Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Wielka Rewolucja Francuska

No description
by

Marcin Pluta

on 22 April 2016

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Wielka Rewolucja Francuska

Wielka Rewolucja Francuska
Dnia 9 thermidora drugiego roku rewolucji, czyli 24 lipca 1794 roku w Konwencie został zawiązany spisek. Robespierre został aresztowany i skazany na śmierć. Władzę w państwie na powrót przejęła burżuazja
Rządy jakobinów budziły coraz większy sprzeciw. Ludność była coraz bardziej niezadowolona z sytuacji. Ostatecznie do działania zmusiło aresztowanie przez jakobinów hebertystów popieranych przez mieszkańców Paryża.
Skutki rewolucji francuskiej
Przyczyny wybuchu
1. Zadłużenie państwa będace wynikiem rozrzutności dworu królewskiego króla Ludwika XVI, ogromnej ilości urzędników królewskich oraz udziału państwa w licznych a niepotrzebnych wojnach.

2. Kryzys gospodarczy spowodowany długami państwa
i zacofaniem gospodarczym.

3. Krajem rządziła wąska elita skupiona wokół dworu, najliczniejszy(96%!) stan trzeci obejmujacy chłopów oraz mieszczańtwo i burżuazję nie miał wpływu na życie polituczne. Co więcej to ten stan musiał utrzymywać swoimi podatkami. W tej kwestii nic się nie zmieniło od czasów feudalnych.
Pytał w niej ironicznie:
Czym jest stan trzeci? - Wszystkim.
Czym był on dotąd? - Niczym.
Czego żąda? - Być czymś.
W obronie stanu trzeciego Emmanuel Sieyes napisał broszurę pt. „Co to jest stan trzeci?”
1789-1795
Król widzac coraz większe niezadowolenie społeczne i próbójac załagodzić napięcie w kraju 5 maja 1789 roku zwołał Stany Generalne – po raz pierwszy od 1614 roku. Było to zgromadzenie obejmujace wszystkie trzy stany - duchowieństwo, szlachtę i stan trzeci.

Stany Generalne obradowały każdy osobno, a jedynie wyniki miały być negocjowane przez przedstawicieli z królem. Obradujący stan trzeci przyjął niespodziewanie nazwę Zgromadzenia Narodowego, uznając się za przedstawiciela całego społeczeństwa francuskiego.
Król nie zalegalizował tej decyzji. Stan trzeci przeniósł więc obrady i podjął decyzję, że będzie obradował tak długo, aż opracuje konstytucję Francji. Tym samym 9 lipca 1789 Zgromadzenie Narodowe zmieniło nazwę na Konstytuantę.

W czasie obrad rozniosły się pogłoski, że królewskie wojsko ma zaatakować Paryż aby przerwać obrady Konstytuanty, która mogła zagrażać królowi. 14 lipca 1789 zbuntowani Paryżanie popierajacy przemiany wyszli na miasto i skierowali się na więzienie Bastylię – symbol starego ładu. Po niewielkich walkach Bastylia została zdobyta. Król nie miał innego wyjścia jak wycofać wojsko. Sam też przybył do Paryża i na znak ugody przypiął do kapelusza trójkolorową kokardę.

Po tym wydarzeniu Konstytuanta przystąpiła do opracowywania reform.

Pierwszą z nich było zniesienie przywilejów stanowych, powinności feudalnych i dziesięciny oraz wprowadzenie równości obywateli wobec prawa.

Najważniejszą reformą było jednak uchwalenie 26 sierpnia 1789 roku Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela.

Dokument ten uznawał wolność i równość za naturalne prawa każdego człowieka. Wprowadzał swobodę wyznania, wolność myśli i słowa oraz druku. Zapewniał też nietykalność osobistą.
Zwieńczeniem prac Konstytuanty było uchwalenie we wrześniu 1791 roku konstytucji, która ograniczała władzę królewską i wprowadzała monarchię parlamentarną z trójpodziałem władzy.

Władzę wykonawczą sprawował król wraz z ministrami, natomiast władzę ustawodawczą oddano w ręce Zgromadzenia Prawodawczego – Legislatywy.

Konstytucja z 1791 roku jednak nie wprowadzała zasady równości. Społeczeństwo podzielono na 4 klasy majątkowe, z których tylko najbogatsi posiadali prawa wyborcze. Stąd tylko niewielka grupa obywateli posiadała wpływ na życie polityczne państwa. Potęgowało to niezadowolenie i było powodem szeregu wystąpień.
Po drodze jednak Konstytuanta podjęła decyzję o konfiskacie dóbr kościelnych co tylko zaostrzyło konflikt z Kościołem na tle wpływu państwa na kościół.


Republikanie
Najbardziej zróżnicowana była lewa strona, podzielona na kilka różnych odłamów – umiarkowany – żyrondyści (od okręgu Geronde), rewolucyjny (jakobini). Do lewicy należały też kluby wspierające polityków, np. kordelierzy.
"Bagno"
Byli to deputowani o niesprecyzowanych poglądach, często jednak decydowali o wynikach głosowań
Monarchiści
Po prawej stronie siedzieli Monarchiści, zwolennicy pozostawienia w kraju monarchii oraz częściowo konserwatyści.
Legislatywa
Była odpowiednikiem naszego sejmu,
a 1 X 1791 r. odbyło się jej pierwsze posiedzenie.

Między deputowanymi występowały różnice poglądowe, które wyrażały się nawet w miejscach gdzie siedzieli na obradach deputowani z różnych opcji politycznych.
Ludwik XVI poszukiwał możliwości zażegnania rewolucji dzięki wojnie z Austrią. 20 IV 1792 roku Legislatywa oficjalnie wypowiedziała Austrii wojnę. Początkowo Francja ponosiła w wojnie same porażki i zaczęto domagać się detronizacji króla.
Podczas wojny powstała też pieśń autorstwa Joseph’a Rouget’a de Lisle’a, która jako „Marsylianka” została narodowym hymnem Francji.
W sierpniu 1792 roku w Paryżu jakobini powołali zarząd miejski – tzw. Komunę Paryża. Współorganizowała ona zbrojne obalenie żyrondystów 2 czerwca 1793 roku. Wezwała także ona lud Paryża do wystąpień i obalenia króla. Na podstawie żądań legislatywa aresztowała i osadziła w więzieniu króla i jego rodzinę.

O losie króla Ludwika XVI i jego rodziny miał zadecydować wybrany przez obywateli Konwent Narodowy – nadzwyczajna forma zgromadzenia narodowego.
Powstanie Konwentu początkuje następny etap rewolucji.


Pierwszym dekretem Konwentu była decyzja o ścięciu Ludwika XVI 21 stycznia 1793 roku. W kilka miesięcy później ścięto i królową.
W dalszym etapie rewolucji, w 1793 roku, Żyrondyści starają się ograniczyć rewolucję. Następuje za to wzrost roli jakobinów oraz dalsze pogorszenie stanu gospodarki.

Ścięcie króla spowodowało zamęt w innych państwach europejskich i zawiązanie koalicji antyfrancuskiej przez Austrię, Prusy, Hiszpanię, Holandię i Anglię.
Koalicja początkowo odnosiła sukcesy, a Francja znalazła się w trudnej sytuacji polityczno –gospodarczej. Dochodziło do wystąpień w wielu regionach kraju, jak i w samym Paryżu.

Jakobini chcąc opanować sytuacje w państwie zastosowali drastyczne środki. Główną rolę odgrywał w tym czasie ich przywódca Maksymilian Robespierre Jakobini wprowadzili maksymalne ceny na żywność, opodatkowali bogatych ludzi, konfiskowali ziemie Kościoła i oddawali je chłopom. Zreformowano też wojsko, dzięki czemu armia francuska pokonywała wojska koalicji antyfrancuskiej. Próbwano także zmienić kontytucję, jednak to nie powiodło się.

Sukcesy jakobinów pchnęły ich do dalszych działań.
Przystąpili do walki z Kościołem i religią, wprowadzili kult rozumu i ojczyzny.

W 1794 r. jakobini planowali zaostrzyć rządy. Sprzeciwili się temu kordelierzy na czele z Dantonem. Zostali oni aresztowani i skazani na śmierć.

Jakobini opracowali kalendarz rewolucyjny, lata liczono od 1792 roku, a niedziele i święta zastąpiono świętami narodowymi. Podzielono w nim rok na dwanaście 30-dniowych miesięcy, które otrzymały nowe nazwy. Na przykład sierpień nazywał się „miesiącem upałów”. Każdy z miesięcy zamiast na tygodnie, dzielił się na dekady /10 dni/.

Robiespierre, faktyczny przywódca republiki w latach 1793-94, kierował „wielkim terrorem”. Satyra z 1794 ukazuje jak Robespierre, ściąwszy wszystkich Francuzów, gilotynuje kata.
Jakobini odnosili jednak coraz większe sukcesy. W tym czasie doprowadzili do :
Zniszczenie wystroju katedry Notre Dame.
Wydali nakaz zburzenia Lyonu po stłumieniu w nim powstania antyjakobińskiego.
Stracili Dantona z inicjatywy Robesspierre’a – rozgrywki wew. zwycięskiego stronnictwa jakobinów.
W ramach walki z religia chrześcijańska zainauggurowali kult „Istoty Najwyższej”.
Zwycięstwo armii Francuzów w bitwie pod Fleurus, przypieczętowanie opanowania Belgii i Holandii.

Idealnie ścięcie Robespierre'a pasuje do słów Dantona, że
rewolucja jak Saturn pożera własne dzieci. Robe
spierre przez parę lat rzadził i sał na gilotynę swoich przeciwników, a teraz sam został ścięty.
W 1795 roku burżuazja uchwaliła nową konstytucję.
Zachowano w niej trójpodział władzy.
Władzę ustawodawczą sprawował dwuizbowy parlament a władzę wykonawcza powierzono Dyrektoriatowi.

Konstytucja III Roku
Wprowadziła pojęcie praw człowieka i pojęcie „obywatela”
Obaliła niesprawiedliwy i źle funkcjonujący „stary ład”
W Europie po raz pierwszy wprowadzono w życie oświeceniowe idee trójpodziału władzy, suwerenności ludu, umowy społecznej, powstała pierwsza republika
Podniesiono rękę na sacrum jakim we Francji /od czasów średniowiecza/ była władza królewska
Wymyślono metody mordowania ludzi na skalę masową /na ówczesne realia/
Skrystalizowały się ideologie polityczne: konserwatyzm, anarchizm, ideologia lewicowa
Rewolucja utorowała drogę do władzy Napoleonowi Bonaparte

Jednak to rok 1794 uważany jest za koniec rewolucji.

Położyła ona kres społeczeństwu feudalnemu i dała początek nowemu społeczeństwu obywatelskiemu. Osiągnięcia rewolucji wkrótce zaczęły rozprzestrzeniać się w innych krajach Europy.

Marcin Pluta kl. 3a
27 marca 2014
Full transcript