie do minimum "niedorzecznego" humoru na rzecz "powrotu do korzeni" i zwiększenia precyzyjności naukowej strony scenariuszy.

Piąty Doktor charakteryzował się młodzieńczym wyglądem, chłopięcym urokiem i rozgorączkowaniem, pod którymi często skrywał sędziwy wiek i doświadczenie Władcy Czasu. Potrafił być o wiele bardziej współczujący, wrażliwy i jednocześnie stonowany, niż wcześniejsze wcielenia. W przeciwieństwie do często apodyktycznych poprzedników, traktował swoich towarzyszy jak równych sobie i chętnie działał pod przewodnictwem kogoś innego, posiadającego lepsze zdolności przywódcze, niż on.
Piąty Doktor czuł wielką odrazę do przemocy i często wahał się nad braniem spraw we własne ręce. Po raz pierwszy Władca Czasu wykazywał się aż takim niezdecydowaniem. Mimo tego, to wcielenie było również jednym z najodważniejszych. Nie obawiał się przyjmowania na pokład TARDIS towarzyszy takich jak Kamelion i Turlough, którzy początkowo stanowili zagrożenie, dając im szansę do dokonania właściwych wyborów. Był również gotowy do wielkich poświęceń w obronie innych, co najpełniej objawiło się w ostatnim odcinku (The Caves of Androzani) Piątego Doktora, kiedy uratował Peri, oddając jej jedyną fiolkę antidotum, tym samym poświęcając swoje życie i regenerując się w Szóstego Doktora. The Caves of Androzani zajął drugie miejsce w sondzie na najlepszy odcinek Doctor Who zorganizowanej z okazji czterdziestolecia serialu (2003 rok) przez stronę Outpost Gallifrey.

Piąty Doktor nosił na sobie odmianę edwardiańskiego stroju do krykieta. Ubierał się w kremowy surdut, spodnie w paski i tenisówki, a od czasu do czasu używał okularów. Dziesiąty Doktor, który przejął wiele cech po tej inkarnacji, właśnie takich jak używanie okularów, wyjawił że tak naprawdę wcale ich nie potrzebuje i nosi je tylko po to, żeby wyglądać na inteligentniejszego.

To wcielenie wykazywało się wyjątkowo wrażliwym zmysłem smaku, co również "odziedziczył" Dziesiąty Doktor. Przy klapie surduta Piąty Doktor nosił łodyżkę selera, twierdząc, że jedną z jej właściwości jest purpurowienie w obecności gazów ze "skali Praxis", na które miał być uczulony. W takim wypadku musiałby zjeść nać selera. W odcinku The Caves of Androzani, w czasie próby ocucenia Peri, Doktor stwierdził, że tam, skąd pochodzi, seler jest doskonałym środkiem wzmacniającym, ale niestety nie działa na ludzi, z powodu ich zbyt słabego węchu.
Szósty cierpiał na wyjątkowo silne dolegliwości po-regeneracyjne: początkowo np. uznał swoja towarzyszkę Peri za szpiega i chciał ją zabić, a nawet, gdy doszedł do równowagi, bardzo długo zapomniał, jak rzeczona ma na imię (I zwracał się do niej. np. Zoe, Jamie, Sarah, itp.) Zregenerował w Siódmego, gdy Władczyni Czasu o imieniu Rani zaatakowała jego TARDIS. Co do nawyków, to często cytował różne osoby, a gdy czyjaś wypowiedź go zdenerwowała, powtarzał to klka razy (Np. ktoś mówił o czymś "stupid" on coraz bardziej podniesionym głosem oponował: "Stupid? Stupid? STUPID?")

Szósty Doktor był nieprzewidywalnym i drażliwym egoistą. Jego krzykliwy, wielobarwny strój odzwierciedlał jego osobowość. Był zarówno złowieszczy i elokwentny. Uważał się z najlepsze wcielenie. Był niezwykle pewny swoich umiejętności i nie znosił głupców. Szósty Doktor był jedynym, który był w stanie obsługiwać Chameleon Circuit w TARDIS, co pozwalało zmieniać jego kształt w zależności od sytuacji.

Mimo jego arogancji i żrącego dowcipu, to wcielenie zatrzymało w sobie poczucie moralności i empatię, co ujawnia m.in. w odcinku Revelation of the Daleks, w którym okazał wielkie współczucie umierającemu mutantowi i The Trial of a Time Lord, gdzie wykazał oburzenie własnym narodem za udział w spisku, który doprowadził do śmierci większości mieszkańców Ziemi.

Był znany ze swojej miłości do kotów i zawsze nosił jedną z wielu broszek w kształcie kota. Mówił, że było to modne na jednej z odległych planet.
Opis Postaci
Jako szósty w postać Doktora wcielił się Colin Baker. W latach 1984-1986.
Szósty Doktor - Colin Baker
Siódmy Doktor - Sylvester McCoy
Jako siódmy w postać Doktora wcielił się Sylvester McCoy w latach 1987-1989, oraz w 1996 roku w filmie telewizyjnym.
Geneza Siódmego Doktora jest w pewien sposób owiana tajemnicą. Wiadomo, że zregenerował się po raz szósty co nastąpiło zaraz po tym jak TARDIS została zmuszona, przez Rani, do lądowania na planecie Lakertya. (odcinek Time and the Rani).
Nie wiadomo dokładnie jak Doktor zranił się śmiertelnie podczas ataku, bowiem nigdy to nie zostało wyjaśnione.
Proces regeneracji wywołał u Doktora amnezję, której skutkiem była chaotyczna, niemalże komiczna osobowość. Zanik pamięci spowodował, że Doktor omyłkowo wziął Rani za swoją towarzyszkę, Mel. Zaraz po regeneracji oznajmił on, iż ma dokładnie 953 lata. (Był to jedyny Doktor, któremu przypisano dokładny wiek zaraz po regeneracji).
Znajdując się nadal pod wpływem Rani, Doktor wybrał nowy image dla swojej osoby. Zmieniając chaotyczny, błazeński ubiór swojego poprzednika na bardziej subtelny strój z kapeluszem.
Nie jest wiadome, czy Rani miała jakikolwiek wpływ na nowy wygląd Doktora.
Osobowość
Na początku był postacią o twarzy klauna, z czasem jednak dojrzał i stał się bardziej mroczny. Jako manipulator wielokrotnie wiedział więcej niż ludzie wokół niego. Często ukrywał przed swoimi towarzyszami tę wiedzę. Na przykład kiedy emocjonalnie zrujnował Ace podczas bitwy z Fenriciem, żeby Ace przestała wierzyć w Doktora (co osłabiłoby moc Fenrica). Doktor wszystko wyjaśnił dopiero po fakcie.
Osobowość Siódmego Doktora była pierwotnie delikatna i skłonna do błazeńskiego zachowania, cechy te maskowały intelekt Doktora i jego odwagę przeciw złu. Jednakże z biegiem czasu jego postawa stała się bardziej mroczna. Ta rciemniejsza" strona określiła w Siódmym Doktorze mistrza manipulacji, który widział bitwę pomiędzy dobrem, a złem jako grę w szachy, gdzie wszyscy wokół niego byli pionkami manipulowanymi przez niego do powstrzymania zła.
Poza jego manipulatorskimi wyczynami, Siódmy Doktor w pewien sposób opiekował się swoimi towarzyszami i posiadał rodzicielski stosunek do Ace, który uwidocznił się, gdy Ace nie była w stanie uporać się z nasilającym chłodem emocjonalnym Doktora.
Nawyki i Dziwactwa
Siódmy Doktor był zagorzałym fanem gry w szachy, do tego stopnia iż traktował swoich towarzyszy jak i wrogów jako figury na szachownicy. Zostało to najbardziej uwidocznione w odcinkach Silver Nemesis i The Curse of Fenric.
Słynął ze specyficznego wymawiana słów spowodowanego faktem, że jego wcielenie, z powodów nigdy nie wyjaśnionych, przyspobiło wyraźny szkocki akcent.
Poza swoją mrocznością, Siódmy Doktor był znany z używania słów żeby rozwiązać problem zamiast używania przemocy.
On lubił chodzić z parasolem z rączką w kształcie znaku zapytania i używał go do najróżniejszych celów w tym do ochrony przed deszczem.
Jeszcze we wczesnym okresie jego inkarnacji, Doktor pokazał że umie grać na łyżkach jak na instrumencie muzycznym. Co można było zobaczyć zanim Doktor dojrzał. (odcinki: Time and the Rani, The Greatest Show in the Galaxy).
Ósmy Doktor - Paul McGann
Jako ósmy w postać Doktora wcielił się Paul McGann
w roku 1996 w filmie telewizyjnym, oraz w 2013 w miniodcinku "Noc Doktora".
Ósmy Doktor pojawił się tw w filmie Doctor Who TV Movie. Film wyemitowano w 1996 roku, sprawiając powrót Doktora do telewizji po długiej przerwie (10 lat).
Siódmy Doktor przewoził prochy swojego największego wroga Mistrza z planty Skaro na Gallifrey. Jednak podczas podróży wystąpiła awaria i TARDIS musiała lądować awaryjnie w San Francisco w roku 1999. Gdy Siódmy Doktor wychodził z TARDIS został postrzelony przez gang uliczny i został przetransportowany do szpitala. Podczas operacji chirurgów zmyliły jego dwa serca i zamiast pomóc Doktorowi zabili go. Siódmy Doktor regenerował się w kostnicy i tak narodził się Ósmy Doktor (który chwilowo doznał amnezji).
Mistrz jak przypuszczał Doktor nie był całkowicie martwy i jego świadomość przejęła kontrolę nad ludzkim ciałem. Celem Mistrza było odebranie pozostałych żyć Doktora, aby to zrobić musiał otworzyć Oko Harmonii w TARDIS. To spowodowałoby zniszczenie Ziemi, podczas świętowania nowego milenium. Przy pomocy Dr. Grace Holloway Doktorowi udaje się powstrzymać Mistrza, który zostaje wciągnięty w wir Oka Harmonii. To powinno spowodować jego ostateczną śmierć, lecz jak wiemy Mistrz powraca w odcinku 3. serii - Utopia.
Doktor Wojny - John Hurt
Niespodziewanie w Doktora wcielił się John Hurt w 2013 roku. Wystąpił na końcu odcinków "Imię Doktora" i "Noc Doktora", oraz jako jedna z głównych postaci w odcinku na pięćdziesięciolecie pt. "Dzień Doktora".
Doktor Wojny, zwany też Renegatem był inkarnacją Władcy Czasu, który przez prawie całe swoje życie nazywał siebie Doktorem, jednakże podczas tej inkarnacji porzucił te imię i "złamał przysięgę, którą złożył podczas przybierania tego imienia". Inkarnacja ta walczyła podczas Ostatniej Wojny Czasu. By znieść psychicznie ten konflikt, stał się on wojownikiem, nie uzdrowicielem.

Początkowo młody i silny Władca Czasu nazywał siebie Doktorem, lecz szybko stawał się wojownikiem, do czego został wprawdzie stworzony. Mimo tego, że on sam nie nazywał siebie Doktorem, Rassilon i inni Władcy Czasu nadal go tak nazywali. Stając się starym i zmęczonym Władcą Czasu, Doktor zakończył wojnę ludobójstwem zabijając miliardy istnień przebywających na Gallifrey podczas, gdy ten uruchomił bombę. Po obejrzeniu własnej przyszłości udało mu się uratować planetę i jej mieszkańców oraz zmusić Daleków do pozabijania siebie nawzajem. Mimo to nie mógł tego zapamiętać i musiał żyć setki lat z ogromnym poczuciem winy, co wywołało u niego melancholię. Jedenasty Doktor mógł zapamiętać tą chwilę i zachował tego Doktora w swojej pamięci jako wielkiego bohatera. Gdy wojna się skończyła, Doktor przeszedł regenerację i stał się Dziewiątym Doktorem.
Sztuczna Regeneracja
Gdy wybuchła Ostatnia Wielka Wojna Czasu, Doktor nadal był w swojej ósmej inkarnacji. Uniknął stania się jednym z głównych uczestników konfliktu, pomagając jego ofiarom, jakkolwiek mógł. Doktor znalazł raz kobietę o imieniu Cass, która była uwięziona na statku zmierzającym z wielką prędkością ku planecie Karn. Doktor spróbował uratować ją, lecz ta odmówiła dodając, że lepiej jest umrzeć niż przyjąć pomoc od Władcy Czasu.
Doktor odmówił porzucenia Cass, co spowodowało to, że rozbił się razem z nią. Nieprzytomnego Doktora odnalazły Siostry z Karn, które prosiły go o pomoc, o ty, by zakończył Ostatnią Wojnę Czasu. Początkowo odmówił, lecz po dłuższej rozmowie z Siostrami i po zobaczeniu martwej Cass oraz uzmysłowieniu sobie, do jak wielu porażek wtrąciła się wojna, Doktor przyjął propozycję sztucznej regeneracji, gdyż wiedział, że i tak lada chwila się zregeneruje. Poprosił Siostry, by zrobiły z niego wojownika, gdyż podczas tej wojny nie będzie potrzebny Doktor. Jak poprosił, tak zrobiły i miejsce Ósmego Doktora zajął Doktor Wojny, który był nazywany Renegatem.
Dziewiąty Doktor - Christopher Eccleston
Jako dziewiąty w postać Doktora wcielił się Christopher Eccleston w 2005 roku.
Dziewiąty Doktor jest (w jego przekonaniu) jedynym, który pozostał przy życiu po Wojnie Czasu.
Po jego regeneracji pomógł ocalić Londyn od inwazji Autonów, żyjących plastikowych manekinów sterowanych przez obcą formę życia o nazwie Świadomość Nestene. Udało mu się to dzięki pomocy Rose Tyler, nastolatki, której następnie zaproponował rolę towarzyszki swych podróży. Doktor pokazał Rose daleką przyszłość, Wielką Brytanię epoki Wiktoriańskiej ( konkretnie Cardiff gdzie ujawnione zostało istnienie szczeliny w czasie i przestrzeni) zanim powrócili do czasów Rose gdzie zwalczyli zagrożenie zniszczenia Ziemi przez rodzinę obcych zwaną Slitheen. Następnie udali się do Utah w roku 2012 gdzie Doktor odkrył istnienie ostatniego przedstawiciela rasy Daleków, przetrzymywanego w sekretnym muzeum wypełnionymi pozaziemskimi artefaktami. Tam również odkryte zostały pierwsze szczegóły dotyczące Wojny Czasu między Władcami Czasu a Dalekami oraz, w rezultacie, unicestwienia obu ras, pozostawiając Doktora ostatnim przedstawicielem Władców Czasu. Do Doktora i Rose dołączył również młody mężczyzna imieniem Adam Mitchell.
Doktor, Rose i Adam udali się do przyszłości na Piątego Satelitę. Na miejscu odkryli spisek uknuty przez Jagrafess, który miał na celu zmanipulowanie Ziemi przy użyciu środków masowego przekazu. Gdy Adam spróbował przemycić informacje z przyszłości do swoich czasów stał się pierwszym towarzyszem, który został umyślnie wygnany z TARDIS. Po tym wydarzeniu Rose przekonała Doktora aby mogli powrócić do dnia, w którym zginął jej ojciec, Pete Tyler. Poprzez uratowanie go od śmierci stworzyła paradoks czasowy co prawie doprowadziło do katastrofy. Dopiero Pete, poświęcając swoje życie, naprawił powstałą nieprawidłowość.
Podążając za tajemniczym statkiem do Londynu w roku 1941, ogarniętego wojną Doktor i Rose poznali Kapitana Jacka Harkness'a , oszusta i byłego Agenta Czasu z 51 wieku. Ostatnie oszustwo Jacka prawie doprowadziło do nanotechnologicznej plagi dziesiątkującej ludzką rasę. Koniec końców pomógł Doktorowi i Rose zażegnać niebezpieczeństwo jak również dołączył do załogi TARDIS.
Biografia
Powróciwszy do Cardiff aby „zatankować” TARDIS za pomocą ciągle obecnej szczeliny w czasie i przestrzeni Doktor, Rose i Jack odkryli że jeden z przedstawicieli rodziny Slitheen przetrwał podając się za Margaret Blaine, burmistrza miasta. Blaine została wystawiona na działanie serca TARDIS i cofnięta do czasu kiedy była jeszcze jajkiem. Podczas tego odcinka Doktor po raz pierwszy zauważył, że podczas swoich podroży, wraz z Rose, ciągle napotykali wyrażenie Zły Wilk.
W pewnym momencie podróży Doktor miał przynajmniej trzy nie usytuowane konkretnie w czasie przygody dotyczące między innymi zatonięcia Titanica, zamachu na prezydenta Johna F. Kennedy w 1963r. oraz erupcji Krakatoy z XIX wieku. Wydarzenia te zostaja ujawnione w odcinku Rose ale ich umiejscowienie w chronologii Dziewiątego Doktora pozostaje nieznane. Wielu fanów uważa, że miały miejsce już po wypadkach z Rose ale, z konieczności, przed jego regeneracją pod koniec serii, zwłaszcza, że komentarz Doktora w pierwszym odcinku sugeruje, iż zregenerował się dopiero niedawno ( lub też od tego czasu nie miał możliwości spojrzeć w lustro). Jednakże ocena jego wyglądu nie jest specjalnie dogłębna co może oznaczać albo pełną świadomość własnego oblicza albo brak zainteresowania. Niemniej jednak pierwsza z wyżej wspomnianych przygód mogła mieć miejsce tuż po jego regeneracji ponieważ pokazany jest na zdjęciu (zrobionym w Southampton w 1912) w ubraniu z epoki, (Eccleston miał specjalne ujęcia) które przypomina to noszone przez Ósmego Doktora. Jeśli chodzi o inne podróże Dziewiątego Doktora odmawia on jakichkolwiek ustępstw w sprawie ubioru (chociaż pó¼niej nalega aby Rose ubrała się stosownie do epoki Wiktoriańskiej) będąc bardzo przywiązanym do swojego wyglądu, który zresztą całkiem umyślnie różni się od stylu jego poprzedników. Jest również wyraźnie podkreślone, że uratował rodzinę przedstawioną wraz z nim na zdjęciu odwodząc ich od wejścia na przeklęty statek, a odcinek pó¼niej ujawnia, że sam znajdował się na pokładzie kończąc podróż uczepiony góry lodowej. Co do pozostałych zdarzeń spekulowano, że miały one miejsce pod koniec Rose, po odejściu Doktora lecz przed jego powrotem w celu zaproszenia Rose by do niego dołączyła.
Kiedy Doktor i jego towarzysze wpadli w pułapkę i trafili do zabójczych wersji teleturniejów z XX wieku, znaleźli się na łasce Korporacji Zły Wilk usytuowanej na Piątym Satelicie, ale 100 lat po ostatniej wizycie. Prawdziwymi wrogami okazali się jednak Dalekowie. Cesarz Daleków przetrwał Wojnę Czasu i odbudował ich rasę. Doktor odesłał Rose do domu (za pomocą TARDIS) zanim podjął próbę zniszczenia wrogiej armii Daleków. Jednak po tym jak Rose powróciła do swoich czasów i znów zaczęła napotykać napis Zły Wilk przekonała się, że jest to w jakiś sposób połączone z wydarzeniami z przyszłości. Gdy udało jej się otworzyć serce TARDIS wchłonęła energie wiru czasu i użyła jej by zniszczyć Daleków. Chcąc uratować Rose od zniszczenia przez tak silną energię Doktor przejął ją od dziewczyny i wchłonął do swojego organizmu. Niestety spowodowało to uszkodzenie jego komórek i w rezultacie regenerację w Dziesiątego Doktora.
Jako postać Dziewiąty Doktor bardziej niż głównym bohaterem jest raczej typem osobowości, która umożliwia innym działanie, zachęcając swoich towarzyszy, jak również innych napotkanych ludzi, aby działali w zgodzie ze swoimi pozytywnymi impulsami. Ci, których spotyka (zwłaszcza Kapitan Jack Harkness) przypisują mu zasługę uczynienia z nich lepszych ludzi. Dziewiąta inkarnacja Doktora była być może najbardziej odważna, w stylu klasy pracującej i nieformalna, maskująca samotną, udręczoną poczuciem winy i melancholijna osobowość niemalże maniakalnym sposobem zachowania. Podobnie jak Czwarty Doktor często żartował w obliczu niebezpieczeństwa lecz potem, w samotności, stawał się ponury i poważny. Czasem miewał również usposobienie fatalistyczne, aż do granicy bliskiej panice- kiedy w odcinku The Unquiet Dead wraz z Rose zostali otoczeni i doktor zrozumiał, że najprawdopodobniej zginie.
Pomimo tego, że często nie miał cierpliwości do ludzi, o których zresztą często mówił „głupie małpy”, Dziewiąty Doktor był dalece bardziej wrażliwy i polegający na swoich kompanach niż jego poprzednie wcielenia. Był wyraźnie zarówno sentymentalny jak i uczuciowy zwłaszcza gdy chodziło o jego najbliższą przyjaciółkę, Rose, do tego stopnia, iż zabrał ją na ślub jej rodziców i pozwolił być świadkiem ostatnich chwil życia jej ojca co niejako dowodzi jego okazjonalnej nieostrożności. Język Doktora był dość kolokwialny z charakterystycznym północnym akcentem. Mimo, że wymowa zarówno Siódmego jak i Ósmego Doktora również była niestandardowa to dopiero przy Dziewiątym Doktorze pokuszono się o komentarz. Kiedy Rose zapytała go czemu, skoro jest kosmitą, mówi jakby pochodził z północy ten odpowiedział: „Wiele planet posiada północ!”.
Wiele z melancholii, niecierpliwości i zawziętości Doktora możnaby przypisać faktowi, iż jest on jedynym ocalałym z Wojny Czasu między Władcami Czasu i Dalekami. Jego ciemniejsza strona natury dala o sobie znać kiedy napotkał samotnego Daleka w odcinku Dalek ukazując swą wściekłą, bezlitosną i mściwą część, która zaskoczyła nawet Rose i sprowokowała komentarz Daleka, który stwierdził, że Doktor byłby dobrym Dalekiem. Jednak również bardziej beztroski entuzjazm wychodził na jaw od czasu do czasu,i znajdując szaleńczą przyjemność w napiętych sytuacjach takich jak spotkanie Charles`a Dickensa (którego Doktor jest największym fanem)podczas pościgu za uprowadzoną Rose. Ujawnił tez swoją rozległą wiedzę w zakresie pop- kultury sięgającą od czasów Dickensa aż po ploteczki z XXI wieku. Jego radość po udanej akcji uratowania ofiar ataku nanogenów, która nie pochłonęła żadnych ofiar, odbudowała w nim odrobinę optymizmu i wiary w siebie. Ostatecznie Doktorowi udało się odpędzić swoje demony i wydawałoby się, że pod koniec swej inkarnacji znalazł spokój.
Osobowość
Okazjonalnie Doktor podkreślał, że ma już 900 lat, to jest tyle samo ile przypisuje sobie Szósty Doktor w odcinku Revelations of the Daleks. W rezultacie fakt ten zaprzecza odcinkom klasycznej serii, w której Siódmy Doktor, po swej regeneracji w Time and the Rani twierdzi, że ma 953 lata, a który jest jeszcze przecież zastąpiony przez Ósmego Doktora. Na razie ta rozbieżność czeka jeszcze na wyjaśnienie na ekranie.
Dopasowując się do bardziej szorstkiego, zmiennego usposobienia również w wygląd zewnętrzny Dziewiątego Doktora stał się ostrzejszy w porównaniu z wyglądem jego poprzedników. W przeciwieństwie do charakterystycznych kostiumów wcześniejszych Doktorów Dziewiąty przyjął styl raczej nieokreślony: prosta, czarna skórzana kurtka, ciemny sweter ( jedyna część garderoby, którą regularnie zmieniał mimo, że był to tylko kolor, nie krój) i spodnie. Harkness, kiedy pierwszy raz spotkał Doktora i Rose skomentował nawet, że na pewno nie pasują oni do Londynu z roku 1941 - z Doktorem wyglądającym jak „ kapitan U-boota!”. Inaczej niż poprzednicy Dziewiąty Doktor nosił również krótko ścięte włosy.
Styl Historii o Doktorze
Pod nadzorem producenta Russel`a T. Davies`a nowe serie skierowane były do współczesnych odbiorców i przedstawiane historie miały bardziej szalone tempo niż te klasyczne. W przeciwieństwie do odcinków 4 do 6-częściowych, każdy po 25 minut, (najpowszechniejszy format klasycznych serii) większość historii z Dziewiątym Doktorem składa się na indywidualne, 45-minutowe odcinki, jedynie z trzema historiami z dziesięciu składającymi się z dwóch części.
Wszystkie 13 odcinków serii jest jednak ze sobą luźno połączonych pewnymi tematami które zbierają w całość różne wątki w finale sezonu. Tak samo jak w oryginalnych seriach również całe historie często nachodziły na siebie lub były w jakiś sposób połączone. Ponadto, podobnie jak w sezonie 7 i 26 oryginalnej serii, każda historia tego sezonu miała miejsce na lub blisko Ziemi. Rose i Doktor nawiązują bezpośrednio do tego faktu w powieści The Monsters Inside żartując sobie, że wszystkie ich dotychczasowe przygody wydarzyły się na Ziemi lub sąsiadującej stacji kosmicznej.
Historie przedstawione w serii 1 różniły się znacząco w swojej atmosferze ponieważ ekipa produkcyjna starała się ukazać przeróżne gatunki zaadaptowane przez lata przez Doctor Who. Przykładem może być „pseudohistoryczny” odcinek The Unquiet Dead; futurystyczny kryminał w The End of the World ; inwazje obcych na Ziemię w Rose, Aliens of London i World War Three oraz oblężenie bazy w Dalek. Odcinek Boom Town odnosił się natomiast do powieści The Monsters Iside stając się tym samym pierwszym, który wspomina (chociaż w subtelny sposób ) o tak zwanych spin-offs.
Dziesiąty Doktor - David Tennant
Dziesiątym aktorem odgrywającym postać Doktora był David Tennant w latach 2005 - 2010.
ALLONS-Y!
Biografia
W finałowej scenie odcinka The Parting of the Ways Dziewiąty Doktor ulega regeneracji po zaabsorbowaniu energii z wiru czasowego. Skutkiem pochłonięcia owej energii było uszkodzenie komórek w ciele Doktora i w konsekwencji - regeneracja.
W Children in Need, mini-odcinku Doktor zachowując spokój przedstawia się Rose w swojej nowej formie, niespodziewanie jednak jego zachowanie ulega zmianie, a on sam stwierdza, że jego regeneracja przebiegła nie tak jak powinna. Przez większą część odcinka The Christmas Invasion Dziesiąty Doktor pozostaje w śpiączce, a jego stan poprawia się dopiero po wchłonięciu do organizmu taniny i wolnych rodników znajdujących się w gorącej herbacie. Następnie ratuje on Ziemie przed inwazją, pokonując przywódcę kosmitów (Sycorax) używając do tego mandarynki.
Doktor wydaje się być rozczarowany faktem, że jego dziesiąta inkarnacja nie okazała się być ruda (Rude and not ginger) Skórzaną kurtkę swojego poprzednika zamienia na brązowy(lub niebieski) garnitur w prążki, koszule, krawat, jasnobrązowy płaszcz, (który jak twierdzi dostał od Janis Joplin) oraz trampki Converse All Stars (kremowe, czerwone lub czarne w zależności od koloru garnituru). Strój ten odtwórca roli Doktora, David Tennant określił jako "geek chic", czyli ekscentryczna elegancja.
W wywiadzie u Parkinson'a Tennant zdradził, że, pomysł na kostium wraz z Russell'em T. Davies'em zaczerpnęli od Jamie'go Oliverr'a, który wystąpił w podobnym stroju właśnie u Parkinsona, zaraz po tym jak Tennant otrzymał role Doktora. Innym charakterystycznym elementem stroju Doktora stały się okulary w czarnych, plastikowych oprawach (Dark Tortoise Shell Acetate Glasses), w których pierwszy raz pojawił się w odcinku The Christmas Invasion. W okularach chodził też Piąty Doktor, który podobnie jak Dziesiąty cechował się młodym wyglądem.
W odcinku Toth and Claw Doktor otrzymuje od Królowej Wiktorii tytuł "Sir Doctor of TARDIS" w nagrodę za pozbycie się wilkołaka. Potem jednak Doktor i Rose zostają wygnani z Imperium Brytyjskiego, a Królowa powołuje do życia Instytut Torchwood, mający na celu bronić kraj przed paranormalnymi zagrożeniami i czekać na powrót Doktora. Czasem też nasz bohater posługuje się nazwiskiem Smith (np. w odcinku Smith And Jones).
W The Girl in the Fireplace Doktor ukazuje nam nieco bardziej romantyczne oblicze, próbując jednocześnie odkryć, czemu androidy z mechanizmem zegarowym ze swego statku z 51 wieku tropią losy Madame de Pompadour. Ostatecznie jednak nie jest on w stanie zabrać Madame ze sobą i dociera na miejsce tuż po jej śmierci. W Rise of the Cybermen, Doktor zostaje zmuszony do naprawy swojego statku po przez oddanie energii 10 lat swojego życia (ale jak twierdzi warto było oddać ten czas co do sekundy). Czy oddawanie swojej długowieczności wpłynie na ostatniego Władce Czasu w jakimś poważnym stopniu, jeszcze nie wiadomo, być może w ten sposób można wytłumaczyć biologiczny wiek Doktora. (Szósty Doktor stwierdził w Attack of the Cybermen, że kilka dekad to zaledwie kilka uderzeń serca dla Władcy Czasu.). Dziesiąty Doktor częściej niż jego poprzednie inkarnacje używa swoich zdolności parapsychologicznych. Podobnie jak Dziewiąty używa telepatycznych papierów (dokumentów), ale czasem zdarza mu się też używać telepatycznych technik (na przykład w The Girl in the Fireplace czy w The Shakespeare Code).
Osobowość
Dziesiąty Doktor na pierwszy rzut oka wydaje się być beztroski, niefrasobliwy, dowcipny i nieco zuchwały, a do tego posiada nieco egocentryczne poczucie, że nic nie jest w stanie go zatrzymać, gdy stawia czoła swoim przeciwnikom. Prawdopodobnie jest tak samo bezwzględny i niebezpieczny jak jego siódma inkarnacja, ale ma o wiele mniejsze skłonności lub zdolności do złożonych intryg. Objawia się to bardzo wcześnie, gdy posyła on na śmierć przywódcę Sycorax,( który zaatakował go od tyłu) przy pomocy jedynie mandarynki i z ostrzeżeniem, że nie będzie drugich szans . W School Reunion Doktor przyznaje, że jest mniej litościwy niż kiedyś i przywykł do swojej zasady jednego ostrzeżenia, każąc swoich wrogów, jeśli tylko nie odstąpią oni od swoich działań. Bardzo wyraźnie jest to również podkreślone w The Runaway Bride, kiedy to Doktor utopił dzieci Cesarzowej Racnoss i w The Family of Blood gdy każdemu z członków Rodziny wymierzył inną, niekończącą się karę. Jego silne poczucie sprawiedliwości sprawia, iż szybko wpada w złość, gdy czuje, że dzieje sie komuś krzywda, tak jak w New Earth, kiedy dowiaduje się o ludzkiej fermie prowadzonej przez Siostry Obfitości. Kolejny przykład: Po tym jak Premier Harriet Jones wydała rozkaz, aby zniszczyć wycofujący się statek Sycorax, Doktor ostrzega ją, że mógłby doprowadzić do upadku jej rząd przy pomocy zaledwie sześciu słów("Don't you think she looks tired?"- Nie uważasz, że ona wygląda na zmęczoną, szepce do współpracownika pani premier).
Podobnie jak Dziewiąty Doktor, Dziesiąty czasami chowa pod maską wesołości swoje prawdziwe uczucia. Posiada też tendencje do gadania pod nosem, łącząc rzeczy niemożliwe z ważnymi informacjami, często zachowując się przy tym w sposób nieobliczalny. Okazjonalnie zdarza mu się być też nieuprzejmym czy wręcz niegrzecznym, czego nie zawsze jest świadomy. Ma też w zwyczaju używać technicznego żargonu, aby wyjaśnić naukowe pojęcia zastępuje je przy tym prostszymi, ale analogicznymi objaśnieniami.
Doktor jest również zdolny do szybkiej zmiany nastroju od maniakalnej złości do nonszalancji, wykorzystując tą zdolność przy stosowaniu zasady tzw. odwróconej psychologii (np. w Fear Her, Love & Monsters and Army of Ghosts). Po przez szybką zmianę zachowania wprawia swojego przeciwnika w zakłopotanie, co pozwala Doktorowi ostatecznie dojść do zamierzonego celu.
Nie trudno zauważyć, że Doktor mimo częstych kontaktów z innymi osobami tak naprawdę jest samotny. W School Reunion dar długowieczności Władców Czasu nazwał przekleństwem, ponieważ każdy z jego kompanów kiedyś musi go opuścić lub umrzeć a on będzie musiał żyć dalej. Inni bohaterowie też zwracają uwagę na samotność Doktora(np. Madame de Pompadour, Donna). Dziesiąty Doktor w odróżnieniu od swojego poprzednika jest jednak bardziej ekstrawertyczny i towarzyski; nawiązuje mocniejszą więź z przyjaciółmi i rodziną Rose.
Szczególną sympatią darzy rodzaj ludzki, szanując go za nieustępliwość i ciekawość, (cechy, które wykazywał miedzy innymi Czwarty Doktor). W The Impossible Planet uściskał dowódcę ziemskiej ekspedycji za jego odwagę potrzebną do prowadzenia poszukiwań na planecie orbitującej wokół czarnej dziury. W The Age of Steel starając się udowodnić Cyber-Nadzorcy potrzebę posiadania uczuć przez ludzi, opisał nas jako jednocześnie genialnych i głupich.
Doktor i Rose często stawiają czoła różnym przygodom z rozbawieniem, nawet, gdy terror i śmierć panują do okoła. Królowa Wiktoria zauważyła ten fakt, gdy postanowiła ich wygnać z Imperium. Russell T. Davies zasugerował, że być może to beztroskie podejście będzie miało swoje konsekwencje w przyszłości. W Doomsday Rose i Doktor zostają jednak na zawsze rozdzieleni. W czasie próby udaremnienia inwazji na Ziemie, Rose zostaje uwięziona w równoległym świecie.
W 2006 roku widzowie mają możliwość być świadkami przejawu romantycznych uniesień w serialu, kiedy to Rose opętana przez Casandrę całuje Doktora w odcinku New Earth , a potem Madame de Pompadour w The Girl in the Fireplace. W School Reunion Sarah Jane Smith, dawna towarzyszka Doktora wyznaję, iż była w nim kiedyś zakochana. Rose w Doomsday żegnając się z Doktorem również wyznaje mu miłość, jemu niestety nie udaje się odpowiedzieć na to wyznanie gdyż transmisja zostaje nagle przerwana, zostawiając go samego w TARDIS, ze łzami spływającymi po policzkach. Potem każde wspomnienie o Rose napawa go smutkiem. Komentując ten odcinek producentka Julie Gardner potwierdziła, iż Doktor zamierzał wyznać miłość Rose. Jedną z umiejętności, jakie posiada dziesiąta inkarnacja jest niezwykły zmysł smaku pozwalający mu rozpoznać daną grupę krwi(The Christmas Invasion) czy też obecność oleju z jemioły(Tooth and Claw) poprzez polizanie przedmiotu badania. Doktor mówi z akcentem określanym w Anglii jako Estuary English( akcent, jakim posługują się mieszkańcy południowo-wschodniej Anglii, a konkretnie wzdłuż Tamizy i jej ujścia; przyp. tłumacz), rzadziej jego północną odmianą, którą posługiwał się jego poprzednik, czy też obowiązującą w Anglii poprawną wymową, używaną przez wcześniejszych Doktorów. W Tooth and Claw możemy usłyszeć prawdziwy - szkocki akcent, z którym mówi odtwórca roli David Tennant.
Dziesiąty Doktor wykazuje też, co nie miało miejsca w przypadku poprzednich inkarnacji sporą znajomość i sympatie do naszej popkultury. W The Christmas Invasion w trakcie konfrontacji z przywódcą Sycorax cytuje piosenkę "Circle of Life" z Disney'owskego Króla Lwa("From the day they arrive on the planet, blinking, step into the sun, there is more to see than can ever be seen, more to do than no, hold on. Sorry, that's The Lion King"). W School Reunion odpowiada jednemu z uczniów zwrotem 'correctamundo' często stosowanym przez bohatera serialu telewizyjnego Happy Days(Fonz). W The Girl in the Fireplace Doktor śpiewa "I Could Have Danced All Night" z komedii muzycznej My Fair Lady. Wydaje się być również fanem muzyki pop, cytując Kylie Minogue i Status Quo; dowcipkuje na temat seriali: Balamory (serial dla dzieci w wieku przedszkolnym wyprodukowany przez szkocką BBC; przyp. tłumacz) w Tooth and Claw, EastEnders w The Impossible Planet oraz filmów, np. Pogromcy Duchów w Army of Ghosts. Lubi również muzykę pop/rockową (próbuje zabrać Rose na koncert Ian'a Dury i Blockheads w 1979 roku oraz na występ Elvisa Presley'a w The Ed Sullivan Show w NYC w roku 1950, niestety za każdym razem bezskutecznie). Również w 42 nawiązuje do piosenki Beatles'ów "Here Comes the Sun". W The Shakespeare Code mówi swojej towarzyszce między innymi, że czytał Harry Pottera i Insygnia Śmierci( książka ta doprowadziła go do łez) oraz odnosi się do Powrotu do Przyszłości tłumacząc w ten sposób czym jest nieskończony strumień czasowy(infinite temporal flux)oraz nawiązuje do współczesnej poezji, między innymi Dylana Thomasa.
Jedenasty Doktor - Matt Smith
Jako jedenasty w postać Doktora wcielił się Matt Smith w latach 2010-2013. Jedenasty Doktor był ostatnią inkarnacją z oryginalnego cyklu regeneracyjnego, jaki posiadał Doktor. Postać pojawiała się w serialu przez trzy pełne sezony i 7 odcinków specjalnych, oraz gościnnie w odcinku Głęboki Oddech w 2014 roku. Dodatkowo postać ta pojawia się gościnnie w spin-offie Doktora Who, serialu Przygody Sary Jane, w odcinku Śmierć Doktora w 2010 roku.
Jego towarzyszami w podróży przez czas i czasoprzestrzeń byli na początku Szkotka Amy Pond i jej mąż Rory Williams oraz w późniejszym czasie Clara Oswald. Okazjonalnie towarzyszyła mu również River Song. Miał również okazję ponownie spotkać się z wcześniej znanymi sobie towarzyszami podróży – Sarą Jane Smith oraz Jo Jones. Jedenasty Doktor spotykał również swoich dawnych wrogów, m.in. Daleków, Cybermenów, Płaczące Anioły, Silurianów oraz Wielką Inteligencję, jak również nowych, w tym m.in. członków Zakonu Ciszy, Madame Kovarian czy Shakri.
GERONIMO!
Casting
David Tennant, odtwórca roli dziesiątego Doktora, 29 października 2008 roku ogłosił na ceremonii rozdania National Television Awards, że zamierza odejść z serialu. Wówczas BBC News ogłosiło, że faworytem bukmacherów na rolę jedenastego Doktora jest Paterson Joseph, wcześniej występujący w historii obejmującej odcinki Zły Wilk oraz Każdy swoją drogą jako Rodrick. Gdyby tak faktycznie się stało, byłby to wówczas pierwszy Doktor o ciemnej karnacji. Kolejnym często obstawianym przez bukmacherów aktorem był David Morrissey, który wcześniej wystąpił w serialu jako Jackson Lake w odcinku Drugi Doktor. Innymi potencjalnymi kandydatami do przejęcia roli Doktora byli m.in. Sean Pertwee (syn Jona Pertwee, odtwórcy roli Trzeciego Doktora), Russell Tovey (występował wcześniej jako Alonso Frame w odcinku Rejs Potępieńców), James Nesbitt oraz James McAvoy.

Mimo że nowy koordynator serialu, Steven Moffat, planował na następcę Tennanta wybranie aktora w średnim wieku, ostatecznie rola Doktora przypadła Mattowi Smithowi. Aktor ten, mając wtenczas 26 lat, został najmłodszym aktorem, który kiedykolwiek odgrywał rolę Doktora, prześcigając w tej kwestii Petera Davisona, który objął rolę piątego Doktora w wieku 29 lat. Początkowo producenci byli sceptyczni co do podjętej decyzji. Jeden z przedstawicieli BBC Cymru Wales, Piers Wenger, podzielił tę opinię, lecz także zapewnił, że aktor ten jest wystarczająco zdolny, by odpowiednio odegrać powierzoną mu rolę. Decyzja o obsadzeniu Smitha w roli jedenastego Doktora została ogłoszona podczas specjalnego odcinka programu Doktor Who: Ściśle Tajne.
Biografia
Po wydarzeniach z odcinka Do końca wszechświata, Doktor po raz kolejny przechodzi proces regeneracji. Reakcja wyzwala jednak tak dużo energii, że wywołuje pożar i chaos w TARDIS, przez co Doktor zostaje zmuszony do awaryjnego lądowania. Ostatecznie TARDIS rozbija się o szopę na podwórku przy jednym z domów w miasteczku Leadworth w Szkocji, w 1996 roku. Tam Doktor spotyka małą dziewczynkę o imieniu Amelia Pond, która prosząc, by naprawił pęknięcie w ścianie w jej pokoju, zaprasza go do domu. Doktor stara się jej pomóc, lecz wkrótce jest zmuszony wrócić do TARDIS. Obiecuje, że wróci za chwilę, jednak awaria silników powoduje, że przeskakuje 12 lat w przyszłość. Wówczas wraz z już dorosłą Amelią rozwiązuje sprawę „więźnia Zero”, który przedostał się wcześniej przez pęknięcie w ścianie. W tym samym odcinku poznaje także innego przyszłego towarzysza, Rory'ego Williamsa. Kiedy Doktor dowiaduje się, że TARDIS dokonała już niezbędnych napraw, postanawia ją przetestować. W wyniku błędu jednak Doktor wraca dopiero dwa lata później, niż zakładał. Tym razem zaprasza Amy na pokład i zabiera ją w podróż.

W odcinku Zwycięstwo Daleków jedenasta inkarnacja Doktora po raz pierwszy ma styczność z Dalekami a w historii Czas Aniołów / Kamienne ciała po raz pierwszy z Płaczącymi Aniołami oraz River Song. Od odcinka Wampiry w Wenecji do Zimna krew serii piątej wraz z Doktorem i Amy podróżuje również Rory Williams, chłopak i przyszły mąż Amy. W finale piątego sezonu Doktor wraz z Amy oraz River odkrywają tajemnicę Pandoriki.

Jedenasty Doktor pojawia się później w spin-offie serialu, Przygody Sary Jane, w odcinku Śmierć Doktora, gdzie spotyka Sarę Jane Smith oraz Jo Grant (Jones). Inkarnacja ta ma wówczas po raz pierwszy styczność z UNIT-em. W tym odcinku dowiadujemy się również, że Amy i Rory spędzają razem swój miesiąc miodowy.
W odcinku Niemożliwy astronauta Amy, Rory i River dostają tajemnicze zaproszenia w niebieskich kopertach z długością i szerokością geograficzną. Gdy docierają na miejsce, okazuje się, że Doktor z przyszłości wezwał ich na świadka swej śmierci. W odcinku Prawie ludzie okazuje się, że Amy jest w ciąży, a w odcinku Dobry człowiek idzie na wojnę Doktor organizuje misję ratunkową dla porwanej przez odłam Zakonu Ciszy Amy z planetoidy Demons Run, gdzie urodziła córkę. W tym samym odcinku Doktor poznaje również prawdziwą tożsamość River Song. W odcinku Zabijmy Hitlera Doktor poznaje Mels, wcześniejsze wcielenie River, a w odcinku Kompleks Boga Doktor zostawia Amy i Rory'ego, będąc świadomym zbliżającej się śmierci. Rozpoczyna on tym samym swoją podróż pożegnalną, odwiedzając m.in. swojego dawnego przyjaciela, Craiga Owensa. W odcinku Ślub River Song Doktor rozsyła zaproszenia w niebieskich kopertach i następują wydarzenia, które zostały przedstawione wcześniej w odcinku Niemożliwy astronauta oraz Lądowanie na Księżycu. W tym samym odcinku Doktor bierze ślub z River Song.

W odcinku świątecznym Doktor, wdowa i stara szafa Doktor podróżuje sam, dopiero w kolejnym odcinku, Planeta obłąkanych Daleków, Amy i Rory ponownie przeżywają wspólne przygody z Doktorem, gdyż zostają uprowadzeni wspólnie przez Daleków, którzy oczekują od Doktora pomocy. Bohaterowie poznają wtedy Oswin Oswald, młodą kobietę, która nieświadomie żyje jako Dalek. W kolejnym odcinku, Dinozaury w statku kosmicznym, poznaje ojca Rory'ego, Briana Williamsa. Postać Briana powraca także w odcinku w Potęga trójki, gdy Doktor wraz z Amy i Rorym współpracuje z córką Brygadiera Lethbridge-Stewarta, a zarazem szefową UNIT-u – Kate Steward i próbuje rozgryźć zagadkę sześcianów, które spadły na Ziemię. W odcinku Anioły na Manhattanie Doktor wraz z River jest świadkiem śmierci Amy i Rory'ego. Po tym wydarzeniu Doktor przebywa z Madame Vastrą, Jenny i Straxem w wiktoriańskim Londynie izolując się od świata i opłakując swych przyjaciół do czasu, gdy poznaje Clarę Oswin Oswald, wiktoriańską barmankę. Mimo że w wyniku wypadku ona umiera, Doktor przypomina sobie Oswin Oswald i postanawia odkryć zagadkę ich istnienia. W odcinku Dzwony Świętego Jana Doktor odnajduje Clarę Oswald i zaczyna wraz z nią podróżować. Wraz z nią odwiedza m.in. Akhaten, sowiecką łódź podwodną czy Yorkshire w 1893 roku. W odcinku Imię Doktora Doktor wraz z Clarą, Vastrą, Jenny i Straxem trafiają na planetę Trenzalore, miejsca śmierci oraz grobu Doktora. Wtedy Wielka Inteligencja wchodzi do linii czasu Doktora i zamienia wszystkie zwycięstwa Doktora w porażki. By ratować sytuację, Clara również wchodzi do jego linii czasu i zyskuje przewagę nad Wielką Inteligencją.
W odcinku Dzień Doktora Doktor po raz drugi spotyka Kate Steward, a wraz z nią inną członkinię UNIT-u, Osgood. Podczas wydarzeń z tego odcinka Doktor po raz pierwszy od wielu lat ma styczność z Zygonami. Spotyka również swoje dwa poprzednie wcielenia, dziesiątego Doktora oraz Doktora wojny. Przy pomocy wszystkich swoich 13. wcieleń wysyła Gallifrey do innego wszechświata, ratując w ten sposób swoją planetę przed zagładą.

W odcinku Czas Doktora Doktor i Clara trafiają do miasteczka na planecie Trenzalore, na wiele lat wcześniej niż poprzednim razem. Wkrótce potem Doktor odsyła Clarę do domu, w tym czasie przez dziesiątki lat broniąc planety przed rozmaitymi zagrożeniami. Kiedy Clarze udaje się powrócić, Doktor jest już bardzo stary. Clara wiedząc, że Doktor za niedługo umrze, prosi Władców Czasu poprzez szczelinę w czasoprzestrzeni, by uratowali jego życie. Ci ostatecznie spełniają prośbę Clary, a Doktor otrzymuje kolejny cykl regeneracyjny. Doktor regeneruje się po raz kolejny.

Jedenasty Doktor pojawia się później w odcinku Głęboki oddech, kiedy to Clara ma problemy z zaakceptowaniem nowego Doktora. W odcinku Śmierć w Nibie pojawia się archiwalna scena z odcinka Dzwony świętego Jana, z jego udziałem.
W odcinku Do końca wszechświata oraz przez większość odcinka Jedenasta godzina nowo zregenerowany Doktor nosi na sobie zniszczony i poobdzierany strój dziesiątego Doktora, składający się z jasnoniebieskiej koszuli, czarnego krawatu w różnorodne kształty, czarnych spodni oraz trampek. Pod koniec odcinka Doktor kradnie ubrania z lokalnego szpitala. Od tej pory ubiera się w wełnianą koszulę z muszką, szarobrązową marynarkę z łatami na łokciach, czarne spodnie z szelkami oraz czarne buty. Kostium ten, za wyjątkiem niewielkich zmian w kolorze koszuli i muszki, nosi nieprzerwanie aż do odcinka Anioły na Manhattanie.

Od specjalnego odcinka świątecznego pt. Bałwany (z 2012 roku) zmieniono nieco koncepcję – starano się pokazywać różne wersje stroju Doktora, idąc za przykładem jego trzeciej i czwartej inkarnacji, które nie nosiły zawsze tych samych ubrań, jedynie utrzymywały dany styl. Moffat, producent wykonawczy serialu, przyznał że zmiana konwencji w ubiorze Doktora jest związana z wejściem w inny etap życia.

Na początku odcinka Dzwony Świętego Jana Jedenasty Doktor ma na sobie strój zakonnika, jednak do jakimś czasie przebiera się, tym samym wyznaczając nowy kostium. Nosi go do ostatniego swojego odcinka pt. Czas Doktora. Zawiera on jednak sporo podobieństw do poprzedniego stroju, aczkolwiek zmieniła się kolorystyka ubrań, a marynarka zostaje zamieniona na długi płaszcz. Również w tym przypadku zdarzało mu się nosić różne koszule oraz muszki.

Były również sytuacje, w których Doktor całkowicie zmieniał strój, lecz były to głównie krótko chwilowe zmiany. Działo się tak np. w odcinku Dobry człowiek idzie na wojnę, gdzie Jedenasty Doktor przez pewien czas był w stroju Bezgłowych Mnichów czy w odcinku Lokator, gdzie Doktor przez chwilę ma strój sportowy.

Jedenasty Doktor czuje wielkie upodobanie zarówno do muszek jak i fezów, które nosi przy różnych okazjach. Często wypowiada się o nich Muszki są fajne (Bow ties are cool) czy też Fezy są fajne (Fezes are cool). Od odcinka Anioły na Manhattanie używa do czytania okrągłe, ciemnoczerwone okulary.
Kostium
Doktor Wojny był obecny podczas upadku Arkadii, gdzie użył broni jednego z gallifreyańskich żołnierzy do wypisania na murze słów "Nigdy więcej". Następnie zniszczył grupę Daleków i udał się do arsenału Omega, skąd ukradł najpotężniejszą broń ostatecznej zagłady, "Moment".

Doktor udał się z bronią na pustkowie, by ją uruchomić i całkowicie wymazać Władców Czasu i Daleków z wszechświata. Moment posiadał jednak sumienie, stąd powód, dzięki któremu nie był używany. Jego interfejs objawił się Doktorowi w postaci jego przyszłej towarzyszki, Rose Tyler, która przedstawiła mu się jako Zły Wilk i pokazała mu jego przyszłość.
Moment otworzył szczelinę w czasie, która ukazała mu jego przyszłość, a potem przeniosła go do niej. Trafił on do 1562 roku, do Anglii i spotkał Dziesiątego i Jedenastego Doktora. Początkowo nie lubił sowich przyszłych wcieleń, a nawet pomylił ich ze swoimi towarzyszami. Uważał, że są dziecinni i nie wiedzą do czego służą śrubokrętSoniczny. Zostali oni otoczeni przez strażników z Tower of London, a później aresztowani z rozkazu królowej Elżbiety I i sprowadzeni do Tower. Wtrącono ich do tej samej celi, gdzie Doktor Wojny dowiedział się, że przez jego decyzję o zniszczeniu Gallifrey, obaj Doktorzy stali się tymi, kim są, czyli "Tym, który żałował" i "Tym, który zapomniał". Po chwili Doktor Wojny domyślił się, że śrubokręty obu pozostałych Doktorów, to jego śrubokręt w innym "opakowaniu", co oznaczało, że może rozpocząć obliczenia potrzebne do otworzenia celi, a po 4 sekundach byłaby ona otwarta. Jednakże, za nim mogli cokolwiek zrobić, pojawiła się Clara Oswald i otworzyła ich celę z drugiej strony.

Chwilę potem pojawiła się królowa Elżbieta I, która zaprowadziła ich do pomieszczenia, gdzie przebywają Zygoni. Na miejscu wytłumaczyła im, dlaczego Zygoni chcą przejąć ten świat i pokazała ich plan. Potem królowa oznajmiła Doktorom i Clarze, że jest prawdziwą sobą, a komandor Zygonów zginął w lesie. Pokazała im też miejsce położenia TARDIS. Doktor Wojny był świadkiem na ślubie Dziesiątego i królowej, a potem razem wyruszyli ratować świat. Nie mogli jednak przenieść się do Czarnego Archiwum za pomocą TARDIS, więc użyli komory statycznej, tak jak Zygoni, by przenieść się tam za pomocą obrazu. Doktorowie wybrali obraz Gallfrey Falls No More, który na polecenie Jedenastego Doktora został przeniesiony do Czarnego Archiwum.
Na miejscu Doktorowie natknęli się na dwie Kate Stewart, z czego jedna była Zygonem. Ich plan polegał na wymazaniu ich pamięci, by podjęły słuszną decyzję i nie wysadzały Londynu. Po chwili Doktor Wojny za pomocą Momentu przeniósł się do swoich czasów, a za nim podążyli Dziesiąty i Jedenasty, by ostatecznie zapobiec wysadzeniu Gallifrey. Pod wpływem Momentu, Doktorowie wymyślili sposób na uratowanie planety. Zamierzali oni zamrozić planetę i przenieść ją do komory statycznej. Wtedy flota Daleków otaczająca Gallfrey, która nie przestaje strzelać, zaczęłaby sama siebie eliminować. Poinformowali swoje poprzednie wcielenia oraz radę Władców Czasu, a potem Pierwszy Doktor rozpoczął obliczenia potrzebne do tego czynu, który ostatecznie zadziałał.

Po uratowaniu Gallifrey, trzej Doktorowie oraz Clara spotkali się na herbatce w Galerii Pod archiwum, gdzie podziwiali swoją planetę zamkniętą w komorze statycznej, którą był obraz Gallifrey Falls No More. Po krótkiej rozmowie i pożegnaniu, Doktor Wojny wrócił do swojej TARDIS, gdzie z powodu starości zregenerował i stał się Dziewiątym Doktorem. Niestety nie mógł on zapamiętać swojego bohaterskiego czynu i musiał dalej żyć z poczuciem winy, co spowodowało u Dziewiątego melancholię.
Dwunasty Doktor - Peter Capaldi
Od 2013 roku w postać Doktora wciela się Peter Capaldi.
Regeneracja
Jako Władca Czasu Doktor przed śmiercią regeneruje się w nowym ciele, dzięki czemu do tej pory grało go trzynastu aktorów. Poszczególne wcielenia Doktora różnią się nie tylko wyglądem, ale również osobowością, co pozwala producentom na wygodną zmianę aktora grającego główną rolę. W ten sposób, mimo że aktorzy grają wciąż tę samą postać, nie muszą wzorować się na swoich poprzednikach i sami od początku kształtują wizerunek Doktora, co jest jedynym takim przypadkiem w historii telewizji.

Doktor przechodził dotychczas całkowity proces regeneracji dwanaście razy – przeważnie ginął na końcu jakiegoś ważnego wydarzenia, a każda jego śmierć była przemianą starego wcielenia w nowe. Dziesiątemu Doktorowi udało się jednak uniknąć dodatkowej przemiany. Po trafieniu laserem przez Daleka, użył części energii regeneracyjnej do uleczenia samego siebie, a resztę przelał do swojej odciętej dłoni, pozostając tym samym wcieleniem.
T A R D I S
TARDIS jest wytworem zaawansowanej technologii pozaziemskiej cywilizacji o nazwie "Władcy Czasu", do której należy także tytułowa postać serialu, Doktor. Właściwie utrzymywana i pilotowana TARDIS może przenieść załogę w dowolne miejsce w dowolnym czasie we wszechświecie. TARDIS-y są o wiele większe wewnątrz niż na zewnątrz (możliwe jest nawet że są nieskończone), a powierzchnia zewnętrzna zmienia się dopasowując do otoczenia dzięki tzw. obwodowi kameleona. TARDIS-y mają również swój własny poziom wrażliwości, a wówczas gdy tego potrzebuje użytkownik, TARDIS może m.in. telepatycznie tłumaczyć języki.

TARDIS-y nie buduje się, a hoduje, przez co są żywym organizmem. Posiadają duszę i serce oraz potrafią się komunikować telepatycznie ze swoim właścicielem. Spojrzenie w serce TARDIS jest niebezpieczne, natomiast wchłonięcie jego wiru czasowego jest śmiertelne zarówno dla ludzi, jak i dla Władców Czasu.

TARDIS Doktora jest płci żeńskiej. Nie wiadomo jednak jak jest to rozróżniane.
W serialu pojawia się w głównej mierze TARDIS Doktora. Urządzenie te jest przestarzałym modelem oznaczone jako "typ 40, model 1". Obwód kameleona w TARDIS Doktora został uszkodzony podczas jego wizyty w Londynie w 1963 roku, przez co wygląda jak budka policyjna. TARDIS Doktora została przez niego skradziona z jego własnej planety, gdzie była uznawana za stary, został wycofany z użytku i porzucony model. Podczas wydarzeń z odcinka Żona Doktora świadomość TARDIS zostaje przez niedługi czas umieszczona w ludzkim ciele kobiety, o imieniu Idris, a wówczas ona mówi że długo przed kradzieżą, odeszła z własnej woli. W tym samych odcinki powtarza często że to nie on ukradł ją, tylko ona ukradła jego, mimo że także w tym odcinku Idris często zwraca się do Doktora pseudonimem "złodziej".

TARDIS bardzo często daje wskazówki lub wbrew woli użytkownika przylatuje nie tam, gdzie on chciał. Również w odcinku Żona Doktora Idris potwierdza że bardzo często wysyła Doktora tam gdzie jest potrzebny, zamiast tego gdzie on chciał być.

Przykładem innych TARDIS-ów można zaliczyć TARDIS Mistrza czy Rani. Te wehikuły, w przeciwieństwie do TARDIS Doktora, nie mają uszkodzony obwód kameleona.

Najwcześniejszym punktem czasu do jakiego powędrowała TARDIS Doktora był Wielki Wybuch, natomiast najpóźniejszy - do 100 bilionów lat w przyszłość. TARDIS Doktora mogła być świadkiem także m.in. Ostatniej Wielkiej Wojny Czasu, końca Ziemi czy "wyklucia" Księżyca.
TARDIS w Kulturze Popularnej
Wygląd i kształt TARDIS w formie niebieskiej budki policyjnej (niegdyś częsty widok na ulicach miast Wielkiej Brytanii), stał się w świadomości widzów motywem mocno związanym z programem. Pierwotnie, za właśnie taki wygląd TARDIS odpowiedzialny był pierwszy scenarzysta serialu – Anthony Coburn. W 1996 roku BBC złożyła wniosek o zastrzeżenie wyglądu niebieskiej budki policyjnej jako znaku towarowego związanego z serialem. Dwa lata później, w 1998 roku, policja metropolitalna wniosła sprzeciw, lecz w 2002 roku biuro patentowe przyznało ostatecznie BBC prawa do znaku towarowego.

Na cześć tego fikcyjnego statku kosmicznego nazwano planetoidę (3325)TARDIS.
Kadry z Dnia Doktora
Gallifrey
„Była piękna. Nazwali ją "Błyszczącym Światem Siedmiu Systemów".”
―- Dziesiąty Doktor
Planeta, z której pochodzili Władcy Czasu. Przez jakiś czas uważana była za zniszczoną w Ostatniej Wielka Wojnie Czasu, lecz później wyszło na jaw, iż została zamrożona w czasie i przeniesiona do kieszonkowego wszechświata. Nazwę "Gallifrey" dosłownie tłumaczy się jako "Ci, którzy chodzą w ciemności".
Gallifrey znajduje się w konstelacji Kasterborous, a jej galaktycznymi koordynatami są 10-0-11-0-0 na 0-2 od Galaktycznego Punktu Zero. Niektóre planety umiejscowiły tą planetę w mniej więcej samym środku swoich galaktyk. I.M. Foreman sprecyzował wypowiedź Ósmego Doktora, mówiąc, że nie jest to martwy punkt, ale trudno dostać się tam i przy okazji nie wylądować w czarnej dziurze. Ósmy Doktor powiedział swoim towarzyszom, czyli Grace Holloway i Changowi Lee, że jego rodzinna planeta znajduje się "250 milionów lat świetlnych od Ziemii", natomiast Trzeci Doktor powiedział raz, że Ziemia jest oddalona od Gallifrey o "29 tysięcy lat świetlnych", a inne źródło podawało, iż planeta ta jest oddalona od Ziemi o "30 tysięcy lat świetlnych".

Raz Gallifrey utworzyła połączenie z Ziemią.
Położenie
Dane Astronimiczne
Gallifrey była kilka razy większa od Ziemi.

Gallifrey znajdowała się w binarnym systemie gwiezdnym. Druga gwiazda wschodząca na południu sprawia, żarzenie się gór. Główna gwiazda była ogromna i o czerwonej barwie. System ten zawierał jeszcze pięć planet, m.in. Karn, Polarfrey i asteroidę o nazwie Kasterborous Kłamczuch.

Gallifrey ma co najmniej dwa ogromne księżyce i system pierścieni, tak jak Saturn w układzie słonecznym. Jednym z księżyców Gallifrey był miedziany Pazithi Gallifreya, który świecił tak jasno, że można było go zobaczyć nawet w dzień. Księżyce Gallifrey przepadły razem z Dalekami, gdy sama planeta zniknęła.
Z orbity Gallifrey wyglądała jakby była pokryta rdzą. Na planecie znajdowały się brązowe jeziora, a nad nią znajdowały się szare chmury. Na powierzchni tej planety znajdowały się pola czerwonej trawy i ośnieżone góry oraz lasy z drzewami o srebrnych liściach. Gdy, podczas wschodu porannej gwiazdy, na planetę docierało pierwsze poranne światło, lasy sprawiały wrażenie jakby stały w ogniu.
Krajobraz
Planeta Gallifrey była duplikowana osiem razy, by stworzyć Dziewięć planet Gallifrey, które miały pogmatwać plany przeciwników i robić za schronienie dla sojuszników. Gallifrey nadal była wtedy uważana za zniszczoną przez Ósmego Doktora (wydarzenia z paradoksu Odłamu podczas Drugiej wojny w Niebie). Później została ona odtworzona.

W ostatnich dniach Wielkiej Wojny Czasu, Władcy Czasu prowadzeni przez Rassilona utworzyli połączenie z Ziemią z roku 2009. Chcieli dzięki temu przetrwać zniszczenie Gallifrey, którego miał dokonać Doktor Wojny. Jednakże Dziesiąty Doktor przerwał połączenie i odesłał Władców Czasu z powrotem do Gallifrey.

Przez jakiś czas wierzono, że Gallifrey została zniszczona razem z Dalekami podczas Ostatniej Wojny Czasu. Okazało się jednak, że Doktor Wojny wraz ze wszystkimi swoimi przeszłymi i przyszłymi wcieleniami uratował Gallifrey, zamrażając ją w jednym punkcie w czasie i przenosząc ją do kieszonkowego wszechświata.

W alternatywnej linii czasowej, Rassilon nigdy nie zdążył ukończyć budowy Oka Harmonii przed swoją śmiercią i rasa Władców Czasu nigdy nie osiągnęła podróży w czasie.
Historia Planety
Władcy Czasu
Władcy Czasu regenerują się 12 razy, radykalnie zmieniając swój wygląd i osobowość. Mają zdolności telepatyczne, a także pewną formę zdolności jasnowidzenia. Posiadają bardzo wyczulone zmysły – umieją wykrywać dotykiem obecność jonów i sprawdzać rodzaj substancji za pomocą języka. Ich podwójny układ krwionośny składa się z dwóch serc, potrafią obniżyć temperaturę własnego ciała. Wydają się także doskonale przystosowani do podróży w czasie oraz odporni na jego zawirowania. Każdy z Władców Czasu posiada własną TARDIS, z którą jest w niezwykły sposób połączony. Prawdopodobnie są one jedną z najstarszych ras w uniwersum Doktora.
Mistrz
Mistrz jest Władcą Czasu pochodzącym z planety Gallifrey. Mówi się, że jest tym, kim dla Sherlocka Holmesa był James Moriarty. Zna Doktora od czasu, gdy obaj byli dziećmi - wtedy jeszcze się przyjaźnili. Jego TARDIS, ponieważ nie ma uszkodzonego obwodu kameleona, może zmieniać swój kształt. Jest on znany z korzystania z przebrań i anagramów. Podróżuje w czasie, tak jak Doktor, jednak jego głównym celem jest dominacja i zdobycie władzy absolutnej. Mistrz, jako Władca Czasu, miał wiele wcieleń.
Pierwszy Mistrz - Roger Delgado
Jako pierwszy w Mistrza wcielił się Roger Delgado w latach 1971-1973.
Drugi Mistrz - Peter Pratt
Jako drugi w Mistrza wcielił się Peter Pratt w 1976 roku.
Trzeci Mistrz - Geoffrey Beevers
Jako trzeci w Mistrza wcielił się Geoffrey Beevers w 1981 roku.
Czwarty Mistrz - Anthony Ainley
Jako czwarty w Mistrza wcielił się Anthony Ainley w latach 1981-1989.
Piąty Mistrz - Eric Roberts
Jako piąty w Mistrza wcielił się Eric Roberts w 1996 roku w filmie telewizyjnym.
Szósty Mistrz - Derek Jacobi
Jako szósty w Mistrza wcielił się Derek Jacobi w 2007 roku.
Siódmy Mistrz - John Simm
Jako siódmy w Mistrza wcielił się John Simm w latach 2007-2010.
Ósmy Mistrz - Missy - Michelle Gomez
Od 2014 roku w Mistrza wciela się Michelle Gomez. W tej inkarnacji Mistrz zmienił swoje imię na Missy - Skrót od "Mistrzyni".
No More!
Towarzysze Doktora
Doktor niemal zawsze dzieli swoje przygody z kimś, kogo niedawno poznał i kogo dla towarzystwa zabrał ze sobą. Raczej nie zabiera więcej niż trzy osoby naraz, ale od początku istnienia programu można naliczyć już ponad 35 aktorów, którzy grali jego towarzyszy. Pierwszymi towarzyszami Doktora byli jego wnuczka Susan Foreman (Carole Ann Ford) i jej nauczyciele: Barbara Wright (Jacqueline Hill) i Ian Chesterton (William Russell).

Większość kompanów Doktora była ludźmi (dokładniej - młodymi kobietami), jedynie nieliczni należeli do innych ras. Wnuczka Doktora – Susan oraz Romana należały do tej samej rasy co Doktor. Ponadto, towarzyszyli mu android Kamelion oraz pies-robot K-9.
Sarah Jane Smith
W postać Sary Jane wcieliła się Elizabeth Sladen w latach 1973–1976, 1981, 1983, 2006–2011.
Pierwszy raz pojawiła się za czasów Czwartego Doktora i podróżowała również z Piątym.
Powstał Spin-Off Doctora Who pt. "Przygody Sary Jane", w którym pojawili się Dziesiąty i Jedenasty Doktor.
Rose Tyler
W postać Rose Tyler wcieliła się Billy Piper w latch 2005-2010.
Była dla Doktora najbliższą towarzyszką. Nie jest pewne co dokładnie łączyło ją z Doktorem, ale było to najpewniej coś więcej niż przyjaźń.
Martha Jones
W postać Marthy Jones wcieliła się Freema Agyeman w latach 2007-2010 .
Pierwszy i ostatni raz pojawiła się za kadencji Dziesiątego Doktora.
Donna Noble
W postać Donny Noble wcieliła się Catherine Tate wlatach 2006, 2008-2010.
Podróżowała z Dziesiątym Doktorem, ale nie było jej dane zachować wspomnień z tych przygód.
Amy Pond
W postać Amelii Pond wcieliła się Karen Gillan w latach 2008, 2010-2013.
Po jej ślubie z Rorym Williamsem nazywana Amelią Williams. Była pierwszą towarzyszką Jedenastego Doktora. Była dziewczyną, a potem żoną Rory'ego oraz matką Melody Pond, którą później okazała się być River Song. Amy umarła w wieku osiemdziesięciu siedmiu lat, po tym jak płaczące anioły cofnęły ją i jej męża w czasie. Została pochowana obok Rory'ego na cmentarzu w Nowym Jorku.
Urodziła się w 1989, a zmarła w 1969.
Rory Williams
W postać Rory'ego wcielił sie Arthur Darvill w latach 2010–2013.
Ginął kilka razy, ale zawsze wracał. Po pierwszej śmierci wrócił jako plastikowy manekin.
Urodził się w 1988, a zmarł w 1964.
River Song
W postać River wcieliła się Alex Kingston w latach 2008, 2010–2013.
Jej rodowe nazwsko to Melody Pond.
Jest córką Rory'ego i Amy, a także ŻONĄ DOKTORA.

River Song pojawia się po raz pierwszy w odcinku "Cisza w Bibliotece", gdzie przedstawia się jako profesor. Podobnie jak Doktor, podróżuje w czasie, jednak spotykają się w odwrotnej kolejności - to, co dla River jest przeszłością, jest przyszłością dla Doktora. Dlatego rozmawiając między sobą, często używają wyrażenia spoilers. Spotkanie w bibliotece jest więc dla River ostatnim - zostaje wysłana przez Doktora do rzeczywistości wirtualnej.

Choć na początku postać jest dla widzów tajemnicą, jej sekrety są stopniowo odkrywane. W odcinku "Dobry człowiek idzie na wojnę" dowiadujemy się, że jest ona córką Amy Pond i Rory'ego Williamsa, poczętą na pokładzie TARDIS co dało jej pewne przywileje Władców Czasu, m.in. zdolność regeneracji. W odcinku "Zabijmy Hitlera", River wykorzystała jednak całą swą energię regeneracyjną by ratować Doktora. Jej pierwotne imię brzmiało Melody Pond (melodia stawu), jednak członkowie obcej cywilizacji zmienili je na River Song (piosenka rzeki), ponieważ na ich planecie nie ma stawów.

Krótko po narodzeniu została wysłana do LI wieku, gdzie się wychowała. Po pewnym czasie wróciła do XX stulecia gdzie przedstawiała się jako Mels i została koleżanką Amy (która nie wiedziała że jest to jej córka).

River Song prezentuje prowokacyjny wizerunek, często nosząc duże dekolty i wypowiadając się zadziornie, zwłaszcza w stosunku do postaci stanowiących zagrożenie. Wiadomo, że w pewnym okresie była żoną Doktora, choć w odcinku "Niemożliwy astronauta" próbowała z go zabić. Jako jedna z niewielu zna jego prawdziwe imię.
Biografia
Clara Oswald
W postać Clary wcielała się Jenna Coleman w latach 2012-2015. Clara Oswald była towarzyszką Jedenastego i Dwunastego Doktora. Wcześniej znana była jako "niemożliwa" ze względu na ilość spotkań w linii czasowej Doktora oraz Clary, gdzie we dwóch widział, jak ona umiera. Pomimo zapewnienia ze strony medium Emmy Greyling i skaneru TARDIS, że Clara to tylko "zwyczajna dziewczyna", Doktor nie mógł uwierzyć, że jest to prawda i uznał ją "za jedyną zagadkę wartą rozwiązania".
Za kadencji Dwunastego Doktora chwila jej śmierci została zatrzymana w czasie przez Doktora a sama Clara odleciała we własnym TARDISie.
Wrogowie Doktora
Przez ponad 50 lat istnienia serialu Doktor miał mnóstwo wrogów.
Dalekowie
Dalekowie pojawili się po raz pierwszy w 1963 roku, w drugiej historii serialu serialu pt. The Daleks. Są oni najstarszymi znanymi antagonistami Doktora. "Dalekowie" to pierwotnie "Kaledowie" z planety Skaro, rasa zmutowana przez naukowca o imieniu Davros i umieszczona w mechanicznej zboi, przypominającej małych rozmiarów czołg. Ich faktyczna postać przypomina ośmiornicę, z dużym, wyraźnie zarysowanym mózgiem. Ich zewnętrzna forma składa się z czółka z soczewką umożliwiającego im widzenie, urządzenia przypominającego przyssawkę pełniącą funkcję dłoni oraz małego lasera. Głównym wkładem w fabułę serii jest ich rozpoznawalny metaliczny głos. Dalekowie charakteryzują się częstym mówieniem słowa "eksterminować", który nakazuje zniszczenie wszystkich bytów inne niż one same. Ostatnie pojawienie się Daleków miało miejsce w odcinku pt. Wnętrze Daleka z roku 2014, a ich postać wciąż jest przywoływana, jako kultowy wróg serii. Dalekowie zostali stworzeni przez pisarza Terry'ego Nationa (który stworzył ich jako alegorię nazistów) i designera BBC Raymonda Cusicka.
Cybermeni pojawili się po raz pierwszy w ostatniej historii z ery pierwszego Doktora - The Tenth Planet. Początkowo byli humanoidami z bliźniaczej planety Ziemi, Mondas. Dopiero zachłanne instalowanie w sobie coraz większej liczby implantów zmieniło je w zimne maszyny, które pokazują emocje tylko pod wpływem agresji. Po zagładzie na Mondas uznali Telos za swoją planetę.
Cybermeni
Davros jest genialnym naukowcem o megalomańskich cechach, pochodzącym z planety Skaro. Jego obsesją jest zapanowanie nad Wszechświatem jako Najwyższa Istota. Jest twórcą Daleków i wielokrotnie powracał do serialu po tym, jak został przedstawiony w historii Genesis of the Daleks, w którym Władcy Czasu odesłali Doktora do przeszłości, aby zniszczył Daleków, zapobiegł ich powstaniu lub zmodyfikował ich strukturę genetyczną tak, by stali się mniej wojowniczy.

Postać Davrosa odgrywało kilku aktorów, w tym m.in. Michael Wisher, David Gooderson, Terry Molloy oraz Joey Price, który wcielił się w młodego Davrosa.
Davros
Płaczące Anioły to rasa łowców nieznanego pochodzenia, których serialowym twórcą jest scenarzysta Steven Moffat. Po raz pierwszy pojawili się w przygodach dziesiątego Doktora w odcinku Mrugnięcie. Są to łowcy z unikatową metodą zabijania swoich ofiar: poprzez dotknięcie wysyłają swą zdobycz w przeszłość, w której jeszcze się nie narodziły, by tam dożyły końca swych dni. Dzięki temu Anioły pochłaniają energię z dni, które im zabrały w teraźniejszości. Istoty te potrafią poruszać się z szybkością równą mrugnięciu oka, co pozwała im z łatwością złapać swoją zdobycz. Dysponują również unikatowym i perfekcyjnym mechanizmem obronnym - jeśli ktoś na nie spogląda, trwają zamienione w kamień, co praktycznie uniemożliwia ich zabicie. Zasady mechanizmu dotyczą jednak również ich własnego gatunku - patrząc na siebie, utknęliby w kamieniu na zawsze, dlatego zasłaniają oczy. Od tego zwyczaju wzięła się ich nazwa - Płaczące Anioły. Mechanizm ma jednak jedną wadę - mogą poruszać się tylko wtedy, kiedy nikt na nie nie patrzy. Doktor określił ich zdolności jako największą zaletę i klątwę - są to najbardziej samotne istoty we Wszechświecie ponieważ nie mogą nigdy spoglądać na siebie. Jedynym znanym sposobem na zabicie Anioła jest stworzenie paradoksu czasowego. Do tej pory Anioły pojawiły się w odcinkach Mrugnięcie, dwuodcinkowej historii Czas Aniołów / Kamienne ciała, Kompleks boga oraz Anioły na Manhattanie.
Płaczące Anioły
Śrubokręt Soniczny
Służy on do otwierania, zamykania, włączania, wyłączania, hakowania i itp.
Susan Foreman
W postać Susan wcieliła się Carole Ann Ford w latach 1963-1964.
Susan była wnuczką Doktora i zarazem pierwszą towarzyszką Pierwszego Doktora. Nie wiadomo jak na prawdę się nazywała.
Madame Vastra
W postać Vastry wciela się Neve McIntosh.
Pochodzi z gatunku SIlurian, czyli pierwszego gatunku dominującego na ziemii.
Wraz z Jenny i Straxem żyje w XIX wieku i zajmuje się wykonywaniem zawodu detektywa i pogromcy kosmitów.
Jest żoną Jenny Flint.
Jenny Flint
W postać Jenny wciela się Catrin Stewart.
Wraz z Vastrą i Straxem żyje w XIX wieku i zajmuje się wykonywaniem zawodu detektywa i pogromcy kosmitów.
Należy do Rasy Ludzkiej.
Jest żoną Vastry.
CIEKAWOSTKA
Vastra i Jenny Flint zainspirowały Sir Arthura Conan'a Doyle'a do stworzenia postaci Sherlocka Holmes'a i John'a Watsona.
Strax
W postać Straxa wciela się Dan Starkey.
Wraz z Vastrą i Jenny Flint żyje w XIX wieku i zajmuje się wykonywaniem zawodu detektywa i pogromcy kosmitów.
Należy do gatunku Sontarianów
Nie grzeszy inteligencją.
Prezentację przygotował
Jakub Biernat
Dźwięk TARDIS
Dźwięk Śrubokręktu
Cisza
Zakon religijny uważający siebie za swoistych strażników historii. Próbowali zabić swego czasu Doktora z powodu konkretnego proroctwa: „Na polach Trenzalore upadnie, kiedy nieżywa istota zacznie mówić fałszywie lub nie odpowie, zostanie zadane Pytanie, na które nie ma odpowiedzi.” Cisza także upadnie, kiedy to Pytanie zostanie zadane. Pierwsze Pytanie, jest najstarszym pytaniem we wszechświecie i nie może na nie paść odpowiedź. Kim zatem jest Doktor? O samej organizacji można jedynie powiedzieć, że pamięta się ich do momentu, kiedy się nie odwróci swojego spojrzenia. Używają hipnozy do tego, by kontrolować słabsze od siebie gatunki. Są także zatrudniani do wypełniania różnych zadań. Aby o nich nie zapomnieć, należy nosić napęd oczny na jednym z oczu. Przypomina on wyglądem czarną opaskę na oko. Jak zatem oni wyglądają? Jak większość kosmitów, są brzydcy. Wysocy, ubrani w białe koszule pod czarnym krawatem. Na nich noszą czarne, wyjątkowo dopasowane marynarki pod kolor spodni od garnituru. Głowy mają podłużne, szara pomarszczona skóra wokół ust i nosa. Wyraźnie zarysowane łuki brwiowe górujące na oczodołami sprawiającymi wrażenie pustych. Dłonie podłużne, trzy palczaste plus jeden kciuk dłonie. Potrafią wytworzyć wiązkę energii podobnej do energii elektrycznej. Wykorzystują ją do zabijania ofiar, czy też niewygodnych ludzi. Są powiązani z Zakonem Bezgłowych Mnichów, niejaką Madame Kovarian oraz z Kościołem. O Bezgłowych Mnichach można powiedzieć, że są zakonem wierzącym, że słuchanie ich serc jest ważniejsze niż słuchanie umysłów. Są bardzo religijni, wręcz można ich nazwać fanatykami. Trzymając swoje głowy w pudełkach z drewna lub innych kunsztownych materiałów. Ten ostatni to organizacja religijna i militarna z czasów pięćdziesiątego pierwszego jak i pięćdziesiątego drugiego stulecia. Zajmują się oni w dużej mierze ochroną ludzi z tych czasów. W tej organizacji można nosić miano biskupa, kleryka, kościelnego czy pułkownika. To oni swego czasu towarzyszy River Song podczas wyprawy do statku Bizancjum. Wszyscy oni nazywają siebie klerykami.
T O R C H W O O D
Organizacja mająca pierwotnie za zadanie ochronę Ziemi przed Doktorem. Została założona przez K. Wiktorię po incydencie z wilkołakiem.
Kiedy za sterami Torchwood zasiadł Jack Harkness, organizacja stała się sojusznikiem Doktora.
Torchwood to również brytyjski serial science fiction stworzony przez Russella T. Daviesa. Jest to spin-off Doktora Who. Serial opowiada o losach pracowników Instytutu , który zajmuje się bronieniem Ziemi przed zagrożeniami z kosmosu. Główną siedzibą Instytutu jest Cardiff w Walii.
Jack Harkness
W postać Jacka Harknessa wcielał się John Barrowman w latach 2005-2011.
Stał się nieśmiertelny za pośrednictwem Rose, która naładowała go energią z serca TARDIS.
Z powodu nieśmiertelności Jack starzał się, ale nie umierał. Po śmierci swoich przyjaciół z Torchwood obrał dorogę samotnika. Nie wiadomo jak to się stało, ale jego ciało z czasem zanikło a głowa osiągnęła rozmiary maski samochodowej. Zyskał wtedy miano Twarzy z Boe.
Twarz z Boe
Would You Like A Jelly Baby?
Mels
Mels to poprzednia inkarnacja River Song. Wcieliła się w nią Nina Toussaint-White.
Inni przyjaciele Doktora
Gry o Doktorze
LEGO Dimensions
Kolejna odsłona bestsellerowej serii gier z klockami LEGO, rozwijanej od lat niezmiennie przez studio Traveller’s Tales. Tytuł stanowi swoistą odpowiedź firmy Warner Bros na popularność takich gier, jak Skylanders od Activision czy Disney Infinity i jest pierwszą produkcją cyklu, w której wykorzystano fizyczne figurki LEGO, przenoszone do wirtualnego świata za pomocą specjalnego portu.

W obsadzie LEGO Dimensions swoje miejsce znalazł również Doktor.
Inkarnacje Doktora w LEGO Dimensions
Dwunasty Doktor wraz z Batmanem i Gandalfem
Dwunasty Doktor wraz z TARDIS
Doc Brown wraz z TARDIS
Dwunasty Doktor wraz z Clarą Oswold
Doctor Who: The Adventure Games
Epizodyczna gra przygodowa. Fabuła opowiada o przygodach jedenastego wcielenia kultowego Doctora Who, który jak zawsze musi uratować wszechświat przed złem. Zabawa polega na zwiedzaniu lokacji, prowadzeniu rozmów i rozwiązywaniu zagadek. Rozgrywkę urozmaicają okazjonalne mini-gierki.
Epizody w grze
City of the Daleks
Blood of the Cybermen
T A R D I S
Shadow of Vashta Nerada
The Gunpowder Plot
Jedenasty Doktor wraz z Amy Pond i TARDIS
Amy w bibliotece TARDIS
Amy wraz z Rory'm
Rory w kanałach
Doctor Who: The Eternity Clock
Autorzy we współpracy ze scenarzystami stacji BBC przygotowali zupełnie nową historię, opowiadającą o przygodach Doktora i jego towarzyszki. Dla fanów dodatkową atrakcją jest występ znanych ze srebrnego ekranu aktorów.
Jedenasty Doktor w sterowni TARDIS
Doktor i River w wiktoriańskim Londynie
Dalek w postapokaliptycznym Londynie
River Song w wiktoriańskim Londynie
Podróż w Przestrzeni i Czasie
Brytyjski dramat historyczny, który przedstawia historię powstania i pierwszych lat produkcji serialu science fiction Doktor Who. Film powstał z okazji obchodów 50. rocznicy powstania tegoż serialu. Został napisany przez scenarzystę Marka Gatissa, pracującego m.in. przy serialach Doktor Who oraz Sherlock. Powstawanie filmu zostało ogłoszone przez BBC 9 sierpnia 2012 roku, a sam dokument miał swoją premierę 21 listopada 2013 roku na BBC Two w Wielkiej Brytanii.
Produkcja
Film wyprodukował Matt Strevens, a wyreżyserował Terry McDonough.

Zdjęcia do produkcji rozpoczęły się w lutym 2013 i odbyły się w Wimbledon Studios w Londynie, a także w Centrum Telewizyjnym BBC. Filmilm ten był również ostatnim nakręconym w Centrum Telewizyjnym, jako że obiekt ten został zamknięty miesiąc po zakończeniu zdjęć. W sobotę 17 lutego 2013, wykonano zdjęcia do filmu na Westminster Bridge w Londynie, w których to repliki Daleków z lat 60. przekraczały most. Było odtworzeniem znanej sceny z Doktora Who, z historii pierwotnie wyprodukowanej w 1964 roku The Dalek Invasion of Earth.

Ponieważ twórcy chcieli stworzyć obraz zrozumiały dla szerszej widowni, również tej nie znającej historii serialu Doktor Who, nie wszystkie postacie które przyczyniły się do powstania i rozwoju serialu mają swoje odwzorowanie na ekranie. Przykładowo, nie pojawia się pierwszy story editor David Whitaker, a jego wkład w rozwój serialu przypisany został współproducentowi Mervynowi Pinfieldowi. W dokumencie brakuje również współtwórców Doktora Who - Donalda Wilsona (który był kierownikiem działu seriali w latach 1962 - 1965) oraz C.E. Webbera (który był w latach 60. XX wieku etatowym scenarzystą pracującym dla BBC).

Część produkcji filmu skupiała się na odtworzeniu scen z klasycznych[a] odcinków serialu, zwłaszcza tych, które są uznane za zaginione, takie jak Marco Polo. Mark Gatiss chciał również odtworzyć m.in. śmierć Sary Kingdom z zaginionego odcinka 12 Destruction of Time z historii The Daleks' Master Plan, zatrudniając aktorkę Jean Marsh (która odgrywała tę postać w 1965) w roli starzejącej się Sary oraz użyć istniejących klipów i zdjęć promocyjnych, ale budżet filmu był niewystarczający.

TARDIS Pierwszego i Drugiego Doktora
TARDIS Trzeciego Doktora
TARDIS Czwartego Doktora
TARDIS Piątego Doktora
TARDIS Szóstego Doktora
TARDIS Siódmego Doktora
TARDIS Ósmego Doktora
TARDIS Dziewiątego i Dziesiątego Doktora
TARDIS Doktora Wojny
TARDIS Jedenastego Doktora
TARDIS Dwunastego Doktora
Jo Grand
(wlaś. Jo Jones) W postać Jo wcieliła się Katy Manning w latach 1971-1973 i 2010. Była towarzyszką Trzeciego Doktora i pojawiła się w spin off'ie Doctora Who, Przygody Sary Jane, gdzie spotkała Jedenastego Doktora.
Historyczne postacie poznane przez Doktora
Marco Polo
W postać Marco Polo wcielił się Mark Eden w historii "Marco Polo" z 1963 roku.
Charles Dickens
W postać Charles'a Dickens'a wcielił się Simon Callow w odcinku "Przebudona Śmierć" z 2005 roku, oraz w odcinku "Ślub River Song" z 2012 roku.
Królowa Wiktoria
W postać Królowej Wiktorii wcieliła się Pauline Collins w odcinku "Ząb i Pazur" z 2006 roku.
W postać Madame De Pompadour wcieliła się Sophia Myles w odcinku "Dziewczynka w kominku" z 2006 roku.
Madame De Pompadour
William Shakespeare
W postać William'a Shakespeare'a wcielił się Dean Lennox Kelly w odcinku "Kod Shakespeare'a" z 2007 roku.
Królowa Elżbieta I
W postać Królowej Elżbiety I wcieliła się Angela Pleasence w odcinku "Kod Shakespeare'a" z 2006 roku, oraz Joanna Page w odcinku na 50-lecie "Dzień Doktora" z 2013 roku.
Agatha Christie
W postać Agathy Christie wcieliła się Fenella Woolgar w odcinku "Jednorożec i Osa" z 2008 roku.
Winston Churchill
W postać Winston'a Churchill'a wcielił się Ian McNeice w odcinku "Zwycięstwo Daleków" z 2010 roku, oraz w odcinku "Ślub River Song" z 2011 roku.
Richard Nixon
W postać 37-ego prezydenta USA wcielił się Stuart Milligan w odcinkach "Niemożliwy Astronauta", oraz "Dzień Księżyca" z 2011 roku.
Święty Mikołaj
W postać Świętego Mikołaja wcielił się Nick Frost na napisach końcowych odcinka "Śmierć w Niebie", oraz w odcinku "Ostatnie Święta" z 2014 roku.
Intro Pierwszego Doktora
Intro Drugiego Doktora
Pierwsze Intro Trzeciego Doktora
Drugie Intro Trzeciego Doktora
Intro Czwartego Doktora
Pierwsze Intro Jedenastego Doktora
Drugie Intro Jedenastego Doktora
Intro Dwunastego Doktora
Intro Dziesiątego Doktora
Intro Dziewiątego Doktora
Intro Piątego Doktora
Intro Szóstego Doktora
Intro Siódmego Doktora
Intro Ósmego Doktora
Pięćdziesięciolecie
Dzień Doktora
Zwiastun Dnia Doktora
Zwiastun Dnia Doktora Po Polsku
Zwiastun Podróży W Przestrzeni I Czasie
Wszystkie Śrubokręty
Dwunasty Doktor pojawił się na miejscu swojego poprzednika po wybuchowej regeneracji na Trenzalore, będąc produktem trzynastej regenracji i zarazem pierwszym wcieleniem Doktora w nowym cyklu regeneracyjnym, którym został obdarowany przez Władców Czasu.

Wiedząc już o przetrwaniu Gallifrey, Doktor pozbył się swojego poczucia winy, ale stał się jednak mroczniejszym charakterem, często zadającym sobie pytanie o swoją dobroć. Nadal nie były mu obce życzliwość i poczucie humoru, lecz w trudnych sytuacjach częs
Full transcript