Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Romeo i Julia

No description
by

Asia Kędzierska

on 26 March 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Romeo i Julia

Romeo i Julia
William Szekspir
William Shakespeare(ur. prawdopodobnie 23 kwietnia 1564, data chrztu: 26 kwietnia 1564, miejsce ur. Stratford-upon-Avon, zm. 23 kwietnia 1616 tamże)) – angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru.
Napisał około 40 sztuk, 154 sonety, a także wiele utworów innych gatunków. Mimo że cieszył się popularnością już za życia, jego sława rosła głównie po jego śmierci, dopiero wtedy został zauważony przez prominentne osobistość. Uważa się go za poetę narodowego Anglii. Sztuki Szekspira zostały przetłumaczone na wszystkie najważniejsze języki nowożytne (pierwszego polskiego przekładu dokonano w 1839 roku), inscenizacje mają miejsce na całym globie. Co więcej, jest najczęściej cytowanym pisarzem w anglojęzycznym świecie. Wiele jego neologizmów weszło do codziennego użycia. Lista słów, które wprowadził do języka angielskiego, liczy około 600 pozycji.
Miłość:
tragiczna, niespełniona, dramatyczna, romantyczna, wieczna, wielka, bezgraniczna, młodzieńcza, szybka, od pierwszego wejrzenia, bolesna, najdroższa, za wszelką cenę, zakazana, duża, bezgraniczna, pozagrobowa, aż do śmierci, piękna, cudowna, nieszczęśliwa, cierpliwa, wierna, prawdziwa, niepowtarzalna, silna, bezwarunkowa, wzajemna, na zabój, niekończąca się, krótka, trudna,
Informacje ogólne:
Cytaty:
Autor:
William Szekspir

Tytuł:
"Romeo i Julia"

Epoka:
przełom renesansu i baroku (epoka elżbietańska)

Rodzaj Literacki:
dramat

Gatunek Literacki:

tragedia szekspirowska
tragedia elżbietańska
Tragedia szekspirowska, jest odmianą dramatu, w której akcja toczy się wokół konfliktu między dążeniami jednostki posiadającej nieprzeciętne cechy charakteru, a czynnikami niezależnymi od woli człowieka, zdeterminowanego przez panujące zasady moralne, los, obowiązujące nadal prawa historii. Uważa się, że dramat szekspirowski jest prekursorem dramatu romantycznego. Utwór „Romeo i Julia” jest często nazywany „tragedią miłości” oraz zaliczany, przez poruszaną problematykę, do kręgu tak zwanych dramatów psychologiczno-poetyckich.
Czas akcji:

obejmuje pięć dni i nocy pod koniec XVI wieku



Miejsce akcji:
dwa włoskie miasta –
Werona
(przez większość dramatu) oraz
Mantua
(część piątego aktu).
Bohaterowie:
Romeo Julia

Montek Pani Monteki Kapulet Pani Kapulet

Merkucjo Marta

Benwolio Tybalt




Aptekarz Ojciec Laurenty Parys

Motywy:
Kompozycja
Nawiązania do kultury
Pięć aktów.
Akcja rozgrywa się przez większość czasu w
Weronie
(gdzie mieszkają dwa zwaśnione rody), a w piątym akcie na moment przenosi się do
Mantui
(tam ucieka skazany na banicję Romeo).
Tragedia rozpoczyna się
prologiem
- chór zapowiada historię, która połączyła dwa zwaśnione rody, od wieków pozostające ze sobą w konflikcie.
Następnie jest
opis bójki
ktora pełni funkcję ekspozycyjną.
U Szekspira nie mamy, tak jak w tragedii antycznej – punktu kulminacyjnego.
Punkt kulminacyjny oznacza kluczowe wydarzenie dla całej akcji, trzymające czytelnika w największym napięciu.

Jakub Komorowski pisze: „Taka »wielowierzchołkowość« kompozycji charakterystyczna jest dla nieregularnego Szekspirowskiego dramatu”. Zamiast jednego kluczowego punktu akcji, Szekspir stworzył ich całą masę. Wszystkie epizody, następujące po
scenie pierwszego spotkania kochanków
, wywołują kolejną masę wydarzeń, zmieniających akcję i trzymających czytelnika w napięciu (przykładem może być fakt, iż po ślubie z Romeem Julia dowiaduje się, że ma wyjść za Parysa).

Zakończeniem utworu, a jednocześnie rozwiązaniem akcji, jest
scena samobójczej śmierci kochanków i spotkanie się nad ich ciałami dwóch zwaśnionych rodów
. W konsekwencji tego Kapulet prosi Montekiego, by ten podał mu rękę i zgodził się na zakończenie sporu.
W Weronie w końcu zapanował pokój.
Geneza Utworu





































































\
Dokładna data powstania Romea i Julii nie jest poświadczona żadnym dokumentem, toteż dla jej przybliżonego choćby ustalenia konieczne były żmudne dociekania szekspirologów. Przyjmuje się, że historia kochanków została w ostatecznej redakcji napisana w latach 1594-1595.
Streszczenie
Na placu miejskim w Weronie
dochodzi do walki sług z dwóch
wrogich sobie domów: Kapuletów i Montekich.
Benwolio, siostrzeniec pana Monteki i przyjaciel Romea,
powstrzymuje walczących. Na szczęście interweniuje książę Eskalus,
który pod groźbą kary śmierci rozkazuje zaprzestania ciągłego zakłócania spokoju w mieście. Kapulet planuje wydać swą córkę Julię za Parysa, krewnego księcia Eskalusa. Tego wieczoru wydaje bal, na którym Julia i Parys mają się poznać. O balu dowiadują się przypadkiem Romeo i Benwolio. Ma tam być obecna Rozalina, dlatego Romeo decyduje się pójść do domu Kapuleta. Na balu Romeo poznaje Julię, w której się zakochuje.Nocą Romeo zakrada się do ogrodu Kapuletów. Julia rozpacza, że waśń pomiędzy ich rodzicami jest przeszkodą dla ich miłości. Oboje są gotowi wyrzec się nazwiska, własnego rodu, byle tylko być ze sobą. Wyznają sobie miłość i postanawiają wziąć potajemnie ślub. W tym celu Romeo udaje się do ojca Laurentego, który wyraża zgodę, licząc, że związek tych dwojga pogodzi zwaśnione rody.


Motyw konfliktu rodów
Motyw nieszczęśliwej miłości
Motyw przemiany wewnętrznej, dojrzewania
Motyw walki
Motyw śmierci
Motyw cierpienia
Niestety w kolejnej awanturze mszcząc śmierć Benwolia, Romeo zabija Tybalta i zostaje wygnany z Werony. Aby być blisko ukochanej, udaje się do ojca Laurentego. Zakonnik postanawia mu pomóc, radzi wyjechać do Mantui i przeczekać złe chwile. Romeo tak czyni, w nocy jeszcze spotyka się z Julią. Zakonnik pomaga dziewczynie, daje jej płyn, który po wypiciu wywołuje letarg podobny do śmierci, a następnie układa plan:
Julia zostanie pochowana, wtedy też przybędzie powiadomiony o wszystkim Romeo i zabierze ją z Werony. W przeddzień ślubu Julia wypija napój. Rankiem rodzina Kapuletów odkrywa, że dziewczyna umarła. Julia zostaje pochowana w rodzinnym grobowcu. Nic nie wiedzący o tym Romeo, do którego nie dotarł posłaniec, zabija się widząc ją martwą. Po obudzeniu się z letargu Julia przebija się sztyletem.

Rody godzą się nad grobem swoich dzieci.
Romeo o Julii:
,,Lecz cicho! Co za blask strzelił tam z okna!
Ono jest wschodem a Julia jest słońcem!”


Przedstawienie postaci:
Romeo
Julia
Romeo był jednym z głównych bohaterów dramatu pt. „Romeo i Julia”.Romeo był młodzieńcem o jasnej i nieskazitelnej cerze. Jego czarujące oczy potrafiły onieśmielić nie jedną damę.Romeo był bardzo ładny, zgrabny i przystojny choć lico ma piękniejsze niż inni ludzie, to przecież nogi ma zgrabniejsze niż pozostali,a dłoń, stopa i ciało, choć nie o niech mowa, są ponad wszelkie porównanie.Romeo był niepoprawnym romantykiem. Był bardzo skryty. Młodzieniec nie lubił się zwierzać, on sam był dla siebie jedynym powiernikiem swych smutków, tajemnic i uczuć.
Główną bohaterką dramatu Williama Szekspira pt."Romeo i Julia" jest Julia - młoda, czternastoletnia dziewczyna, jedyna córka Kapuletów.Była posłuszna swym rodzicom, którzy podejmowali za Nią decyzje nawet przy wyborze jej przyszłego męża.
Julia byłą ładną dziewczyną.Delikatna, piękna, pełna wdzięku, z któtego nie zdaje sobie sparwy. Nieśmiała, cicha i posluszna. Zmienia się z chwilą, gdy poznaje Romea. Rozsądna, zdaje sobie sprawę z wszelkich komplikacji, jakie niesie ze sobą ta miłość
Romeo o miłości:

"Miłość, przyjacielu, To dym, co z parą westchnień się unosi; To żar, co w oku szczęśliwego płonie; Morze łez, w którym nieszczęśliwy tonie. Czymże jest więcej? Istnym amalgamem, Żółcią trawiącą i zbawczym balsamem."
Julia:
,,Romeo! Czemuż ty jesteś Romeo!
Wyrzecz się swego rodu (…)
A ja przestanę być z krwi Kapuletów
Najważniejszym przykładem nawiązania do Szekspirowskiego dramatu jest wiersz Cypriana Kamila Norwida "W Weronie". Łagodne oko błękitu zrzuca gwiazdę na gruzy i zniszczone domy rodzin Kapuletich i Montekich. Ich nienawiść doprowadziła więc do upadku dawną świetność. Przedstawiona jest następnie reakcja natury (cyprysy mówią...) i ludzi (a ludzie mówią...) na miłość bohaterów, która jest nieprzemijająca i trwała. Po gromach i burzach następuje cisza.
Nad Kapuletich i Montekich domem,
Spłukane deszczem, poruszone gromem,
Łagodne oko błękitu -
Patrzy na gruzy nieprzyjaznych grodów,
Na rozwalone bramy do ogrodów,
I gwiazdę zrzuca ze szczytu -
Cyprysy mówią, że to dla Julietty,
Że dla Romea, ta łza znad planety
Spada - i groby przecieka;
A ludzie mówią, i mówią uczenie,
Że to nie łzy są, ale że kamienie,
I - że nikt na nie nie czeka!
Inny wiersz nawiązujący do tego tematu napisała Maria Konopnicka, jego tytuł jest taki sam, jak wiersza Norwida - "W Weronie".W wierszu tym autorka opisuje wrażenia, jakie poświęcenie i miłość Julii zrobiły na udającej się do jej grobu pątnicy. Pielgrzymuje ona do ołtarza miłości, czyli do grobowca Julii! O historii sławnej kochanki śpiewa słowik i szumią polskie brzozy. Bohaterka nie przynosi jednak kwiatów ani pieśni. Pragnie jedynie oprzeć głowę o zimny kamień i zadumać się na losem. Wiersz jest bardzo liryczny i nastrojowy, zawarte są w nim wielkie emocje i przeżycia stroskanej pątnicy, ze wszystkich stron wieje smutek i samotność.
Do ołtarza miłości pielgrzymuję cicha,
Płomień niosąc na ustach, a w sercu tęsknotę;
Na drogę moją słońce rzuca róże złote,
W młodocianych winnicach przelotny wiatr wzdycha:
- O Giulia!
[...]
Drogę do ciebie serca wskazało mi drżenie
I szmery pocałunków w powietrzu uśpionem.
I róża ta, co płonie rozchylonem łonem,
I od skrzydeł gołębich padające cienie,
- O Giulia!

Więc tutaj, jak zraniony ptak, tęsknymi loty
Dążyłam, by o kamień oprzeć senną głowę
I śnić wonie jaśminów, noce księżycowe,
I czuć dreszcze i żary tajemnej pieszczoty,
- O Giulia!

Lecz błagam, chciej przebaczyć samotnej pątnicy,
Że zamiast kwiecia, zamiast weselnego pienia
Do grobu twego niosę zadumę milczenia
I czoło pochylone, i żar łez w źrenicy...
- O Giulia!
- Balet Sergiusza Prokofiewa "Romeo i Julia";
- Gustaw Klimt "Romeo i Julia w Londyńskim teatrze Globe
- Zakochany Szekspir w reż. Johna Modena;
- "Romeo i Julia" w reżyserii B.Luhrmania

Test z lektury:
Gdzie i kiedy poznali sie Romeo i Julia?
W lesie przy zbieraniu grzybów
Podczas przyjęcia maskowego w domu Kapuletów
Podczas bijatyki na rynku Werony
Znali sie od małego dziecka
Podczas zakupów na rynku
Gdzie toczy sie akcja "Romea i Julli"?
Irlandi
Wielkiej Brytani
Francji
we Włoszech
Polsce
Julia miała lat...?
16
18
24
14
Romeo i Julia to dzieło...
Adama Mickiewicza
Jana Brzechwy
Williama Szekspira
Aleksandra Fedro
Jak miała na imię niania Julli?
Edna
Marta
Patrycja
Anna
Agata
Akcja sztuki trwa około:
roku
4 tygodni
tygodnia
miesiąca
2 lat
Czy rody sie pogodzily? :
Tak
Nie
Czy Julia byla pierwsza miloscia Romea:
Nie, najpierw byla Marta
Nie, najpierw byla Rozalina
Tak
Full transcript