Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Hoe ontwikkelt Herma Warner haar onthechting van haar jeugdv

No description
by

Thea Ronchi

on 2 May 2018

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Hoe ontwikkelt Herma Warner haar onthechting van haar jeugdv

Logo
Ontkenning, onderhandeling, boosheid:
drie keer worden deze fasen in deze volgorde herhaald.

Depressie an aanvarding:
Hoe ontwikkelt Herma Warner de onthechting van haar jeugdvriendin?
1. Ontkenning;
2. Onderhandeling;
3. Boosheid;
4. Depressie;
5. Aanvaarding.
Elisabeth Kübler-Ross
Thea Ronchi
“Über den Tod und das Leben danach” (1969)
“Alle stadia van afscheid nemen en ontwennen heb ik doorlopen.” (p.7)
Maar nu barst Dee los in een woordenstroom die me kwetst, omdat wat ze zegt voor mijn gevoel nergens op slaat. Ze vraagt zich af wat ik, Herma, eigenlijk af weet van die lui. Ik heb immers alleen te maken met bedienden die zich laten commanderen, of met de Javaanse regentendochters op school, die in een eigen elitaire wereld leven. Maar met mensen zoals de vrienden van Sula heb ik nooit gepraat. Ik heb geen benul van wat er in hen omgaat. Hoe zij over mij denken, en over alle Belanda’s, en over de stomme Indo’s die doen alsof ze Belanda’s zijn. (p-98-99)
[Dee] vroeg geen enkele maal naar Taco, of naar onze studietijd en ons werk. [...] Wel bleek Dee door Non van onze komst op de hoogste gebracht te zijn. Dat Dee uit zichzelf geen enkele poging had gedaan Taco en mij te ontmoeten, griefde me. Er hing tussen ons een vreemde sfeer, als op een beleefdheidsbezoek van mensen die elkaar nauwelijks kennen. (p.128-129)
op dezelfde licht plagerige nonchalante toon van verstandhouding als vroeger. Ook ik had graag tegenover Dee mijn oude toon willen hervinden, maar ik kon het niet. (p.165)
aan het einde: totale boosheid --> drie gebeurtenissen
Eerste gebeurtenis:
condoleancebrief
Tweede gebeurtenis:
Bij de autoriteiten in Jakarta heb ik verteld wie de vrouw was die zich uitgaf voor Ibu Sjarifa. [...] De weinige gegevens waarover ik beschikte heb ik op tafel gelegd. Ook drong ik aan op onderzoek naar het lot van de echte Ibu Sjarifa. In feite gaf ik Dee de schuld van Nons onverklaarbare verdwijning. (p.178-179)
Derde gebeurtenis:
Het meest was ik geschokt door de ontdekking dat zij mij soms haatte, niet om wat ik zei of deed, maar om wat ik in haar ogen blijkbaar was, iemand in wie ik mijzelf niet herkennen kon. [...] Zij verdacht mij ervan inschikkelijkheid, meegaandheid, te huichelen, de Indo-kesasar te spelen, om aardig gevonden te worden. (p.133)
Tussen Dee en mij, in vriendschap, was zo’n eenheid blijkbaar niet mogelijk, tussen Taco en haar, in hartstocht, wel. Ook nu kan ik de gedachte daaraan, die ik al die jaren uit mijn bewustzijn heb gebannen, alleen verdragen door te berusten, pasrah, in wat was voorbestemd. (p.185-186)
dat geeft me vrijheid, en het vermogen me aan te passen, of juist op afstand te blijven, al naar het uitkomt. (p.7)
Full transcript