Introducing
Your new presentation assistant.
Refine, enhance, and tailor your content, source relevant images, and edit visuals quicker than ever before.
Trending searches
religia
Religie/Kościoły Procent ludności
Estoński Kościół Ewangelicko-Luterański 13,2%
Estoński Kościół Prawosławny 11,8%
Estoński Apostolski Kościół Prawosławny 1,64%
Staroobrzędowcy 1,23%
Kościół katolicki 0,38%
Chrześcijański Kościół Zielonoświątkowy 0,34%
Świadkowie Jehowy 0,32%
Islam 0,20%
Charyzmatyczne Zbory Ewangeliczne 0,18%
Judaizm 0,15%
Zjednoczony Kościół Metodystyczny 0,13%
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego 0,13%
Mormoni 0,09%
Wzgórze Toompea
Rynek Ratuszowy
Kuchnia Estońska
Tradycja
Kuchnia estońska, z uwagi na położenie kraju w północno-wschodnim rejonie Europy, nad Morzem Bałtyckim, charakteryzuje się pewną skromnością, nie pozbawioną jednak regionalnych specjałów. Wśród używanych produktów dominują dania mięsne, rybne (śledź, okoń, flądra, szprot) oraz mączne, w tym bardzo często spożywany chleb (przede wszystkim żytni oraz gruboziarnisty - pszenny). Warzywa i owoce spożywane są rzadziej, a jeśli już to najczęściej kapusta (zwłaszcza kiszona) i rzepa (od XIX wieku także ziemniaki). Kuchnia Estonii zbliżona jest do kuchni fińskiej ze znacznymi wpływami kuchni niemieckiej, rosyjskiej i szwedzkiej. Ta ostatnia odcisnęła swe piętno w wiekach XVII i XVIII, kiedy to Estonia była częścią Szwecji, a rosyjska w czasach imperialnych i radzieckich. W kuchni estońskiej bardzo ostrożnie używa się wszelkich ziół i przypraw, a jeśli już to koperku (do śledzi), majeranku (do kaszanki), kminku (do sera białego), a pietruszki i selera do niektórych zup na bazie mięsnej. Z uwagi na rozwiniętą hodowlę krów popularne jest mleko oraz śmietana, w tym śmietanowe sosy – kastmed
Język Estoński
HERB ESTONII
Waluta Estonii to euro
Herb Estonii występuje w dwóch wersjach: w postaci małej i w postaci wielkiej. Zasadniczym elementem jest złota tarcza heraldyczna, a na niej trzy stylizowane lwy. Herb w postaci wielkiej od dołu otoczony jest dodatkowo przez dwa wieńce z liści dębowych, także koloru złotego. Symbolizują one siłę i trwałość państwa.
Kod statystyczny FIPS: 12-21250
GNIS ID: 0282263
Powierzchnia 6,1 km²
Wysokość 71 m n.p.m.
Populacja (2000)
• liczba ludności 356
• gęstość
58,4 os./km²
Nr kierunkowy 239
Strefa czasowa UTC-05:00
UTC-04:00
Tarvas Sculpture
Flaga Estonii jest prostokątem podzielonym na trzy poziome pasy: niebieski, czarny i biały. Kolor niebieski to symbol wiary i wierności, czarny oznacza dawne ziemie estońskie lub cierpienia narodu, biały – dążenia do oświecenia i cnoty. Nie jest to jedyna przyjęta symbolika. Kolorystykę flagi estońskiej wiąże się też z naturą i pięknem krajobrazu: w niebieskim odbijają się wody Bałtyku oraz niezliczonych jezior Estonii, czarny to barwa ziemi lub tradycyjnego kaftana estońskich chłopów, a biel kojarzy się z charakterystycznymi dla pory letniej białymi nocami lub też zimowym śniegiem.
The Lords Resurrection Cathedral
Mu isamaa, mu õnn ja rõõm (Moja rodzinna ziemia, moje szczęście i radość) – hymn państwowy Estonii. Słowa pieśni napisał Johann Voldemar Jannsen, popularny estoński działacz narodowy. Muzyka została zapożyczona z hymnu fińskiego, skomponowanego przez Friedricha Paciusa. Prawykonanie pieśni miało miejsce podczas Pierwszego Powszechnego Święta Pieśni w 1869 roku, na które przyjechało ponad 20 tys. Estończyków. Święto stało się pierwszą manifestacją estońskiej jedności. Wykonywano utwory niemieckie i dwa estońskie: Mu Isamaa i Moja ojczyzna, moja miłość do słów Lidii Koiduli z melodią Aleksandra Kunileida. Obie zyskały wielką popularność. Pierwsza z nich od 1896 roku stała się hymnem Estonii, druga – pieśnią narodową, bardzo popularną w latach okupacji radzieckiej, kiedy oficjalny hymn estoński był zakazany.
Kersti Kaljulaid ur. 30 grudnia 1969 w Tartu – estońska urzędniczka państwowa, członkini Europejskiego Trybunału Obrachunkowego. Od 2016 prezydent Estonii.
3 października 2016 Zgromadzenie Państwowe wybrało ją na prezydenta, otrzymała 81 głosów za przy 17 głosach wstrzymujących się. Urząd ten objęła 10 października 2016. W 2018 w związku z remontem siedziby prezydenta w Tallinie na miesiąc przeprowadziła się do Narwy. Jak stwierdziła, tym gestem chciała podkreślić, że miasto to, będące największym skupiskiem mniejszości rosyjskojęzycznej w Estonii, jest integralną częścią państwa[.
Na kandydata na urząd Prezydenta Republiki może być zgłoszona osoba, która uzyskała prawa obywatelskie Estonii z mocy urodzenia i ukończyła 40 lat. Prezydenta Republiki wybiera się w głosowaniu tajnym. Każdy członek Riigikogu ma jeden głos. Za wybranego uważa się kandydata, za którym głosowała większość dwóch trzecich członków Riigikogu. Jeżeli żaden z kandydatów nie uzyska wymaganej większości głosów, to następnego dnia przeprowadza się nową turę głosowania. Przed drugą turą głosowania dokonuje się ponownego zgłaszania kandydatów. Jeżeli w drugiej turze głosowania żaden z kandydatów nie otrzyma wymaganej większości głosów, to tego samego dnia przeprowadza się trzecią turę głosowania, w której występują dwaj kandydaci, którzy otrzymali największą liczbę głosów