Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

How TV Affects Your Child

Μαρία Πομποδάκη - http://www.pompodaki.gr
by

jano kary

on 5 March 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of How TV Affects Your Child

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Η τηλεόραση μπορεί να προσφέρει πληροφόρηση, ψυχαγωγία και συντροφιά στα παιδιά αλλά μπορεί και να τα επηρεάσει με πολλούς ανεπιθύμητους τρόπους, καθώς και με πληροφόρηση που μπορεί να είναι ακατάλληλη ή λανθασμένη. Επίσης η παρακολούθηση της τηλεόρασης κρατά μακριά τα παιδιά και από άλλες πολύ σημαντικές δραστηριότητες όπως το διάβασμα ενός βιβλίου, το παιχνίδι, τις σχολικές εργασίες, και τις οικογενειακές αλληλεπιδράσεις. Η παρακολούθηση της τηλεόρασης αποτελεί μια πολύ σημαντική και καθημερινή δραστηριότητα των παιδιών και των εφήβων. ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ - ΒΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ Το 61% όλων των προγραμμάτων στην τηλεόραση περιέχουν κάποια μορφή βίας. Ορισμένα ακόμη θέματα που πολύ συχνά αποτελούν στερεότυπα τηλεοπτικών προγραμμάτων περιλαμβάνουν εκτός από τη βία, θέματα σεξ, κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικά. Τα παιδιά που παρακολουθούν σκηνές βίας στην τηλεόραση αποδέχονται σταδιακά τη βία σαν μέσο επίλυσης προβλημάτων και μιμούνται τη βία που βλέπουν. Τα παιδιά επίσης έχουν την τάση να ταυτοποιούν τους εαυτούς τους με ορισμένους χαρακτήρες που βλέπουν είτε αυτοί είναι θύτες είτε θύματα. Ιδιαίτερα επιβλαβή είναι τα προγράμματα στα οποία η βία φαίνεται αληθοφανής, επαναλαμβάνεται συχνά και περνά ατιμώρητη. Τα παιδιά και οι έφηβοι μπορούν να επηρεαστούν αρνητικά ακόμα και όταν στο οικογενειακό περιβάλλον δεν υπάρχει βίαιη συμπεριφορά. Η επίδραση και οι επιπτώσεις στη συμπεριφορά του παιδιού μπορεί να φανούν όχι μόνο άμεσα αλλά και να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Οι σκηνές βίας και εγκλήματος επηρεάζουν επίσης τον ψυχικό τους κόσμο, δηλαδή τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Τα παιδιά που παρακολουθούν προγράμματα που περιέχουν σκηνές βίας στην τηλεόραση, όταν ενηλικιώνονται συμπεριφέρονται με επιθετικό τρόπο, πράγμα που παρατηρείται τόσο στα αγόρια, όσο και στα κορίτσια. Πιο συγκεκριμένα, παιδιά που εκτίθενται περισσότερο σε σκηνές βίας στην τηλεόραση έχουν περισσότερα περιστατικά βίας εναντίον του συντρόφου τους στην ενήλικη ζωή τους (άνδρες ή γυναίκες). Σύμφωνα με έρευνες, οι παράγοντες που φαίνεται να επηρεάζουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της βίας - επιθετικότητας είναι τρεις:
α) Ο μεγάλος βαθμός παρακολούθησης τέτοιων προγραμμάτων στην τηλεόραση
β) Ο υψηλός βαθμός ταυτοποίησης με έναν από τους βίαιους χαρακτήρες
γ) Το αυξημένο ποσοστό αντίληψης ότι αυτά που βλέπουν στην τηλεόραση αντιστοιχούν με πραγματικά γεγονότα. Οι αρνητικές επιδράσεις της βίας στην τηλεόραση παρατηρούνται ανεξάρτητα από το κοινωνικό ή οικονομικό επίπεδο μιας οικογένειας και ανεξάρτητα από το διανοητικό επίπεδο του παιδιού ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ Τα παιδιά δεν έχουν τις γνώσεις και τις δυνατότητες για να μπορούν να αντιλαμβάνονται τα διαφημιστικά μηνύματα με τον ίδιο τρόπο που μπορούν οι ενήλικες. Για το λόγο αυτό τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και επηρεάζονται από τις διαφημίσεις. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο έντονο σε παιδιά κάτω των 8 ετών, τα οποία έχουν την τάση να πιστεύουν ότι οι διαφημίσεις παρουσιάζουν πάντοτε την αλήθεια με αμεροληψία. Ακόμη και παιδιά 2 ετών επηρεάζονται όσον αφορά στις επιλογές τους για φαγητό από διαφημίσεις στην τηλεόραση. Η συμπεριφορά τους επηρεάζεται από αυτά που βλέπουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι αγοράζουν προϊόντα που τους διαφημίζονται είτε από μόνα τους είτε ζητώντας από τους γονείς τους να τους τα αγοράσουν. Έχει υπολογιστεί ότι ένα παιδί βλέπει κατά μέσο όρο 40.000 διαφημίσεις στην τηλεόραση κάθε χρόνο Οι διαφημίσεις που στοχεύουν στα παιδιά αφορούν σε προϊόντα όπως παιχνίδια, σοκολάτες, ζαχαρωμένα δημητριακά, αναψυκτικά, σνακ και άλλα ζαχαρωτά, προϊόντα που δεν είναι ό,τι καλύτερο για την υγιεινή διατροφή τους. Το φαινόμενο αυτό θεωρείται ότι έχει συμβάλει και συνεχίζει να επιδεινώνει τη μάστιγα της παχυσαρκίας που παρατηρείται στον παιδικό πληθυσμό Ακόμη ένα γεγονός που επηρεάζει τα παιδιά, είναι οι διαφημίσεις που απευθύνονται προς τους ενήλικες αλλά τις οποίες παρακολουθούν σε μεγάλο βαθμό και τα παιδιά (π.χ. αλκοόλ κ.α.) ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΦΑΓΗΤΟ Φαγητό με την οικογένεια Η σύναξη της οικογένειας για το μεσημεριανό ή βραδινό φαγητό είναι ευκαιρία για τους γονείς να μαθαίνουν πολλά για τη ζωή των παιδιών τους, να προσφέρουν την υποστήριξη και τις συμβουλές τους και ταυτόχρονα να συσφίγγονται οι οικογενειακοί δεσμοί. Επιπρόσθετα, έχει διαπιστωθεί ότι η ποιότητα διατροφής των παιδιών και εφήβων βελτιώνεται ουσιαστικά, όταν τρώνε μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια. Διαχρονικά, παρατηρείται μείωση των παιδιών που τρώνε μεσημεριανό ή βραδινό φαγητό μαζί με την οικογένεια τους. Ταυτόχρονα, ο αριθμός αυτός μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας των παιδιών. Φαγητό και τηλεόραση Όταν η οικογένεια τρώει και την ίδια στιγμή κοιτάζει τηλεόραση, τότε τα θετικά αποτελέσματα του οικογενειακού φαγητού μειώνονται αισθητά. Όταν οι άνθρωποι τρώνε και κοιτάζουν τηλεόραση στην ουσία είναι σαν να τρώνε και είναι μόνοι τους. Οι ευεργετικές επιδράσεις της οικογενειακής σύναξης, στη διατροφή και άλλους τομείς, ελαττώνονται. Τα μέλη της οικογένειας που τρώνε κοιτάζοντας τηλεόραση, δεν δίνουν πλέον σημασία στο τι τρώνε. Δεν απολαμβάνουν τα εδέσματα όσο θα έπρεπε και δεν αντιλαμβάνονται τις ποσότητες που προσλαμβάνουν. ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΥΠΝΟΥ Η επίδραση της τηλεόρασης στον ύπνο των παιδιών αποδεικνύεται ότι είναι πολύ σημαντική. Όταν οι γονείς προσέχουν και ελέγχουν τις ώρες και τα προγράμματα που παρακολουθούν τα παιδιά τους στην τηλεόραση, ο ύπνος των παιδιών τους γίνεται καλύτερος. Τα προβλήματα σε σχέση με τον ύπνο είναι διαφορετικά ανάλογα με την ηλικία των παιδιών: Παιδιά ηλικίας από 1 έως 3 ετών Τα παιδιά στην ηλικία αυτή χρειάζονται κατά μέσο όρο 10 έως 12 ώρες ύπνου κάθε νύχτα. Επιπρόσθετα, δεν θέλουν να αποχωρίζονται τους γονείς τους. Με την ανάπτυξη του αισθήματος της ανεξαρτησίας τους, δεν θέλουν να πηγαίνουν στο κρεβάτι τους και θέλουν να μένουν μπροστά από την τηλεόραση μαζί με τους γονείς τους ή τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να μη θέλουν να κοιμηθούν για να βλέπουν παιδικά προγράμματα. Στην ηλικία αυτή τα παιδιά είναι ευάλωτα σε αισθήματα αγωνίας. Αποκτούν νέες δεξιότητες, μαθαίνουν να περπατούν, να μιλούν, να τρώνε και να ντύνονται μόνα τους. Η άρνησή τους να πάνε στο κρεβάτι, οι φωνές πριν από το ύπνο, τα ξυπνήματα με κλάματα μέσα στη νύχτα είναι σημάδια της αγωνίας και των φόβων που μπορούν να διακατέχουν το παιδί. Η τηλεόραση επιδεινώνει τα φαινόμενα αυτά. Το παιδί ακόμη και εάν έχει δει έντονα ή ταραχώδη προγράμματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, διατηρεί τις σκηνές στη μνήμη του, οι οποίες μπορεί να διαταράσσουν τον ύπνο του. Καμιά φορά οι γονείς όταν ένα παιδί κλαίει, το βάζουν μπροστά από την τηλεόραση για να αποκοιμηθεί. Το γεγονός αυτό μπορεί να διαιωνίζει και να επιδεινώνει το πρόβλημα. Τα παιδιά που συνηθίζουν να κοιμούνται με τους ήχους και τις εικόνες της τηλεόρασης, δεν μαθαίνουν να κοιμούνται μόνα τους. Παιδιά ηλικίας από 3 έως 5 ετών Στις ηλικίες αυτές τα συνηθισμένα πράγματα που γίνονται προτού να πάει στο κρεβάτι το παιδί έχουν ιδιαίτερη σημασία. Το μπάνιο, ένα ήσυχο παιγνίδι ή το διάβασμα μιας ιστορίας προσφέρουν την απαραίτητη ηρεμία και ασφάλεια που χρειάζεται το παιδί για να αποκοιμηθεί. Παράλληλα, οι συνήθειες αυτές προσφέρουν την ευκαιρία για να περάσουν κάποιο πολύτιμο χρόνο μαζί όλα τα μέλη της οικογένειας. Εάν όμως ο χρόνος αυτός αφιερώνεται για την τηλεόραση, η άμεση επαφή και επικοινωνία με τους γονείς και τα αδέλφια υποβαθμίζεται. Τα παιδιά στην ηλικία αυτή έχουν τάση να παρουσιάζουν περισσότερους εφιάλτες. Οι εφιάλτες συμβαίνουν όταν τα παιδιά βρίσκονται στα βαθιά στάδια του ύπνου. Η ακριβής αιτία που προκαλεί τους εφιάλτες δεν είναι γνωστή. Σε αρκετές περιπτώσεις το περιεχόμενο ενός εφιάλτη έχει σχέση με προγράμματα που είδε το παιδί στην τηλεόραση. Εάν το άσχημο όνειρο ή ο εφιάλτης είναι πολύ έντονα, το παιδί πιθανόν να μη μπορεί να αποκοιμηθεί. Παιδιά ηλικίας από 6 έως 12 ετών Στην ηλικία αυτή τα παιδιά κοιμούνται εύκολα. Το κυριότερο πρόβλημα είναι η ώρα κατά την οποία τα παιδιά θα πάνε στο κρεβάτι για ύπνο. Πολύ συχνά ζητούν να κοιμηθούν αργότερα για να μπορούν να κοιτάζουν τηλεόραση. Στις περιπτώσεις που αντιλαμβάνονται ότι τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας κοιτάζουν τηλεόραση μαζί, ένα παιδί της ηλικίας αυτής μπορεί να αρνείται να πάει στο κρεβάτι για να κερδίσει περισσότερο χρόνο μαζί με τους γονείς του ή ακόμη για να κερδίσει την προσοχή τους. Αρκετά συχνά, σε τέτοιες περιπτώσεις οι γονείς λόγω της κούρασης που έχουν μετά από μια ημέρα εργασίας υποκύπτουν. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα παιδιά δεν κοιμούνται ικανοποιητικά και συνήθως κοιμούνται μπροστά από την τηλεόραση. Η μείωση των ωρών ύπνου στα παιδιά της ηλικίας του δημοτικού σχολείου τα κάνει να είναι ευερέθιστα, και μειώνει την ικανότητά τους να συγκεντρώνονται στο σχολείο. Δεν είναι σπάνιο σε τέτοιες περιπτώσεις τα παιδιά να είναι κουρασμένα και να νυστάζουν στο σχολείο. Επίσης, μπορεί να γίνουν επιθετικά, αντιδραστικά, να είναι αφηρημένα και απογοητεύονται εύκολα. Το παιδί για να μπορέσει να μάθει και να αφομοιώσει τα νέα πράγματα που διδάσκεται καθημερινά, χρειάζεται ένα ύπνο επαρκή σε χρόνο και ποιότητα Η τηλεόραση εκτός όλων των παραπάνω έχει συσχετιστεί και θεωρείται μία από τις πιθανές αιτίες έλλειψης συγκέντρωσης στα παιδιά. Όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουν τα παιδιά ηλικίας από 1 έως 3 ετών για να βλέπουν τηλεόραση, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες τους να παρουσιάσουν αργότερα στη σχολική ηλικία προβλήματα προσοχής και συγκέντρωσης, τα οποία συνοδεύονται και από δυσκολίες στην οργάνωση και παρορμητική συμπεριφορά. Η τηλεόραση αποτελείται από μια πολύ γρήγορη διαδοχή εικόνων, σκηνικών και γεγονότων. Οι οπτικοί αυτοί ερεθισμοί ελκύουν πολύ την προσοχή των παιδιών αλλά παράλληλα τα διεγείρουν υπερβολικά. Ο υπερβολικός χρόνος παρακολούθησης προγραμμάτων ψυχαγωγίας στην τηλεόραση, συμβάλλει σε δυσκολίες μάθησης διότι απορροφά από τα παιδιά χρόνο, ο οποίος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για διάβασμα και εκτέλεση της κατ' οίκον εργασίας τους. Ταυτόχρονα η παρακολούθηση προγραμμάτων στην τηλεόραση λόγω του ότι απαιτεί λίγη πνευματική προσπάθεια, δημιουργεί δυσκολίες σε επίπεδο προσοχής και προάγει την αδιαφορία για το σχολείο. Παράλληλα μειώνεται ο χρόνος που θα μπορούσε να αφιερώνεται για δραστηριότητες οι οποίες αυξάνουν και ενδυναμώνουν τις ικανότητες προσοχής και συγκέντρωσης των παιδιών, όπως το διάβασμα βιβλίων και τα παιχνίδια σε κρίσιμες περιόδους της πνευματικής και σωματικής τους ανάπτυξης ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Ελέγχουμε αυτό που βλέπει το παιδί μας στην τηλεόραση είτε παρακολουθώντας μαζί το συγκεκριμένο τηλεοπτικό πρόγραμμα, είτε αφήνοντάς το να δει ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που έχουμε προηγουμένως ελέγξει. Αν το παιδί είναι μεταξύ δύο και τριών ετών αποφεύγουμε να το αφήνουμε μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης πάνω από μισή ώρα. Μέχρι την ηλικία των τριών ετών το παιδί δεν μπορεί να παρακολουθήσει το νήμα μίας αφήγησης που διαρκεί μιάμιση ώρα. Μετά την ηλικία των τριών ετών μπορεί να παρακολουθήσει ένα ολοκληρωμένο παιδικό πρόγραμμα που διαρκεί μιάμιση ώρα, ή ένα ντοκιμαντέρ, κατάλληλο για την ηλικία και τη διανοητική του ανάπτυξη. Δεν επιτρέπουμε σε ένα παιδί να ανοίγει μόνο του την τηλεόραση, να βλέπει ό,τι θέλει, να κάνει “ζάπινγκ”. Ειδικότερα με τις μικρές ηλικίες αποφεύγουμε το ζάπινγκ που δεν επιτρέπει στο μυαλό να συγκεντρώνεται. Τις μέρες που τα παιδιά έχουν σχολείο, αποφεύγουμε να τα αφήνετε να βλέπουν περισσότερο από 1 ώρα ημερησίως. Προσπαθούμε η τηλεόραση να χρησιμοποιείται κυρίως για ειδικές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα το Σαββατοκύριακο. Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε την τηλεόραση ως αμοιβή για κάτι καλό που έχουν κάνει. Αντίθετα, επιβραβεύουμε τη συμπεριφορά και την ενισχύουμε χαρίζοντας ένα καινούργιο βιβλίο ή κάποια άλλη ηθική ή υλική αμοιβή. Αποφεύγουμε να τοποθετούμε πολλές συσκευές τηλεόρασης στο σπίτι και ειδικότερα στο παιδικό δωμάτιο και στην κουζίνα. Τα Σαββατοκύριακα, αντί για τηλεόραση ή ταινίες μαζί με τα παιδιά προσπαθούμε να κάνουμε πιο εποικοδομητικές δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα να παίξουμε ένα καινούργιο παιγνίδι, να κατασκευάσουμε κάτι μαζί τους ή μία βόλτα εκτός σπιτιού. Τέλος, είναι πολύ χρήσιμο να βλέπουμε προγράμματα και ταινίες μαζί με τα παιδιά. Με τον τρόπο αυτό μας δίνεται η δυνατότητα να μιλήσουμε μαζί τους για θέματα που προκύπτουν από τις ταινίες, τα προγράμματα και τις διαφημίσεις που βλέπουμε μαζί τους και απαντάμε σε ερωτήσεις τους για τα ζητήματα που προκύπτουν και που θεωρούμε σημαντικά για την ενημέρωση και εκπαίδευση των παιδιών.
Full transcript