Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Copy of Motywacja ucznia

No description
by

Klaudia Węc

on 20 April 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Copy of Motywacja ucznia

Motywacja ucznia Co robić? Typy motywacji Recepta na sukces ucznia Rola nauczyciela Pierwszym krokiem dydaktycznym jest wzbudzanie w dziecku zainteresowania przedmiotem nauki.

Po wzbudzeniu odpowiedniej motywacji nauczyciel może przystąpić do przekazywania nowej wiedzy Utrata motywacji Motywacja jest nabywana w trakcie rozwoju człowieka. Badania wskazują, że zamiłowanie do nauki u dzieci obniża się systematycznie po ukończeniu trzeciej klasy szkoły podstawowej. Z początku nauka postrzegana jest jako coś ekscytującego; z czasem jednak staje się czymś rutynowym. Motywacja wewnętrzna Motywacja zewnętrzna Uczeń musi znać odpowiedź na pytania:
PO CO JA SIĘ TEGO UCZĘ?
GDZIE BĘDĘ MÓGŁ WYKORZYSTAĆ ZDOBYTE WIADOMOŚCI? Zadania nauczyciela:
Uświadomienie uczniom celu uczenia się.
Kształtowanie właściwej motywacji.
Uczyć dzieci jak ponosić porażkę w sposób inteligentny.
Przekonać uczniów, że są bardziej zdolni niż się im wydaje. pracuj z widoczną pasją, zaangażowaniem, entuzjazmem w głosie i gestach utrzymuj własną motywację do pracy na odpowiednio wysokim poziomie troski i kłopoty, zły nastrój, odstaw na bok zadbaj o miłą atmosferę podczas zajęć wzbudzaj sympatię, szacunek i pozytywne nastawienie do nauczanego przedmiotu dotrzymuj obietnic przekonuj uczniów, że lubisz ich uczyć traktuj ucznia podmiotowo, indywidualnie obdarzaj zaufaniem i bądź po jego stronie zawsze oceniaj obiektywnie Jeżeli nauczyciel rozpozna motyw uczenia się
ucznia, to może na niego optymalnie
odpowiedzieć. Będzie mógł np. stworzyć w klasie
grupę osób o jednakowych postawach i dla każdej
z nich przygotować inne, zestawy zadań. To uczeń, który osiąga na ogół oceny dobre lub bardzo dobre. Rozwiązuje zadania nie tylko obowiązkowe i "dla chętnych", ale również te, które wybierze sam. Samo rozwiązanie nie daje mu satysfakcji; musi się pochwalić swoją pracą przed nauczycielem, rodzicami, kolegami. Uczeń odtwórca Taki uczeń otrzymuje oceny dobre i bardzo dobre. Wydaje się, iż głównym motywem działania tej grupy uczniów jest chęć otrzymania nagrody. W przypadku zadań obowiązkowych (np. pracy domowej), nagrodą jest ocena bardzo dobra, zaś "nieobowiązkowych" - satysfakcja z rozwiązania zadania uznanego jako "trudne". Uczeń "zdobywca nagród" To uczniowie, którzy z wielkim zaangażowaniem rozwiązują zadania nietypowe zarówno obowiązkowe jak i "dla chętnych". Ocena nie jest dla nich rzeczą pierwszoplanową. Uczniowie ci uważają, że tylko zadania ciekawe, nietypowe przyciągają ich uwagę, wyzwalają energię i dają satysfakcję z osiągniętego wyniku. Uczeń "ciekawy intelektualnie". Uczniowie ci nie lubią zadań standardowych, stawiają nauczycielowi kłopotliwe pytania. Zadania obowiązkowe rozwiązują pod przymusem, bez zaangażowania. Satysfakcję daje im tylko zajmowanie się własnym problemem Uczeń "niezależny". Uczniów tych najbardziej interesują krzyżówki, zagadki, rysowanie, malowanie. Uczeń "lubiący się bawić". Do tej grupy należy duża liczba uczniów. Rozwiązują jedynie zadania łatwe, krótkie. Bojąc się "kary" przestają dostrzegać sens tkwiący w nauce i widzą w niej tylko źródło swego strachu. Uczeń "o słabej motywacji".  Uczniowie ci nie odrabiają zadań domowych, jedynie odpisują i to wielokrotnie bez zrozumienia. Uczeń tej grupy często uważa się za osobę niezdolną. Jeżeli dodatkowo odczuwa lęk przed rodzicami, nauczycielem lub oceną negatywną, będzie naukę traktował jako źródło swego strachu. Uczeń "niezainteresowany". - niesprawiedliwa ocena,
- wygórowane wymagania,
- osobista niechęć do ucznia,
- lekceważenie potrzeb ucznia,
- krytyka osoby a nie jego działań,
- nauczyciel przyjmuje rolę eksperta,
- porównuje z innymi,
- nudna lekcja,
- nieatrakcyjne metody
nauczania Działania, które powodują utratę motywacji u ucznia: Styl przytłaczający – wielokrotne podkreślanie konieczności włożenia ogromnego wysiłku w wykonanie zadania.
Skutki: zniechęcenie, rezygnacja

Styl dyrektywny – stanowcze, konsekwentne działanie z pozycji formalnego autorytetu
Skutki: zdecydowany bunt i niechęć do jakiejkolwiek pracy

Styl manipulacyjny - zawstydzanie, wyśmiewanie, porównywanie, nadmierne chwalenie
Skutki: brak poczucia bezpieczeństwa, brak zaufania

Styl katastroficzny – przedstawianie negatywnych konsekwencji niewykonania zadania
Skutki: stres, przymus, negatywne emocje- agresja, bunt CZYNNIKI OSŁABIAJĄCE MOTYWACJĘ UCZNIÓW DO UCZENIA SIĘ :

- BRAK ZAINTERESOWANIA ZE STRONY RODZICÓW
- MAŁO WYMAGAJACY NAUCZYCIEL.
- BRAK POMOCY ZE STRONY NAUCZYCIELA
- NUDNE LEKCJE
- SŁABA OCENA
- LĘK PRZED OCENIANIEM
- NIESPRAWIEDLIWE OCENIANIE
- TRUDNY TEMAT Skuteczność różnych form nauczania CZYNNIKI PODNOSZĄCE MOTYWACJĘ
DO NAUKI :
CHĘĆ BYCIA NAJLEPSZYM
ZAINTERESOWANIA
MIŁY I ŻYCZLIWY NAUCZYCIEL
ZACHĘTY I POCHWAŁY
CIEKAWIE PROWADZONE LEKCJE
CHĘĆ ZDOBYWANIA WIEDZY
MOŻLIWOŚĆ OTRZYMANIA DOBREJ OCENY  
Wskazana literatura:
1. Arends R. I. Uczymy się nauczać Wyd. WSiP, Warszawa 1994
 
2. Brophy J. Motywowanie uczniów do nauki Wyd. PWN, Warszawa 2002
 
3. Hamer H. Klucz do efektywności nauczania Wyd. Veda, Warszawa 1994
 
4. Niemierko B. Między oceną szkolną a dydaktyką Wyd. WSiP, Warszawa 1999
 
5. Perrott E. Efektywne nauczanie, Wyd. WSiP, Warszawa 1995
 
6. Taraszkiewicz M. Jak uczyć lepiej, czyli refleksyjny praktyk w działaniu Wyd. CODN, Warszawa 1996 Dziękuję za Państwa uwagę. 1. Przekonaj ucznia, że naprawdę lubisz go uczyć.
2. Mów jasno, głośno, wyraźnie, z zapałem.
3. Dbaj o właściwe tempo mówienia.
4. Bądź swobodny i baw się razem z uczniem podczas nauki.
5. Okazuj mu zaufanie.
6. Wyraźnie określ cele.
7. Bądź przygotowany do lekcji.
8. Przygotowuj ciekawe pomoce naukowe.   Jeśli jest to możliwe, warto korzystać z pomocy urządzeń audiowizualnych lub komputerowych. Informacje docierają wtedy poprzez różne zmyły, co sprzyja zapamiętywaniu.
9. Ogranicz do minimum czynniki rozpraszające uwagę.
10. Dbaj o dobry nastrój ucznia. 11. Przypominaj informację, kiedy uczeń zaczyna ją zapominać.
12. Polegaj na nim, stawiaj na niego, wierz w jego możliwości.
13. Bądź dla niego oparciem, bądź po jego stronie.
14. Nie oszukuj go, dotrzymuj przyrzeczeń.
15. Udzielaj odpowiedzi na najtrudniejsze pytania.
16. Jeśli coś mu się nie uda, zrozum go i zachęć do dalszej pracy.
17. Chwal za wszystko, co da się pochwalić.
18. Doceniaj go.
19. Nigdy nie przerywaj, kiedy on mówi.
20. Pozwól mu kontynuować Twoją myśl na jego sposób. 21. Słuchaj uważnie upewniając się, że dobrze rozumiesz.
22. Rozwijaj jego samodzielność.
23. Zachęcaj do krytycznego myślenia.
24. Okazuj mu swoje pozytywne uczucia.
25. Pokaż mu, że jesteś człowiekiem omylnym i popełniającym błędy.
26. Stosuj różne metody nauczania - bądź nieszablonowy i ekscytujący.
27. Odnoś do rzeczywistości to, czego go uczysz - niech praktyka uzupełnia teorię.
28. Kończ lekcję w takim momencie, żeby miał poczucie niedosytu (jak w dobrym serialu). NEGATYWNE STYLE NAUCZANIA
Full transcript