Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Jak kształtować umiejętność dialogu interpersonalnego?

No description
by

Klaudia Kamińska

on 19 November 2012

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Jak kształtować umiejętność dialogu interpersonalnego?

Jak kształtować umiejętność dialogu interpersonalnego? komunikacja interpersonalna Szczypta teorii- Komunikacja interpersonalna to wymiana informacji między jej uczestnikami. Nośnikami danych mogą być słowa (komunikacja werbalna), gesty, teksty, obrazy, dźwięki czy też sygnały elektryczne albo fale radiowe. Ważne jest, aby były one zrozumiałe dla nadawcy i odbiorcy Czynniki, które utrudniają zrozumienie przekazu zawartego w wypowiedzi (o charakterze fizycznym i psychologicznym).

-utrudnienia percepcyjne

-wybiórczość uwagi

-brak umiejętności decentracji (przyjęcie perspektywy rozmówcy)

-różnice kulturowe

-stereotypy (chętniej słuchamy osób o wysokim statusie społecznym)

-samopoczucie Bariery komunikacyjne Komunikację dzielimy na komunikację werbalną ( słowa) i niewerbalną ( gesty, intonacja) Rozkład procentowy komunikacji interpersonalnej:
słowa - 7%
intonacja - 28%
gesty - 65% Jak widać bardzo dużą rolę w naszej wypowiedzi odgrywa komunikacja niewerbalna ( 92%). Dlatego opanowanie jej jest bardzo istotne w wielu sytuacjach. NADAWCA ODBIORCA wiadomość zakodowana wiadomość rozkodowana Komunikacja niewerbalna może wyrażać się poprzez: Sposób, w jaki:
-siedzimy
-stoimy
-chodzimy
Ton głosu

Odległość od rozmówcy Wzdychanie
Płacz
Mimika twarzy
Gesty Nasz wygląd:
-fryzura
-kształt twarzy
-odzież
-makijaż Twarz jest to najbardziej ekspresyjna część ciała - odzwierciedla szybko zmieniające się nastroje, reakcje na wypowiedzi i zachowania rozmówcy. Wyraża przede wszystkim uczucia i emocje. Niektóre obszary twarzy są bardziej ekspresyjne niż inne. Bardzo wymowne są okolice brwi:
całkowicie podniesione wyrażają niedowierzanie,
podniesione do połowy - zdziwienie,
stan normalny - bez komentarza,
do połowy obniżone - zakłopotanie,
całkowicie obniżone - złość.
Podobną siłę ekspresji ma okolica ust. Zmiana położenia kącików ust wyraża stany od zadowolenia (podniesione), do przygnębienia (opuszczone). Otwartość , szczerość i uczciwość były przez wieki i są do dzisiaj okazywane przez wyeksponowane, odkryte dłonie. W takim właśnie ułożeniu podnoszą one wiarygodność wypowiadanych słów i poprawiają klimat stosunków międzyludzkich. Obie dłonie przyłożone do piersi były dowodem otwartości i uczciwości już w starożytnym Rzymie, a jedna z nich uniesiona do góry nabrała wręcz symbolicznego charakteru, na przykład w czasie składania uroczystej przysięgi.
Postawy dominujące, a nawet agresywne, zdradzające wyższość i pewność siebie wiążą się często z eksponowaniem kciuków. Zwykle wystają one z kieszeni, również tylnych, w celu ukrycia skłonności do dominacji. Gesty Mimika twarzy Głowa przechylona w bok, dłoń lub zaciśnięta pięść spoczywająca na policzku, często ze wskazującym palcem uniesionym do góry , to często spotykane przejawy zainteresowania. Na znak akceptacji kiwamy głową i czasami oblizujemy wargi, gdy sądzimy, że to, o czym rozmyślamy, w rzeczywistości nie było, nie jest i być może nie będzie takie złe. Wiele możliwości ekspresji bezsłownej związanych jest z oceną negatywną. Potrząsanie głową, nawet podczas przekonywającego werbalnego zapewnienia o zgadzaniu się jest jednym z najłatwiejszych do rozpoznania symptomów sprzeciwu i postawy negatywnej. Podobną, a nawet jeszcze bardziej negatywną, osądową wymowę ma spuszczona głowa. Kiedy człowiek jest w kłopocie, ma wątpliwości, dezaprobuje kogoś lub coś – dotyka nosa, lub lekko go podrapuje, chwyta płatek ucha, czasami pociera oczy. Również spoglądanie „spode łba „ lub z boku - to negacja. Skierowanie korpusu ciała w bok, czy odchylenie go do tyłu, odwracanie twarzy, skrzyżowanie rąk jak i nóg to ruchy przeważnie wykonywane podczas zaprzeczania. Jeżeli poszczególne przekazy są spójne, u odbiorcy wzmacnia się przekonanie, że nadawca jest prawdomówny, szczery, uczciwy, empatyczny. Jeżeli dostrzegamy brak spójności poszczególnych przekazów, jesteśmy skłonni poddawać w wątpliwość szczerość, uczciwość, prawdomówność nadawcy. Inaczej mówiąc nasze gesty muszą potwierdzać nasze słowa. Umiejętność kontrolowania własnego języka ciała, a więc częściowego fałszowania go jest domeną polityków, aktorów, adwokatów, prezenterów i spikerów telewizyjnych. Robią to w związku z wykonywanym zawodem.
Człowiek mówiąc, widząc i słysząc nieprawdę stara się zazwyczaj zakryć rękoma swoje usta, oczy lub uszy. Małe dziecko zakrywa rękoma usta, gdy kłamie, oczy- gdy widzi coś niepożądanego i uszy- gdy słyszy reprymendy rodziców. Człowiek dorosły zachowuje się podczas oszukiwania w sposób mniej oczywisty. Jego ruchy ręki dotykającej twarzy nie są aż tak klarowne, ale pojawiają się, gdy czuje się on niepewnie, ukrywa coś, wpada w przesadę lub po prostu kłamie. Ruchy ręki dotykającej twarzy występują w czterech podstawowych odmianach:
· Zakrywanie ust
· Dotykanie nosa
· Pocieranie oka
· Pociąganie kołnierzyka/pocieranie karku Gesty świadczące o kłamstwie Odległość od rozmócy By rozmówca nie odczuwał dyskomfortu podczas rozmowy z nami, musimy pamiętać o zachowaniu odpowiedniej odległości. Jest ona zależna od bliskoćsi reacji , czy typu rozmowy. Wyznaczono 4 podstawowe odległości. Są to:
·strefa publiczna (3,6-6m).
·strefa społeczna (1,2-3,6 m),
·strefa osobista (45-120 cm),
·strefa intymna (0-45cm),
Bliskość przestrzenna jest wskaźnikiem lubienia, sympatii. Im bliższy dystans, tym bliższa relacja. Kolejną ważną rzeczą w komunikacji jest sposób w jaki mówimy o sprawach delikatnych, np.:o uczuciach Są trzy sposoby okazywania uczuć: werbalnie, niewerbalnie i tylko poprzez zachowanie. Sposób, w jaki wyrażamy uczucia i emocje, jest często źródłem kłopotów w interpersonalnych stosunkach. Każdy ciągle doświadcza uczuć do samego siebie i do innych, ale nie każdy umie akceptować te uczucia i twórczo je stosować. Ktoś, kto nie ma świadomości, akceptacji lub wprawy w wyrażaniu uczuć, okazuje je poprzez: Przylepianie innym etykietek, rozkazy, oskarżenia (,,zapominasz o mnie"), przezwiska, ironię, złośliwość, wyrazy aprobaty i wyrazy niechęci, wymówki, pretensje, zaprzeczanie lub ignorowanie niewygodnych uczuć.Opisywanie komuś innemu swoich uczuć daje zwykle dwa rezultaty. Po pierwsze, pomaga lepiej uświadomić sobie to, co naprawdę się czuje. Po drugie, od takiego opisu może się zacząć dialog, który pomoże umocnić związek lub przyjaźń. Nawet, jeśli uczucia są negatywne, wyrażanie ich przynosi często owocne. Poznanie uczuć dostarcza niezbędnych informacji o tym, co jest złe i jak to możecie naprawić. Wyrażanie uczuć, to wypowiedź bardzo osobista. Oznacza to, że musi odnosić się do „ja”, „mój”, „mnie”. Toteż, aby utrzymać dobrą komunikację, należy informować swoich znajomych za pomocą komunikatów typu „ja”- czyli bez oceniania i obwiniania, kiedy Ci: grożą, straszą, odmawiają ci, złoszczą cię lub mówią ci coś przyjemnego np.:
-tak mi przykro, - smutno mi, kiedy tak się zachowujesz, - jestem tak wściekły, że przestaję nad sobą panować, - wolę odłożyć tę rozmowę na później, jak się uspokoję.
Postępując w ten sposób będziesz lepiej zrozumiany, a inni z kolei będą lepiej rozumieli Ciebie i Twoje intencje. Znajomość podstwawych czynników przekazu ułatwi nam przekazanie drugiej stronie naszego komunikatu. Należy pamiętać, że większość naszego przekazu stanowi część niewerbalna. Z tego wynika, że jeśli nasz przekaz ma być klarowny to nasze gesty, mimika twarzy itd. muszą być dostosowane do treści naszej wypowiedzi. Trzeba również pamiętać o tym, by rozmówca czuł się dobrze w naszym otoczeniu, czyli nie wchodzić w jego strefę intymną oraz jasno i precyzyjnie informować go o naszych uczuciach. Zachowując te podstawowe zasady oraz wykorzystując znajomość ,,mowy ciała” z pewnością będziemy w stanie poprawić nasze stosunki interpersonalne. KONIEC autorka prezentacji:
Klaudia Kamińska
Full transcript