Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Reportaż

No description
by

Sylwia Rembisz

on 28 February 2016

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Reportaż

Reportaż
Cechy dobrego reportera
Reportaż podróżniczy
REPORTAŻ
Wybrane rodzaje reportażu ze względu na treść:
NAGRODY
Reportaż wojenny
"Reportaż to mozaika, którą należy tak ułożyć, aby oddawała fakty z życia"
/Melchior Wańkowicz/



Zadaniem reportażu jest:
- zaprezentowanie autentycznych wydarzeń, których autor był bezpośrednim obserwatorem,
lub które zna z relacji świadków, dokumentów
i innych źródeł.

- w reportażu mogą pojawić się cytaty, fragmenty wywiadów.


- tematem reportażu jest zazwyczaj przedmiot szczególnego zainteresowania autora.

- reportaż wymaga od autora dużego zaangażowania (poznania faktów, rozmów
z ludźmi, obserwacji, uczestnictwa
w wydarzeniach).

- reportaż powinien cechować się rzetelnością, obiektywizmem i wiernością wobec
przedmiotu narracji.
- społeczno-obyczajowy
- wojenny
- podróżniczy

Forma publikacji i użyte środki ekspresji pozwalają na wyróżnienie reportażu:

literackiego

radiowego

telewizyjnego

fotoreportażu

Każdy zawód wymaga określonych cech charakteru. Jakimi cechami charakteru musi
odznaczać się reporter?
1. Przeczytaj cytaty
z książki "Autoportret reportera", w której Marek Miller rozmawia z Ryszardem Kapuścińskim. Na ich podstawie wypisz cechy, jakimi powinien odznaczać się reporter. Następnie obejrzyj krótki film, w którym dziennikarz Mariusz Szczygieł opowiada
o cechach reportera i uzupełnij listę cech sporządzoną na podstawie fragmentów wypowiedzi Ryszarda Kapuścińskiego.
"Ja muszę podróżować,
muszę jeździć. Kiedy posiedzę
w jakimś miejscu (...) zaczynam się nudzić, zaczynam być chory,
muszę jechać dalej. Strasznie jestem ciekaw świata. Zawsze ubolewałem, że jeszcze nie
byłem tu i tam. Reporterska ciekawość świata, to rzecz charakteru".
"Nie mogę napisać książki
na obojętne zamówienie, bo każdą bardzo przeżywam, każda jest wynikiem moich wielkich emocji, przemyśleń, traktuje o sprawach dla
mnie ważnych,
bliskich (...)".
"Uważam, że dobrzy reporterzy-dowodzi tego zresztą doświadczenie
i historia-to ludzie skromni, potrafiący wyrazić innym swój szacunek i poważanie. Być reporterem, to przede wszystkim szanować drugiego człowieka, cenić prywatność, osobowość oraz wartości, które on wyznaje. (...) Dla mnie reporter musi być człowiekiem pokornym i empatycznym".
"Staram się
przeczytać masę książek
o miejscu, do którego się udaję, o jego kulturze, htorii. Moja biblioteka "podręczna", to kilka tysięcy tomów".
"Jeśli ktoś dowie się, że
reporter był w Kongo, i mówi, a ja
też tam byłem i zwiedzałem, to mówi
o dwóch różnych rzeczach. To jest zupełnie inny typ doświadczenia
i percecpcji świata. Dlatego reporterskie podróżowanie wymaga pewnej nadwyżki emocjonalnej, wymaga pasji. Oprócz pasji nie ma innego powodu, żeby to robić. Stąd ludzi uprawiających poważny reportaż w skali światowej jest niewielu".
Reportaż społeczno-obyczajowy
To niezwykle popularny typ reportażu. Dostarcza wielu emocji, zarówno autorom, jak i odbiorcom.

Reportaż społeczno-obyczajowy porusza temat:

- odmienności
- biedy
- skomplikowanej sytuacji społecznej
- tabu
- niezwykłych dokonań (np. bohaterstwa)

Reportaż obyczajowy ma realny wpływ na kształtowanie opinii odbiorców. Często otwiera dyskusję
na ważny temat.

Reporterka Barbara Włodarczyk stworzyła
cykl bardzo ciekawych telewizyjnych reportaży społeczno-obyczajowych pt. Szerokie tory.
Zrealizowała reportaże między innymi
o porwaniach dla ożenku kobiet
w Dagestanie, o bojówkarzach rosyjskiej partii narodowo-socjalistycznej, aktywistkach Femen czy bezdomnych dzieciach w Odessie.
Zobacz fragment tego ostatniego.
Barbara Włodarczyk
- urodzona w 1960 roku dziennikarka. Pracowała
w redakcji publicystyki międzynarodowej TVP,
a następnie jako korespondentka TVP
w Moskwie. W cyklu Szerokie tory zrealizowała ponad sto reportaży poświęconych mieszkańcom byłego ZSRR, za które została uhonorowana nagrodą Grand Press i The International Chicago Televisions Awards.
Strona internetowa Beaty Pawlikowskiej - podróżniczki, autorki
książek, programów telewizyjnych
i audycji radiowych,
a prywatnie... byłej żony Wojciecha Cejrowskiego.
Kadr z programu W. Cejrowskiego "Boso przez świat".
Bestsellerowy reportaż Tomka Michniewicza "Samsara. Na drogach, których nie ma".
Reportaż wojenny jest ważnym, ale również
bardzo niebezpiecznym
rodzajem dziennikarstwa.

- Reporter wojenny często przebywa na linii frontu
i jest nie tylko obserwatorem, ale również uczestnikiem konfliktu.

- Reporter narażony jest na takie same (czasem nawet większe) konsekwencje konfliktu zbrojnego, jak mieszkańcy danego regionu.

- Reporter wojenny zbiera materiały w ekstremalnych warunkach, przeprowadza trudne wywiady.

- Reporterzy wojenni, jako uczestnicy konfliktu, narażeni są
na śmierć lub porwanie.

,,Traktuję swoję pracę i reportaż bardzo odpowiedzialnie.
Bo jest to też bardzo delikatna dziedzina, porównać ją
można do chirurgii oka. Jeśli napisze się złą powieść, to nic
z tego nie wynika, pojawia się po prostu kolejna zła powieść. Ale jeżeli reporter przebywa w dwu krajach, które są
w stanie konfliktu, i fałszywie opisze jeden z nich, to jest
to już zupełnie inna, znacznie poważniejsza sytuacja.
Reportaż ma bezpośredni związek z życiem. Dlatego jestem
za tym, aby traktować tę pracę bardzo serio, w sposób odpowiedzialny. (..) a to wymaga czasu i przygotowania".
/R. Kapuściński/
,,Reporter jest niewolnikiem ludzi, może zrobić tylko tyle, na ile mu Ci ludzie pozwolą. Reporter jest kompletnie ubezwłasnowolniony. Bo jeżeli się z kimś spotykam i wiem, że będę rozmawiał z tym człowiekiem tylko godzinę w życiu, bo potem jadę dalej i już go pewnie nigdy później nie zobaczę, to muszę mieć świadomość, że jestem na niego skazany. Powie mi tylko tyle, ich zechce (...), może mi nic nie powiedzieć. Wiem, że sukces zależy od sposobu w jaki nawiążę kontakt".
/R. Kapuściński/
"Mój 'Busz po polsku'" – konkurs dla młodzieży
Jak co roku zachęcamy warszawskich gimnazjalistów
i licealistów do poznawania twórczości Ryszarda Kapuścińskiego i do własnej twórczości, inspirowanej "Buszem po polsku" – debiutancką książką patrona Nagrody.

Prace literackie, fotograficzne, filmowe czy materiały radiowe mogą mieć dowolną formę artystyczną, ale muszą mieć charakter dokumentalny.
Nagroda jury konkursu o Grand Prix Krajowej Rady Radiofonii
i Telewizji.
Reportaż jest dziedziną, w której przyznaje się wiele prestiżowych nagród. Do konkursów zgłaszanych jest bardzo wiele reportaży, co świadczy o dużej popularności gatunku.
Na stronie internetowej Polskiego Radia
www.polskieradio.pl
możesz posłuchać świetnych
reportaży
radiowych.
Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego przyznawana za najlepszy reportaż literacki.
Interesują Cię reportaże? Chciałbyś spróbować swoich sił jako reportażysta?
Poszukaj w internecie konkursów dla młodych reporterów. O jednym
z nich możesz przeczytać poniżej.
MELCHIORY
Konkurs Polskiego Radia dla reportażystów radiowych, prasowych i telewizyjnych
Nagroda przyznawana przez miesięcznik PRESS
Ryszard Kapuściński (ur. 4 marca 1932 w Pińsku na Polesiu, zm. 23 stycznia 2007
w Warszawie) - polski reportażysta, dziennikarz, publicysta, poeta
i fotograf, zwany "cesarzem reportażu".
W 1956 r. ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1956 roku był korespondentem w Azji, Afryce
i Ameryce Łacińskiej. Począwszy od 1962 r., przez dziesięć lat pracował dla Polskiej Agencji Prasowej, z ramienia której trafił
na sześć lat na Czarny Ląd.
Podróżował także po południowych republikach Związku
Radzieckiego.
O Ryszardzie Kapuścińskim mówi się, że jest legendą polskiego i światowego reportażu. Miał niesamowitą zdolność obserwacji
i postrzegania tego, co dla innych jest niewidoczne. Szybko stawał się częścią obserwowanego środowiska, a dzięki swej neutralności potrafił
w pełni obiektywnie ocenić to, co widział.
(...) Wszyscy coraz więcej podróżujemy, coraz więcej fotografujemy świat. Ale nie widzimy tego, o czym pisze Tochman, i co fotografuje Wełnicki. Tego, co pod powierzchnią: cierpienia i bólu. Bo się na nie uodporniliśmy. Tochman odwraca obiektyw, przygląda się nam, ale
i sobie, naszemu spojrzeniu na tragedię, na Innego, i dokonuje odnowienia empatycznej więzi. (...)

Gęstej prozie Tochmana towarzyszą znakomite, poruszające zdjęcia Grzegorza Wełnickiego. Twarze, które oglądamy na jego portretach nie są anonimowe. Tochman przedstawia nam historię ludzi z tych fotografii, opowiada o losach każdego z nich. Z głęboką wrażliwością znaną czytelnikom jego poprzednich książek, wprowadza nas w cichy świat kobiety-drzewa, w codzienność dzieci mieszkających na grobach, w dramat czternastoletniego bohatera opery mydlanej, która nigdy nie powstanie. Patrzymy na ich życie z tak bliska,
że wreszcie zaczynamy czuć.
Przeczytaj fragment recenzji reportażu Tochmana i Wełnickiego pt. Eli, Eli.
Posłuchaj fragmentu reportażu radiowego o portalu randkowym dla ludzi z wartościami przeznaczeni.pl
Kapuściński znany jest jako autor
wnikliwych i pełnych dramatyzmu relacji
o przeobrażeniach społeczno-politycznych głównie w krajach Trzeciego Świata
i na obszarze byłego ZSRR. Owocem jego reporterskiej pracy są m. in. książki:

„Busz po polsku”
„Czarne gwiazdy”
„Gdyby cała Afryka”
„Kirgiz schodzi z konia”
„Wojna futbolowa”
„Jeszcze jeden dzień życia”
„Cesarz”
„Szachinszach"
"Heban"

W 1990 r. wychodzi pierwszy tom
„Lapidarium", cyklu aforyzmów i refleksji
nad życiem (ostatni, piąty, tom ukazał
się w 2002 r.).
Kapuściński, to laureat wielu nagród. Otrzymał m. in.: Złoty Krzyż Zasługi (1956 r.), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), Nagrodę Pen Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1990), Nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych (1990), Prix Astrolabe we Francji (1995), Nagrodę Pen Clubu im. Jana Parandowskiego (1996).
9. Posłuchaj krótkich wypowiedzi korespondenta wojennego dotyczących specyfiki jego pracy. Na podstawie wypowiedzi Krzysztofa Millera powiedz, dlaczego reporterzy wojenni ryzykują życie, aby zrobić zdjęcia.
12. Na podstawie obejrzanych fragmentów reportaży i wywiadów z reporterami oraz przeczytanych fragmentów ich wypowiedzi, powiedz, jakie trudności muszą pokonać reporterzy, aby zrealizować materiał.
8. Odszukaj w internecie ciekawy reportaż (radiowy lub telewizyjny). Zapoznaj się
z nim i napisz jego krótką recenzję, która ma zachęcić Twoich kolegów i koleżanki z klasy do jego obejrzenia/odsłuchania. Która recenzja wzbudziła największe zainteresowanie i skłoniła do zapoznania się z reportażem? Powiedzcie jakie tematy wydały się Wam najciekawsze i dlaczego.
6. Jakimi środkami przekazu operuje twórca reportażu radiowego? Czy łatwiej zrealizować reportaż radiowy, telewizyjny czy literacki? Uzasadnij swoje zdanie.
14. Ryszard Kapuściński był wybitnym, ale nie jedynym polskim reportażystą. Podzielcie się na kilkuosobowe grupy i przygotujcie prezentacje (multimedialne lub w formie gazetki ściennej) dotyczące innych cenionych polskich reportażystów różnych okresów: Melchiora Wańkowicza, Arkadego Fidlera, Hanny Krall, Wojciecha Jagielskiego i Jacka Hugo-Badera.
10. Spotkałaś/eś się już wcześniej z terminem Reporterzy bez Granic? Jeśli nie, poszukaj informacji dotyczących tej organizacji
i zapisz w zeszycie krótką informację na jej temat.
Fotoreportaż Jakuba Kamińskiego pt.
,,Strefa Gazy, Strefa Grozy"
, nagrodzony 5 grudnia 2013
Nagrodą PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego.

Ciekawym przykładem reportażu podróżniczego, a jednocześnie posiadającego cechy reportażu społeczno-obyczajowego jest Eli, Eli Wojciecha Tochmana
i Grzechorza Wełnickiego.
Reportaż literacki został połączony z fotorelacją stanowiącą integralną część reportażu.

11. Przyjrzyj się kilku zdjęciom
z reportażu ,,Strefa Gazy, Strefa Grozy". Wybierz jedno, które zwróciło Twoją uwagę. Nadaj mu tytuł i powiedz, dlaczego wybrałeś właśnie to zdjęcie. Jak myślisz, dlaczego autor nadał fotoreportażowi właśnie taki tytuł?
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7 maja 2004 roku w Iraku zginął Waldemar Milewicz.
Samochód polskiej ekipy dziennikarzy jadącej
z Bagdadu do Karbali i Nadżafu ostrzelano z broni
maszynowej. Milewicz był doświadczonym
korespondentem wojennym, relacjonował
wydarzenia z terenów konfliktów zbrojnych
oraz wielkich katastrof.


Prowadził reportaże m.in. z Bośni,
Czeczenii, Kosowa, Abchazji, Rwandy,
Kambodży, Somalii, Etiopii, Rumunii,
Turcji i Hiszpanii.




O tym jak bardzo praca reportera wojennego jest niebezpieczna, przekonano się wielokrotnie. Szczególnie smutna dla Polaków okazała się wiadomość, która napłynęła 7 maja 2004 roku.
Pracownia
Ryszarda
Kapuścińskiego
Ostrzelany samochód, którym jechał W. Milewicz.
Współczesne reportaże obyczajowe podejmują różnorodną tematykę.
Lidia Ostałowska
- reportażystka i dziennikarka
zajmuje się problemami mniejszości narodowych czy subkultur młodzieżowych.
Przedstawia świat niedostępny, oetykietowany stereotypami. Lidia Ostałowska stara się
z nimi zmierzyć, sprawdzić i pokazać coś więcej niż tylko krzywdzące przekonania. Reportaże Ostałowskiej starają się nam przybliżyć świat niedostępny, coś zmienić, czegoś nauczyć.

Posłuchaj fragmentu wywiadu z Barbarą Włodarczyk, która opowiada o pracy reportera - o podejściu do bohaterów swoich reportaży, trudnościach na jakie napotyka i zaangażowaniu w pracę.

Całość wywiadu możesz obejrzeć w internecie. Zachęcam również do obejrzenia realizowanego przez nią cyklu
SZEROKIE TORY
- na pewno Was zainteresuje!
Reportaż to gatunek naprawdę porywający. Pozwala poznawać świat, ludzi, wyrabiać opinie, dostrzegać więcej. Póki nie obejrzysz, nie przeczytasz, nie posłuchasz, nie przekonasz się czy reportaż nie stanie się Twoją nową fascynacją .
Reportaż to gatunek, który łączy w sobie cechy publicystyki, literatury faktu
i literatury pięknej.
2. Wskaż cechy wspólne, na które zwracają uwagę Ryszard Kapuściński i Mariusz Szczygieł.
www.polskieradio.pl
www.tvp.pl
Możesz poszukać na:
5. Posłuchaj krótkiej wypowiedzi Lidii Ostałowskiej.
Powiedz, jakie tematy
zostały poruszone przez
autorkę w "Bolało jeszcze bardziej"
i jaki okres czasu obejmują reportaże.
3. Obejrzyj fragment filmu i powiedz, czy Twoim zdaniem, autorka zachowuje właściwy reportażowi obiektywizm. Uzasadnij swoje zdanie.
4. Reportaże Barbary Włodarczyk są doceniane. Jaki jest przepis ich autorki na sukces? Posłuchaj wywiadu i zapisz swoje wnioski na ten temat.
Znany m. in. dzięki serii reportaży pt. Dziwny jest ten świat. Za swoją pracę otrzymał wiele nagród: czterokrotnie został wyróżniony przez Prezesa Telewizji Polskiej, otrzymał tytuł Dziennikarza Roku, był laureatem Wiktora, Polskiego Pulitzera, Telekamery i nagrody Grand Press.
WALDEMAR MILEWICZ
Poza funkcją informacyjną działania reporterów służą również innym celom.

Reportaże kształtują świadomość ludzi,
dostarczają wiedzy, wpływają na ich opinie i osądy.


Dzięki uświadomieniu odbiorców o konfliktach
do wielu miejsc przekazywana jest pomoc
materialna, jak również mentalna.

Reportaże mogą mieć również pośredni wpływ
na przebieg konfliktów. Społeczne
niezadowolenie, manifestacje i apele często
przekładają się na działania polityków.

"Pisanie książek to bardzo miłe zajęcie. Poświęcam mu kilka godzin dziennie; czasami kilkanaście (...) Połowa to książki doraźne - literatura felietonowa (dziwna rzecz - akurat te sprzedają się najlepiej). Druga połowa to literatura podróżnicza - tu widzę swoją przyszłość. Najbardziej lubię "Gringo wśród dzikich plemion" może dlatego, że to był początek serii (...). A może dlatego, że pisząc poprzednie dopiero szkoliłem warsztat i dzisiaj napisałbym je całkiem inaczej, natomiast z "Gringo..." jestem zadowolony.
Kolejna - tym razem pełną gębą powieść przygodowo-podróżnicza - nosi tytuł "Rio Anaconda". Następne dwie czekają w kolejce - "Gringo na końcu Orinoko" (wznowienie) oraz "Puerto Vagabundo".
Wojciech Cejrowski jest autorem wielu książek podróżniczych. Część z nich znalazła sie na liście bestsellerów.
Przeczytaj informację o pisaniu i samych książkach, którą Cejrowski zamieścił na swojej stronie internetowej
www.cejrowski.com
Możesz tam również obejrzeć zdjęcia, przeczytać recenzje książek i dowiedzieć się o planowanych wyprawach (a nawet wyruszyć na jedną z nich !)
7. Zobacz krótki wywiad z Beatą Pawlikowską. Powiedz, o jakim ważnym przeżyciu opowiada podróżniczka.
/www.cejrowski.com/
W 2008 roku ukazała się książka zatytułowana
Afryka Kazika
autorstwa Łukasza Wierzbickiego, w której przygody Kazimierza Nowaka przedstawiono w formie opowiadań dla dzieci.

W oparciu o treść książki powstał komiks oraz gra planszowa.
Warto wspomnieć także o Kazimierzu Nowaku - podróżniku, który
w latach 30. przemierzył rowerem całą Afrykę. Relacje z podróży Nowaka były publikowane w prasie Polskiej i zagranicznej m.in.
włoskiej, francuskiej i brytyjskiej.
Zbacz fragment filmu dokumentalnego o Kazimierzu Nowaku i jego niezwykłym dokonaniu.
Obejrzyj film-wspomnienie o Ryszardzie Kapuścińskim.
Jednym z najpopularniejszych współczesnych reporterów podróżniczych jest
Wojciech Cejrowski.


Realizuje on program Boso przez świat, pisze książki
i reportaże do "National Geographic", "Voyage", "Podróży" czy "Poznaj swiat".


Warto zapoznać się również z twórczością
Beaty Pawlikowskiej, Martyny Wojciechowskiej czy Tomka Michniewicza.
Pamiętaj, że r
eportaż podróżniczy to także blogi i strony internetowe.

13. Reportaż można zrealizować za pomocą różnych środków ekspresji. Na podstawie zaprezentowanych przykładów powiedz, za pomocą jakich form publikacji można zaprezentować reportaż.

Swoją odpowiedź sprawdź na nastpnym slajdzie!
Wysłuchaj fragmentu opowieści Grzegorza Wełnickiego - fotoreportera, który współpracował z Wojciechem Tochmanem przy realizacji reportażu "Eli, Eli".
Marek Miller
za cykl reportaży pt. „Wielka Szpera” (opublikowany w Tygodniku „Angora”), czyli „opowieść
o czasach, o których, jak nam się wydaje, wiemy wszystko, a o których, jak się okazuje,
możemy się wciąż dowiedzieć czegoś nowego, co wykracza poza ludzką wyobraźnię”

Tomasz Wiszniewski
za film pt. „Metr nad ziemią” (wyprodukowany przez Fundację Głos Ewangelii) -–„historię,
która najpierw budzi grozę, a potem daje nadzieję i zachwyca mocą ludzkiego ducha i dobroci”.

Patrycja Gruszyńska-Ruman i Magdalena Balcerak
(Studio Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia) za reportaż "Dopóki jestem" - „wstrząsającą,
świetnie skomponowaną historię tajemniczych morderstw i indolencji organów ścigania”

Alicja Grembowicz
(Studio Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia)
za „Podróż Kasi” - „opowieść o poszukiwaniu korzeni i nadanie jej wyższych poziomów znaczeniowych, skłaniających do refleksji nad tym, co najważniejsze oraz rolą państwa
w życiu jednostki”.
MELCHIORY 2013
KILKA PRZYKŁADÓW NAGRODZONYCH REPORTAŻY:
REPORTAŻ
spis treści
Cechy reportażu.
Cechy dobrego reportera.
Rodzaje reportażu ze względu na treść:
a) reportaż społeczno-obyczajowy
b) reportaż podróżniczy
c) reportaż wojenny
Rodzaje reportażu ze względu na formę
publikacji.
Nagrody w dziedzinie reportażu.
Ryszard Kapuściński.
W każdą niedzielę w Radiu Zet Beata Pawlikowska prowadzi program podróżniczy Świat według Blondynki
Full transcript