Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Polska za czasów Mieszka I

No description
by

Oktawia Żuralska

on 1 October 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Polska za czasów Mieszka I

Poczatki..
W X wieku na terenie późniejszego państwa polskiego zamieszkiwały liczne plemiona Słowian. Byli wśród nich Polanie, Mazowszanie, Wiślanie, Lędzianie, Pomorzanie, Ślężanie, Opolanie i inni. Największe znaczenie osiągnęli Polanie, zamieszkujący ziemie wokół Gniezna, i Wiślanie, żyjący wokół Krakowa. Plemiona te zorganizowały wczesnopaństwowe formy. Polanie opanowali obszary zamieszkałe przez pozostałe plemiona. Dało to początek naszemu państwu, a nazwę „Polska” zawdzięczamy właśnie Polanom.
Pierwsze lata władzy..
Mieszko objął tron książęcy po śmierci ojca w latach 950–960, prawdopodobnie bliżej terminu końcowego. Ze względu na brak źródeł nie można dokładnie określić, jakie odziedziczył po nim ziemie. Na pewno należały do nich tereny zamieszkane przez Polan i Goplan, a także ziemia sieradzko-łęczycka. Możliwe, że do państwa należały także ziemie Mazowszan i Pomorze Wschodnie.


Nowe ziemie polskie..
Mieszko zorganizował mocną armię i rozszerzał terytorium swego państwa. Rządził przy pomocy starszyzny plemiennej. Ok. roku 970 ziemie Mieszka I obejmowały:
ziemię gnieźnieńską z Gnieznem;
ziemię kruszwicką z Kruszwicą;
ziemię kaliską z Kaliszem;
ziemie między Wartą a Pilicą;
ziemie nad górną Wartą;
Mazowsze;
Pomorze Zachodnie.
Polska za czasów Mieszka I
Mieszko I
Trudności ?
Przed nowym władcą stanęło zadanie zintegrowania dość rozległego, niejednolitego etnicznie i kulturowo terytorium. Wprawdzie mieszkańcy terenów kontrolowanych przez Mieszka mówili w większości jednym językiem, mieli podobne wierzenia i osiągnęli podobny stopień rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego, ale podstawową formą łączących ich więzi społecznych były struktury plemienne. Można sądzić, że współpracujący z księciem możni pierwsi poczuli jedność ponadplemienną. Zależało im na zjednoczeniu kraju ze względu na możliwość poszerzenia swoich wpływów.
Mieszko I (ur. 922-945, zm. 25 maja 992) – książę Polski z dynastii Piastów sprawujący władzę od ok. 960 r. Syn Siemomysła, wnuk Lestka. Ojciec Bolesława I Chrobrego, Świętosławy-Sygrydy, Mieszka, Lamberta i Świętopełka. Brat Czcibora. Po kądzieli dziadek Kanuta Wielkiego.

Mieszko I to historyczny pierwszy władca Polan, uważany zarazem za faktycznego twórcę państwowości polskiej
Ślub
Ważne wydarzenia i decyzje.
zajęcie ziemi lubuskiej
ekspansja w kierunku północno-zachodnim
964 r. doszło do starcia polsko-niemieckiego (klęska)
układ z cesarzem Ottonem I
sojusz z Czechami
chrzest
Na Wielkanoc 966 roku nastąpił uroczysty chrzest Mieszka i jego najbliższego otoczenia w Gnieźnie.
Przyczyny przyjęcia chrztu w obrządku rzymskim:

chęć zacieśnienia stosunków politycznych i militarnych z Czechami w momencie zagrożenia ze strony Marchii Wschodniej;
dążenia Mieszka I do znalezienia się w gronie władców katolickich;
próba ustrzeżenia państwa przed najazdami pod pretekstem chrystianizacji;
chęć wprowadzenia ideologii, która tłumaczyłaby pochodzenie władzy – wg chrześcijaństwa władza pochodzi od Boga, a więc nie można jej kwestionować;
dążenie do ogólnego rozwoju państwa, który miały ułatwić kontakty z państwami chrześcijańskimi;
Skutki przyjęcia chrztu w obrządku rzymskim:

nawiązanie bliższych stosunków z Czechami;
wzmocnienie pozycji państwa Mieszka I w Europie;
powstanie możliwości współpracy z cesarstwem i papiestwem;
organizacja kościelna stała się podstawą organizacji państwa;
rozwój administracji państwowej - duchowni, którzy zaczęli przybywać na ziemie polskie prowadzili kancelarie i kontrolowali skarb państwa (bo potrafili czytać, pisać i liczyć);
wzory chrześcijaństwa utwierdzały rodzącą się hierarchię feudalną i państwową;
nastąpił rozwój kultury, sztuki i oświaty chrześcijańskiej na ziemiach polskich;
utworzono biskupstwo misyjne w Poznaniu z biskupem Jordanem z Lotaryngii.
0;53
Bitwa pod Cedynią
Bitwa pod Cedynią została stoczona 24 VI 972 między siłami margrabiego Marchii Wschodniej Hodona a oddziałami polskimi pod dowództwem Mieszka I i jego brata, Czcibora. Rozszerzające się wpływy polskie na Pomorzu zaniepokoiły możnych niemieckich, z margrabia Hodonem na czele. Późną wiosna 972 pojął on, najpewniej na własna rękę, wyprawę wojenna przeciwko Mieszkowi. Według hipotez historyków siły, którymi dysponował polski książę, nie liczyły mniej niż 5 tys., zaś oddziały niemieckie,lepiej uzbrojone i wyposażone od Polaków, ok. 4 tys. zbrojnych. Na początku starcia wojskom margrabiego udało się wprawdzie robić część sił Mieszka, jednak uderzenie z zasadzki jazdy, dowodzonej przez Czcibora, przypieczętowało sukces strony polskiej.
Stosunki polsko-niemieckie
Konflikt między Hodonem a Mieszkiem jednak nie ustał, a złagodzony został dopiero przez samego cesarza Ottona I. Zwołał on w 973 zjazd w niemieckiej miejscowości Kwedlinburg, na który zobowiązani byli przybyć zarówno poddany (Hodon), jak i trybutariusz (Mieszko I). Rozstrzygnięcia tegoż zjazdu były korzystne dla księcia polskiego. Cesarz uznał jego zwycięstwo nad Hodonem, którego zganił za napad na ziemie polskie. Jednakże Mieszko I zobowiązany został do oddania cesarzowi (w charakterze zakładnika) swego syna Bolesława. W tym samym roku Otton I dokonał żywota a tron niemiecki (973) i tytuł cesarski (967) objął nieprzychylny Polsce Otton II (zw. Rudym).

Owocem chłodnych stosunków polsko-niemieckich w roku 979, był nieudany najazd Ottona II na Polskę. Skuteczna obrona pasa granicznego przez drużynę Mieszka I pozwoliła na odparcie ataku wrogich wojsk i zawarcie układu z Niemcami, przypieczętowanego małżeństwem księcia polskiego z Odą, najstarszą córką Teodoryka, margrabiego Marchii Północnej.
W celu zjednania sobie Niemiec, Mieszko I wspomaga młodego króla Ottona III (wybranego w 983 - po śmierci Ottona II) w wyprawie (w 985) przeciwko Słowianom połabskim (Wieleci), w celu stłumienia ich powstania (wybuchło w 983) przeciwko zwierzchnim Niemcom. Rok później dochodzi do kolejnej ekspedycji polsko-niemieckiej na ziemie Wieletów. Podczas tejże wyprawy Mieszko I ofiarował liczne dary Ottonowi III (m. in. wielbłąda), przez co zaskarbił sobie jeszcze większą przychylność przyszłego cesarza (od 996).
Rozwoj i rozbudowa panstwa polskeigo
Sukces z 979 (oraz dobre kontakty z Niemcami) pozwolił na dalszy rozwój i rozbudowę państwa polskiego. W 990 Mieszko opanowuje Śląsk (najprawdopodobniej także część Małopolski bez Krakowa), co wywołało konflikt z Czechami, których wsparli Wieleci. Do spotkania wojsk doszło nad Odrą. Wzmocniony i silnie obsadzony oddziałami polskimi jej brzeg uniemożliwił dalszy marsz najeźdźcom. Spustoszywszy okolice Niemczy, Czesi wycofali się wraz ze swymi sojusznikami. Warto również wspomnieć, że w okresie wojen polsko-czeskich Mieszko I wydał swego syna, Bolesława za Emnildę, córkę księcia słowiańskiego Dobromira. Dobromir najprawdopodobniej rządził częścią Małopolski wraz z Krakowem, podporządkowanym władcom Czech. Bolesław żeniąc się z jego córką stawał się prawowitym dziedzicem tych ziem i następcą Dobromira.
W ten sposób państwo polskie powiększyło swe tereny. Obejmowały one wówczas: Wielkopolskę, Mazowsze, Śląsk, Pomorze i część Małopolski (ziemie Lędzian ale bez ziemi Wiślan i Krakowa, które po śmierci Mieszka I syn Bolesław przyłączy do swego państwa),na wschodzie jednak książę ruski Włodzimierz I Wielki zajął w 981 Grody Czerwieńskie. Taki zasięg terytorialny znajduje potwierdzenie w dokumencie zwanym Dagome Iudex, w którym to Mieszko I oddaje pod opiekę papiestwu swe państwo. Był to zapewne manewr mający na celu zagwarantowanie ochrony przed państwem niemieckim i roszczeniami magdeburskiego arcybiskupstwa do rozciągnięcia swego zwierzchnictwa na tereny Polski w tym biskupstwa misyjnego w Poznaniu.
Dagome Iudex
Śmierć Dobrawy
W roku 977 zmarła żona Mieszka I, co bezpośrednio przyczyniło się do zerwania (i tak oziębłego) przymierza z Czechami.

Śmierć Mieszka I
Mieszko zmarł 25 maja 992 (po wcześniej wspomnianych wojnach polsko – czeskich) . Źródła nie dają powodu, by sądzić, że zgon nastąpił z innych przyczyn niż naturalne. Władzę obejmuje jego syn Bolesław (zwany później Chrobrym). Prawdopodobnie został pochowany w katedrze poznańskiej.
Gall w rozdziale "Jak Mieszko pojął za żonę Dąbrówkę" pisze:
[...]
W końcu zażądał w małżeństwo jednej bardzo dobrej chrześcijanki z Czech, imieniem Dąbrówka. Lecz ona odmówiła poślubienia go, jeśli nie zarzuci owego zdrożnego obyczaju i nie przyrzeknie zostać chrześcijaninem"
Full transcript