Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Matura 2015 - część II

No description
by

Iwona Krzemińska

on 12 January 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Matura 2015 - część II

Matura 2015 - część II
Tekst kultury
Każdy wytwór kultury stanowiący całość, uporządkowany
według
określonych reguł.
tekst literacki
Wszelkie działania
artystyczne realizujące
jakiś utrwalony
wzorzec kulturowy.
spektakl teatralny
film
dzieło sztuki malarskiej
Najważniejszym tekstem kultury
na lekcji
języka polskiego
jest
tekst literacki
Nauczyciel musi mieć
świadomość,
że
dzieło literackie

nie jest już podstawowym przedmiotem przeżyć estetycznych
dziecka.
Strategia powrotu do rzeczywistej lektury w nowej podstawie programowej
Intencją autorów
nowej podstawy
była
zmiana
sytuacji kulturowej,
a szczególnie
czytelniczej.
Strategia powrotu do rzeczywistej lektury w zakresie recepcji tekstów wyznacza
hierarchię ważności
:
Prowadzić działania
dydaktyczne
mające na celu
inicjację kulturową dziecka
w świat tekstów literackich.
utwory literackie
, których podstawą jest myślenie,
teksty kultury
- pozaliterackie wspomagające proces recepcyjny.
Szkoła ponadgimnazjalna
stosuje w analizie podstawowe pojęcia z zakresu poetyki
Gimnazjum
doskonali sprawność analizy i interpretacji tekstów;
SP IV - VI
poznaje teksty kultury odpowiednie dla stopnia rozwoju emocjonalnego i intelektualnego; rozpoznaje ich konwencje gatunkowe;
uczy się je odbierać świadomie i refleksyjnie;
kształtuje świadomość istnienia w tekście znaczeń ukrytych;
rozwija zainteresowania różnymi dziedzinami kultury;
poznaje specyfikę literackich i pozaliterackich sposobów wypowiedzi artystycznej;
w kontakcie z dziełami kultury kształtuje hierarchię wartości, swoją wrażliwość, gust estetyczny, poczucie własnej tożsamości i postawę patriotyczną
Wymagania ogólne
Analiza i interpretacja tekstów kultury
poznaje nowe gatunki i konwencje literackie
wykorzystuje poznane pojęcia w refleksji o literaturze i wartościach
czyta lektury odpowiadające charakterystycznej dla tego wieku wrażliwości – z zakresu literatury młodzieżowej i popularnej, stopniowo zaczyna poznawać także dzieła klasyczne ważne dla kultury polskiej i światowej
w interpretacji tekstu wykorzystuje wiedzę o kontekstach, w jakich może być on odczytywany
poznaje niezbędne dla lektury fakty z historii literatury i innych dziedzin humanistyki
odczytuje rozmaite sensy dzieła; dokonuje interpretacji porównawczej
Szkoła ponadgimnazjalna - uczeń powienien
Wstępne rozpoznanie
- rozpoznawać konwencję literacką
(rozumianą jako stałe pojawianie się
danego literackiego rozwiązania w obrębie
pewnego historycznie określonego zbioru utworów)
Gimnazjum
- uczeń powinien
Wstępne rozpoznanie
- określać problematykę
utworu
SP - uczeń powienien
Wstępne rozpoznanie
- nawiązać indywidualną
relację do tekstu kultury
Wymagania szczegółowe
Analiza i interpretacja tekstów kultury
Analiza
- zaopatrzyć się w podstawowe narzędzia
oglądu dzieła literackiego oraz innych
tekstów kultury, ale bez konieczności ich
definiowania
Interpretacja
- zacząć odbierać teksty kultury na
poziomie dosłownym i przenośnym
Wartości i wartościowanie
- odczytywać
podstawowe wartości
pozytywne i ich
przeciwieństwa wpisane w
teksty kultury
Analiza
- używać narzędzia oglądu dzieła
literackiego oraz innych tekstów kultury, a
także umieć je zdefiniować
Interpretacja
- przeprowadzać pierwsze próby
hermeneutyczne
Wartości i wartościowanie
- rozróżniać
skomplikowaną sytuację kulturową
Analiza
- określać poprzez aspekt funkcjonalny elementy analizy (osoby, świat przedstawiony, język), charakteryzować dzieło w odniesieniu do historii literatury, wykonywać podstawowe działania komparatystyczne
Interpretacja
- dokonywać hermeneutycznych
odczytań dzieł literackich oraz różnych innych
tekstów kultury
Wartości i wartościowanie
- mieć świadomość różnych hierarchii wartości oraz ich konfliktu
Inne teksty kultury w podstawie programowej
Inne teksty kultury
SP - IV - VI
wybór mitów greckich, baśni i legend
wybór kolęd
wybór pieśni patriotycznych
wybór poezji, w tym utwory dla dzieci i młodzieży
film i widowisko teatralne z repertuaru dziecięcego
wybrane programy telewizyjne
Gimnazjum
wybór publicystyki z prasy i innych środków społecznego przekazu (np. z Internetu)
wybrany komiks
wybrane programy telewizyjne
Szkoła ponadgimnazjalna - PP
wybrane filmy z twórczości polskich reżyserów (np. Krzysztofa Kieślowskiego, Andrzeja Munka, Andrzeja Wajdy, Krzysztofa Zanussiego)
homilia Jana Pawła II wygłoszona 2 czerwca 1979 r. w Warszawie na Placu Zwycięstwa (Piłsudskiego) – nagranie telewizyjne
Szkoła ponadgimnazjalna - PR
wybrane filmy z klasyki kinematografii światowej (np. Ingmara Bergmana, Charlesa Chaplina, Federico Felliniego, Akiry Kurosawy, Andrieja Tarkowskiego, Orsona Wellesa)
spektakle teatralne (w tym Teatru TV) – przynajmniej jeden w roku
stała lektura gazety codziennej, tygodnika opinii, miesięcznika i kwartalnika
Czym jest interpretacja w znaczeniu semiotycznym?
Każda interpretacja jest kolejnym sposobem przedstawienia rzeczywistości wewnątrztekstowej.

Staje się tłumaczeniem znaków, ich przekładem na sytuacyjnie rozumienie treści.
Każde odkodowanie
jest
kolejnym zakodowaniem
Z zasady semiotycznej wynika, że
ILU INTERPRETATORÓW –
TYLE INTERPRETACJI.
Nie istnieje jedna, kanoniczna interpretacja tekstu.
Zawsze zależy ona od kompetencji interpretatora
(jego erudycji, doświadczenia
a także dostrzeżonych przez niego kontekstu i konsytuacji).
Jedynym niepodważalnym kryterium w interpretacji jest
WIERNOŚĆ TEKSTOWI

KAŻDA INTERPRETACJA
WYMYKA SIĘ JEDNOZNACZNOŚCI
Istnieje nieskończoność
możliwych artykulacji znaczeniowych
WSPÓŁCZESNE METODOLOGIE LITERATUROZNAWCZE
PSYCHOANALIZA
FENOMENOLOGIA
HERMENEUTYKA
SEMIOTYKA
POSTSTRUKTURALIZM
DEKONSTRUKCJA
PRAGMATYZM
NOWY HISTORYZM
BADANIA KULTUROWE
POSTKOLONIALIZM
Współczesne metodologie literaturoznawcze
Tekst literacki
jest miejscem, w którym pisarz nieświadomie ujawnia treści spychane do podświadomości.
PSYCHOANALIZA
Tworzenie literatury
jako psychiczny
mechanizm obronny. Tekst odsyła do kompleksów człowieka i jego przeżyć z przeszłości (traum etc.) oraz jego nieświadomych fantazji.
Badanie tekstu
to docieranie do ukrytego (nawet przed autorem) sensu.
Kategorie
ARCHETYP
(gr. prawzór) –
wyobrażenie zakorzenione w zbiorowej nieświadomości, rządzące ludzką psyche. Obraz pierwotny, powracający w różnych realizacjach.
SYMBOL
– według Carla Gustawa Junga „zmysłowo postrzegany obraz przeżycia wewnętrznego”. Znak wielopłaszczyznowy, polisemantyczny. Odsyła do nieświadomości zbiorowej.
Współczesne metodologie literaturoznawcze
Kategorie
EGZEGEZA
– próba odpowiedzi na pytanie,
gdzie kryje się prawdziwy sens tekstu, czy jest
on literalny (dosłowny) czy figuralny (odsyła do innego znaczenia).
Tekst literacki
jest zapisem doświadczeń egzystencjalnych autora.
Hermeneutyka
Tworzenie literatury
jako utrwalanie
egzystencji.
Badanie tekstu
to próba dotarcia do pierwotnego sensu (egzystencjalnego doświadczenie autora) lub sensu wtórnego, który rodzi się w każdym akcie interpretacji (egzystencjalne doświadczenie czytelnika).
TRADYCJA
– historyczna przestrzeń duchowa łącząca tekst i jego interpretatora. Nieusuwalny składnik samorozumienia
KOŁO HERMENEUTYCZNE
– nie można rozumieć części tekstu bez odwołania do całości, zaś całość pozostanie niezrozumiała bez odniesienia do poszczególnych części. Każde rozumienie poprzedza przed-rozumienie; interpretator musi dysponować wiedzą, poglądami i narzędziami.
Współczesne metodologie literaturoznawcze
Kategorie
„ŚMIERĆ AUTORA”
– symboliczne usunięcie z dyskursu teoretycznoliterackiego autora jako hipotetycznego gwaranta poprawności odczytania tekstu.
Poststrukturalizm
Tekst literack
i jest rzeczywistością dynamiczną (krytyka statycznego ujęcia
dzieła literackiego jako „depozytu sensu”, mimetycznej teorii interpretacji); kategorii autora, jako „strażnika sensu” oraz kategorii prawdy
Tworzenie literatury
jako nieskończona produkcja sensu, w której uczestniczy czytelnik, aktywny współtwórca znaczeń.
Badanie tekstu
to określanie napięć między podmiotem a dyskursem oraz mechanizmów władzy w języku; poststrukturalizm, a zwłaszcza dekonstrukcja
zrywa podważa bezwzględną
zasadę wierności tekstowi
INTERTEKSTUALNOŚĆ
– to pokazanie gry znaczeń w nowym kontekście; każdy tekst wchłania w siebie inne wcześniejsze teksty, jest więc siecią rozmaitych zapożyczeń (cytatów, klisz), które się w nim nawarstwiły. Analiza ma za zadanie te zapożyczenia wydobyć (odtworzyć, z czego tekst jest zbudowany). Nie istnieje „czyste” źródło literatury (między językiem a światem stoją wcześniejsze użycia danego słowa)
Współczesne metodologie literaturoznawcze
Kategorie
HABITUS
– kulturowy mechanizm modelujący percepcję, nabywany w wyniku uczestnictwa w różnych instytucjach edukacyjnych
Tekst literacki
jest jednym z wielu praktyk symbolicznych poddanych społecznym regułom produkcji i kontroli.
Badania kulturowe
Tworzenie literatury
to praktyka ideologiczno-kulturowa. Autor i czytelnik spełniają funkcje dyskursywne. Są wezwani do swoich ról poprzez ideologie oraz sposoby kulturowego usytuowania
Badanie tekstu
to ujawnienie ideologii ukrytej w każdym dziele, które kryje w sobie zbiór wyobrażeń na temat świata i określa stosunek jednostki do
jej własnego życia.
KAPITAŁ KULTUROWY
– stopień posiadanej wiedzy i kwalifikacji niezbędnie potrzebnych do wejścia w krąg pożądanych instytucji kulturalnych.
DYSKURS
– zbiór społecznie usankcjonowanych praktyk wypowiedzeniowych, określających zarówno miejsce podmiotu, jak i status rzeczywistości.
PRZEMOC SYMBOLICZNA
– język nie jest sposobem komunikacji, lecz przejawem walki między jednostkami (lub grupami). Wymiana kulturowa zakłada konflikt interesów i walkę o władzę symboliczną.
Analiza
Czynności w szkolnej analizie:
przeżycie estetyczne i etyczne tekstu,
obserwacja części składowych,
wnioski interpretacyjne dotyczące całości,
podsumowanie aksjologiczne.
Cel szkolnej analizy:
uwrażliwienie na tekst literacki
kształtowanie umiejętności opisu utworu literackiego
określenie sensu utworu, poprzez uporządkowanie spostrzeżeń szczegółowych
otwarcie na świat wartości.
KONIECZNOŚĆ SELEKCJI materiału analitycznego
Elementami analizy nie należy zajmować się
dla nich samych.
Podstawową zasadą powinna być
FUNKCJONALNOŚĆ.
„Poszczególne elementy i ich struktura interesują nas tylko o tyle, o ile pełnią one w konkretnym utworze określoną funkcję, o ile są związane z nimi pewne cechy lub jakości tego utworu”.
Stefan Sawicki
Konteksty interpretacyjne
Estetyczny
– ujawnianie wrażliwości na kategorie piękna


Filozoficzny
– interpretacja to rozumienie świata
Egzystencjalny
(praktyczny) – interpretacja jest podstawą funkcjonowania w świecie


Historyczny
– interpretacja akcentuje wydarzenia odnoszące się do tekstu

Biograficzny
– interpretacja uwzględnia wydarzenia z życia autora

Historycznoliteracki
– interpretacja uwzględnia konteksty międzyliterackie

W procesie interpretacji tekstu poetyckiego
nie ma elementów nieistotnych
Aleksander Wat
(1900-1967)
W czterech ścianach mego bólu
nie ma okien ani drzwi.
Słyszę tylko: tam i nazad
chodzi strażnik za murami.

Odmierzają ślepe trwanie
jego głuche puste kroki.
Noc to jeszcze czy już świt?
Ciemno w moich czterech ścianach.

Po co chodzi tam i nazad?
Jakże kosą mnie dosięgnie,
kiedy w celi mego bólu
nie ma okien ani drzwi?

Gdzieś tam pewno lecą lata
z ognistego krzaka życia.
Tutaj chodzi tam i nazad
strażnik upiór z ślepą twarzą.

Mentona, luty 1956
Aleksander Wat,
***W czterech ścianach mego bólu…
Praca w grupach
PSYCHOANALIZA
Próba interpretacji tekstu poetyckiego z wykorzystaniem różnych metodologii
HERMENEUTYKA
POSTSTRUKTURALIZM
BADANIA KULTUROWE
Aresztowany przez Sowietów 24 stycznia 1940 r. wraz z grupą literatów (w wyniku tzw. prowokacji lwowskiej). Jego żona i syn
zostali zesłani wraz z wieloma polskimi rodzinami do Kazachstanu (Ola Watowa, Wszystko, co najważniejsze. Rozmowy z Jackiem Trznadlem, Londyn 1984).
W sowieckich więzieniach i szpitalach Wat spędził ponad trzy lata (1940-1943), tu też przeżył – pod wpływem lektury Naśladowania Chrystusa Tomasza à Kempis – nawrócenie. Po wyjściu z więzienia nie przyjął sowieckiego paszportu. Nie mógł opuścić ZSRR.
10 stycznia 1953 roku, Wat przeszedł zawał arterii móżdżkowej, w konsekwencji cierpiąc do końca swojego życia na potworną dolegliwość neurologiczną o charakterze bólowym, zwaną syndromem Wallenberga.
Wat do końca swoich dni żył w przekonaniu, iż jest to konsekwencja jego powiązań z komunizmem, że niejako został naznaczony
chorobą i bólem, które odczytywał, jak już wspomniano,
w kategoriach diabolicznych. Samobójcza śmierć –
29 lipca 1967 roku w Antony koło Paryża.
Ból i cierpienie w życiu Aleksandra Wata
Wybrane szkolne metody, techniki, sposoby pracy z tekstem poetyckim
Strukturalna
Wyróżniki/cechy:
opis
sfunkcjonalizowana analiza (stosowanie określonej terminologii)
interpretacja

Wyróżniki/cechy:
wykład objaśniający tekst,
stosowanie określonej, uporządkowanej procedury:
- określenie myśli przewodniej,
- rozpoznanie kompozycji,
- wskazanie dominat (np. nastrojowej),
- komentarz do wcześniejszych rozpoznań,
- wnioski końcowe.
Słowa - klucze
Wyróżniki/cechy:
szukanie w utworze miejsc najbardziej znaczących, które wyznaczają kierunki interpretacji,
związana z koniecznością prowadzenia ćwiczeń słownikowych
Hipoteza interpretacyjna
Wyróżniki/cechy:
sformułowanie (np. zapisanie na tablicy) hipotez interpretacyjnych,
potwierdzenie hipotez poprzez odwołania do tekstu (weryfikacja hipotez).
Forum krytyków
Wyróżniki/cechy
:
najlepsi uczniowie dyskutują o tekście poetyckim na forum klasy,
uczniowie zadają pytania dotyczące tekstu swoim kolegom - ekspertom.
Eksplikacja
Wybrane szkolne metody, techniki, sposoby pracy z tekstem poetyckim
Metoda analogii (odbiór kontekstowy)
Wyróżniki/cechy:
zestawienie utworu poetyckiego innym dziełem sztuki (obrazem, rzeźbą), dokumentem.

Recytacja
Wyróżniki/cechy:
głosowe akcentowanie elementów/wymowy dzieła,
refleksja związana z odczytaniem tekstu.
Przekład intersemiotyczny
Wyróżniki/cechy:
przełożenie języka poezji na kod innej sztuki (rysunek, plakat, komiks, drama, taniec).
Praca w grupach
Wykorzystując wiersz
Ikar
Tadeusza Śliwiaka, przygotujcie ćwiczenie metodyczne wykorzystujące jedną z metod szkolnej interpretacji tekstu poetyckiego:
grupa pierwsza:
słowa-klucze
,
grupa druga:
forum krytyków
,
grupa trzecia:
metoda analogii
(odbiór kontekstowy)
grupa czwarta:
przekład intersemiotyczny
Tworzenie rozprawki interpretacyjnej
Czym jest interpretacja?
interpretor
= wyjaśniać, tłumaczyć

Interpretacja
to
poszukiwanie
znaczenia,
odkrywanie
najważniejszego
sensu
tekstu
za pomocą

wybranego przez interpretatora

klucza
, który pozwala rozszyfrować to, co w tekście nieoczywiste.
Cel maturalnej interpretacji tekstu poetyckiego
Przedstawienie
przez zdającego
propozycji odczytania utworu
poetyckiego, czyli
zaprezentowanie odkrytych przez niego sensów
tekstu.
Dwa zadania zdającego
1) postawienie tezy/hipotezy interpretacyjnej (koncepcja interpretacyjna)
2) uzasadnienie postawionej tezy/hipotezy za pomocą argumentów wynikających z tekstu i kontekstów.
Nadinterpretacja lub interpretacja nieadekwatna
do tekstu
Zawiera wnioski wyprowadzone z informacji sprzecznych z tekstem
lub w tekście nieobecnych.

Opiera się na błędnym rozumieniu znaczących elementów składowych tekstu, np.: na niepoprawnym odczytaniu wyrazów i konstrukcji językowych, pominięciu ważnych środków stylistycznych obecnych w tekście lub konwencji gatunkowej tekstu istotnej dla zrozumienia jego treści, umieszczeniu utworu w kontekście niewłaściwej epoki.
Przypisuje określonym elementom tekstu znaczenie z góry założone odnoszące się np. do tzw. „obiegowych prawd” lub idei - sprzeczne z tekstem lub w nim nieobecne.
Przypisuje określonym elementom tekstu nacechowanie emocjonalne sprzeczne z tekstem lub w nim nieobecne.
Bezpodstawnie ujednoznacznia to, co w utworze wieloznaczne, lub przypisuje wieloznaczność temu, co jednoznaczne.
Wynika z przeniesienia na całość utworu sensu jego fragmentu(-ów) lub opiera się na wnioskach stanowiących uogólnienie nieistotnych szczegółów.
Pomija najważniejsze dla utworu konteksty, przywołując konteksty możliwe, ale odległe.
Czym jest teza
interpretacyjna?
Zdanie/a, w którym/ch
została wyrażona propozycja
całościowego odczytania sensu
utworu.
Najczęściej umieszczone na początku wypowiedzi jako założenie, które autor zamierza udowodnić.
Czasem wypowiedź otwiera hipoteza,
czyli założenie wymagające sprawdzenia, które dopiero po analizie przedstawionych argumentów można przyjąć w postaci tezy lub odrzucić.
Co zawiera część
argumentacyjna?
- ustalenia wynikające z funkcjonalnej analizy tekstu np.:

elementy sytuacji komunikacyjnej,
kompozycja tekstu i jej funkcje,
cechy stylu wypowiedzi,
użyte środki językowe i ich funkcje,
dosłowne i niedosłowne znaczenie poszczególnych elementów utworu,
przynależność gatunkowa tekstu,
kreacja świata przedstawionego,
- odwołania do kontekstów
i innych tekstów kultury ,

- wnioski służące
zaprezentowaniu
odczytania utworu.
Napisanie zakończenia:
a) podsumowanie rozważań
b) sprowokowanie czytelnika
do refleksji.
Napisanie uzasadnienia tezy:
a) analiza tekstu
b) przywołanie odpowiednich
kontekstów.
Napisanie wstępu – sformułowanie tezy interpretacyjnej.
Przyjęcie koncepcji interpretacyjnej.
Pierwsza analiza – sprawdzenie roboczej hipotezy.
Wstępne rozpoznanie
a) spontaniczna reakcja
b) określenie problematyki tekstu.
c) rozpoznanie konwencji, wybór
kontekstów
d) postawienie roboczej hipotezy.
Etapy pracy nad rozprawką interpretacyjną
Forma interpertacji
Dłuższa wypowiedź argumentacyjna:
zorganizowana, o czytelnej kompozycji, spójna na poziomie znaczeniowym i logicznym ,
stosowna i funkcjonalna pod względem stylistycznym,
poprawna językowo i zgodna z normą zapisu,
licząca co najmniej 250 słów.
Typy kompozycji:
linearna (1) – od postawienia tezy/hipotezy poprzez argumenty w postaci ustaleń szczegółowych do wniosków ogólnych,
linearna (2) – od szczegółowych ustaleń analitycznych do wniosków ogólnych,
nielinearna – skojarzeniowa, rozszerzająca lub zwężająca krąg ustaleń.
Kryteria oceny rozprawki interpretacyjnej
Ocena kompozycji:
graficzne wyodrębnienie segmentów,
funkcjonalność segmentacji (uporządkowanie segmentów zgodne z gatunkiem),
spójność między segmentami.
Ocena uzasadnienia tezy interpretacyjnej:
trafność,
stopień pogłębienia argumentacji (z tekstu – z kontekstu).
Ocena koncepcji interpretacyjnej:
niesprzeczność z utworem,
spójność
poziom sensów (dosłowne – niedosłowne).
Zadania
dla grup

Dziękuję za uwagę
Interpretacja to szkoła rozumienia
tekstu
świata
samego siebie
perspektywy transcendentalnej
Trzy zasady na poziomie interpretacji szkolnej
Tekst stanowi podstawę interpretacji; jest punktem odniesienia;
Interpretacja obejmuje doświadczenia czytelnika (światopogląd, wiedzę);
Sposób odbioru jest elementem kompetencji kulturowej, oznacza umiejętność poprawnego podejścia do tekstu;
Najczęściej spotykane błędy
w szkolnej interpertacji
Opieranie się
na danych sprzecznych
z informacjami tekstowymi.
Niedostateczna znajomość semantyki historycznej.
Sprzeczność z kontekstem zewnętrznym.
Błędne rozumienie aluzji literackiej, ironii.
Nieuwzględnianie konwencji.
Absolutyzacja, hiperbolizacja.
Odniesienie utworu literackiego do świata realnego.
Nierozumienie symbolu, alegorii.

PSYCHOANALIZA

Badanie tekstu to docieranie do ukrytego
(nawet przed autorem) sensu.

Pytania do tekstu:

1. Jaki symbole pojawiają się w tym tekście?
2. Jaką prawdę o osobie mówiącej ujawniają
te symbole?
3. Co na podstawie tekstu można powiedzieć
o jego psychice?
4. Jaki jest jego stosunek do rzeczywistości?
5. Kim w ujęciu psychoanalitycznym może
być strażnik z wiersza?
6. Czego się lęka? Jak te lęki w tekście
ujawnia?
7. Co sprawia mu cierpienie?

HERMENEUTYKA

Badanie tekstu to próba odnalezienia do pierwotnego sensu
(dotarcie do doświadczenia egzystencjalnego autora) lub sensu, który rodzi się w każdym akcie interpretacji (dotarcie do doświadczenia egzystencjalnego czytelnika).

Pytania do tekstu:

1. Czy sens tego wiersza jest tylko literalny czy
także ma sens literalny?
2. Jak można odnieść ten tekst do egzystencji
autora?
3. Jak utwór ten można odnosić do
doświadczeń czytelnika?
4. Jak może on pomóc w samorozumieniu
czytelnikowi?

POSTSTRUKTURALIZM

Badanie tekstu to określanie napięć między podmiotem a dyskursem oraz mechanizmów władzy w języku

Pytania do tekstu:

1. Jakie ślady innych tekstów można
odnaleźć w tym utworze?
2. Do jakich tropów kulturowych
odwołuje się ten tekst?
3. W jaki sposób po symbolicznej
„śmierci autora” może ten tekst zacząć żyć swoim własnym życiem?
4. Przedstaw w formie wykresu treść
wiersza jako sieć klisz.
BADANIA KULTUROWE

Badanie tekstu to ujawnienie ideologii ukrytej w każdym dziele, które kryje w sobie zbiór wyobrażeń na temat świata i określa stosunek jednostki do jej własnego życia.


Pytania do tekstu:

1. Do jakich toposów kulturowych odnoszą się te
użyte w tekście wiersza? Z jakich kręgów
kulturowych pochodzą?
2. Co świadczy o tym, że w wierszu mamy do
czynienia z dyskursem kulturowym? Co jest jego
przedmiotem?
3. Jaki zbiór wyobrażeń na temat świata zawarty jest
w tym tekście?
4. Jaki jest stosunek jednostki do własnego życia?
Full transcript