Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Zappen door een labyrint

Massacultuur; oa postmodernisme, videoclips en dance.
by

Ton Hordijk

on 15 September 2012

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Zappen door een labyrint

Aan het einde van de 20e eeuw begint het zgn postmoderne tijdperk. Er is sprake van een grote invloed van de technologie, razendsnelle ontwikkelingen gaan over de gehele wereld. Wat vandaag de moeite waard is, verliest morgen zijn geldigheid, grote universele idealen bestaan nauwelijks meer.
In de kunst is alles is al gedaan, vernieuwing is vrijwel onmogelijk zodat originaliteit niet meer kan en hoeft. Kunstenaar gaat spelen met verschillende stijlen. Klassiek ballet mengt met hip-hop en de traditionele indiase sitarmuziek met House enz
Omdat de scheiding tussen high and low culture (kunst voor de elite en die voor de massa) verdwijnt storten de kunstenaars zich ook op technologie voor massamedia en gaan zich bezighouden met videokunst, net-art, computergames en virtual reality.
Bij postmoderne kunstenaars vervagen regelmatig de grenzen tussen kunst en reclame, privé-leven en openbaarheid, (mainstream-) cultuur en subcultuur.
David Kirby, stervend aan AIDS ; reclamefoto gemaakt door Oliveiro Toscani (1942) voor kledingfabrikant Benetton.
Vanaf 1981 non stop muziek op tv bij MTV.
Videoclips worden steeds geavanceerder.
Grote regisseurs worden ingezet en maken mbv de nieuwste filmtechnieken supersnel gemonteerde filmpjes.
Deze filmpjes spelen een grote rol in de populariteit van supersterren als Michael Jackson, Prince en Madonna.
Deze idolen maken niet alleen muziek maar brengen een image op de markt waarbij alle commerciële mogelijkheden benut worden.
Michael Jackson: Beat it (1982)
Madonna: Like a virgin (1984)
In 1974 brengt de duitse band Kraftwerk een vernieuwend nummer uit: Autobahn.
Geen enkel 'echt' instrument, alleen maar synthesizers.
Bovendien is er geen duidelijke vorm met coupletten en refreinen in te ontdekken.
Kraftwerk: Autobahn (1974)
Vanuit de straatcultuur van zwarte jongeren in New York ontstaat de Hiphop.
Op grootscheepse feesten mixt een discjockey mbv 2 platenspelers nummers aan elkaar en zorgt voor een doorgaande beat.
Hierop wordt gedanst in allerlei stijlen waarbij Breakdance de opvallendste is.
De MC (Master of Ceremonies) 'scratchtst', moedigt de dansers aan en rapt alles aan elkaar.
Een van de eerste hiphopbands is Public Enemy, die heel scherpe rapteksten schrijft over de strijd om het bestaan die de kansarme zwarten dagelijks moeten voeren.
De muzikale begeiding bestaat uit allerlei fragmenten (samples) van oude grammofoonplaten die mbv een computer opnieuwe worden gerangschikt.
Public Enemy: Fight the power (1989)
Andere elementen van de hiphopcultuur zijn de graffiti en de kleding bestaande uit trainingspak en gymschoenen.
Er ontstaan ook commerciëlere varianten van hiphop waarbij de teksten minder kritisch zijn, en de muziek melodischer van karakter is.
Uit een samengaan van Hiphop en soul ontstaat R&B, zoals oa bij Lauryn Hill te horen is.
Lauryn Hill: Doo Wop (That thing) (1998)
Wanneer -allereerst in clubs in de VS- deze europese synthesizermuziek gemixed wordt met disco ontstaat een totaal nieuw geluid:
House.
Deze stijl ontketent een ware rage en op grootscheepse feesten wordt - compleet met grote licht- en videoshows en grote hoeveelheden pillen - tot de ochtend gedanst op de elektronische muziek waarbij het ritme en met name de zware drumbeat centraal staat.
Een van de eerste makers van House is Derrick May.
Derrick May: Strings of life (1987)
Het mixen van verschillende stijlen is een postmodern kenmerk dat in de popmuziek eigenlijk altijd al gebruikelijk is geweest.
Aan het eind van de twintigste eeuw komen in de muzikale cross-overs (het vermengen van stijlen) en ethnische cross-overs (cross-overs waarbij stijlen uit verschillende culturen gecombineerd worden) steeds vaker voor.
Voorbeeld van cross-over; mix van hardrock en hiphop:
Aerosmith ft Run DMC: Walk this way.(1999)
Voorbeeld van ethnische (westerse/ afrikaanse) cross-over;
Paul Simon: Under African skies (1986)
Alle stromingen die uit de House voortkomen vallen onder het begrip Dance.
Hiernaast ontwikkelt zich de rock-stroom, waarin de muziek zich ontwikkelt die gebruik maakt van het traditionele pop-instrumentarium en die gebaseerd is op vormschema's bestaand euit coupletten, refreinen (en bridge).
Postmoderne architectuur verzet zich tegen de gangbare modernistische architectuur die - of het nu om een woonblok, een kerk of een stadhuis gaat - louter kiest voor functionaliteit: beton, platte daken, geen ornamenten.
Postmoderne architecten zoals Venturi (1925), Rossi (1931-1997) en Mendini (1931) willen juist herkenbare gebouwen ('een kerk heeft een toren, een woonhuis een schuin dak en een schoorsteen') en kiezen voor een stijl die historisch en/of klassiek georiënteerd is (regelmatig voorkomen van grieks/romeinse bouwelementen zoals zuilen, timpanen) en waarin ruimte is voor ornamentiek en opvallend kleurgebruik.
Alessandro Mendini e.a.
Het Groninger museum (1994), Groningen
Dat kunstenaars in het postmoderne tijdperk vrijelijk van elkaars werk gebruik mogen maken bewijst de nederlander Rob Scholte, die naar hartelust kunst van collega's citeert, kopieert, en bewerkt.
Hij komt hier eerlijk voor uit getuige een zelfportret uit 1987.
Rob Scholte: zelfportret (1987), acryl op linnen
Rob Scholte: The last supper (2009),
schilderij gebaseerd op koperen relief
Het nederlandse theatergezelschap Dogtroep maakt voorstellingen op locatie en in hun voorstellingen zijn elementen herkenbaar van oa straattheater, circus, beeldende kunst, cabaret en performance.
Hierbij maken zij tevens gebruik van camera's, projectieschermen en computers.
Wat zij maken kan omschreven worden als multi-mediatheater.
fragment uit:
Dogtroep: Voorstelling in Leidsche Rijn (1983).
Traditioneel wordt de filmindustrie gedomineerd door Hollywood waar vooral commercieel 'veilige' films worden gemaakt.
Een vernieuwend regisseur die vanaf het begin van de jaren 70 succesvolle films maakt is Steven Spielberg (1947).
Kenmerkend voor zijn films zijn oa zijn geraffineerde special effects en zijn romantische thematiek.
Official trailer:
The lost world: Jurassic Parc (1997),
film van Steven Spielberg.
De postmoderne films van Quentin Tarantino, waarin zeer veel verwijzingen naar andere films of televisieseries voorkomen, vallen vooral op door hun volstrekt cynische personages die zich regelmatig - en vaak op achteloze wijze - te buiten gaan aan extreem geweld.
Scène uit Pulp Fiction (1994), Quentin Tarantino.
(Bedenk voor je gaat kijken of je deze gewelddadige scène wilt zien)
Als reactie op de in de jaren 90 gangbare alles-mag mentaliteit maken filmmakers als Lars von Trier (1956) en Thomas Vinterberg (1969) films die vooral steunen op een krachtig verhaal en goed acteerwerk ipv op allerlei filmische trucs, licht- en montage-effecten.
In het manifest Dogma (1995) leggen genoemde regisseurs de eed van zuiverheid af en zweren zich te onderwerpen aan een aantal regels:
- Er wordt alleen op locatie gefilmd (...)
- Geluid mag nooit los van de film worden opgenomen (...)
- Men houdt de camera in de hand (...)
- Speciale lenzen en filters zijn verboden
- De film kent geen oppervlakkige actie (moord en wapens zijn verboden) (...)
- Men dient in kleur te filmen. Speciale lichteffecten zijn verboden (...)
Vinterbergs sobere stijl is duidelijk zichtbaar in zijn beroemde film Festen uit 1998.
Scène uit Festen (1998),
Film van Thomas Vinterberg (1969)
Full transcript