Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

ŁAMANIE PRAW CZŁOWIEKA W KOREI PÓŁNOCNEJ

No description
by

Justyna Szołtysek

on 14 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of ŁAMANIE PRAW CZŁOWIEKA W KOREI PÓŁNOCNEJ

RAPORT ONZ

Prawa człowieka w Korei Północnej są, jak wynika z raportu ONZ opublikowanego w 2014 roku, łamane na masową skalę w sposób systematyczny i zorganizowany. W szczególności ograniczony jest dostęp do pożywienia, obywatele są przetrzymywani w obozach koncentracyjnych, stosowane są tortury, uznaniowe aresztowania oraz masowa dyskryminacja całych grup ludności. Obywatele Korei Północnej mają znacznie ograniczoną wolność przemieszczania się i swobody wypowiedzi. Państwo stosuje także porwania zarówno wobec własnych obywateli, jak i obywateli innych państw.
PROBLEM GŁODU
ONZ oskarża najwyższe władze Korei Północnej o instrumentalne wykorzystywanie klęski głodu do zastraszania i kontrolowania społeczeństwa. Państwo wykorzystuje dystrybucję żywności do kontrolowania ludzi. Posługuje się także głodem do wymuszania posłuszeństwa i karania więźniów. Doprowadziło to do śmierci wielu osób.
OBOZY PRACY I KONCENTRACYJNE
Stosunkowo najbardziej udokumentowanym zjawiskiem świadczącym o łamaniu praw człowieka są obozy pracy oraz obozy koncentracyjne. O ich istnieniu wiadomo bardzo wiele dzięki relacjom uciekinierów, wśród których znajdują się m.in. obozowi strażnicy.
W systemie więzień i obozów, stworzonym w czasach Kim Il Sunga, wyróżnia się sześć kategorii. Pierwsza to tzw. klasyczne więzienia, do których trafiają skazani na wiele lat pozbawienia wolności. Istnieją także o wiele lżejsze więzienia, tzw. przejściowe, w których umieszcza się oczekujących na wyrok za drobne przestępstwa. Trzecim rodzajem są tzw. społeczne więzienia, do których trafiają najczęściej obywatele bez wyroku sądu oraz bez zarzutów. Takie zakłady karne znajdują się we wszystkich miastach powyżej 5 tys. mieszkańców i służą do przetrzymywania „niepewnych” politycznie obywateli, przejawiających np. zbyt małą aktywność w życiu społecznym. Obozy można natomiast podzielić następująco: pierwszą kategorią są tzw. obozy przymusowej pracy, w których przebywają zarówno zwykli przestępcy, jak i osoby represjonowane z powodów politycznych, np. uciekinierzy próbujący przedostać się do Chin. Inną kategorię stanowią tzw. obozy zsyłki, do których trafiają duchowni, kupcy albo członkowie rodzin zbiegłych z KRLD. Najbardziej represyjne są jednak polityczne obozy koncentracyjne, w których umieszczani są najwięksi wrogowie systemu.

PUBLICZNE EGZEKUCJE
ŁAMANIE PRAW KOBIET
Bardzo trudna jest także sytuacja kobiet w Północnej Korei. Mimo że konstytucja północnokoreańska zapewnia równość płci, w rzeczywistości nie jest ona przestrzegana. Na wysokich stanowiskach w strukturach partyjnych nie ma żadnych kobiet, wykonują one natomiast ciężkie prace fizyczne.
Innym przejawem łamania praw kobiet są tzw. grupy rozkoszy, w których uczestniczy stale około 2000 kobiet świadczących usługi seksualne notablom partyjnym, a także zabawiających Kim Jong Ila i jego współpracowników tańcem oraz masażem. Grupy te są rekrutowane spośród uczennic szkół średnich. Nie trzeba dodawać, że zdanie samych zainteresowanych oraz ich rodziców na temat wstąpienia do tychże grup rozkoszy nie ma żadnego znaczenia.
INNE PRZEJAWY ŁAMANIA PRAW
Prawo do wolności w Północnej Korei praktycznie nie istnieje. Dobrowolne
zrzeszanie się, wolność prasy czy wolność słowa są pustymi hasłami,
a praktyki stosowane w tym państwie są ich jawnym zaprzeczeniem. Największym ograniczeniem wolności wydaje się jednak brak swobody przemieszczania się oraz zakaz zmiany miejsca zamieszkania bez zgody władz. Zasadę równości złamano w 1967 r., kiedy wprowadzono podział
społeczeństwa na klasy.
Przynależność do jednej z nich decyduje m.in. o charakterze i miejscu pracy czy też nawet o dystrybucji żywności. Dyskryminowani są
niepełnosprawni, homoseksualiści
, a znane są przypadki zmuszania małżeństw do
rozwodów
, także z
powodu różnic klasowych
.
ŁAMANIE PRAW DZIECI
Odrębnym zagadnieniem i kolejnym dowodem na łamanie podstawowych praw człowieka jest przetrzymywanie w obozach dzieci. Relacje Ahn Hyoka oraz Kang Chul-hwana, uciekinierów z obozów, w których przebywali jako dzieci, pozwalają z dużym prawdopodobieństwem przypuszczać, że dzieci nie tylko są zmuszane do pracy, ale też zdarzają się wśród nich wypadki śmiertelne. Innym problemem dotyczącym dzieci jest sytuacja głodnych sierot, przemierzających co dnia ulice wielkich miast w poszukiwaniu jedzenia. Sieroty nie otrzymują żadnej pomocy od państwa, a domy dziecka stają się często ich grobami.
SYSTEM SĄDOWNICTWA
Prawa człowieka to koncepcja według której każdemu człowiekowi przysługują pewne prawa wynikające z przyrodzonej godności człowieka, które są niezbywalne i nienaruszalne. Prawa te obowiązują bez względu na obywatelstwo, religię, płeć, rasę, język, kolor skóry, pochodzenie społeczne, narodowe, posiadany majątek, czy poglądy polityczne.
ŁAMANIE PRAW
CZŁOWIEKA W KOREI PÓŁNOCNEJ

Istotnym faktem jest też to, że środki, które powinny być przeznaczone na dożywienie społeczeństwa są przeznaczane na inwestycje militarne i program nuklearny.


Kolejnym aspektem łamania praw człowieka w Korei Północnej są publiczne egzekucje. Niemal wszyscy uchodźcy twierdzą, że albo sami w nich uczestniczyli, albo przynajmniej o nich słyszeli. Wiadomo, że publiczne egzekucje przeprowadza się we wszystkich większych miastach i mają one na celu zastraszenie ludności poprzez pokazanie, co czeka zdrajców narodu.Ponadto Korea jest drugim na świecie (po Iraku) krajem gdzie w wyniku kary śmierci umiera największa liczba osób.
Ponadto na kobietach uwięzionych testuje się dużo leków, środków stosowanych na wojnie, a także zabija się nowonarodzone dzieci na ich oczach.
Kim Dzong Il – przywódca Korei Północnej w latach 1994–2011.
Do listy „grzechów” Korei Północnej należy doliczyć jeszcze brak niezawisłości i niezależności sądów, która nie jest gwarantowana i każdy zdaje sobie sprawę z tego, że indywidualne prawa mogą być ograniczone zgodnie z linią polityczną. Istnieje również silne przekonanie w społeczeństwie, że prawa i wolności mogą zostać ograniczone, jeżeli zagrażają rozwojowi socjalizmu. Nieformalne procesy przestępców politycznych pozostawiają ludzi nieświadomymi i niepewnymi zarzutów, jakie się im stawia. sprawiedliwy proces jest więc jawnie lekceważony, a rozbieżność pomiędzy prawem a systemem pogłębia się .
Ważnym problemem jest również indoktrynacja dzieci w szkołach, dyktatura , a również to że społeczeństwo nie zdaje sobie sprawy z rzeczywistej sytuacji politycznej. Korea Północna stanowi również zagrożenie dla innych państw ponieważ dysponuje wieloma żołnierzami gotowymi na walkę z każdym kto zagrozi ich ukochanemu krajowi. Istnieje również prawdopodobieństwo,że Korea posiada broń atomową.
WYKONAŁA JUSTYNA SZOŁTYSEK
Warunki i tortury stosowane w tych obozach pokazuje film: The UNSPEAKABLE HELL of North Korea Concentration Camps i nakręcony przez BBC dokument :
Korea Północna: Kraj Cichej Śmierci.
Full transcript