Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

KSIADZ PRAŁAT ADAM ABRAMOWICZ

No description
by

Patrycja Litwiejko

on 3 May 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of KSIADZ PRAŁAT ADAM ABRAMOWICZ

DOM RODZINNY, MŁODOŚĆ
• Ks. Adam Abramowicz urodził się 2 lutego 1881r. w miasteczku Żośle na Litwie. Jego ojciec Marcin pracował na kolei, matka Cecylia zajmowała się wychowaniem dzieci.
KAPŁAŃSTWO
• 11 czerwca 1905r. z rąk biskupa Edwarda Roppa przyjął święcenia kapłańskie.
• W 1914r. wrócił do kraju i otrzymał nominację na wikariusza parafii św. Rafała w Wilnie. W 1915r. ks. Adam został wikariuszem w Suchowoli, a od 1917r. przeniósł się na probostwo do Uhowa, gdzie ukończył rozpoczętą budowę kościoła.
CZAS II WOJNY ŚWIATOWEJ
• W połowie września 1939r. po rewizji w mieszkaniu hitlerowcy aresztowali ks. Abramowicza „jako wroga Niemiec”. Ksiądz został wywieziony do lasu pod Choroszczą na rozstrzelanie. Klęcząc nad dołem modlił się słowami pieśni „Kto się w opiekę odda Panu swemu…” czekając na strzały, ale Niemcy zostawili go i odjechali. Bóg jeden wie dlaczego.
KSIADZ PRAŁAT ADAM ABRAMOWICZ CZŁOWIEK WIELKIEJ ODWAGI I CZYNU
• Adam uczył się w Szkole Cerkiewnej w Żośle, następnie w Szkole Technicznej w Nowych Trokach. Pracował jako telegrafista na różnych stacjach kolejowych województwa wileńskiego. W dalekiej Rosji, w Pawłogrodzie ukończył cztery klasy gimnazjum i wstąpił do Seminarium Wileńskiego. 21 października 1899r. przywdział sutannę, którą nosił wiernie przez 70 lat.
Nawet, gdy w czasie II wojny światowej został aresztowany przez hitlerowców, którzy kazali mu ubrać się po cywilnemu, okazało się, że w ogóle nie ma świeckiego ubrania.
CIEKAWOSTKA
• Młody ks. Adam przez rok pracował jako wikariusz w Słonimie na Zamościu, następnie został proboszczem parafii w Dereczynie, gdzie organizował i budował kościół. Zakładał w parafii potajemne szkółki polskie i wkrótce został oskarżony przez władze carskie o tajną działalność oświatową i przyjmowanie prawosławnych do Kościoła.
Z tego powodu wywieziono ks. Adama z Dereczyna i skazano na karę więzienia, zamienioną na pobyt w klasztorze franciszkańskim w Grodnie, który spełniał rolę więzienia dla księży. Po dwóch miesiącach opuścił klasztor. Następne lata to lata tułaczki. Zabroniono mu sprawowania
jakiejkolwiek
funkcji w diecezji. Udało się ks. Abramowiczowi wyjechać za granicę.
• W 1923r. ks. Abramowicz został proboszczem parafii w Goniądzu, gdzie przystąpił do budowy świątyni o pięknym barokowym wystroju, którą zaprojektował mu architekt Oskar Sosnowski. Za to dzieło biskup wileński Jerzy Matulewicz mianował go Kanonikiem Honorowym Kapituły Wileńskiej.
9 II 1925r. biskup mianował ks. Abramowicza proboszczem nowej parafii św. Rocha w Białymstoku. Jako pierwszy proboszcz parafii przystąpił do budowy kościoła. Chciał zbudować okazałą świątynię - Pomnik Wdzięczności Bogu i Matce Bożej za odzyskaną wolność w 1918r. i ochronę Ojczyzny przed Armią Czerwoną w 1920r.
Tak więc Kościół – Pomnik miał czcić pamięć wszystkich poległych za wolną i niepodległą Ojczyznę. Kościół miał być poświęcony Królowej Korony Polskiej – Matce Boskiej Częstochowskiej z tematem architektonicznym „Gwiazda Zaranna” z litanii do Matki Boskiej.
Autorem projektu był Oskar Sosnowski. „Symbol Matki Boskiej Częstochowskiej” jako „Gwiazdy Zarannej” czyli „Gwiazdy Wschodzącej” miał być synonimem powstającej, nowej rzeczywistości, jaką było odzyskanie niepodległości i miał zarazem jako „gwiazda opiekuńcza” promieniować po całej polskiej ziemi.
Prace budowlane rozpoczęto w 1926r.,ukończono po II wojnie światowej, a w uroczystość św. Rocha, czyli 16 VIII 1946r. nową świątynię konsekrował Arcybiskup Romuald Jałbrzykowski.

• Od jesieni 1939r. w domu parafialnym Siostry Misjonarki św. Rodziny (które przybyły do Białegostoku w 1934r. na zaproszenie ks. Abramowicza i założyły swój dom w budynku plebanii) w ubraniu świeckim, prowadziły przedszkole dla około 120 dzieci, w tym dla dzieci żydowskich i wojskowych sowieckich.
• W 1941r., gdy Niemcy zajęli Białystok, ks. Abramowicz i Siostry Misjonarki uratowali od rozstrzelania ponad 50 starców, których umieszczono na parterze domu parafialnego. Na drugim piętrze tego domu mieściło się czterooddziałowe przedszkole, przy którym prowadzono tajną siedmioklasową szkołę, która funkcjonowała pod pozorem nauczania religii. Rocznie tajnym nauczaniem objętych było ok. 300 dzieci. Przedszkole i tajne nauczanie prowadziły Siostry Misjonarki św. Rodziny i 3 nauczycielki świeckie. Chociaż ryzyko było wielkie, szkoła działała do końca okupacji.
• Ks. Abramowicz pomagał też ukrywać Żydów, wystawiał im metryki oraz podrobione dokumenty. Bardzo zaangażowani w pomoc byli księża z nim pracujący – ks. Piotr Maziewski oraz ks. Adolf Frydrykiewicz.
• W czasie okupacji niemieckiej ks. Adam był dwukrotnie więziony przez Niemców. 15 VII 1943r. został aresztowany jako zakładnik razem z innymi księżmi i ludźmi świeckimi. Przebywał w więzieniu białostockim do 24 lipca, ale już 20 września ponownie go uwięziono. Zwolniony został 5 XI 1943r. dzięki staraniom parafian.


• Ogromną rolę odegrał także ks. Abramowicz w okresie okupacji sowieckiej, kiedy ukrywał w pomieszczeniach parafii św. Rocha komendanta Białostockiego Okręgu AK, kpt. Władysława Liniarskiego (pseudonim „Mścisław”), w najkrytyczniejszym momencie jego pobytu w Białymstoku. Najprawdopodobniej w tym okresie ks. Abramowicz pełnił funkcję szefa Duszpasterstwa Okręgu.
• Fragment Gazety Frontowej „Wolna Polska” mówi o działalności charytatywnej ks. Abramowicza: „Ks. Abramowicz całe swe życie poświęcił charytatywnej działalności, opiece nad dziećmi, (…). Zaopiekował się sierotami białostockimi. Przywiózł do swego przytułku dzieci z radzieckiej ochronki w Majówce, przygarnął bezdomne dzieci rosyjskie. (…) Dzieci przybywało z każdym dniem. Wieść o czynach księdza rozeszła się szeroko. (…) Codziennie przychodzą rodzice, przyjeżdżają z dalekich miast radzieckich matki, ojcowie, cywilni, wojskowi, dziękują opiekunowi (…). Nie trzeba dziękować… to był mój obowiązek, tylko pamiętajcie, nie zaniedbujcie dzieci – odpowiadał skromnie ksiądz Abramowicz.”
• Za swoją działalność (dziekan okręgu białostockiego Armii Krajowej - pseudonim „Stary”, „Romuald”), za postawę w walce z okupantem, został ks. Abramowicz odznaczony Złotym Krzyżem Niepodległości z Mieczami i Krzyżem Walecznych.
ODZNACZENIA
• Zasługi ks. Adama docenił Ordynariusz Diecezji Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Romuald Jałbrzykowski mianując go Kanonikiem Honorowym Prześwietnej Kapituły Metropolitalnej Wileńskiej oraz przedstawiając jego kandydaturę do godności Prałata Papieskiego. Godność tę otrzymał Ks. Prałat Adam Abramowicz 15 lutego 1947 roku.
DZIAŁALNOŚĆ KS. ADAMA ABRAMOWICZA PO II WOJNIE ŚWIATOWEJ
• 19 czerwca 1955r. ks. Abramowicz obchodził jubileusz 50-lecia święceń kapłańskich i 30 rocznicę pobytu w Białymstoku.
• Oprócz funkcji proboszcza do 1950r. pełnił też ks. Abramowicz obowiązki dyrektora archidiecezjalnej „Caritas”.
• Ks. Prałat Adam Abramowicz zmarł 4 VI 1969r., w pierwszy piątek miesiąca jako niestrudzony czciciel Najświętszego Serca Jezusowego. Często powtarzał: „Marzeniem moim jest umrzeć na posterunku, umrzeć przy ołtarzu”. A w ostatnich wypowiedzianych słowach stwierdził: „…wszystko jest łaską i za te łaski doznane od Wszechmogącego – pokornie dziękuję…”. Ks. Abramowicz został pochowany przy kościele św. Rocha w Białymstoku.

• Ks. Prałat Adam Abramowicz jest wspominany nie tylko jako budowniczy, lecz jako gorliwy duszpasterz, człowiek gościnny i skromny, bezprzykładnie pracowity, oddany sprawom Kościoła i Ojczyzny.

• Ten Wielki Kapłan zdobył uznanie i szacunek nie tylko swoich wiernych parafian, ale i mieszkańców Białegostoku, a nawet całego kraju.
• Pozostawił po sobie pamięć człowieka czynu – zbudowana przez niego świątynia – pomnik niepodległości świadczy o umiłowaniu wolnej Ojczyzny, dla której nie wahał się narażać swego życia w czasie wojny i okupacji.
Od lewej: s. Beata Klim, s. Angela Stańczak, s. ?, ks. Adam Abramowicz, s. Sylwestra Połoczańska, s. Leokadia Zakrzewska, m. Łucja Czechowska Półkolonie zagraniczne, Białystok 30 VII 1939r.
Przedszkole i tajna szkoła w czasie okupacji niemieckiej 1941 - 44, Białystok ul. Dąbrowskiego
Tajna szkoła podczas okupacji niemieckiej pod kierunkiem M. J. Sztrauch, I Komunia św. 1941 - 44
Od lewej: s. Zenobia Witczak, s. Benigna Kowalikowska, m. Jadwiga Sztrauch, s. Ludmiła Bielicka, Dzieci z tajnej szkoły prowadzonej przez siostry, I Komunia Św. 24.05.1942r
Dom starców, 1942r.
Przedszkole w czasie okupacji niemieckiej, ul. Dąbrowskiego, 1942r.
Białystok, przedszkole przy kościele św. Rocha - 1943r.
Zakończenie roku szkolnego, Białystok 1943r., s. Barbara Pawłowska (po prawej)
Stojący od lewej: Władysława Sarel, Jadwiga Kukliczówna, ks. Jan Laska – wikariusz parafii, dyrektor Parafialnego Oddziału „Caritas”, Maria Niwińska – kierowniczka sekratariatu, Eugenia Piekarówna (później Lewandowska), Władysław Werpachowski – główny księgowy.
Siedzący od lewej: dwaj nieznani z imienia i nazwiska członkowie Zarządu, ks. Adam Abramowicz – proboszcz parafii św. Rocha, dyrektor Związku „Caritas”, mecenas N. Rogowski i ks. Piotr Maziewski – wikariusz parafii św. Rocha, dyrektor parafialnego Oddziału Związku.

Pogrzeb ks. prałata Adama Abramowicza – czerwiec 1969r.
Pogrzeb ks. prałata Adama Abramowicza
Pogrzeb ks. prałata Adama Abramowicza
PARAFIA ŚW. ROCHA W BIAŁYMSTTOKU
Pogrzeb ks. Adama Abramowicza
Strona z ksiazki "Ruch oporu w latach 1939-44 na Bialostocczyznie".
Pamiatka Jubileuszu ks. Adama Abramowicza
Fragment z gazety
Adam Abramowicz z rodzicami
Full transcript