Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

TPACK E ENSINO DA FILOSOFIA

Algunhas reflexións sobre o uso das tecnoloxías na docencia e a súa aplicación na docencia de filosofía na secundaria
by

Eva Garea

on 16 January 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of TPACK E ENSINO DA FILOSOFIA

Humanidades e tics
TPACK
NO ENSINO
DA FILOSOFÍA

INTERCONECTADOS
O Pln do profesor é o elemento unificador do grupo de aprendices.
Unha proposta arriscada
Establecer unha relación entre filosofía e Tics máis innovadora e reformadora que afaste a actividad filosófica dunha estructura cognitiva baseada na aprendizaxe secuencial e lineal de conceptos (que toma como prototipo a lóxica aristotélica), para achegala máis a unha lóxica do diálogo que convirta á actividade filosófica nunha actividade creativa, ou que a lo menos impulse o pensamento creativo.
Unha teoría da mente
Unha epistemoloxía
-Considerar a experiencia colectiva e en rede como forma de crear e manter coñecementos.
-O caos é unha forma críptica de orde. O caos, como ciencia, recoñece a conexión de todo con todo.
-O coñecemento xérase a través das conexións entre fontes de información, para crear patróns de información útiles.
-A "sabedoría das multitudes" só funciona cando cada un dos membros do colectivo achega unha perspectiva única ao espazo.
FUNDAMENTOS
Filosofía como disciplina
Por onde comezamos?
A concepto TPACK foi descrito orixinalmente por Mishra e Koehler (2006). O cadro TPACK destaca as relacións complexas entre tres formas de coñecemento: pedagóxicos (PK), contidos (CK) e tecnolóxico (TK).
TPACK é un modelo para o desenvolvemento do currículo. O seu valor é que centra a discusión na idea de currículo e a pedagoxía do ensino e non na tecnoloxía.
http://punya.educ.msu.edu/publications/journal_articles/mishra-koehler-tcr2006.pdf
Estratexias
*Blog colaborativo.
Cal debe o obxectivo curricular para unha lección que pague a pena? (CK)
Cal é a pedagoxía que está implicada na consecución dese obxectivo? (PCK)
Que ferramentas específicas podería usar para atender os obxectivos do currículo e a visión pedagóxica? (TK)?
En que forma podo usar a tecnoloxía para descomprimir os obxectivos, seleccionar as actividades e atender ás necesidades dos estudantes? TCK)
Que impacto vai ter o uso da tecnoloxía nas descións pedagóxicas e como van a usar a tecnoloxía os alumnos para acadar os obxectivos da aula? (TPK)
Cal debe ser a organización para cumprir os obxectivos de aprendizaxe con éxito? (TPACK)
-Pensar nas formas nas que o alumnado pode usar as TIC para desenvolver coñecementos e habilidades e manter unha lista

-Elixir 3 ideas forza ou fundamentais e xustificalas

-Usar o modelo TPACK para describir o uso das ferramentas.

-Levar á práctica utilizando o modelo TPACK en clase.
-Centrarse nas necesidades do alumnado e nos seus requerimentos

-Decidir a función da disciplina no conxunto do saber

-Centrar os obxectos
de aprendizaxe
-Partir de unha epistemoloxía e unha teoría da mente.

-Pensar o tipo de aprendizaxe necesario para os obxectivos da materia

-Decidir as tarefas necearias para conseguir a aprendizaxe
Unha teoría da aprendizaxe
-A interacción social desenvolve a eficacia e a aprendizaxe
-O proceso de ensino-aprendizaxe precisa dunha red de conexións nas que se poidan configurar os elementos que xeren coñecemento desde as propias emocións.
-As ferramentas aumentan a nosa habilidade para interactuar con outros e facer cousas
-Débense potenciar as redes sociais e os contextos personalizados de aprendizaxe.
http://es.scribd.com/doc/201419/Conectivismo-una-teoria-del-aprendizaje-para-la-era-digital
http://saberes.my3gb.com/talleres/conectivismo/conectivismo.htm
- A mente como unha ferramenta de relación social a través das neuronas espello e as experiencia senso-motoras sen a mediación das representacións simbólicas (G. Rizzollatti)
-A mente é unha rede que se adapta ao entorno, é unha ecoloxía (Bateson)
-A mente está "distribuída" en diferentes instrumentos relacións e artefactos (R. Hutchins)
-A plasticidade da mente ante o uso das novas ferramentas da comunicación (Mc Luhan...)
O CONECTIVISMO:
Unha proposta Tpack?
este modelo de aprendizaxe é o modelo necesario na sociedade actual? Revisar o papel que debe ter a escola na formación e na escola, sobre todo a partir das posicións de Postman e Gaadner.
Qué conscuencias se producirán na cultura dos individuos se abandonamos a perspectiva realista na procura a información?
Se prescindimos dos contidos, como se poden ensinar as técnicas dunha disciplina?
O abandono dos saberes construidos pola tradición obriga a reinventar de novo o saber cada vez?
La inclusión de la tecnología y la identificación de conexiones como actividades de aprendizaje, empieza a cambiar las teorías de aprendizaje. En la edad digital ya no es posible experimentar y adquirir personalmente el aprendizaje que necesitamos para actuar. Ahora derivamos nuestra competencia de la formación de conexiones. Karen Stephenson indica:
“La experiencia ha sido considerada la mejor maestra del conocimiento. Dado que no podemos experimentar todo, las experiencias de otras personas, y por consiguiente otras personas, se convierten en sustitutos del conocimiento. ‘Yo almaceno mi conocimiento en mis amigos’ es un axioma para recolectar conocimiento a través de la recolección de personas.”
El caos es una nueva realidad para los trabajadores del conocimiento. ScienceWeek(2004) cita la definición de Nigel Calder para quien el caos es “una forma críptica desorden”. El caos es la interrupción de la posibilidad de predecir, evidenciada en configuraciones complejas que inicialmente desafían el orden.
A diferencia del constructivismo, que establece que los aprendices tratan de desarrollar comprensión a través de tareas que generan significado, el caos señala que el significado existe, y que el reto del aprendiz es reconocer los patrones que parecen estar escondidos. La construcción del significado y la formación de conexiones entre comunidades especializadas son actividades importantes.
(...)
Luis Mateus Rocha (1998) define la auto-organización como la “formación espontánea de estructuras, patrones o comportamientos bien organizados, a partir de condiciones iniciales aleatorias” (p.3). El aprendizaje, como un proceso de auto-organización, requiere que el sistema (sistemas de aprendizaje personales u organizativas) “sean informativamente abiertos, esto es, para que sean capaces de clasificar su propia interacción con un ambiente, deben ser capaces de cambiar su estructura…” (p.4). (...)
. La auto-organización a nivel personal es un micro-proceso de las construcciones de conocimiento auto-organizado más grandes, que se crean al interior de los ambientes institucionales o corporativos. La capacidad de formar conexiones entre fuentes de información, para crear así patrones de información útiles, es el requisito para aprender en nuestra economía delconocimiento.
Siemens. Conectivismo: Una teoría de aprendizaje para la era digital p.5 en http://es.scribd.com/doc/201419/Conectivismo-una-teoria-del-aprendizaje-para-la-era-digital
El conectivismo es la integración de principios explorados por las teorías del caos, las redes, la complejidad y la auto-organización. El aprendizaje es un proceso que ocurre en el interior de ambientes difusos de elementos centrales cambiantes – que no están por completo bajo control del individuo. El aprendizaje (definido como conocimiento aplicable) puede residir fuera de nosotros (en el interior de una organización o una base de datos), está enfocado a conectar conjuntos de información especializada, y las conexiones que nos permiten aprender más tienen mayor importancia que nuestro estado actual de conocimiento. El conectivismo está orientado por la comprensión de que las decisiones están basadas en principios que cambian rápidamente. Continuamente se está adquiriendo nueva información. La habilidad de realizar distinciones entre la información importante y no importante resulta vital. También es crítica la habilidad de reconocer cuándo una nueva información altera un entorno basado en las decisiones tomadas anteriormente.
Principios del conectivismo:
*El aprendizaje y el conocimiento dependen de la diversidad de opiniones.
*El aprendizaje es un proceso de conectar nodos o fuentes de información especializados.
*El aprendizaje puede residir en dispositivos no humanos.
*La capacidad de saber más es más crítica que aquello que se sabe en un momento dado.
*La alimentación y el mantenimiento de las conexiones son necesarias para facilitar el aprendizaje continuo.
*La habilidad de ver conexiones entre áreas, ideas y conceptos es una habilidad clave.
*La actualización (conocimiento preciso y actual) es la intención de todas las actividades conectivistas de aprendizaje.
*La toma de decisiones es, en sí misma, un proceso de aprendizaje.
*El acto de escoger qué aprender y el significado de la información que se recibe, se ve a través de la lente de una realidad cambiante. Una decisión correcta hoy, puede estar equivocada mañana, debido a alteraciones en el entorno informativo que afecta la decisión.
Siemens. Conectivismo: Una teoría de aprendizaje para la era digital p.5 en http://es.scribd.com/doc/201419/Conectivismo-una-teoria-del-aprendizaje-para-la-era-digital
En una economía del conocimiento, el flujo de información es el equivalente de la tubería de petróleo en la sociedad industrial. Crear, preservar y utilizar el flujo de información debería ser una actividad organizacional clave. El flujo de información puede ser comparado con un río que fluye a través de la ecología de una organización. En ciertas áreas, el río se estanca y en otras declina. La salud de la ecología de aprendizaje de una organización depende del cuidado efectivo del flujo informativo .El análisis de redes sociales es un elemento adicional para comprender los modelos de aprendizaje de la era digital. Art Kleiner (2002) explora la “teoría cuántica de la confianza” de Karen Stephenson, la cual “explica no sólo cómo reconocer la capacidad cognitiva colectiva de una organización, sino cómo cultivarla e incrementarla”. En el interior de las redes sociales, los "hubs" son personas bien conectadas, capaces de promover y mantener el flujo de información. Su interdependencia redunda en un flujo informativo efectivo, permitiendo la comprensión personal del estado de actividades desde el punto de vista organizativo. El punto de partida del conectivismo es el individuo. El conocimiento personal se compone de una red, la cual alimenta a organizaciones e instituciones, las que a su vez retroalimentan a la red, proveyendo nuevo aprendizaje para los individuos. Este ciclo de desarrollo del conocimiento (personal a la red y de la red a la institución) le permite a los aprendices estar actualizados en su área mediante las conexiones que han formado.
Siemens. Conectivismo: Una teoría de aprendizaje para la era digital p.5 en http://es.scribd.com/doc/201419/Conectivismo-una-teoria-del-aprendizaje-para-la-era-digital
O que sabemos hoxe da mente permite fundamentar esta teoría da aprendizaxe?
Convén sinalar que a compresión disciplinar non equivale á acumulación de datos (as veces denominada coñecemento de contido temático). Os datos son importantes, pero en sí non implican ningunha comprensión disciplinar. Ademáis, nesta época de dispositivos electrónicos, ten pouco sentido memorizar datos que están dispoñibles ao instante para calquera. Os educadores deben explicar aos almnos os procedementos mediantes os que os especialistas disciplinares establecen e confirman o coñecemento. Esta adquisición require necesariamente unha inmersión no tipo de actividades que desempeñan os especialisas: aplicación e probas en matemáticas, realización de observacións e experimentos en ciencias, ou revisión de documentos e materiais gráficos na historia. Gaadner. (2011) p.151
Por suposto, o fluxo de información non nos deixa impasibles. a moitos nos abruma constantemente. O novo imperativo é a síntese,a capacidade de recopilar, breviar, organizar a información de todos os tamaños e formas, e repetir o ciclo indefinidamente. "A mente sintetizadora" é quen de partir dunha copiosa información, aplicar criterios fiables ara determinar o que interesa e o que non, reordear as cousas para que sexan manexables (unha síntese "xusto a tempo"), e despois, se un non é un eremita ou un troglodita, é preciso comunicar o esencial da síntese aos demáis dunha maneira eficiente e memorable. A dicir verdade, apenas comezamos a entender o desafío da síntese efectiva, e moito menos a desenvolver as ferramentas pedagóxicas e dixitais que a poñan ao alcance da maioría. Aquelas persoas, de calquera idade, que vaian por diante neste proceso terán grandes vantaxes. Idealmente deberíamos combinar a capacidade xuvenil de absorber e almacenar nova información coas capacidades avaliadoras das personas adultas. Gardner (2011) p.197
1. En que consiste tpack?
3. Pódese facer tpack no ensino da filosofía?
2. Cómo se aplicaría esta metodoloxía no ensino da filosofía?
A Filosofía no curriculum é unha materia ou unha disciplina?
Podemos impartir filosofia coma unha disciplina? Se pode ensinar a filosofar?
Qué debemos ensinar na disciplina de filosofía?
Cal é a característica específica da filosofía?
Cal é o papel da filosofía no conxunto do coñecemento?
Sólo a través da filosofía se pode reflexionar sobre a naturza das afirmacións e as declaracións que invocan os términos "verdadeiro", "fermoso" e "bo", e os territorios onde rexen tales asertos (case sempre, de forma arbitraria). E unha vez que se traspasa a delimitción das declaracións, se invaden os subcampos da filosofía: epistemoloxía para a verdade, a estética para a beleza, a ética para a bondade. Gardner (2011) p.241)
*crear un contexto

*mellorar as estratexias de
busca e xestión da información

* establecer pautas de pensamento
creativo e investigador
1. Establecer un contexto histórico (diacrónico e sincrónico), para xerar información relevante, e non fragmentada
2. Establecer conexións entre diferentes épocas históricas, mostrando a influencia de
determinados conceptos na creación dos diferentes marcos sociais, científicos,
políticos e artísticos.
3. Fomentar a interdisciplinariedade a través do “uso” dos coñecementos adquiridos en áreas diferentes e épocas histórics diferentes
4. Xerar a comprensión dos conceptos claves que definiron cada época histórica e as influencias nos pensadores, científicos e artistas de esa época.
1. Aproveitar as novas formas de achegarse ao texto que achegan os formatos dixitais.
2. Mellorar a concentración e a observación, que os entornos dixitais debilitan e fraxilizan.
3. Mellorar a continuidade dun pensamento que a rede fragmenta, loitando, a través dos medios dixitais contra a dispersión, a falta de densidade e a discontinuidade, establecendo sínteses e recuperando a densidade e a importancia do pensamento.
4. Reflexionar sobre as propias estratexias de busca de coñecemento e a credibilidade das fontes de información.
1.Establecer o aprecio polo coñecemento e a comprensión conceptual que facilitan a comprensión do mundo actual.
2. Fomentar a creación de nexos conceptuais que fomenten e permitan mellorar o pensamento creativo do alumnado.
3. Promover a creación por parte do alumnado en diferentes ámbitos culturales a través de conceptos claves: cine, música, ciencia, relixión, filosofía.
creación dun
contexto
mellora das
estratexías de
información
fomento da creación
cambiando o
obxectivo final
2.0
*Aula virtual moodle.
*webquest
3.0
*páxina facebook
*google sites
*dropbox ou google docs
*ferramentas de creación e publicación
http://antropoque.blogspot.com
http://www.edu.xunta.es/centros/iesames/aulavirtual/course/view.php?id=100
https://www.facebook.com/home.php#!/antropoque
https://sites.google.com/site/petroglifosdeames/
Os PLNs
Cada aprendiz expande a rede tanto como aprende
algúns problemas que poden xurdir!
(a actividade na aula de filosofía semella) a situación daquel suxeito que contempla un escaparate, e recoñece que non pode acceder ao seu contido a non ser que entre na tenda. O escaparate é como a filosofía do bacharelato, unha presenza virtual que contén unha luz e un atractivo capaz de suscitar o desexo por superar a virtualidade da materia exposta, que é tan só unha mostra, un reclamo; e que tamén é a súa sombra, porque non sempre ofrece as condicións de posibilidade para o ingreso efectivo, para a degustación en acto das marabillas que amosa. O fundamento deste paradoxo pode atoparse nas características peculiares da propia materia materia que trata sobre a vida, o pensamento e a realidade humana en xeral; por moita distancia que, desde unha didáctica academicista poida poñerse entre estes contidos e o mundo persoal dos adolescentes, é este mesmo mundo o que procura apropiarse duns contidos que, en pura lóxical deberían pertencerlles. Sarbach Ferriol ¿Qué pasa en Clase de filosofía?
filosofía e tics
Sarbach Ferriol ¿Que pasa en Clase de filosofía?
Santaolalla Tovar: El área de ética y filosofía desde una metodología tic.
http://www.slideshare.net/boulesis/el-rea-de-tica-y-filosofa-desde-una-metodologa-tic
http://www.tesisenred.net/bitstream/handle/10803/1352/01.ASF_TESIS.pdf?sequence=1
Rodríguez de las Heras, A. Nuevas tecnologías y saber humanístico Publicado en el libro
Literatura y cibercultura, Madrid, Arco/Libros, 2004. Colección de textos de varios autores
(Aarseth, Adell, Apollon, Causey, Cavallaro, Hayles, Joyce, Poster, Robins, Rodríguez de las
Heras, Ryan) compilados por Domingo Sánchez-Mesa
Cámara Serrano: El uso de una plataforma virtual como recurso didáctico en la asignatura de filosofía. Una investigación – acción en bachillerato
http://www.tdx.cat/bitstream/handle/10803/5049/mpcs1de1.pdf?sequence=1
Kolb, D. Sócrates en el laberinto. En Landow (1997). Hipertexto. Ed. Paidós
Beyer. (1987) Practical strategies for the teaching of thinking. Boston, Allyn and Bacon, Inc.
De Bono, E. El pensamiento lateral Manual de creatividad Ed. Paidós.
A min gostaríame, antes de morrer, ter o seguinte diálogo, e que alguén dixera:
-Terricabras ¿ti ensinas a pensar?
E gostaríame poder dicir:
-Non, eu non ensino a pensar, pero ao meu carón apréndese.
Gostaríame dicir que creei o clima, as condicións para que ao meu carón "a xente estea en marcha", para que a xente pense, relacione, teña espírito crítico, se mova. Terricabras (2000)
*dificultades coas redes de aprendizaxe
*incapacidade para xestionar o tempo na rede
*Falta de criterio para selecionar os sitios e a información
*falta de ferramentas
*traballo improductivo
*dificultades técnicas
*falta de ética no uso dos medios
*fragmentación do coñecemento por falta de coherencia e exceso de información
Algunhas cuestións a resolver antes de programar
Tendo en conta o poder desintegrador de Tecnópolis, quizáis a achega mais importante que poden facer as escolas á educación da nosa xuventude é dotala dun sentido de coherencia nos seus estudos, un sentido de finalidade, significado e interrelación no que aprenden. Postman. Tecnópolis Ed. Galaxia Gutemberg p. 238
TV. canal Odisea
WWW.educared.es
www.stopmotion.com
baseado en http://www.evangelinachavez.com/cmaps_eva/conectivismo1/conectivismo1.html
http://pmo-proginnt-iteso.blogspot.com.es/2010/10/mapa-mental-sobre-la-mente-disciplinada.html
http://reaprender.org/
Algunhas reflexións ou comezando o camiño
algunhas cuestións a resolver antes de comezar
a necesidade da Filosofía
Formar a mente a través das disciplinas académicas
documentos de traballo
bibliografía base
introdución
http://pinterest.com/pin/33847434670589842/
Full transcript