Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

PODZIAŁ ŚWIATA W DRUGIEJ POŁOWIE XX WIEKU. ZIMNA WOJNA.

Projekt przedstawiający rozkład sił politycznych na ziemi po II Wojnie Światowej
by

Michał Rodowski

on 8 May 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of PODZIAŁ ŚWIATA W DRUGIEJ POŁOWIE XX WIEKU. ZIMNA WOJNA.

Członkowie NATO


Państwa niezaangażowane
Inni sojusznicy USA

Kolonie

Członkowie Układu Warszawskiego

Inni sojusznicy ZSRR
Legenda:
Polityczny podział świata w drugiej połowie XX wieku.
Zimna Wojna w ujęciu gospodarczym
Ruchy polityczne i dekolonizacje po II wojnie światowej
Zimna wojna
Stan napięcia oraz rywalizacji pomiędzy:
Związkiem Radzieckim, autokratycznymi państwami komunistycznymi uzależnionymi od niego oraz ich sojusznikami
Państwami kapitalistycznymi pod przywództwem Stanów Zjednoczonych.
Zimnej wojnie towarzyszył wyścig zbrojeń spowodowany:
- wzajemną nieufnością
- ideologicznymi założeniami komunizmu dążącego do rozszerzania granic i obszaru wpływów
- dążeniami krajów zachodnich do rozszerzania wpływów na świecie.
Poza ta linia znajdują się wszystkie stolice byłych państw środkowej i wschodniej Europy: Warszawa, Berlin, Praga, Wiedeń, Budapeszt, Belgrad, Bukareszt i Sofia - wszystkie te sławne miasta i zamieszkująca wokół nich ludność leżą, że tak się wyrażę, w sferze radzieckiej i wszystkie, w takiej czy w innej formie, podlegają nie tylko wpływom radzieckim, ale kontroli w bardzo wysokim, niekiedy rosnącym stopniu z Moskwy.
Od Szczecina nad Bałtykiem do Triestu nad Adriatykiem opuściła się żelazna kurtyna w poprzek kontynentu.
Plan Marshalla -
plan Stanów Zjednoczonych mający służyć odbudowie gospodarek krajów Europy Zachodniej
Oferował pomoc krajom Europy Zachodniej, a także ZSRR i państwom mu podległym, ale został odrzucony przez Stalina, a na jego polecenie również przez rządy Polski i Czechosłowacji, które zostały zaproszone do udziału w planie i wyraziły wstępną akceptację przystąpienia do niego. Plan został uchwalony rok później i wszedł w życie po podpisaniu przez prezydenta Stanów Zjednoczonych - Harry’ego Trumana. Program pomocy był realizowany przez 4 lata, od kwietnia 1948 do czerwca 1952. W tym czasie przekazano około 120 miliardów dolarów według obecnego kursu walut. To mniej więcej tylę ile wynosi obecnie PKB Słowacji i Estonii razem wziętę.
Plan Marshalla był jednym z pierwszych impulsów do integracji europejskiej.

Nazwa tej inicjatywy pochodzi od nazwiska uwczesnego sekretarza stanu Stanów Zjednoczonych gen. George’a Marshalla, który przedstawił go przemawiając 5 czerwca 1947 na Uniwersytecie Harvarda.
Bezpośredni wpływ planu na tempo wzrostu gospodarczego państw Europy Zachodniej, m.in. poprzez odbudowę kapitału i projekty inwestycyjne był niewielki.
Pojawiły się efekty pośrednie jak wzrost wydajności pracy czy odbudowanie zaufania inwestorów w krajach zachodnich dzięki ustabilizowaniu finansów publicznych i zwrotowi ku gospodarce rynkowej.
Nastąpił znaczny wzrost gospodarczey w krajach Europy Zachodniej
po 2. wojnie światowej, obejmujący pomoc w postaci surowców, produktów żywnościowych, kredytów.
Generał George Marshall
Przewodniczący Amerykańskiego Czerwonego Krzyża. W latach 1953–1954 był sekretarzem obrony USA.

W uznaniu zasług w stworzeniu "Planu Marshalla" w 1953 został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla.
WYJĘTKIEM SĄ
CHINY
, które odłączyły się od ZSRR w trakcie zimnej wojny
NATO:

USA
Wielka Brytania
Francja
Belgia
Holandia
Luksemburg
Dania
Norwegia
Islandia
Kanada
Portugalia
Włochy
Republika Federalna Niemiec
Układ Warszawski:

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
Polska Rzeczpospolita Ludowa
Niemiecka Republika Demokratyczna
Czechosłowacka Republika Socjalistyczna
Albańska Republika Ludowa
Bułgarska Republika Ludowa
Socjalistyczna Republika Rumunii
Węgierska Republika Ludowa


1. Koniec Aktu LEND-LEASE
- ustawy federalnej, zezwalającej prezydentowi USA w jakikolwiek sposób udostępniać innym państwom produkty ze sfery obronności, takie jak czołgi, artyleria czy samoloty.
2.

Ruina systemów monetarnych
w państwach dotkniętych działaniami wojennymi (Niemcy, Japonia, Włochy, Francja, Polska, Jugosławia, Węgry i Rumunia).
3.

Głód dolara w Europie
- brak dewiz (środków płatniczych w obcych walutach) i złota na handel.
4.

Zniszczenia wojenne
- m. in. destrukcja poteżnych aglomeracji miejskich, takich jak Berlin lub Tokio, co prowadziło do utraty pozycji na arenie międzynarodowej Niemiec, Japonii, WLk. Brytanii i Francji
5.

Demobilizacje krajów
wczestniczących w wojnie.
6.

Wzmocnienie znaczenia Ameryki na świecie
, znaczny wzrost gospodarczy.
7.

Niemiecki cud gospodarczy
- operacja wprowadzania reform w 1948, w Niemczech.
8.

Szybki wzrost gospodarczy Japonii
i zaczęcie odzyskiwania równoprawnej pozycji na arenie międzynarodowej po 1952 r.
Wyścig zbrojeń -
zjawisko charakterystyczne dla różnych epok, ale wyjątkowo silne w XX w., szczególnie po 2 wojnie światowej. Był wynikiem dwublokowych stosunków międzynarodowych, zdominowanych przez konflikt ideologiczny Wschód–Zachód, a także przez fakt dekolonizacji, pojawiania się nowych państw i zrodzonych stąd konfliktów. Posiadanie, groźba i stosowanie siły w stosunkach międzynarodowych stało się naczelną zasadą.

Stan gospodarki światowej po 1945 roku:
WYŚCIG KOSMICZNY
Sztuczny satelita ziemi
1957
1969
Człowiek w kosmosie
Lądowanie człowieka na księżycu
1961
Pierwszy, Drugi i Trzeci Świat
Podział na pierwszy, drugi i trzeci świat powstał w okresie zimnej wojny. Wprowadził go francuski demograf i socjolog Alfred Sauvy. Pojęcia Pierwszy i Drugi Świat nigdy nie uzyskały równej popularności co pojęcie Trzeciego Świata i wraz z końcem zimnej wojny wyszły z użycia.
Legenda:
I. świat
II. świat
III. świat
Pierwszy
Drugi
Trzeci
Państwa kapitalistyczne. Odróżnieniające się wolnym rynkiem, znikomym interwencjonizmem państwowym, przeważającym udziałem własności prywatnej w funkcjonowaniu gospodarki.
Państwa socjalistyczne. Charakteryzujące się gospodarką centralnie planowaną, społeczną własnością środków produkcji oraz ideologią egalitaryzmu.
Państwa nienależące ani do kapitalistycznego bloku zachodniego, ani socjalistycznego bloku wschodniego.
Zbyt mało znaczące, by zainteresowały się nimi światowe mocarstwa.
Dekolonizacja Azji
-Dekolonizacja Azji była pierwszym etapem procesu dekolonizacji, po którym nastąpiło uwolnienie krajów na innych kontynentach. Zanim jednak doszło do niej, na Bliskim Wschodzie, w 1932 roku Irak usamodzielnił się przed głównym nurtem dekolonizacjacji.
-Główny nurt dekolonizacyjny pojawił się dopiero po zakończeniu II wojny światowej. W niektórych przypadkach doszło do uwolnienia państwa przez kolonizatora, w innych – do zbrojnej walki, w jeszcze innych do rewolucji komunistycznej.
-Pierwsze uwalniane państwa to: Transjordania, Syria i Liban. Swoją wolnością mogły się one cieszyć już od 1946 roku. Potęgi kolonialne, Wielka Brytania czy Francja, miały świadomość siły, jaka staje naprzeciw nim. Państwa te, wykończone działaniami wojennymi, nie były w stanie podjąć się walki zbrojnej z ewentualnymi buntownikami. Nie pozwalała im na to również sytuacja finansowa.
-W związku z sytuacją polityczną w państwach podległych oraz problemami ekonomicznymi Wielka Brytania bardzo szybko postanowiła wyprowadzić swoje wojska między innymi z Indii i Pakistanu. Rozpoczęto również uwalnianie innych państw. Należy też pamiętać o trwającej „zimnej wojnie”, która dzieliła świat na obozy: kapitalistyczny oraz komunistyczny. Najmocniej widać te podziały właśnie w dekolnizowanej Azji. Zdarzały się sytuacje, w których kraj pochłonięty walkami ostatecznie został dzielony na dwie połowy, które wprowadzały komunizm bądź też demokrację (m.in. Korea, Wietnam).
-Mówiąc o dekolonizacji Azji, należy pamiętać, że przebiegała ona przede wszystkim pod znakiem walk ustrojowych. Bardzo szybko rozpowszechniający się komunizm ogarnął znaczną cześć tamtejszych terenów.
-Dla Brytyjczyków rozwiązaniem okazała się Wspólnota Narodów. Organizacja, która powstała w 1931 roku (i istnieje do dziś), miała za zadanie zrzeszać państwa należące do Imperium Brytyjskiego. Po jego rozpadzie państwa te nadal przynależą do stowarzyszenia (jedynie Irlandia w 1949 oraz Zimbabwe w 2003 opuściły Wspólnotę, z kolei Hongkong został w 1997 zaanektowane przez Chiny, co również go wykluczyło). Co ciekawe, część spośród tych państw – mimo niepodległości – uznaje królową brytyjską za swoją władczynię. Przykładowe państwa dotyczące do Wspólnoty to: Kanada, Indie, Australia, RPA, Nowa Zelandia.
Państwa zaznaczone jako

kolonie
należały do państw III. świata i nie były ani pod
wpływami ZSRR

ani

pod
wpływami USA
Przemówienie Winstona Churchilla w Fulton z dnia 5 marca 1946
Austria zaliczona przez Churchilla do państw zza "
żelaznej kurtyny
" nie przyjęła ustroju socjalistycznego i w czasie zimnej wojny pozostała niezależna.
Berlin, również został uznany przez Churchilla jako miasto socjalistyczne. Jednak Berlin w czasie zimnej wojny był podzielony między
część należącą do RFN
i
część należącą do NRD
. Obszary wokół Berlina były za to w pełni socjalistyczne.
Wyścig kosmiczny i wyścig zbrojeń
Kolonizacja brytyjska
Kolonizacja francuska
Kolonizacja japońska
Kolonizacja Azji i jej skutki
Skutki kolonizacji Azji
W początkach XIX wieku w wyniku kolonizacji, mocarstwa Europejskie zdobyły w świecie dominującą pozycję. Jednak na początku wieku XX nie było już właściwie terenów nieskolonizowanych. Sytuacja ta musiała prowadzić do konfliktów. Z podziału kolonii najbardziej niezadowolone były Niemcy, gdyż one rozpoczęły proces kolonizacji najpóźniej i odniosły w związku z tym stosunkowo najmniejsze korzyści. Dążenia do powiększenia terytoriów kolonialnych przez Niemcy stały się więc jednym z głównych powodów wybuchu I Wojny Światowej.
Kolonie w Afryce w XIX
i na początku XX stulecia

Przyczyny kolonizacji świata
Państwa Europy zachodniej w drugiej połowie XIX wieku skupiły swą politykę na ekspansji kolonialnej. USA i Japonia przyłączyły się do Anglii, Francji, Niemiec, Hiszpanii, Portugalii, Belgi, Holandii i Włoch.
Przyczynami kolonizacji były:
konieczność zdobycia surowców naturalnych
chęć tworzenia rynków zbytu dla swoich towarów
zakładanie baz wojskowych
idea euro centralizacji

Kolonizacja Afryki
Poza surowcami, które stanowiły materialny i ekonomiczny powód kolonizacji, był także polityczny motyw związany z położeniem geograficznym Afryki - możliwością nadzorowania szlaków morskich w kierunku Bliskiego Wschodu, Afryki i Ameryki. Mogła rownież "mieć oko" na statki przepływające przez m.in.Cieśninę Gibraltarską.Morze Śródziemne, Ocean Atlantycki. W Afryce można zaobserwować kolonizacje kierowaną - na mało zaludniony skrawek ziemi są sprowadzani osadnicy. W XIX wieku na terenach Azji i Afryki widoczna była ekspansja Wlk. Brytanii (od północy na południe), Francji (tereny z zachodu na wschód).
Podział wpływów w Afryce na początku XIXw.
Dekolonizacja Afryki w wyniku Zimnej Wojny
Przyczyny dekolonizacji :
Kluczowe znaczenie dla procesu dekolonizacji Afryki miała Karta Atlantycka z 14 sierpnia 1941 roku, zawierająca deklarację o prawie narodów do samostanowienia.
Wpływ na wzrost tendencji niepodległościowych w Afryce miał przykład takich państw jak Indie czy Indonezja, które zrzuciły jarzmo kolonializmu.
Osłabienie mocarstw kolonialnych w wyniku 2WŚ stwarzało dogodne warunki dla dążeń w kierunku samostanowienia.
Kolonie były również wspomagane przez ZSRR, które chciało osłabić państwa NATO.
Negatywny wpływ na te dążenia miało wciąż olbrzymie zacofanie gospodarcze i plemienne rozbicie społeczeństw kolonii.
Z czasem koszty utrzymania imperium kolonialnego zaczęły przewyższać zyski. Stopniowo rządy mocarstw kolonialnych zaczęły dochodzić do wniosku, ze praktyczniejszym rozwiązaniem jest przyznanie koloniom niepodległości przy jednoczesnym zachowaniu wpływu na ich gospodarkę.

Najistotniejszym skutkiem dekolonizacji Afryki była całkowita zmiana politycznej mapy tego kontynentu. Jedną z kwestii trapiących kraje Afryki są ich nienaturalne granice państwowe, całkowicie pomijające miejscową strukturę etniczną, wykreślone przez mocarstwa kolonialne w XIX wieku. W okresie post-kolonialnym skutkowało to licznymi konfliktami etnicznymi i religijnymi. Słabość instytucji państwowych przyczyniała się do wzrostu korupcji i częstych przewrotów politycznych. Przyczyniło się do niestabilności gospodarczej i politycznej niepodległych państw afrykańskich.
Podział świata na dwa obozy
Skutki Planu Marshalla:
W XIX wieku Wielka Brytania była skupiona na terenach azjatyckich. Jednym z celów Brytyjczyków było zdobycie Chin.
Wydarzeniem decydującym o losach państwa chińskiego była tzw. wojna opiumowa.
Wybuchła ona po zakazaniu importu tego narkotyku przez cesarza Tag-Kuanga.
Sprowokowało to Brytyjczyków, którzy na handlu opium zarabiali bardzo dużo. Wojna trwała od 1839 do 1842 roku. Zakończył ją układ w Nankinie, na mocy którego Wielka Brytania otrzymała Hong-Kong.
Kolejna kolonia brytyjska znajdowała się w Indiach. Wybuchło tam nawet powstanie, ostatecznie stłumione po siedmiu latach w 1858 roku. W wyniku tego powołano wicekróla, który rządził większością Indii. Resztą władali zależni od Brytyjczyków radżowie.
Francja podobnie jak Wielka Brytania, próbowała zdobyć jak największe wpływy w Chinach, co udało im się w roku 1860.
Francji w tym czasie udało się także przejąć kontrolę nad Indochinami, czyli terenem dzisiejszego Wietnamu, Laosu i Kambodży.
Japonia do połowy XIX wieku była państwem odbiegającym od mocarstw europejskich pod względem gospodarczym i technologicznym. Jednak w 1854 roku flota USA pod dowództwem admirała Perry’ego zmusiła Japonię do otwarcia się na świat.
Po tych wydarzeniach w Japonii zniesiono przywileje samurajów, wprowadzono powszechny obowiązek edukacji oraz służby wojskowej. Wprowadzono także konstytucję i system parlamentarny.
Dzięki temu, po pokonaniu w 1905 roku Rosji, Japonii udało się sięgnąć po kolonie taki jak Korea czy Formoza (Tajwan). Udało im się także zająć północną część Chin, zwaną Mandżurią.
Za służbę swojej ojczyźnie w czasie 2. wojny uzyskał wiele odznaczeń wojskowych
Dziękujemy za uwagę!
Andrzej Kiernich
Jan Rączkowski
Kamil Żurek
Michał Rodowski
Tomek Piotrowski
IIG
M16
AK
Kaliber
5,56 mm
7,62 mm
Magazynek
30 naboi
30 naboi
Prędkość pocz. pocisku


990 m/s
715 m/s
Masa broni
3,0-3,5 kg
3,8-4,3 kg
Szybkostrzelność (strz. na min.)
700 – 900
600
Zasięg skuteczny
550 m
400 m
Produkcja
od 1949

od 1960
Porównanie dwóch najpopularniejszych broni używanych w czasie zimnej wojny
Zanik zimnej wojny
Koniec zimnej wojny datuje się na rok 1991, kiedy to rozpadło się ZSRR.
Stało się to dzięki Michaiłowi Gorbaczowi, który objął władzę nad Związkiem Radzieckim w 1985 roku
Gorbaczow początkowo chciał ratować chylące się ku upadkowi ZSRR, jednak nie udało mu się to.
Innymi wydarzeniami, które spowodowały koniec zimnej wojny była Jesień Ludów, zjednoczenie Niemiec i wycofanie wojsk rosyjskich z państw układu
Realnie konflikt zachodu ze wschodem trwa nadal, a ostatnio nawet się nasilił - między innymi z powodu budowy Tarczy Antyrakietowej przez USA i podniesieniem się Rosji z kryzysu co pozwoliło jej na wznowienie wydatków na zbrojenia.
Wielka Brytania:
Rodezja (dzisiaj Zimbabwe i Zambia)
Brytyjska Afryka Wschodnia (dzisiejsza Kenia)
Uganda
Somalia Brytyjska
Sudan
Egipt
Nigeria
Złote Wybrzeże (Ghana)
Sierra Leone
Związek Południowej Afryki (obecnie RPA)
Beczuana (Botswana)
Francja:
Algieria
Francuska Afryka Równikowa (Gabon, Republika Konga, Republika Środkowoafrykańska, Czad)
Francuska Afryka Zachodnia (Senegal, Mauretania, Sudan, Gwinea, Wybrzeże Kości Słoniowej, Górna Wolta obecna Burkina Faso, Dahomej obecny Benin, Niger)
Komory
Madagaskar
Maroko
Mauritius
Mali
Majotta
Reunion
Seszele
Somalia Francuska
Tunezja
Włochy:
Trypolitanię (obecnie Libię)
Włoska Afryka Wschodnia (Etiopię, Erytreę i Somalię)
Niemcy:
Kamerun
Togoland
Niemiecką Afrykę Wschodnią (Tanzania, Rwanda, Burundi)
Niemiecką Afrykę Południowo-Zachodnią (Namibia)
Hiszpania:
Belgia:
Portugalia:
Ceutę
Melillę
Saharę Zachodnią
Wyspy Kanaryjskie
Gwineę Równikową.
Kongo Belgijskie
Angola
Mozambik
Uzyskanie niepodległości przez poszczególne państwa Afryki
1847:
Liberia
1910:
RPA
1941:
1951:
1956:
1957:
1958:
1960 (tzw. Rok Afryki - 17 państw uzyskało niepodległość):
1961:
1962:
1963:
1964:
1965:
1966:
1973:
1975:
1977:
1980:
1990:
1993:
Etiopia
Libia
Maroko (od 1952 sporne)
Tunezja (od 1952 sporne)
Sudan
Ghana (Złote Wybrzeże)
Gwinea
Kamerun
Togo
Mali
Senegal
Madagaskar
Kongo belgijskie
Somalia
Togo
Niger
Górna Wolta
Wybrzeże kości słoniowej
Czad
Afryka Środkowa
Kongo
Gabon
Nigeria
Mauretania
Sierra Leone
Tanganika
Rwanda
Burundi
Algieria
Uganda
Kenia
Malawi
Zambia
Zanzibar
Gambia
Rodezja
Botswana
Lesotho
Swazi
Mauritius
Gwinea Równikowa
Gwinea-Bissau
Wyspy Św. Tomasza
Wyspa Książęca
Seszele
Dżibuti
Rodezja Południowa
Namibia (Afryka Południowo-Zachodnia)
Erytea
Full transcript