Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Copy of Teatr Antyczny i Elżbietański

Porównanie.
by

Sylwia Małecka

on 3 November 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Copy of Teatr Antyczny i Elżbietański

Teatr Antyczny
Teatr Elżbietański
Teatr antyczny
Teatr starożytnej Grecji powstał z uroczystości religijnych ku czci boga Dionizosa, "patrona" natury i wina.
Początki
Pierwszy teatr w Londynie powstał w czasach panowania królowej Elżbiety I. Jako umowną datę narodzin teatru podaje się 1576 r.
W VI w. p.n.e. chór uczestniczący w obrzędach wyłonił z siebie koryfeusza, przewodnika chóru. Następnie pojawili się aktorzy.
Chór i aktorzy
Wkrótce pojawiły się dwa kolejne teatry – The Curtain i The Rose - a po nich przyszły następne
The Curtain
Pierwszy aktor
Pierwszego aktora wprowadził Tespis, grecki poeta i aktor uznawany za twórcę tragedii.
The Rose
Dobre lepszego początki
W tym czasie ukształtowała się forma literacka zwana dramatem i powstały budowle zwane teatrem. Widowiska traciły stopniowo charakter kultowy, zachowały jednak cechy uroczystości powszechnych.
Najsłynniejszym teatrem elżbietańskim był The Globe, gdzie wystawiano sztuki Szekspira.
Teatr Epidauros
The Globe - rekonstrukcja
W ciągu wieków teatr ulegał przeobrażeniom od teatru objazdowego (VI w. p.n.e.), przez klasyczny teatr z V w. p.n.e., teatr hellenistyczny (od IV w. p.n.e. na obszarach zhellenizowanych) po teatr grecko-rzymski.
Budynek teatru był okrągły bez dachu nad środkową areną.
Przeobrażenia teatru

Pierwotny grecki teatr składał się z kolistej przestrzeni, orchestry, z ołtarzem, leżący niedaleko świątyni, zaś na stoku wzgórza sytuowano widownię (theatron).
Pierwotny teatr grecki
"To jest zamek"
W V w. p.n.e. teatr grecki posiadał już okazałą skene (miejsce dla aktorów), do której przylegały dwa skrzydła boczne (paraskenia) i pomost (proskenion), gdzie występowali aktorzy. Orchestra (miejsce dla chóru) uległa zmniejszeniu.
Teatr jako budowla
Czasami osoby dramatu w swych wypowiedziach opisywały miejsce i wspominały o porze dnia w której akcja się toczy.
W ówczesnym teatrze używano maszynerii, umożliwiającej m.in. podnoszenie i opuszczanie bóstw oraz malowanych dekoracji (pinakes).
"Efekty specjalne"
Widowiska teatru klasycznego (VI - V w. p.n.e.) odbywały się dwa razy do roku w okresie świąt- Dionizjów oraz Lenajów- i były połączone z konkursem dramatycznym. Organizacją spektakli zajmowało się 3 choregów.
Widowiska i konkurs
GŁÓWNE REGUŁY TEATRU ANTYCZNEGO
Na widowni teatru mogli znajdować się zarówno mężczyźni jak i kobiety. Natomiast na scenie występowali jedynie mężczyźni, a role kobiece odgrywali najmłodsi z nich.
Kostiumy aktorów były drogie i najczęściej należały do nich samych - częściowo rekompensowały brak dekoracji.
Zasada trzech jedności
Zasada trzech jedności dotyczyła czasu, miejsca oraz akcji.
Czas
Cały scenariusz musiał zawierać się w 24 godzinach
Miejsce
Akcja mogła rozgrywać się tylko w jednym miejscu
Akcja
Fabuła ma być jednowątkowa i pozbawiona scen epizodycznych
Zasada decorum
Jest to dostosowywanie stylu do gatunku - tragedia miała być poważna i pisana stylem eleganckim, zaś komedia miała być śmieszna i wulgarna.
Krwawe sceny
Krwawych scen nie przedstawiano bezpośrednio.
Teatr miał charakter komercyjny, a ich właściciele sądzili, że dobra sztuka powinna przynieść duży dochód.
Aktorzy
Musieli to być mężczyźni, nie mogło być ich więcej niż trzech jednocześnie. Ponadto aktorzy nosili maski i stroje.
Obecność chóru
Chór był nieodłącznym elementem teatru antycznego, mógł m. in. wyrażać myśli bohatera.
Najbardziej znane postaci teatru elżbietańskiego
William Szekspir
Związany był z teatrem "The Globe" , wystawiał tu swoje sztuki, zawód aktora również nie był mu obcy.
James Burbage
NIKT PRZEZ TYSIĄCE LAT NIE ODWAŻYŁ SIĘ ZŁAMAĆ ŚWIĘTYCH REGUŁ, JAKIMI RZĄDZIŁ SIĘ TEATR.


DO CZASU...
W 1576 roku zbudował w Londynie pierwszy stały teatr The Theatre. Miał spory udział w budowie innego teatru londyńskiego the Curtain Theatre, a następnie zainicjował budowę Blackfriars Theatre.
Edward Alleyn
Jeden z najbardziej znanych aktorówi teatru elżbietańskiego. Urodził się w Londynie. Dla niego została napisana główna rola w utworze Sir Thomas More, którego współautorem był prawdopodobnie William Szekspir.
Thomas Kyd
Jeden z najważniejszych pisarzy epoki teatru elżbietańskiego. Kydowi jest przypisywane autorstwo sztuki Ur-Hamlet (zwanej Pra-Hamlet), wystawianej w Londynie w latach 80. XVI wieku, która miała być inspiracją dla Williama Szekspira przy tworzeniu Hamleta.
Globe Theatre obecnie
Cechy dramatu elżbietańskiego:
•łamie zasadę trzech jedności: czasu, miejsca i akcji,
•nie stosuje zasady decorum, czyli stosowności, wprowadzając do gatunku wysokiego, jakim jest tragedia,
•także osoby niskiego stanu oraz styl często graniczący z komicznym,
•bohaterów cechowała zmienność, łatwość popadania w skrajne emocjonalne stany,
•pojawiają się istoty fantastyczne,
•zwiększa się ilość osób na scenie,
•pojawiają się sceny batalistyczne.
Ciekawostki
#1
#2
#3
#4
#5
Pierwsza kobieta wystąpiła w roli Desdemony w 20 lat po zamknięciu (upadku) teatru elżbietańskiego.
Likwidacja teatrów elżbietańskich nastąpiła w roku 1642 - dokonali jej purytanie.
Najsłynniejszym londyńskim teatrem był The Globe- odbudowany po pożarze w 1613 r.;
służył publiczności do 1644 r.
W tamtych czasach Kościół piętnował uczęszczanie na spektakl.
W Gdańsku istniała jedyna w świecie (poza Anglią) scena elżbietańska w budynku Szkoły Fechtunku - budynek pochodził z XVII wieku (aktualnie rysują się możliwości jego rekonstrukcji).
Teatr Antyczny
Teatr Elżbietański
VS
A teraz czas na...
podsumowanie
za jego umowną datę założenia przyjmuje się rok 1576. Wtedy to bowiem przedsiębiorca James Burbage wybudował pod Londynem pierwszy gmach przeznaczony wyłącznie do prezentacji widowisk teatralnych. Nazwał go The Theatre i rozpoczął wystawianie pierwszych sztuk. Wkrótce pojawiły się dwa kolejne teatry – The Curtain i The Rose – a po nich przyszły następne (Globe Theatre).

Początkowo aktorzy grali na dworze, potem w budynkach. Przyjmuje się, że sceną było podwyższenie, otoczone z trzech stron przez widzów i nieodgrodzone od nich barierą. Aktorzy często zwracali się do publiczności bezpośrednio, nawiązywali z nią bliski kontakt. Podobnie sami widzowie pozostawali w interakcji z działaniami aktorów. Publiczność, a zwłaszcza przedstawiciele niższych klas społecznych, bywała hałaśliwa i żywo reagowała na akcję przedstawienia. W zwyczaju było wiwatowanie, klaskanie, tupanie, a nawet – w przypadku skrajnego znudzenia spektaklem – rzucanie w grających drobnymi kamieniami. Dekoracji było niewiele, często zastępował je napis głoszący, że akcja toczy się np. w lesie albo w komnacie zamkowej. Brak dekoracji rekompensowały bogate stroje aktorów. Czwarty bok sceny zamykały drzwi do garderoby, przez które wchodzili aktorzy. Nad nimi budowano niewielki ganek, galerię (były one miejscem rozgrywania scen balkonowych), wsparte na słupach. Pomiędzy słupami zawieszano kotarę. Dzieliła ona scenę na przedscenie i niewielką scenę wewnętrzną. Kurtyny nie było. Przedstawieniom towarzyszyła muzyka. Światło dzienne uniemożliwiało wykorzystywanie efektów świetlnych.
Dziękujemy za uwagę!
Krzysztof Buczak
Norbert Kowalczyk
Teatr Antyczny
Teatr Elżbietański
-
Teatr powstał z uroczystości religijnych ku czci Dionizosa. W VI w. p.n.e. chór uczestniczący w obrzędach wyłonił z siebie koryfeusza, przewodnika chóru. Następnie pojawili się aktorzy. Pierwszego aktora wprowadził Tespis.W tym czasie ukształtowała się forma literacka zwana dramatem i powstały budowle zwane teatrem. W ciągu wieków teatr ulegał przeobrażeniom od teatru objazdowego po teatr grecko-rzymski. Pierwotny grecki teatr składał się orchestry, theatronu, skene paraskenii i proskenionu, gdzie występowali aktorzy. W ówczesnym teatrze używano maszynerii, umożliwiającej m.in. podnoszenie i opuszczanie bóstw oraz malowanych dekoracji. Widowiska teatru klasycznego odbywały się dwa razy do roku w okresie Dionizjów oraz Lenajów. Organizacją spektakli zajmowało się 3 choregów. Zasady teatru antycznego to: zasada trzech jedności, czasu, miejsca i akcji. Zasada decorum to dostosowywanie stylu do gatunku. Krwawych scen nie przedstawiano bezpośrednio. Aktorzy to mężczyźni, nie mogło być ich więcej niż trzech jednocześnie. Ponadto aktorzy nosili maski i stroje. Chór był nieodłącznym elementem teatru antycznego, mógł m. in. wyrażać myśli bohatera. Ponadto stosowano zasadę katharsis i ukazywano konflikt tragiczny.
Źródła:
http://spzagorow.pl
http://wikipedia.org
Full transcript