Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

RODZAJE PALIW KOPALNYCH

No description
by

Magdalena Chołuj

on 24 October 2017

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of RODZAJE PALIW KOPALNYCH

Rodzaje paliw
kopalnych

Przygotowała
Magdalena Chołuj

Gaz ziemny
Ropa naftowa
Charakterystyka kopalnych paliw stałych
Zastosowania najważniejszych odmian alotropowych węgla
Grafen i Karbin
Odmiany alotropowe węgla
Koniec
Gaz ziemny zwany również błękitnym paliwem – rodzaj paliwa kopalnego pochodzenia organicznego, gaz zbierający się w skorupie ziemskiej w pokładach wypełniających przestrzenie, niekiedy pod wysokim ciśnieniem.
Zawartość składników jest zmienna i zależy od miejsca wydobycia, jednak głównym składnikiem stanowiącym ponad 90% gazu ziemnego jest zawsze metan. Oprócz niego mogą występować niewielkie ilości etanu, propanu, butanu i innych związków organicznych i mineralnych. Gaz ziemny jest bezwonny i jest specjalnie nawaniany przed wprowadzeniem do sieci gazowej w celu ułatwienia wykrycia jego obecności w powietrzu. Gaz ziemny jest mniej szkodliwy dla środowiska niż inne źródła energii: emisja CO2 ze spalania gazu jest do 30% mniejsza niż w przypadku ropy oraz do 60% mniejsza niż w przypadku węgla.
Tlen podtrzymuje spalanie metanu
Płomień palącego się gazu ziemnego ma charakterystyczną niebieską barwę i jest niekopcący.
Mieszanina metanu z powietrzem jest wybuchowa (!), gdy metan stanowi w niej 5-15% (procent objętościowy). Nalezy zatem systematycznie kontrolować szczelność przewodów gazowych.
ULATNIAJĄCY SIĘ GAZ ZIEMNY STANOWI ZAGROŻENIE ŻYCIA!
Podział gazu ziemnego:

Ze względu na zawartość składników węglowodorowych:
-suchy (mało propanu i wyższych węglowodorów)
-mokry (propan i wyższe węglowodory w ilościach od 5-10%)
Ze względu na zawartość azotu:
-gazy bezazotowe (zawartość azotu poniżej 1-3%)
-gazy niskoazotowe (zawartość azotu w granicach 3-10%)
-gazy zaazotowane (zawartość azotu powyżej 10%)
Ze względu na zawartość siarkowodoru (siarki):
-gazy małosiarkowe (zawartość siarkowodoru poniżej 0,3%)
-gazy siarkowe (zawartość siarkowodoru w granicach 0,3-3%)
-gazy wysokosiarkowe (zawartość siarkowodoru powyżej 3%)
Ropa naftowa (olej skalny, czarne złoto) – ciekła kopalina, złożona z mieszaniny naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych (bituminów), z niewielkimi domieszkami azotu, tlenu, siarki i zanieczyszczeń. Ma podstawowe znaczenie dla gospodarki światowej jako surowiec przemysłu chemicznego, a przede wszystkim jako jeden z najważniejszych surowców energetycznych.
Ropa naftowa jest ciemnobrunatną cieczą o swoistym zapachu. Barwa jej bywa również jasna i słabo opalizująca, nie rozpuszcza się w wodzie.
Głównymi składnikami ropy naftowej są rozmaite węglowodory:
- nasycone węglowodory parafinowe,
- małe ilości węglowodorów oleinowych,
- nasycone węglowodory cykliczne, tzw. węglowodory naftenowe,
- węglowodory aromatyczne, pochodne benzenu C6H6.
DOŚWIADCZENIE
Badanie właściwości ropy naftowej

Niewielka ilość ropy naftowej wlej do parownicy. Określ jej stan skupienia, barwę i zapach. Następnie zapal ja w parownicy i obserwuj barwę płomienia oraz sposób spalania. Do probówki wlej wodę i ropę. Zamknij probówkę korkiem i wstrzasaj przez chwilę.

Ropa naftowa jest gęsta, mazista ciecza, o barwie najczęściej brunatnej i charakterystycznym ostrym zapachu.
Nie rozpuszcza się w wodzie, spala się żółtym, kopcacym płomieniem.
Płonacej ropy naftowej nie wolno gasić woda, ponieważ ropa naftowa wypływa na powierchnię wody i pali się dalej!
W przyrodzie występuje wiele odmian węgla kopalnego. Różnia się one zawartościa węgla pierwiastkowego. Jest ona tym większa, im dłuższy był czas powstawania węgla w warunkach wysokiego ciśnienia i braku dostępu tlenu.
Antracyt- Jest to najsilniej przeobrażona odmiana węgla kamiennego, charakteryzująca się największą zawartością węgla, a co za tym idzie najwyższą wartością energetyczną ze spalania.
94-97% węgla pierwiastkowego
Zawiera 1-3% wilgoci, 3-8% popiołu.
Barwa: Jest koloru czarnego
Połysk: ma silny szklisty, półmetaliczny kolor
Jest skałą zbitą i twardą, zawiera niewielkie ilości węglowodorów, niekiedy także pirytu i kwarcu.
75-92% węgla pierwiastkowego
Węgiel kamienny- skała osadowa pochodzenia roślinnego, powstała głównie w karbonie (era paleozoiczna) ze szczątków roślinnych, które bez dostępu tlenu uległy uwęgleniu. Ma czarną barwę, matowy połysk, czarną rysę.
Węgiel kamienny stosowany jest powszechnie jako paliwo. Nieodnawialne źródło energii.
63-78% węgla pierwiastkowego
Węgiel brunatny- skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego powstała w neogenie, w erze kenozoicznej ze szczątków roślin obumarłych bez dostępu powietrza.
Często stosowany jako paliwo. Węgiel brunatny jest nieodnawialnym źródłem energii.
Do 60% węgla pierwiastkowego
Torf – skała osadowa powstała w wyniku zachodzących w szczególnych warunkach przemian obumarłych szczątków roślinnych, najmłodszy węgiel kopalny.
Torf jest utworem będącym efektem niepełnego rozkładu szczątków roślinnych, zachodzącego w warunkach długotrwałego lub stałego zabagnienia wierzchniej warstwy gleby.
Jest kruchy, ma barwę brunatna lub czarna.
3 główne odmiany:
odmiana altropowa
właściwości
grafit
diament
FIZYCZNE:
CHEMICZNE:
Substanca stała
miękki
tłusty w dotyku
ciemnoszare płytki
nierozpuszczalny w wodzie
dobrze przewodzi prad elektryczny i ciepło
można go przekształcić w diament
bezwonny
mała aktywność chemiczna w temperaturze 0`C, w podwyższonej temperaturze reaguje m.in. z bromem
ulega reakcjom spalania
fuleryny
substancja stała
najtwardsza ze znanych substancji naturalnych
kruchy
bezbarwne kryształy
nierozpuszczalny w wodzie
nie przewodzi pradu elektrycznego
dobrze przewodzi ciepło
ma wysoki współczynnik załamania światła
można go przekształcić w grafit
bezwonny
ktywność chemiczna mniejsza od aktywności grafitu, spala się w temperaturze wyższej niż 850`C
w podwyższonej temperaturze reaguje m.in. z fluorem
substancje stałe
kryształy o barwie od żółtej do czerwonobrazowej
metaliczny połysk
nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczaja się w rozpuszczalnikach organicznych, tworza kolorowe roztwory
wykazuja własciwości nadprzewodzace i półprzewodzace
bezwonne
aktywność chemiczna większa od aktywności grafitu i diamentu
ulegaja reakcjom spalania
Diament:
jubilerstwo
materiały scierne
narzedzia tnace i swidry
elektronika
Fuleryny:
fotooptyka i elektronika
izolatory, przewodniki i półprzewodniki
medycyna
metalurgia
Grafit:
wkład do ołówków
elektrody do otrzymania m.in. cholru, magnezu i sodu
prety w reaktorach atomowych
szczotki do silników elektrycznych
Grafen – jedna z alotropowych form węgla, wyizolowana i przebadana po raz pierwszy w 2004 roku przez brytyjsko-rosyjską grupę fizyków. Grafen zbudowany jest z pojedynczej warstwy atomów węgla tworzących połączone pierścienie sześcioczłonowe i może być uważany za ostatni element szeregu wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych. Ponieważ grubość materiału wynosi jeden atom, tę formę określa się jako dwuwymiarową. Atomy węgla tworzą w grafenie płaską, praktycznie dwuwymiarową siatkę o sześciokątnych oczkach, której struktura przypomina plaster miodu
Bardzo dobry przewodnik ciepła,
Bardzo wysoka ruchliwość elektronów w temperaturze pokojowej,
Prędkość przepływu elektronów umożliwia badanie efektów relatywistycznych dla elektronu poruszającego się w przewodniku,
Jest niemal całkowicie przezroczysty,
Jest ponad 100 razy mocniejszy niż stal (o tej samej grubości), a zarazem tak elastyczny, że można go bez szkody rozciągnąć o 20%.
Membrana z utlenionego grafenu nie przepuszcza gazów, nawet atomów helu, a równocześnie jest całkowicie przenikalna przez wodę. Daje to możliwość zastosowania do filtracji w temperaturze pokojowej, np. w celu zwiększenia stężenia alkoholu bez użycia klasycznej destylacji czy wymrażania.
Karbid (nazwa systematyczna - acetylenek wapnia, bywa też nazywany węglikiem wapnia) CaC2 – związek nieorganiczny należący do grupy węglików jonowych.
Właściwości:
bezbarwna substancja krystaliczna
temperatura topnienia 2300 °C
produkt techniczny jest czarny, szarawy lub brunatny ze słabym połyskiem
na powietrzu pokrywa się wodorotlenkiem wapnia i węglanem wapnia, pod wpływem pary wodnej i dwutlenku węgla
charakterystyczny zapach karbidu spowodowany jest zanieczyszczeniem fosforkiem wapnia,
Full transcript