Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Czynniki znaczące dla rozwoju

No description
by

Edyta Reglińska

on 17 December 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Czynniki znaczące dla rozwoju

Czynniki
znaczące
dla rozwoju

Teorie rozwoju
Czynniki

Teorie biologistyczne
(natywistyczne)

Główni przedstawiciele:
E. Clepard i G. S. Hall
* decydującą rolę w rozwoju przypisują czynnikom biologicznym
*Natura czy też nasze ewolucyjne dziedzictwo w postaci wrodzonych dyspozycji i zdolności psychicznych to matryca kształtująca rozwój
Teorie empirystyczne
(socjologiczne,
środowiskowe)
Przedstawiciele: Watson, Skinner, Morris
ludzki rozwój przypisywany jest
doświadczeniu, stymulowany jest przez środowisko zewnętrzne, w trakcie
nabywania doświadczeń i wychowania
Teorie pośrednie
uznają zarówno wpływ środowiska i uczenia się, jak i dziedziczenia na rozwój człowieka. W zależności od poszczególnych badaczy i nurtów badawczych, rola dominująca może być przypisana jednemu z czynników. Przykładem tego podejścia jest teoria konwergencji (W. Stern), która przyznaje równorzędną rolę w kształtowaniu rozwoju człowieka czynnik wewnętrznym (dziedziczność) i czynnikom zewnętrznym (środowisko), które pozostają względem siebie komplementarne.
Teorie wieloczynnikowe
(dialektyczne, 4-czynnikowe)
podkreślają wpływ kilku czynników na rozwój człowieka
* wykształcone w toku ewolucji, wrodzone właściwości fizjologiczne organizmu ludzkiego (budowa anatomiczna, działanie receptorów zmysłowych itp.)
* aktywność własna organizmu (np. w różnych interakcjach)
* wpływ otoczenia (szczególnie środowiska społecznego)
* wychowanie (element socjalizacji polegający na kształceniu aprobowanych w danej społeczności zachowań, postaw, nawyków)
1. Czynniki biologiczne
(organiczne):
* wrodzone odruchy dziecka umożliwiające mu przetrwanie, zdobywanie pożywienia, obronę przed szkodliwymi czynnikami, oraz nawiązywanie kontaktów z innymi osobami (np. odruch ssania, uśmiechanie się)
* genetyczne dziedzictwo dziecka determinuje jakie właściwości rozwinie jednostka i kiedy to nastąpi; określa również predyspozycje jednostki do zapadania na niektóre fizyczne i umysłowe choroby; genotyp obejmuje geny odziedziczone po rodzicach, natomiast fenotyp określa właściwości, jakie rozwiną się u jednostki (np. budowę ciała, kolor oczu)
* budowa i rozwój układu nerwowego oraz struktur mózgowych, dojrzewanie układu endokrynnego
* dojrzewanie fizyczne
2. Czynniki środowiskowe
* Bardzo ważne dla rozwinięcia podstawowych funkcji fizycznych i psychicznych są wczesne wpływy środowiskowe, które mogą oddziaływać na jednostkę już w okresie prenatalnym albo w okresie postnatalnym, np. czynniki biologiczno-chemiczne działające na matkę (spożywany pokarm) są przekazywane także dziecku.

* Poza tym czynniki środowiskowe obejmują kulturę, w jakiej rozwija się dziecko, postawy wychowawcze rodziców, edukację stymulująca rozwój umysłowy jednostki.

* Te czynniki funkcjonują zwykle niezależnie od dziecka, ale do pewnego stopnia są kontrolowane.
3. Aktywność własna jednostki
Poza czynnikami genetycznymi oraz wpływami środowiskowymi i sytuacyjnymi
rozwój fizycznych i psychicznych właściwości człowieka wyznacza także aktywność samej jednostki, jej życiowe doświadczenia określane poprzez jej interakcje ze środowiskiem.
4. Czynniki psychiczne
Zmiana środowiska dziecka,
stres (zaburzenia sekrecji
hormonów)
5. Czynniki społeczno -
ekonomiczno - kulturalne
sytuacja rodzinna,
zarobki,
warunki mieszkaniowe,
wykształcenie,
żywienie dziecka,
aktywność ruchowa.
6. Czynniki sytuacyjne
Możemy przedstawić na 2 sposoby:
W węższym ujęciu
określane są poprzez obecność obok jednostki innych ludzi. Mówimy wtedy o sytuacjach społecznych, które określają znaczenie społeczne i role społeczne, jakie pełni jednostka i które są od niej oczekiwane w danych okolicznościach. W psychologii funkcjonuje nawet odrębne podejście badawcze zwane sytuacjonizmem - zakłada ono, że nasze wszelkie działania zdeterminowane są nie dyspozycjami osobowościowymi, ale wpływem określonych sytuacji. Sytuacje społeczne ułatwiają nam niektóre działania, ale czasem narzucają pewne ograniczenia i tym samym stymulują wszelką naszą aktywność.
W szerszym rozumieniu
sytuacja może być zdefiniowana jako pewien układ bodźców w otoczeniu jednostki, który, o ile pojawi się w optymalnym momencie rozwoju, może stymulować do wykształcenia określonych zdolności, np. posługiwania się językiem. Jeżeli natomiast go zabraknie jednostka być może nie będzie już w stanie rozwinąć niektórych umiejętności.
7. Równoważenie
* Procesy asymilacji i akomodacji są niezbędne do wzrostu i rozwoju poznawczego. Obydwa procesy są równie ważne.
* Równoważenie pozwala na włączenie zewnętrznego doświadczenia do wewnętrznych struktur(schematów)
* Równowaga jest rozumiana jako stan zrównoważenia struktur poznawczych, które osiągane jest w momencie pomyślnego zakończenia asymilacji nowych bodźców.
* Nierównowaga może być rozumiana jako stan konfliktu, będącego skutkiem braku potwierdzenia oczekiwań, przewidywań przez doświadczenie. Rozdźwięk między tym, co jest oczekiwane, a tym, co rzeczywiście się pojawia, to jest właśnie brak równoważenia, którego skutkiem jest nierównowaga.
Full transcript