Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Napoleon Bonaparte

No description

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Napoleon Bonaparte

W po­lity­ce głupo­ta nie sta­nowi przeszkody.
-Napoleon Bonaparte
Kim był Napoleon Bonaparte ?
Rządy Napoleona
Napoleon I urodzony 15 sierpnia 1769 roku był francuskim wojskowym,pierwszym konsulem republiki francuskiej 1799-1804 oraz cesarzem Francuzów 1804-18015 i królem Włoch 1805-1814. Uważany za jednego z najlepszych mężów stanu ,dowódców,strategów i reformatorów ustroju państwowego i prawa.
Cesarz Francuzów
Po przejęciu władzy dyktatorskiej Napoleon bonaparte działał bardzo szybko aby umocnić swa władzę. Starał się o poparcie arystokracji dlatego ogłosił amniesię dla rojalistycznych emigrantów. Ponadto wprowadził szereg reform które miały na celu usprawnić funkcjonowanie państwa. Reforma urzędów i nowe podatki szybko poprawiły finanse państwa a reforma administreacji utrzymała się do dziś. Kariera Napoleona jako władcy zapowiadała się znakomicię.
Życiorys
Napoleon urodził się Ajaccio w rodzinie szlacheckiej adwokata Carla Marii Buonapartego i jego żony letycji. Miał liczne rodzeństwo 4 braci 3 sióstr ,w 1771 został ochszczony w katedrze Ajaccio. . Został obwołany samotnikiem gdyż wolał naukę o życia towarzyskiego. Majac 16 lat stacił ojca przez co musiał zajmować się swym bratem Hieronimem. Po wybuchu rewolucji francuskiej obwołał się po stronie fracuzów przez co rodzinaBuonapartych musiała uciec z rodzinnej wyspy.W kwietniu 1791 roku został awansowany na porucznika.W roku 1793 Napoleon został adiutantem jednego z generałów armii rewolucyjnej i tego samego roku, jako kapitan artylerii wsławił się zdobyciem twierdzy w Tulonie. W wieku 24 lat został nagrodzony stopniem generała brygady.
Wielka szansa Napoleona nadeszła dwa lata później, gdy powstanie rojalistyczne w Paryżu zagroziło rządowi republikańskiemu. Napoleon, któremu powierzono dowództwo rozproszył rebeliantów. W nagrodę otrzymał dowództwo armii francuskiej walczącej z Austriakami we Włoszech. Doceniając jego zasługi wojenne, obawiający się o swój los Dyrektoriat mianował go dowódcą wojskowym Paryża. Wykorzystał to i z pomocą wiernych oddziałów i Fouchego zainicjował 9 listopada (18 brumaire’a) 1799 w Saint-Cloud zakończony nazajutrz wojskowy zamach stanu. W jego wyniku Dyrektoriat został obalony, a władza w państwie przeszła w ręce trzech konsuli, z Napoleonem jako pierwszym konsulem.
Prezentacja Jaromir Łuszczek-Pawełczak kl 3a
Napoleon Bonaparte
Sa­mo zwy­cięstwo nic nie znaczy, trze­ba umieć je wykorzystać.
- Napoleon Bonaparte
Ludzie ge­nial­ni są jak me­teory. Ich przez­nacze­niem jest, by spa­lając się, przy­dali blas­ku epo­ce, w której żyją.
- Napoleon Bonaparte
Dla utwierdzenia swej władzy, po ogólnokrajowym plebiscycie Napoleon koronował się 2 grudnia 1804 na cesarza Francuzów. Mszę koronacyjną w katedrze Notre-Dame w Paryżu odprawiał papież Pius VII. W jej trakcie, według jednej z niepotwierdzonych, a powtarzanych przez brytyjską propagandę negatywnych legend, w kluczowym momencie Napoleon wyjął koronę z rąk papieża i sam włożył ją na swoją głowę, wcześniej koronując Józefinę na cesarzową. Z kolei 26 maja 1805 w katedrze w Mediolanie koronował się na króla Włoch.Wszystkie te sprawy miały jednakże w okresie rządów Napoleona znaczenie drugorzędne i zdominowane zostały przez szereg wojen, jakie Francja prowadziła prawie bez przerwy od 1800 do 1815.W 1812 cesarz postanowił, wobec słabnącego sojuszu z Aleksandrem I i narastającego napięcia międzynarodowego, wypowiedzieć wojnę Imperium Rosyjskiemu. 24 czerwca 1812 Wielka Armia przekroczyła Niemen i rozpoczęła marsz na wschód. Stoczył tu dwie zwycięskie bitwy – pod Smoleńskiem i Borodino (ponieważ Napoleon miał w tym dniu wysoką gorączkę, przeciw Rosjanom Wielką Armię poprowadził marszałek Ney, za co otrzymał później tytuł „księcia Moskwy”), jednak rosyjski feldmarszałek Michaił Kutuzow kontynuował odwrót, stosując jednocześnie taktykę spalonej ziemi, a Napoleon gnał Wielką Armię dalej na wschód, licząc na rozstrzygające zwycięstwo. Cesarz miał zamiar przeczekać zimę w zbudowanej w większości z drewna Moskwie, ale stało się to niemożliwe w wyniku wielkiego pożaru miasta wywołanego na rozkaz moskiewskiego generał-gubernatora Fiodora Roztopczyna. Plany Napoleona legły w gruzach. Jego ostatnią nadzieją był szybki pokój. Nie doczekał się tego jednak i po niespełna miesiącu koczowania w Moskwie zarządził odwrót. Wycofująca się armia była atakowana przez oddziały regularnej armii rosyjskiej, Kozaków i partyzantów, czemu towarzyszył niesprzyjający klimat – mrozy dziesiątkowały wojsko francuskie, które nie było na nie przygotowane. Armia napoleońska straciła w tej kampanii najlepszy materiał ludzki, w tym znaczną liczbę żołnierzy tzw. „starej gwardii”.

W wyniku podbojów i aneksji Francja do 1812 powiększyła swe terytorium do 750 tys. km², mając 44 mln mieszkańców. Przyłączone zostały do niej: Belgia, Holandia, prowincje niemieckie nad Morzem Północnym, Prowincje Iliryjskie na Bałkanach oraz znaczna część terenów włoskich wzdłuż zachodnich wybrzeży Morza Śródziemnego, po Rzym włącznie. Ponadto w bezpośredniej zależności od Francji znajdowały się królestwa Hiszpanii, Włoch i Neapolu, niemiecki Związek Reński, szwajcarska Republika Helwecka i Księstwo Warszawskie.


Na woj­nie ten wyg­ry­wa, kto naj­mniej błędów popełnia.
-Napoleon Bonaparte
Abdykacja i zesłanie
Po klęsce Napoleona w Kampani Moskiewskiej
Napoleonowi udało się jeszcze sprowadzić 150
tys armie lecz po poczatkowych zwycięstwach
poniósł klęske w bitwie narodów pod Libskiem.
31 marca zaczeła się rosyjska okupacja paryża gdzie cesarz został zmuszony do abdykacji 6
kwietnia i został zesłany na wyspę Elbę.
Je­dyne zwy­cięstwo wo­bec miłości to ucieczka.
- Napoleon Bonaparte
100 dni Napoleona
Napoleon zdołał uciec z wyspy Elby jednak
mimo powrotu do Francji 1 marca 1815r i ponownemu zjednoczeniu ludności francuskie poniósł klęskę 18 czerwca pod waterloo w 1815 roku i został zesłany na wyspe św Heleny gdzie już nigdy nie zdołał uciec.Zmarł( prawdopodobnie podtruty) 5 maja 1821 roku o godzinie 17:49, w wieku 51 lat. W roku 1840 jego zwłoki przewieziono do Paryża i złożono w sarkofagu, w Kościele Inwalidów.
Napoleon na łożu śmerci
Koniec prezentacji
dziękuję za uwagę
Bibliografia
http://www.cytaty.info/autor/napoleonbonaparte-3.htm
http://pl.wikipedia.org/wiki/Napoleon_Bonaparte
http://zapytaj.onet.pl/Category/015,006/2,3647376,Krotki_zyciorys_Napoleona_Bonaparte.html
http://napoleonbonaparte.republika.pl/zycie.html
Full transcript