Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Królowie elekcyjni i dynastia Jagiellonów na tronie Polski

No description
by

Antoś Tomkowiak

on 8 April 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Królowie elekcyjni i dynastia Jagiellonów na tronie Polski

W latach 1386-1434 król Polski i najwyższy książę Litwy. Założyciel dynastii Jagiellonów. Gdy zasiadł na tronie Rzeczypospolitej i połączył Polskę i Litwę unią personalną stworzył największe na świecie królestwo świata chrześcijańskiego. Władysław II Jagiełło 1362-1434 Za jego panowania prowadzona była tzw. Wielka wojna z zakonem krzyżackim i słynna bitwa pod Grunwaldem. Zawarł jako król Polski z Litwą 3 pakty:
- w Krewie (1385),
-w Wilnie (1401),
-w Horodle (1413). Władysław III Warneńczyk 1424-1444 W latach 1434-1444 król Polski, od 1440 do 1444 król Węgier. Zasłynął ze swojej śmierci podczas bitwy wojsk polsko-węgierskich z tureckimi pod Warną. Kazimierz IV Jagiellończyk 1427-1492 W latach 1440-1492 Wielki Książę Litewski, w latach 1447-1492 król Polski. Odzyskał w wyniku wojny trzynastoletnie Pomorze Gdańskie, które przez 158 latach było w rękach Zakonu. Był przeciwnikiem magnaterii, zwiększył znaczenie sejmików, niestety kosztem mieszczan. Jan I Olbracht 1459-1501 Król Polski w latach 1492-1501, książę głogowski 1491-1498.Za jego panowania ukształtował się ostatecznie sejm walny, który odtąd stał się najwyższym organem władzy ustawodawczej. Był jedynym Jagiellonem na Polskim tronie który nie zasiadał jednocześnie na tronie Litwy. Aleksander Jagiellończyk 1461-1506 Od 1492 roku wielki książę litewski, od 1501 roku król Polski. Ustanowił Nihil Novi, zbiór praw , według którego król praktycznie nie mógł nic nowego postanowić bez zgody izby poselskiej i senatu. Za jego panowania kłopoty państwu sprawiały Prusy Zakonne, a także Tatarzy z Krymu którzy wciąż najeżdali Litwę. Był ostatnim Wielkim Księciem Litewskim który umiał mówić po Litewsku. Zygmunt I Stary 1467-1548 Od roku 1506 wielki książę litewski, od 1507 roku król Polski. W 1520 zakazał czytania i handlu dziełami Lutra, a w 1534 wyjazdu do państw protestanckich. Jego drugą żoną była słynna Bona Sforza, która zapoczątkowała Polski renesans. Zygmunt II August 1520-1572 Od 1543 wielki książę litewski, od 1548 król Polski, od 1569 władca zjednoczonego państwa – Rzeczypospolitej Obojga Narodów. 1 lipca 1569 roku w Lublinie zawarł unię Polsko-Litewską i stworzył Rzeczpospolitą Obojga Narodów. 13 grudnia 1560 podpisał z Księstwem Moskiewskim traktat kończący I wojnę północną. Rzeczpospolita zachowała Księstwo Kurlandii i Semigalii oraz znaczną część Inflant. Henryk I Walezy 1551-1589 W latach 1573-1575 pierwszy elekcyjny król Polski jako Henryk I, od 1574 roku król Francji jako Henryk III. W 1574 roku gdy dowiedział się o śmierci brata potajemnie uciekł z Polski by zostać królem Francji. Stefan Batory 1533-1586 Książę siedmiogrodzki od 1571, król Polski od 1576. Na początku rządów zmagał się ze stronnikami cesarza Maksymiliana, który wcześniej został obwołany królem Polski. Później konflikt zbrojny z Gdańskiem przerwany z powodu ataku wojsk cara Iwana IV Groźnego na Inflanty. Dzięki jego talentowi do polityki i prowadzenia wojen przywrócił Koronie Inflanty i Połock. Zygmunt III Waza 1566-1632 Król Polski (1587-1632) i Szwecji (1592-1599, jako Sigismund), tytularny król Szwecji 1599-1632 z dynastii Wazów.Hetman wielki koronny Jan Zamoyski stanął po stronie Zygmunta i 24 listopada pokonał 8 tysięczne wojsko austriackie Maksymiliana oblegające Kraków. W wynku tego wydarzenia cesarz Rudolf II zobowiązał się nie ingerować w sprawy Polski. Za jego panowania miały miejsce 3 bunty kozackie. W 1600 hetman wielki koronny Jan Zamoyski na czele 20. tysięcznej armii przeprowadził interwencję przeciwko hospodarowi wołoskiemu Michałowi Walecznemu i przywrócił tron mołdawski przychylnemu Polsce Jeremiemu Mohyle, a jego brata Szymona osadził na tronie Hospodarstwa Wołoskiego. Zygmunt zagorzale popierał kontrreformację. Władysław IV Waza 1595-1648 Król Polski w latach 1632–1648, tytularny król Szwecji 1632–1648, tytularny car Rosji do 1634. Prowadził z Moskwą wojnę o ziemię smoleńską. Był również konflikt z Turcją, ale do wojny nie doszło. Jan II Kazimierz Waza 1609-1672 Król Polski w latach 1648-1668, tytularny król Szwecji do 1660. Podczas jego panowania trwało powstanie Chmielnickiego, które doprowadziło do wojny z Rosją, przerwanej z powodu napaści Szwedów zwanej Potopem Szwedzkim. Michał Korybut Wiśniowiecki 1640-1673 Król Polski w latach 1669–1673. W Rzeczypospolitej zwalczały się dwa stronnictwa: malkontenci i regaliści. Malkontenci dążyli do detronizacji króla i wyniesienia na tron hrabiego Charles'a-Paris d'Orléans-Longueville. W czerwcu 1672 100-tysięczna armia turecka, dowodzona przez samego sułtana Mehmeda IV zaatakowała Polskę. Rezultat tego etapu wojny to pokój w Buczaczu , na mocy którego Imperium Ottomańskie otrzymało część ziem wschodnich. Rzeczpospolita stała się do 1676 roku lennem imperium osmańskiego. Jednak już w 1673 Korybut wypowiedział traktat i wojna rozgorzała na nowo. Jednak Król nie mógł dowodzić osobiście, a zastępował go z powodzeniem hetman wielki koronny Jan Sobieski, późniejszy król Polski. Jan III Sobieski herbu Janina 1629-1696 Król Polski od 1674, hetman wielki koronny od 1668, hetman polny koronny od 1666, marszałek wielki koronny od 1665, chorąży wielki koronny od 1656. Prowadził tzw. politykę bałtycką tzn. dążył do wzmocnienia polskiej pozycji nad Bałtykiem, jednocześnie starał się zagasić konflikty na południowej granicy. Udała mu się reforma wojsk, próbował wprowadzić monarchię dziedziczną. W 1683 roku Turcja uderzyła na Austrię, król Sobieski poszedł z odsieczą sojusznikom i stoczył z Turkami bitwę pod Wiedniem, która skończyła się zwycięstwem chrześcijan i to przy stosunku strat 1:5. Przez Turków bywał zwany Lwem Lechistanu, a przez chrześcijan Obrońcą Wiary (król został odznaczony tym tytułem przez papieża Innocentego XI w 1684 r.) August II Mocny 1670-1733 Król Polski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I. Podczas pierwszego panowania prowadził wojnę o Inflanty zwanej III Wojną Północną. Potem pod naporem Szwecji, która popierała kandydaturę Stanisława Leszczyńskiego, abdykował, lecz w 1709 gdy Szwedzi ponosili kolejne klęski w bitwach ze sprzymierzonym z Polską Carstwem wrócił na tron. Zmarł w 1733 w Zamku Królewskim w Warszawie. Stanisław Leszczyński 1677-1677 Król Polski w latach 1705–1709 i 1733–1736 jako Stanisław I Leszczyński , książę Lotaryngii i Baru w latach 1738–1766, wolnomularz. Po 1705 gdy zrzucił z tronu Augusta II, państwo było trawione wojnami domowymi. Gdy odzyskał tron w 1733 i znów jego panownie upływało głownie na tłumieniu buntów i prowadzeniu bratobójczych walk. August III Sas 1696-1763 W latach 1733-1763 król Polski oraz jako Fryderyk August II elektor saski. Król średnio interesował sie sprawami państwa, zajmował sie raczej swoim wystawnym życiem. Był znanym mecenasem sztuki, wiele dzieł powstało dzieki niemu. Stanisław August Poniatowski 1732-1798 Król Polski w latach 1764–1795 jako Stanisław II August; wcześniej stolnik wielki litewski od 1755, starosta przemyski od 1753. Od 1777 należał do masonerii. Ostatni władca Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wspierał wiele reform w tym: wprowadzenie religii narodowej, założył Szkołę Rycerską, reformę monetarną, i w końcu tą najważniejszą: Konstytucję 3 maja. Po I rozbiorze Polski stracił właściwą władzę na rzecz ambasadora rosyjskiego Otto Magnusa von Stackelberg. Autor: Antoni Tomkowiak Źródła: www.wikipedia.org
Full transcript