Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Substancje czynne w kosmetykach

No description
by

Ewelina Sieradzka

on 10 March 2017

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Substancje czynne w kosmetykach

Substancje czynne w kosmetykach
Podział substancji czynnych ze względu na pochodzenie
Naturalne - ekstrakty roślinne i wyciągi z tkanek zwierzęcych
,
np.: melisa, aloes, miłorząb japoński, kolagen, niektóre witaminy

Syntetyczne - otrzymywane sztuczne w procesach chemicznych,
np.: allantoina, D- panthenol.

Składniki tworzące kosmetyk
1. Składniki bazowe

2. Składniki pomocnicze

3. Składniki czynne

- stabilizatory

- konserwanty

- barwniki

- substancje zapachowe

- zanieczyszczenia w kosmetykach
i ich źródło
Substancje aktywne, substancje czynne
Substancje pochodzenia naturalnego
Substancje pochodzenia roślinnego
– substancje zawarte w pewnych częściach roślin.

Substancje pochodzenia zwierzęcego

grupa składająca się z hormonów,
embrioblastów, kolagenu, lanoliny,
melatoniny, placenty.

Witaminy
– biokatalizatory, związki niezbędne do
prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Kosmetyki naturalne

Substancje naturalne
” są wszelkimi substancjami pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnego, a także ich mieszaninami.

Składniki naturalne powinny być
pozyskiwane i przetwarzane za pomocą metod fizycznych,

np. wyciskanie, wirowanie frakcjonujące, destylacja, ekstrakcja, techniki adsorpcyjne, mrożenie, suszenie),
mikrobiologicznych lub enzymatycznych
.

Ekstrakcję można przeprowadzać z użyciem wody, alkoholu etylowego lub innych właściwych rozpuszczalników mających pochodzenie naturalne.
transport przez warstwę rogową
Substancje wywołujące efekty od biochemicznych po fizykochemiczne, które wpływają na fizjologię i funkcjonowanie skóry, błon śluzowych, włącznie z włosami i zębami.

W postaci związku chemicznego wchodzi
w skład leku lub kosmetyku i wraz z substancją pomocniczą tworzy ich strukturę.

Działanie zlokalizowane jest zewnętrznie
w danym obszarze skóry.
Składniki bazowe
- alkohole
Składniki pomocnicze
1. Emulgatory
Związki pozwalające na połączenie fazy tłuszczowej z wodną w kosmetyku.
Odpowiadają za trwałość kosmetyku i przedłużają ją. Zapobiegają namnażaniu się w nim bakterii, grzybów oraz jełczeniu tłuszczów.
Składniki bazowe
- woda
(destylowana, demineralizowana, głębinowa, źródlana, mineralna czy termalna)
- podstawowy rozpuszczalnik,

- stanowi większość objętości kosmetyków
(wpływ na konsystencję produktu)

- musi być czysta pod względem chemicznym i mikrobiologicznym

-
nośnik składników czynnych

(hydrofilowych)
-
działają drażniąco na skórę,

- dodatkowo mogą pełnić funkcję konserwantów, ale tylko w bardzo dużych stężeniach, powyżej 15%.

- składniki odkażające, dlatego pojawiają się w kosmetykach do skór tłustych i trądzikowych
np. etanol (Alcohol) czy Isopropyl Alcohol, Cetyl Alcohol.
Składniki bazowe
- ciała tłuszczowe

- nośniki składników aktywnych o charakterze lipofilowym

- emolienty

- zatrzymują w skórze wodę
poprzez utworzenie warstwy okluzyjnej, która uniemożliwia jej odparowanie z naskórka.
Używane rzadziej, gdyż mają duży wpływ na konsystencję produktu, dlatego w większych stężeniach możemy je spotkać w „gęstych” kosmetykach
1. Emulgatory

2. Środki konserwujące

3. Przeciwutleniacze

4. Substancje zapachowe
i barwiące
Składniki te muszą odpowiadać za trwałość kosmetyków, ich zapach, barwę, odpowiednią konsystencję oraz pH
Emulgatory mają powinowactwo do jednej z faz
Określa to tzw. wartość HLB (równowaga hydrolipidowa) od 0 do 20:
- od 0 do 7, używany jest w emulsjach W/O,
- od 8 do 20 – w W/O.
Są one tak umieszczone w emulsji,
że jeden koniec znajduje się w fazie wodnej, a drugi w tłuszczowej,
co sprawia, że napięcie
powierzchowne pomiędzy nimi jest
bliskie zeru. To sprawia, że
emulsja jest stabilna i się nie rozdziela
.
przedrostki najczęściej spotykanych emulgatorów

Ceteareth
– np. Ceteareth-(2, 3, 4, 5, 10, 11)
• Ceteth – np. Ceteth-(2,10,20)
• Glyceryl – np. Glyceryl Caprate,

Laureth
– np. Laureth-(2, 3, 4, 7, 9, 23)
• Oleth – np. Oleth-(2, 3, 5, 15, 20),

PEG
– np. PEG-(5, 11, 18, 20, 22, 60, 200)

Sorbitan
– np. Sorbitan Laureate
• Steareth, np. Steareth-(2, 10, 15, 20, 100),
• Polysorbate,
• PPG, np. PPG-(10, 20, 30, 50)
2. Środki konserwujace
Substancje konserwujące powinny wykazywać:
- wysoką skutecznością już przy niskim stężeniu - skuteczność w odpowiednich zakresach pH
- zgodność fizjologiczną
- kompatybilność z innymi
substancjami
- wysoką stabilność
chemiczną i fizyczną,
- obojętny zapach
Najczęściej używanymi konserwantami są:

parabeny (estry)
, np. Propylparaben, Metylparaben, Butylparaben, Ethylparaben, Isobutylparaben,


kwasy sorbowe oraz ich sole
, np. Sorbic Acid (kwas sorbowy), Potassium Sorbate (sól potasowa kwasu sorbinowego), Sodium Sorbate (sól kwasu sorbowego),


chlorki
, np. Benzethonium Chloride (chlorek benzyloamoniowy),

• inne, np. Diazolidynyl Urea (diazolidynylomocznik), Formaldehyde (formaldehyd), Phenoksyetanol (fenoksyetanol).
Czego trzeba unikać:
Minimum Inhibitory Concentration
Jednym z
parametrów charakteryzujących efektywność konserwantów
,
w tym również aktywność olejków eterycznych,
jest MIC
(Minimum Inhibitory Concentration),
czyli
minimalne stężenie inhibitujące rozwój mikroorganizmów.

MIC wyraża się najczęściej w:
ppm (ang. parts per million),
procentach (%).
Methylparaben

Ethylparaben

Isopropylparaben

Propylparaben

Butylparaben

Benzylparaben

Chloride
Glutaraldehyde

Hexamidine-Diisethionate

Phenol

Phenyl Mercuric Acetate

Phenyl Mercuric Borate

Benzetonium Chloride
PARABENY
ESTRY KWASU P-HYDROKSYBENZOESOWEGO
Są to ciała stałe, słabo rozpuszczalne
w wodzie, szczególnie w temperaturze pokojowej.

Parabeny znajdują się zwłaszcza
w dezodorantach i antyperspirantach,

ale także w
kremach, mleczkach i olejkach do smarowania ciała, szamponach, żelach pod prysznic, pomadkach do ust, podkładach i pudrach.
Pojawiają się również w wielu kosmetykach dla dzieci.

Chętnie łączą się je z innymi konserwantami,
z którymi wykazują efekt synergiczny.
CZYNNIKI DECYDUJĄCE
O AKTYWNOŚCI PARABENÓW
Na skuteczność konserwantów tej grupy wpływ wywiera
kolejność ich dodawania do formulacji
.

Przy wprowadzaniu parabenów do receptury
w obecności związków etoksylowanych, pochodnych celulozy, protein, lecytyn może nastąpić częściowa lub całkowita ich inaktywacja.

Parabeny mogą być także absorbowane przez różne glinki, jak również opakowania polietylenowe.
FORMALDEHYD
W Unii Europejskiej
dopuszczony
jest do strosowania w
:

- preparatach kosmetycznych
(0.2 % w przeliczeniu na wolny związek);

- produktach do higieny jamy ustnej (0.1 %);

- utwardzaczach do paznokci (5%);

nie jest dopuszczony do
stosowania
w aerozolach.
POCHODNE FORMALINY
Formalina oprócz swojego bakteriobójczego zastosowania,
działa drażniąco i alergizująco na skórę, jest podejrzana o rakotwórczość i powoduje szybsze starzenie się skóry.

Producenci używają związków pochodnych, które zawierają "unieszkodliwiony" formaldehyd,


formaldehyd jest częścią składową większych cząsteczek - związki nietrwałe,


uwalnianie czystej formaliny
lub formaldehydu
3. Przeciwutleniacze
Produkty biologicznego i chemicznego rozkładu tłuszczów nadają preparatom kosmetycznym zjełczały zapach, a w niektórych przypadkach mogą powodować poważne podrażnienia skóry.


Aby zapobiegać powstawaniu produktów oksydacji w kosmetykach można

- chronić je przed dostępem tlenu i światła,
a także
- zastosować środki hamujące proces utleniania, tzw. antyoksydanty
nietoksyczność i tolerancję przez skórę

skuteczność

brak reaktywności w stosunku do innych składników preparatu


dobrą rozpuszczalność w podłożu preparatów



Najpopulaniejsze antyoksydanty

1. tokoferol
(wyłapuje już powstałe rodniki),

2. kwas askorbinowy
(łatwiej reaguje z tlenem niż substraty z podłoża preparatu),

3. kwas cytrynowy i jego sole
(działa wspomagająco w stosunku do
„klasycznych” przeciwutleniaczy).

Przeciwutleniacze powinny wykazywać następujące właściwości:
Substancje zapachowe
Substancje zapachowe stosuje się w celu nadania przyjemnego lub zamaskowania nieprzyjemnego zapachu danego produktu kosmetycznego.

Popularne kompozycje zapachowe stosowane w kosmetykach składają się z
kilku lub kilkudziesięciu składników pochodzenia naturalnego i syntetycznego (
Fragrances
)
.

Substancje tego typu powinny mieć odpowiednio silną i trwałą woń, jednak
działanie tlenu z powietrza i światła, jak również długie przechowywanie powodują, że zapach wyrobów kosmetycznych może się zmieniać.

Najtrwalsze i odporne na działanie alkaliów są kompozycje zapachowe stosowane w produkcji mydeł.

Kompozycje zapachowe w kosmetyce dzieli się ze względu na ich zastosowanie
Do barwienia wyrobów kosmetycznych stosuje się najczęściej
związki rozpuszczalne w wodzie lub
tłuszczach (barwniki) oraz nierozpuszczalne pigmenty, zarówno organiczne, jak i nieorganiczne.


Grupa związków chemicznych o właściwościach barwiących, która
ulega procesowi rozpuszczania powszechnie zaliczana jest do barwników.


W wyniku reakcji dysocjacji dany barwnik może uwalniać:
a)
barwny kation
, mówimy wtedy o barwnikach zasadowych
b)
barwny anion
, mamy do czynienia w tym przypadku z barwnikiem kwasowym
Organiczne substancje barwiące:


naturalne
, np. indygo


syntetyczne
, np. rubin litolowy


laki
(barwnik osadzony na nieorganicznym nośniku o właściwościach adsorpcyjnych)


kompleksy metali
Nieorganiczne substancje barwiące:


tlenki metali
, np. żelaza, chromu


siarczany metali ziem alkalicznych
, BaSO4, CaSO4


sole kompleksowe
, np. fiolet manganowy, błękit pruski


krzemiany kompleksowe
, np. lazuryty
Niektóre organiczne związki chlorowe są
szczególnie skuteczne jako konserwanty
, lecz
wiele z nich jest znanych jako substancje wywołujące alergie
.

Jeden z takich związków –
Triklosan
jest stosowany najczęściej w
antybakteryjnych mydłach,
dezodorantach, pastach do zębów,
żelach do kąpieli, balsamach do ciała i kremach.

Triklosan może naruszać funkcje wątroby
oraz niszczy DNA drożdży.
W ramach kampanii „DETOX” prowadzonej przez WWF w 2005 roku
we krwi ochotników z różnych krajów europejskich zidentyfikowano 107 niebezpiecznych lub potencjalnie niebezpiecznych substancji chemicznych.



Organiczne związki chlorowe
W badaniach tych,
we krwi 39 ochotników,
(12 krajów Europy),
wykryto triklosan.

Największe stężenia triklosanu oznaczono we krwi matek, natomiast najniższe maksymalne stężenie stwierdzono u dzieci.

Szwedzcy naukowcy wykryli
triklosan w mleku karmiących matek
, co świadczy, że

triklosan jest absorbowany przez organizm ludzki w znacznych ilościach i
podobnie jak inne związki chloroorganiczne, może kumulować się
w tkance tłuszczowej.

Methylparaben
- działa destrukcyjnie na mitochondria oraz materiał genetyczny.


- należy do mutagenów

- istnieją doniesienia o onkogennym (rakotwórczym) wpływie parabenów, zwłaszcza w rozwoju raka sutka.
Butylparaben
Ulega kumulacji w skórze i w węzłach chłonnych. Uszkadza nerki, śledzionę, wątrobę i grasicę.
Ze względu na mutagenne właściwości, parabeny nie mogą być stosowane u kobiet w ciąży i kobiet w trakcie laktacji, bowiem swobodnie przenikają do zarodka oraz mleka.
Wywołuje podrażnienie oczu, błony śluzowej jamy nosowej, kontaktowe zapalenie skóry, świąd.
Pigmenty perłowe
mają strukturę licznych, cienkich płytek,

efekt
perłowego połysku uzyskiwany jest na skutek wielokrotnego odbicia i załamania promieni świetlnych.

Sztuczne dodatki do kosmetyków
Pochodne ropy naftowej
Produkty pochodzące z procesu destylacji ropy naftowej mają szerokie zastosowanie w przemyśle kosmetycznym.

Ich zalety to: niskie koszty produkcji, brak jełczenia, długie przechowywanie, a dodatkowo są one bezzapachowe.


Barwniki
Szczególną grupą barwników kwasowych są
metalokompleksowe związki barwiące
, które
w swojej strukturze przestrzennej mają zamknięty metal
Pochodne ropy naftowej
Olej mineralny dla skóry pozostaje ciałem obcym.
Organizm nie potrafi go rozłożyć na przyswajalne czynniki ani wydalić -
magazynowanie w organizmie.

Badania udowodniły, że
substancje te odkładają się przede wszystkim w
wątrobie,
nerkach,
węzłach chłonnych.

W 1995 roku Światowa Organizacja Zdrowia
przypisała niektórym substancjom pochodzenia petrochemicznego bardzo niskie wartości, tzw. „wartości ADI” ze względu na ich możliwe niebezpieczeństwo dla zdrowia.

ADI to skrót od „Acceptable Daily Intake”, co znaczy „dzienna dawka możliwa do przyjęcia”.

Najbardziej szkodliwe oleje mineralne
nie powinny być wchłaniane przez nasz organizm w dawce większej
jak 0,01 miligrama na
kilogram masy ciała.
Pochodne ropy naftowej
Parafina
- ma ona tworzyć na skórze barierę ochronną, by chronić ja przed niekorzystnym wpływem otoczenia.

Zaaplikowana na skórę, tworzy nieprzepuszczalną dla gazów
(również dla tlenu i powietrza) i wody warstwę. Skóra pod tą warstwą czuje się miękka i gładka.

Ale tak naprawdę procesy, które pod nią zachodzą, są bardzo niekorzystne:
oddychanie skóry jest zablokowane, chłodzenie powierzchni skóry za pomocą wydzielania potu jest uniemożliwione.
W międzynarodowej nomenklaturze INCI, pochodne ropy naftowej, to:

* Parafina:
Paraffinum Liquidum, Paraffin, Synthetic Wax, Isoparaffin

* Olej mineralny czyli mieszanina ciekłych węglowodorów:
Mineral Oil

* Wazelina
- maziste ciało stałe. Jest to jeden z produktów destylacji ropy naftowej, mieszanina weglowodorów tzw. parafinowych (alkanów):
Vaseline, Petrolatum

* Węglowodory alifatyczne:
Isododecane, Isobutane, Isohexadecane

* Gazy używane w aerozolach, powstałe w procesie rafinacji oleju mineralnego:
Isopropane, Isobutane

* Oleje silikonowe:
Hexamethyldisiloxane, Dimethicone, Trimethicone

przy wyborze odpowiedniego kosmetyku z filtrem UV warto zwrócić uwagę na rodzaj filtra.




niektóre chemiczne filtry UV są podejrzewane o to, że działają na nasz organizm jak hormony.
Emulgatory
glikole polietylenowe (PEG) i glikole polipropylenowe (PPG)
Glikole polietylenowe i polipropylenowe stosowane są jako
rozpuszczalniki, emulgatory i środki zwiększające lepkość ciekłych kosmetyków i leków
(łączą tłuszcz i wodę w jednolitą masę).

Mogą być również
stosowane jako tensydy, czyli substancje myjące
. Dodawane są do wielu szamponów, kremów, past do zębów i sprayów do włosów.


- wszystkie substancje z przedrostkiem w nazwie PEG i PPG,
- Acrylates/Steareth-20 Methacrylate
Copolymer
-
Aluminium Chlorochydrate, Aluminium Chlorochydrex, Ammonium Laureth Sulfate

- Ceteareth, Ceteth-1, -20
-

Disodium Laureth Sulfosuccinate

-
Glycereth
-7, Glycereth-7 Benzoate, Glycereth-5 Lactate,
- Laureth-2, -3, -4, -7;
- Lauryl Methyl Gluceth-10 Hydroxypropyldimonium Chloride
- Sodium Myreth Sulfate,Steareth-2, -21 i inne liczby
Sole aluminium
Związki te przenikają przez skórę i kumulują się w organizmie.

Stosowanie
antyperspirantów z solami aluminium może doprowadzić do zapalenia gruczołów łojowych i potowych oraz silnego podrażnienia oraz wysuszenia skóry
.

Istnieją także doniesienia, iż
związki te wykazują właściwości kancerogenne
, przyczyniając się do powstawania nowotworów piersi.
Chemiczna reakcja promieni UV z chemicznymi substancjami znajdującymi się na ciele powoduje
, że delikatna skóra reaguje zaczerwienieniem, powstawaniem bąbelków lub nawet pęcherzy.
Aluminium hydroxide
Aluminium oxide
Aluminium silicate
Aluminium stearate
Aluminium starch octenylsuccinate
Aluminium Chloride
Aluminium Chlorohydrate
Aluminium Chlorohydrex
Aluminium Chlorohydrex PG
Aluminium Distearate
Aluminium Sesquichlorohydrate
Aluminium Stearate
Aluminium Tristearate
Aluminium Zirconium Trichlorohydrex GLY
Detergenty
Są to tanie
detergenty syntetyczne
, które występują także w prawie każdym szamponie, żelu myjącym czy płynie do kąpieli. Mają na celu
lepsze pienienie się produktu, do którego zostały dodane
.

Są to jedne z najbardziej niebezpiecznych składników
-
powodują przesuszenie skóry,
- zaburzają wydzielanie łoju i potu,
- podrażniają skórę,
- wywołują świąd i wypryski
-
przyczyniają się do powstawania plam, guzków zapalnych i cyst ropnych
(w tym prosaków).

Szczególnie szkodliwie działają na skórę dzieci, niemowląt oraz na skórę w okolicach narządów płciowych.
Konserwanty halogenowe
Skuteczne jako konserwanty, jednak wiadomo, że
wywołują alergie i działają drażniąco na skórę
.

Przykładem bardzo szkodliwego związku halogenowego jest
Triklosan,
który

- powoduje
uszkodzenia wątroby i kodu genetycznego komórek

- wykazuje
działanie uodparniające bakterie na działanie antybiotyków

-
jest wchłaniany przez skórę i odkłada się w tkance tłuszczowej

- dodatkowo, często zanieczyszczony jest dioksynami.


Badania na University Medical College of Georgia, wskazały, że
SLS po wniknięciu do organizmu, kumuluje się w tkankach
.

Badanie pokazało również, że
SLS dostając sie do oczu małych dzieci może powodować ich uszkodzenie, a u osób dorosłych rozwój zaćmy.

U osób z trądzikiem może powodować nadmierne tłuszczenie się skóry, która broni się wydzielając łój.

Mimo, że do kosmetyków dodawany jest niewielki procent tych substancji, to przy regularnym stosowaniu mogą się one kumulować w organizmie.
Nitrozaminy
Nitrozaminy powstają przy połączeniu odpowiednich substancji, na przykład w spalonym oleju spożywczym.

Prawie wszystkie znane nitrozaminy są rakotwórcze
.

Bezpośrednie stosowanie nitrozamin w kosmetykach jest zabronione
.
Można je jednak znaleźć w produktach kosmetycznych jeśli surowce były zanieczyszczone lub źle składowane.


Analiza składu danego kosmetyku nie pozwala nam ocenić czy zawiera on nitrozaminy, czy nie. Możemy jednak się tego dowiedzieć analizując kombinację składników.
Aminy aromatyczne
Aminy aromatyczne są to składniki barwników kosmetycznych,
używanych głównie w farbach do włosów,

w kosmetykach zawierających barwniki, takich jak
szminki czy cienie do powiek
.

Niektóre barwniki uzyskiwane
są z aminy aromatycznej - aniliny.

Anilina jest trucizną działającą toksycznie na krążenie i układ nerwowy.
Połknięta wraz ze szminką lub wchłonięta przez skórę odkłada się w organizmie.
W testach na zwierzętach wykazuje działanie rakotwórcze.
Aminy aromatyczne to:
Phenylendiamin (PDA)
2,5-Toluylendiamin (TDA)
4-Amino-2-Hydroxytoluene
2,4-Diaminophenol
2,4-Diaminophenoxyethanol HCL
Hydroxypropyl BIS (N-Hydroxyethyl-P_Phenylediamine) HCI
2-Methylresorcinol
1-Naphtol
2-Naphtol
p-Phenylenediamine
2-4-5-6-Tetraaminopyramidine
Toluene
Toluenen-2,5-Diamine
Stabilizatory
Disodium EDTA

Spełnia funkcję stabilizatora w kosmetykach.

Często jest zanieczyszczony i wykazuje działanie kancerogenne, a także podrażnia skórę i błony śluzowe.

Nie należy go stosować w czasie ciąży i laktacji.
1,4-dioxane
Dioksan

Substancja pełniąca funkcje rozpuszczalnika dla wielu innych składników w kosmetykach.

Łatwo przenika przez nabłonki i skórę do krwi
wywołując działanie ogólne.

Działa drażniąco na skórę i błony śluzowe, wywołuje stan zapalny i przesuszenie tkanki
.

Uszkadza strukturę lipidowo-białkową błon komórkowych, niszczy surfaktant pęcherzyków płucnych.


Wykazuje wysokie powinowactwo do układu nerwowego, płuc, serca, wątroby i nerek.
Powoduje niewydolność tych organów i martwicę (marskość).

Przenika do mleka matki i do płodu w razie ciąży. Działa embriotoksycznie i teratogennie, rakotwórczo i oftalmotoksycznie (uszkadza narząd wzroku).

Przy dłuższym stosowaniu na skórę
powoduje świąd i dermatozę.
(organiczne i nieorganiczne)
Co więcej,
warstwa parafinowa jest trudna do zmycia
, normalne mycie zmywa ją tylko częściowo.


Wtedy w warstwie parafinowej
powstają dziury, przez które ulatnia się cała wilgotność skóry, a pozostaje sucha, odwodniona tkanka.


Dlatego
stosowanie kremu z parafiną przez dłuższy czas powoduje przesuszenie i
szybsze starzenie się skóry
,

ale ten efekt zobaczyć można dopiero po zaprzestaniu używania kosmetyków z parafiną i dokładnym zmyciu warstwy parafiny.
filtry UV
ponieważ
Najczęściej do fotoalergicznych reakcji doprowadza kombinacja substancji 4 MBC z Butyl-Methoxydibenzoylmethane (BM-DBM) i sam filtr OMC.

Alternatywą są preparaty z mineralnymi substancjami: Titandioxid lub Zinkoxid.

Do produkcji PEG i PPG używany jest bardzo
szkodliwy gaz Ethylenoxid,
który uchodzi za
substancję rakotwórczą, a także uszkadzającą strukturę genetyczną komórek.
Glikole polietylenowe i polipropylenowe
mogą również transportować najrozmaitsze substancje do naszego organizmu,
powodują, że nasza skóra staje się bardziej przepuszczalna.
Przykłady PEG i PPG:
Sole aluminium
Występują w kremach opalania i dezodorantach są sole aluminium.


Ich zadaniem jest
zmniejszenie pocenia i neutralizowanie nieprzyjemnego zapachu
poprzez blokowanie gruczołów potowych
.
Sole aluminium to wszystkie związki o nazwie:
Sodium Lauryl Sulfate( SLS) i Sodium Laureth Sulfate (SLES)
Aminy aromatyczne
Z ankiety przeprowadzonej w Los Angeles
wśród 900 pacjentów chorych na raka pęcherza moczowego wynika, że
kobiety farbujące sobie raz w miesiącu włosy farbami utleniającymi podwajają ryzyko zachorowania na raka pęcherza

kobiety farbujace dłużej niż 15 lat, to ryzyko zachorowania zwiększa się 3,3 raza.


Zagrożeni rakiem pęcherza są również fryzjerzy.
Po 10 latach pracy ryzyko zwiększa się 5-krotnie.

glikole polietylenowe
(PEG)
i polipropylenowe
(PPG)
Do produkcji PEG i PPG używany jest szkodliwy gas
Ethylenoxid
, który
uchodzi za substancję rakotwórczą,
a takż uszkadzają strukturę genetyczną komórek.


PEG i PPG mogą
transportować substancje szkodliwe

(np. zapachowe, które powodują alergie, organiczne związki chlorowe i formaldehydy)
do naszego organizmu, gdyż powodują, że nasza skóra staje się bardziej przepuszczalna
(w połączeniu z politlenkiem etylenu jest im łatwiej wedrzeć się do organizmu).

I co warto dodać to, że politlenek etylenu można zupełnie zastąpić wartościowymi, ekologicznymi i zdrowymi emulgatorami i tensydami uzyskanymi z kwasów tłuszczowych i cukrów.

Ftalany to substancje z
grupy plastyfikatorów, dodawane do PCW, aby nadać mu giętkości
.

Badania wykazują, że niektóre ftalany mogą wykazywać własności rakotwórcze i toksyczne.

W związku z tym, że nie są wchłaniane przez PCW, mogą przedostawać się do organizmu dziecka.

w lipcu 2005 roku Parlament Europejski uchwalił
całkowity zakaz stosowania sześciu rodzajów substancji i preparatów niebezpiecznych, tzw. ftalanów
(np. Dibutylphtalat-DEHP, Dimethoxyethylphtalat-DMPE),
w zabawkach i artykułach pielęgnacyjnych dla dzieci, jak i innych kosmetykach, np. w lakierach do paznokci.

FTALANY
Jednak
nadal są dozwolwne ftalaty, które najczęściej występują w kosmetykach – Diethylphtalat (DEP).


Substancja ta może być wchłaniana przez organizm i wpływać negatywnie na nasz mechanizm ochronny. Niektóre badania wykazały również ich słabe działanie estrogenne.

Najczęściej substancja ta wykorzystywana jest jako dodatek do perfum.

Inna substancja z tej grupy -
Dimethylphtalat (DMP),
który także
stosowany jest w mieszankach zapachowych, oraz jako substancja aktywna w środkach przeciw komarom.

Niestety Diethylphtalat
nie musi być deklarowany na opakowaniu
, więc konsumenci nie mają pojęcia, czy w danym produkcie on występuje, czy nie.

W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach substancja ta wykazała, po wielokrotnym użyciu,
działanie uszkadzające wątrobę i nerki. Ftalaty rozpuszczają się w ślinie i w ten sposób, przez przewód pokarmowy, znajdują drogę do organizmu ludzkiego.
Full transcript