Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Komora Wilsona...

No description
by

Karolina Niedzielska

on 11 May 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Komora Wilsona...

Komora Wilsona...
Historia komory Wilsona
Podział komór Wilsona
Komora pęcherzykowa
urządzenie służące do obserwacji śladów cząstek elementarnych (promieniowania jonizującego) zaprojektowane w roku 1952 przez Donalda Glasera
konstrukcja komory pęcherzykowej podobna jest do budowy komory mgłowej
jest to zazwyczaj cylinder wypełniony przeźroczystą cieczą, skonstruowany w taki sposób, aby można było szybko zmienić jego pojemność, wprowadzając w ten sposób znajdującą się w komorze ciecz w stan przegrzania. Przelatujące przez przegrzaną ciecz cząstki jonizujące zostawiają za sobą ślad w postaci pęcherzyków pary.
Zasada działania
Działanie komory mgłowej oparte jest na właściwości skraplania się cząsteczek pary nasyconej i przesyconej.
Kondensacja następuje tylko na centrach kondensacji, którymi są cząsteczki pyłów lub jony. W komorze Wilsona nie ma pyłów, dlatego skraplanie następuje tylko na jonach powstałych w wyniku jonizacji pary wzdłuż toru przelotu cząstki jonizującej. Powstałe w ten sposób krople cieczy tworzą charakterystyczne ślady i mogą być obserwowane lub fotografowane.
Komora może być umieszczona w jednorodnym polu magnetycznym, pozwala to rozróżniać tory cząstek ujemnie i dodatnio naładowanych oraz mierzyć ich pędy.
A teraz trochę praktyki!
Komora pęcherzykowa... a co dalej?
komory pęcherzykowe umieszczane są zazwyczaj w silnym, jednorodnym polu magnetycznym, co umożliwia rozróżnienie ładunków, określenie stosunku ładunku do masy i pędu poszczególnych cząstek
Cząstka jonizująca, która wpadnie do komory, wywołuje wzdłuż swego toru wrzenie cieczy. Całą komorę oświetla się silnym światłem stroboskopowym. Powstały wzdłuż toru ślad w postaci pęcherzyków jest fotografowany.
obecnie komór pęcherzykowych, podobnie jak komór Wilsona, nie używa się. Zostały one zastąpione detektorami pozycjoczułymi
... i komora pęcherzykowa.
jest to urządzenie służące do detekcji promieniowania jądrowego
zostało zaprojektowane przez szkockiego fizyka Charlesa Wilsona w 1900 r
w roku 1932 Carl David Anderson za pomocą komory Wilsona udowodnił istnienie pozytonu.
zarejestrowane fotografie śladów cząstek elementarnych w komorze Wilsona były tak przekonującym dowodem ich istnienia, że usunęły wszelkie wątpliwości co do konkluzji Becquerela, Curie i innych
Komora rozprężeniowa
Komora dyfuzyjna
składa się z cylindra wypełnionego parą wodną, zbudowanego w taki sposób, aby była możliwa szybka zmiana pojemności tej komory
Nagłe powiększenie jej objętości roboczej powoduje rozprężanie adiabatyczne gazu, które wywołuje spadek temperatury i przesycenie pary.
zjawisko przesycenia pary uzyskiwane jest dzięki uzyskaniu dużej różnicy temperatur między dnem a górą komory (zazwyczaj poprzez chłodzenie dna komory suchym lodem).
gaz zawarty w komorze (powietrze) nasycony jest parą, najczęściej alkoholową. Mieszanka gazowo-parowa schładza się w trakcie procesu dyfuzji w kierunku schładzanego dna, co powoduje przesycenie pary.
Full transcript