Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Platon, poezja

No description
by

Alicja Bakinowska

on 5 June 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Platon, poezja

Poglądy Platona na Poezję Alicja Bakinowska Dialogi średnie Dialogi Wczesne Ion Fadjros Państwo księga X Państwo Państwo Państwo Platon Poglady na temat poezji Platon Pisma Platona:
35 dialogów iListy: Księga III - edukacja Iluzja autentyczności: Natchnienie dane od boga (Muz) 427 - 347 p.n.e. Poezja: - krytyka moralnego przesłania poezji i jej wartości poznawczych
- poezja oparta na naśladownictwie jest szkodliwa
- wolność twórcza autorów może być niebezpieczna - może wypaczać charaktery Kontrola tresści utworów: - poezja propagandowa
- mowy pochwalne
- hymny na cześć bogów etyczne przesłanie wartość artystyczna krytyka twórczości Homera często negatywna treść zachwycający styl Zasada mimesis - najbardziej destrukcyjna:
wiernie naśladuje rzeczywistość czy kreuje?
zachęta do naśladowania przywar Poezja powinna: wychowywać!
prezentować sprawiedliwy świat Poezja nie może godzić w autorytety, ukazywać wad bóstw, czy rzadzacych! "Poezja, rozbudzajac w człowieku uczucia, osłabia jego charakter, a ten powinien być w całości kontrolowany przez rozum." Emocje Rozum ŚWIAT RZECZYWISTY POEZJA Istniejacy realnie
ŚWIAT IDEI dobro transcendentne byty niedoskonałe odbicie świata idei forma nadana przez człowieka odbicie prawdy naśladuje rzczywistość jest odbiciem odbicia prawda Istota poezji opartej na nasladownictwie poeci przedstawiaja pozór jakiejś rzeczy,
lecz sami nie rozumieja jej istoty niekompetencja i
nieznajomość świata Naśladownictwo wizja rzeczywistości rozrywka - schlebia gustom mało wykształconej publiczności powiela oceny ogółu, stereotypowe opinie moda Niektórzy poeci "dobre wiersze pisza" poeta jest pośrednikiem wyrażającym boskie idee
stan półświadomości
szał poetycki nie
podlega krytyce sile tej poezji ulega każdy, słuchacz jest bezbronny Najlepsi poeci: Pomniejsi poeci: Jak stworzyć dobry utwór? czerpią inspirację z tradycji literackiej
natchnieniem steruja muzy
własne rozwiazania poetyckie inspiracja czerpana z utworów znakomitych poprzedników
naśladownictwo dobrych wzorów literackich jest dozwolone! Państwo, księga III "TYP MIESZANY" MIMESIS podział poezji według stopnia jej mimetyczności DIEGESIS narracja
opowiadanie proste
jednolita relacja odautorska
mowa zależna dytyramby dialog
wyłącznie z naśladownictwa
mowa niezależna sztuki dramatyczne: tragedie i komedie fragmenty narracyjne sasiaduja z dialogami poezja epicka Czym jest poezja?
Co jest jej źródłem?
boskie natchnienie (poeta-wieszcz) krytyka
technika artystyczna wraz ze zdolnościami (poeta-rzemieślnik) surowa ocena Krytyka: mimetyczność poezji
(mimesis jako naśladowanie rzeczywistości oraz jako technika konstruowania wypowiedzi literackiej) złudzenie prawdziwości,
odwoływanie się do uczuć, nie do rozumu,
przemożny wpływ na odbiorców Powinna: być użyteczna moralnie,
mieć walory dydaktyczne traktat w formie dialogu
wizja wzorcowej republiki przedstawiana przez Sokratesa
rządzona przez filozofów (jako jedyni pojmują naczelna ideę dobra) ładu i porządku bronia specjalnie wychowani strażnicy "Poeta sie nie jest, poeta sie bywa." moliwość tworzenia w określonych formach gatunkowych
człowiek podlega degradacji do roli nieświadomego narzędzia i jednocześnie zostaje podniesiony do roli "naczynia bóstwa" Koncepcja natchnienia poeta recytator słuchacz-odbiorca natchnienie natchnienie ingerencja bóstwa MANIA (szalenstwo) źródło dobra i pożytku Rodzaje boskiego szaleństwa:
mistyczne (misteryjne wtajemniczenia)
wieszcze (u proroków i wróżbitów)
poetyckie (dusze twórców w posiadaniu Muz)
miłosne (u zakochanych - aktywny współudział ze strony człowieka) Wewnątrzpoetyckie
podziały Dychtomizazja poezji w zależności od genetycznych uwarunkowań: Poezja a pierwowzór Udział pierwiastka muzycznego Gatunki i formy (sfera tematyczna)
logos = leksis
(sposób wysłowienia myśli) czynnik nadnaturalny
naturalna umiejętność (sztuka) twórczość mimetyczna
poezja natchniona i "szalona" poezja meliczna (mele)
poezja epicka (epe) Wspoltworza "sztuke Muz" modlitwy do bogów: hymny
utwory opiewające narodziny Dionizosa: dytyramby
peany
treny nomenklatura epopeja

tragedia

komedia podobne schematy tematyczne
prakseologiczny (zwiazany z działaniem) aspekt świata przedstawionego IDEA sens ontologiczny: prawdziwy, niezniszczalny, ogólny byt jest bytem idealnym, ma wyższy stopień realności niż rzeczywistość własna egzystencja metafora: obraz człowieka oddalonego od świata idei, zamkniętego od urodzenia w jaskini świat idei wzorem dla rzeczywistości DUSZA niematerialna i niemiertelna
uwięziona w ciele
dusza rozumna (w głowie) i dwuczęściwa dusza irracjonalna (serce, pod przepona) najwyższa idea to idea Dobra
I – Eutyfron – Obrona Sokratesa – Kriton – Fedon
II – Kratylos – Teajtet – Sofista – Polityk
III – Parmenides – Fileb – Uczta – Fajdros
IV – Alkibiades I – Alkibiades II – Hipparch – Rywale
V – Teages – Charmides – Laches – Lysis
VI – Eutydem – Protagoras – Gorgiasz – Menon
VII – Hippiasz Większy – Hippiasz Mniejszy – Ion – Meneksenos
VIII – Klejtofon – Państwo – Timajos – Kritiasz
IX – Minos – Prawa – Epinomis – Listy

Dialogi wczesne – Laches, Charmides, Lyzis, Eutyfron, Protagoras, Gorgiasz, Ion, Kriton, Hippiasz Mniejszy, Hippiasz Większy, Obrona Sokratesa, Menon, Eutydem i Meneksenos

Dialogi średnie – Menon, Fedon, Fajdros, Uczta, Państwo

Dialogi późne- Parmenides, Sofista, Polityk, Fileb, Timajos, Kritiasz i Prawa niedoskonałość twórczości literackiej E. Sarnowska- Temeriusz,Zarys Dziejów Poetyki (Od starożytności do końca XVIIw.)
M. Pawłowska , Mimesis a teorie siedemnastowiecznej powieści francuskiej
A. Bronikowski, Dzieła Platona
Full transcript