Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Carry van Bruggen in Indië

No description
by

Cees Derlagen

on 17 January 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Carry van Bruggen in Indië

Sociëteit De Eendracht
01.01.1882, Smilde
16.11.1932, Laren
Na de ULO opgeleid tot onderwijzeres aan de normaalschool in Zaandam
Jeugd
opgegroeid in Zaandam
geboren in Smilde in orthodox Joods milieu
in 1900 onderwijzeres in Amsterdam
Journalistiek werk
'Iets voor onze dames'
'Van boek en tijdschrift'
1905: 'Aankomst in Indië'
Toen de laatste trein 'van beneden' binnen kwam, was 't al haast avond. 't Was vroeg donker dien dag, omdat 't regentijd was en zwarte, bolle wolken den heelen middag al hoog aan den hemel gezeild hadden, tegen vijf uur zich ontladend in hevige buien van fellen slagregen. Nu was 't zes en de trage locomotief met de loom uitziende,als vermoeide wagens erachter, zeulde lamlendig 't stationnetje binnen. De eenzame Europeaan, die heen en weer liep op ‘t geel geplaveide perronnetje, keek, met even een opgewekt-verwachtend trekje in z'n Indisch-indolent gezicht, de wagens langs, de derde-klasse-wagens vol inlanders en chineezen, grijzende, verhitte koppen voor de gaten zonder vensterglas. Hun armen, fijn-sterk of plomp geel, ook wel akelig mager van opium, hingen slap uit de wagen, want ze zaten op lange, smalle banken, langs de gaten geplaatst. Maar de Europeaan zocht de eenzame eerste-klasse-kar en daar kwam al gauw het joviale, nog Hollandsch frissche hoofd van een terugkeerende verlofganger uitkijken.
Van de rand der bekapping straalde en gutste de regen in breede, blanke linten op den grond en buiten was 't neerplassen zoo sterk, dat de huizen en boomen achter die dichte regenbundels verdoken en onzichtbaar waren als een maar ternauwernood transparant gordijn. Doodstil en als lankmoedig stond een troepje kokospalmen naast 't stationnetje onder die geeseling.
De Roode en zijn vrouw waren uit dien trein gestapt en stonden nu hulpeloos op de gele steentjes naast de bagage, die een hijgende koelie, met platte borst en beevende benen, naast ze neergekwakt had, nu wachtend op z'n dubbeltje. Triestig keek Henriet den verlaten weg af, die van 't station naar het stadje leidde, en de melancholie van een tropischen regen bij avond drukte haar met een kleumend gevoel van komende zorg.
- deux quatrains et deux tercets décasyllabes ou surtout d'alexandrins
Literair werk

[1907: In de schaduw van kinderleven]
1909: 'n Badreisje in de tropen, verhalen
1909: Goenoeng-Djati, roman
1916: Een Indisch huwelijk, roman
Ses ouvrages
Maaike Meijer,
In tekst gevat: inleiding tot een kritiek van representatie,
Amsterdam 1996
Witheid in de literaire verbeelding
Rubber (1931) van Madelon Székely-Lulofs in het licht van Playing in the Dark (1992) van Toni Morrison
'De roman Rubber (1931) van Madelon Székely-Lulofs behoort tot de Indische belletrie. Deze literatuur vormt een neerslag én een constructie van Nederlands zelfbeeld als koloniale natie. Er is in af te lezen hoe de koloniale werkelijkheid werd gerepresenteerd, gezien, geleefd, gerechtvaardigd en betwist.'
1907: 'Bij 't heengaan'
Met Kees van Bruggen trouwt Carry begin 1904, ze vertrekken meteen naar Nederlands-Indië,
waar Kees van Bruggen redacteur wordt van de Deli-Courant
1904 - 1907
Toen ging de boot ... en 't kindje schreide over de breedende waterstrook naar Oeri... die wuifde...wuifde...En dan gingen ze... zij in 'r kleurige baadje ... en zag maar om ... en wuifde ... en Abang stapte naast haar en heeft niet eenmaal naar ons teruggezien.
De Indische jaren
Emöde Pecsi,
Schets van een nieuw werkelijkheidsmodel in Carry van Bruggen 'Aankomst in Indië' (AMOS-EVTN, 2006)

realistische code

psychologische code

modernistische code: 'de Europese mens'
d e c o n s t r u c t i v i s t i s c h e code
'Nimmer hebben we dat land liefgehad... en toch.... toen - het was ons wel vreemd...
We gingen naar onze enge hut, beneden, Oeri met ons. En ze pakte 't kindje in haar armen, schreide en besnuffelde 't gezichtje --innigste kus der Javanen. Maar tusschen de manden vol visch en pompelmoezen op 't achterdek, zagen we Abang wegsluipen.
Abang had géén afscheid genomen.
We riepen hem terug, koud. En traag sloop hij aan. Z'n gezicht was schuw, z'n stem stil... Hij greep 't hangende handje van 't kind en zei...<tabé nonnie>. Op dat moment voelden we de nimmer-geuite genegenheid van dien Javaan als iets heel kostbaars en ons lleed was levend om z'n weggaan.
Carolina Lea de Haan
Op welke wijze wordt in
Aankomst in Indië
de koloniale werkelijkheid van de planterswereld van Deli en de rol van de vrouw erin rond 1900 gerepresenteerd en bekritiseerd?
literatuur:
Stoler, Ann, Carnal knowledge and imperial power: race and the intimate in colonial rule. Berkeley, 2002
Smith, Julia A.C. en Frances Gouda, Domesticating the empire: race, gender and family life in French and Dutch colonialism. Charlottesville, 1998
Nicole Lucas, 'Trouwverbod, inlandse huishoudsters en Europese vrouwen. Het concubinaat in de planterswereld aan Sumatra's Oostkust' in: Vrouwen in de Nederlandse koloniën, Jaarboek voor vrouwengeschiedenis 7 (1986)
Tessel Pollmann: Bruidstraantjes en andere Indische geschiedenissen. Den Haag, 1999




‘Als kinderen waren wij gedwongen iedereen te ontzien en toch wisten we, door onzen trotschen aard, dat we boven de anderen stonden... vandaar iets onevenredigs in onze opvoeding, tezelfdertijd een tekort en een teveel aan zelfvertrouwen, maar, in zijn geheel, toch iets dat eene geleidelijke ontwikkeling in den weg stond....’
'Wij hadden het land niet lief en we zouden er geen innig-lieve vrienden laten'
Full transcript