Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Wychowanie obronne społeczeństwa do 1939 r. w Polsce

No description
by

Michał Wojewoda

on 24 April 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Wychowanie obronne społeczeństwa do 1939 r. w Polsce

Wychowanie obronne społeczeństwa do 1939 r. w Polsce
Powstanie KEN 1773
Ważną rolę w wychowaniu patriotyczno-obronnym młodzieży spełniało powołanie w 1773 r. pierwszego w Polsce i Europie Ministerstwa Oświaty – znanego jako Komisja Edukacji Narodowej. Wielu działaczy tej instytucji postulowało o wprowadzenie kształcenia patriotyczno-wojskowego do programów nauczania w szkołach podległych KEN – domagali się tego m.in. Ignacy Potocki, Adam Czartoryski i Grzegorz Piramowicz. Naczelnym ideałem wychowawczym była wówczas nieskazitelna, wzniosła moralność i duch narodowy.
W 1908 r. powstaje we Lwowie
Związek Walki Czynnej, który następnie rozszerza
swoją działalność na teren Rosji i innych państw.
Powstają również inne organizacje jak
Organizacja Armii Polskiej. W 1910 r.
Wychowanie obronne w II Rzeczypospolitej.
Wychowanie obronne do 1773
Przygotowanie obronne młodzieży jako element edukacji szkolnej rozpoczyna się w połowie XVIII wieku. Prekursorem był Stanisław Konarski, który w 1740 r. założył w Warszawie Collegium Nobilium.
Początki XX wieku
Obrona państwa od roku 1918 do czasów dzisiejszych przestała być już tylko problemem dotyczącym wyłącznie sił zbrojnych. Zdawano sobie sprawę, że wymaga ona uruchomienia nie tylko sił militarnych walczących z przeciwnikiem, lecz także tych wszystkich dziedzin życia państwowego i społecznego, które nie biorąc bezpośredniego udziału w walce, powinny przyczynić się do osiągnięcia sukcesu.
Od 1931 r. zajęciami przysposobienia wojskowego obejmowano zarówno młodzież męską jak i żeńską. W pierwszym przypadku PW dzieliło się na trzy kategorie:
przysposobienie wojskowe
młodocianych przedpoborowych
rezerwy
Rodzaje zajęć przysposobienia wojskowego
Przysposobienie wojskowe młodocianych dotyczyło całej młodzieży od 11 do 16 roku życia. Program szkolenia oparto na wychowaniu fizycznym dostosowanym do poszczególnych grup wiekowych oraz ściśle powiązanym z nim wychowaniu obywatelskim.

Przysposobienie wojskowe przedpoborowych obejmowało chłopców od 17 roku życia do czasu powołania do wojska. Programy szkolne obejmowały: gry polowe, terenoznawstwo, obronę przeciwgazową i przeciwlotniczą, strzelectwo oraz przygotowanie do służby. Po zakończeniu drugiego roku zajęć szkolne hufce PW wysyłano na trzytygodniowe wakacyjne obozy szkoleniowe. Młodzież, która ukończyła cały program szkolenia, była kierowana do szkół podoficerskich i do szkół podchorążych rezerwy
Przysposobienie wojskowe rezerwy obejmowało mężczyzn, którzy odbyli zasadniczą służbę wojskową, oraz niektóre kategorie pracowników państwowych, np. kolejarzy, pocztowców, leśników.
Program przygotowania kobiet do obrony kraju oparty został na trzech zasadniczych elementach: wychowaniu fizycznym, przysposobieniu wojskowym, czyli szkoleniu młodzieży żeńskiej i kobiet w zakresie pomocniczej służby wojskowej, oraz przygotowaniu fachowym, m.in. w zakresie pracy oświatowej, sanitarnej, łączności i administracji. W strukturze Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego powołano Samodzielny Referat PW Kobiet i Samodzielny Referat WF Kobiet.
W latach 1919-1921 polskie kadry dowódcze w większości kształciły się na różnorodnych kursach. W 1920 r. zapotrzebowanie na oficerów było tak duże, że postanowiono zawiesić naukę na wyższych uczelniach, a studentów kierować na 4-tygodniowe kursy, podczas których uzyskiwali oni stopnie podchorążych.
Ostatnie kształcenie
Z doświadczeń przedwojennych wyciągnąć można wniosek, że dobrze zorganizowana i prowadzona edukacja obronna społeczeństwa wpływa pozytywnie na morale społeczeństwa, a także podnosi umiejętności przydatne w sytuacjach kryzysowych. Teoretyczna i praktyczna wiedza z zakresu przysposobienia wojskowego okazała się bardzo przydatna w okresie wojny i okupacji hitlerowskiej. Kolejne roczniki młodzieży rozpoczynały lub kontynuowały ochotniczo szkolenie wojskowe w warunkach konspiracji. Było ono prowadzone w różnych formach przez instruktorów wojskowych organizacji podziemnych głównie Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich i Armii Ludowej.
PODSUMOWANIE
Full transcript